ตอนที่ 491 : ราชามังกรแม่น้ำจิง

“น้องจิน, ไม่ต้องมากพิธี เงินทองเหล่านี้ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความหมายอะไรกับข้าเลย เจ้าช่วยเล่าเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ลุงของเจ้าพบกับภูตผีให้ข้าฟังอย่างละเอียดได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วกล่าว

“ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหา ขอรับ ลุงของข้ากำลังทำอาหารอยู่ในครัวตอนที่(@NameIsNovel)เกิดเรื่อง มี(@NameIsNovel)ความวุ่นวายบางอย่างใกล้กับเจดีย์ห่านป่าใหญ่ในเมืองฝั่งตะวันตก

“ตอนที่(@NameIsNovel)ข้าไปหา เขา(@NameIsNovel)เอาแต่นั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น พึมพำถึงแต่เรื่องภูตผี ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเรียกเท่าไรก็ไม่ตอบกลับเลยสักคำ” จินปู้ฮวนกล่าว สีหน้ายังแฝงแววไม่สบายใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “โอ้ ลุงของเจ้าได้(@NameIsNovel)บอกหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ภูตผีตนนั้นมี(@NameIsNovel)ลักษณะอย่างไร?” เซินลั่วซักต่อ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ไม่เลย ขอรับ เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไร” จินปู้ฮวนส่ายหน้า

“แล้วตอนนี้ลุงของเจ้าเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” เซินลั่วถามอีกครั้ง

“หลังจากเหตุการณ์นั้น เขา(@NameIsNovel)ก็อยู่ในสภาพเหม่อลอย ไม่พูดไม่จา หมอหลายคนได้(@NameIsNovel)มาดูอาการแล้ว แต่ก็ยังไม่ดีขึ้นเลย เฮ้อ...” จินปู้ฮวนถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย

“ข้าพอมี(@NameIsNovel)วิชาแพทย์อยู่บ้าง หลังจากที่(@NameIsNovel)เราคุยกันเสร็จ ข้าขอตรวจดูลุงของเจ้าได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วเลิกคิ้วและ(@NameIsNovel)เสนอแนะ

หากลุงของเขา(@NameIsNovel)ถูกภูตผีทำร้าย โอกาสนี้อาจช่วยให้เซินลั่ว สามารถหาเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับภูตผีตนนั้นได้(@NameIsNovel)

“ท่าน... ท่านรู้วิชาแพทย์ด้วย รึ ขอรับ?” จินปู้ฮวนมองเซินลั่วอย่างสงสัยอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “น้องชาย, ตอนกลางคืนเจ้ามี(@NameIsNovel)อาการปวดไหล่ซ้ายและ(@NameIsNovel)ชาที่(@NameIsNovel)มือเท้าใช่หรือไม่?” สัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วกวาดผ่านจินปู้ฮวน

สังเกตเห็นการอุดตันของการไหลเวียนโลหิตและ(@NameIsNovel)ปราณบริเวณไหล่ซ้าย และ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ท่านรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร ขอรับ?” จินปู้ฮวนกล่าวด้วยความประหลาดใจ

“แพทย์ใช้วิธีการสังเกตเพื่อทำความเข้าใจ บ่อยครั้งที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถเข้าใจอะไรได้(@NameIsNovel)มากมายเพียงแค่มองดู” เซินลั่วตอบ

“ท่านต้องเป็น(@NameIsNovel)หมอเทวดาแน่ๆ โปรดช่วยดูลุงของข้าด้วยเถิด ขอรับ” จินปู้ฮวนซึ่งเชื่อสนิทใจแล้ว กล่าวอย่างตื่นเต้น [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แน่นอน” เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย เมื่อเห็นบัณฑิตวัยกลางคนลุกขึ้นจะจากไป เขา(@NameIsNovel)ก็รีบส่งสองคนนั้นแล้วเดินไปหา

“ท่านผู้มี(@NameIsNovel)เกียรติ ช่างน่าทึ่งที่(@NameIsNovel)เราได้(@NameIsNovel)พบกันอีกครั้ง” เขา(@NameIsNovel)ทักทาย

“เป็น(@NameIsNovel)เจ้ารึ? เจ้าก็มาฟังเรื่องราวที่(@NameIsNovel)ฮ่องเต้ถังหลอกลวงเพื่อได้(@NameIsNovel)อายุขัยเพิ่มมาสามสิบปีด้วยรึ?” บัณฑิตวัยกลางคนมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยรอยยิ้ม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“หลอกลวงเพื่อได้(@NameIsNovel)อายุขัยเพิ่มมาสามสิบปี?” เซินลั่วตกใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อครู่นี้เขา(@NameIsNovel)มัวแต่คุยกับจินปู้ฮวนและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจว่า(@NameIsNovel)นักเล่าเรื่องในโรงเตี๊ยมกำลังพูดอะไรอยู่ ได้(@NameIsNovel)ยินแว่วๆ เกี่ยวกับ

“เยือนยมโลก, ฮ่องเต้ไท่จงฟื้นคืนชีพ, ประกอบพิธีเพื่อสรรพสัตว์แห่งวารีและ(@NameIsNovel)ปฐพี”

“ฮ่องเต้ถังผู้นั้นสัญญาว่า(@NameIsNovel)จะทูลขอความเป็น(@NameIsNovel)ธรรมให้ราชามังกรแม่น้ำจิง แต่กลับไม่รักษาสัญญา ทั้งสองโต้เถียงกันในยมโลก

และ(@NameIsNovel)ขุนนางที่(@NameIsNovel)นั่นด้วยความโลภในทรัพย์สิน ไม่เพียงแต่ลงโทษภูตผีของราชามังกรแม่น้ำจิงอย่างรุนแรง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] แต่ยังมอบอายุขัยเพิ่มให้ฮ่องเต้ถังอีกสามสิบปี หึ!” บัณฑิตในชุดขาวกล่าว ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ขมุกขมัวด้วยความขุ่นเคือง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ราชามังกรแม่น้ำจิง!” เซินลั่วอุทานเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้

[Source: NameIsNovel] ย้อนกลับไปในยมโลก หูหย่งไม่ได้(@NameIsNovel)พยายามจะปลดปล่อยภูตผีของราชามังกรแม่น้ำจิงหรอกรึ? ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เฉิงเหย่าจินก็ไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะพูดถึงเรื่องนี้อย่างยิ่ง

“อา ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับราชามังกรแม่น้ำจิง ไม่น่าแปลกใจเลยจริงๆ หลังจากก่อกรรมทำเข็ญเช่นนั้น ฮ่องเต้ถังย่อมไม่ต้องการให้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักกันอย่างแพร่หลาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] นักเล่าเรื่องที่(@NameIsNovel)นี่กล้าที่(@NameIsNovel)จะพูดถึงเพียงเศษเสี้ยวและ(@NameIsNovel)แง่มุมเล็กๆ ของเหตุการณ์ในตอนนั้นเท่านั้น ช่างไม่น่าสนใจเอาเสียเลย” บัณฑิตในชุดขาวหัวเราะอย่างเย็นชา

ดูเหมือนจะพบว่า(@NameIsNovel)การสนทนากับเซินลั่วช่างน่าเบื่อ และ(@NameIsNovel)เดินต่อไปยังด้านนอก

“ท่านผู้มี(@NameIsNovel)เกียรติ โปรดรอก่อน” เซินลั่วเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อขวางทางเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง

“เจ้าต้องการอะไรอีก?” บัณฑิตในชุดขาวขมวดคิ้ว

[Source: NameIsNovel] “มี(@NameIsNovel)บางอย่างที่(@NameIsNovel)ข้าไม่เข้าใจ และ(@NameIsNovel)หวังว่า(@NameIsNovel)ท่านสุภาพบุรุษจะช่วยชี้แนะข้าได้(@NameIsNovel) เกล็ดทองคำที่(@NameIsNovel)ท่านใช้ซื้อปลาเมื่อครู่นี้ ท่านได้(@NameIsNovel)มาจากที่(@NameIsNovel)ใด?” เซินลั่วถามพร้อมกับโค้งคำนับ

“ข้าได้(@NameIsNovel)มาอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับเจ้า” บัณฑิตในชุดขาวใช้พัดกระดาษตบฝ่ามือของตนและ(@NameIsNovel)ตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“ปกติแล้วข้าคงไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเช่นนี้ แต่เกล็ดมังกรทองคำนั้นมี(@NameIsNovel)ปราณภูตที่(@NameIsNovel)รุนแรง ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)มันจะเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)เลวร้ายในเมืองฉางอัน ได้(@NameIsNovel)โปรด ข้าขอร้องให้ท่านเปิดเผยเพิ่มเติมเถิด” เซินลั่วกล่าว

“อา เช่นนั้นเจ้ารู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มันคือเกล็ดมังกร การรับรู้ของเจ้าไม่เลวเลย แต่ถ้าเจ้าต้องการจะรู้เพิ่มเติม เจ้าควรจะไปสืบสวนด้วยตนเอง” บัณฑิตในชุดขาวหัวเราะเสียงดัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ร่างของเขา(@NameIsNovel)พร่าเลือนและ(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นอีกครั้งนอกหอพันตำลึง จากนั้นก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก

[Source: NameIsNovel] สีหน้าของเซินลั่วเปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็รีบไล่ตามอย่างเต็มกำลังโดยใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา

แต่ทักษะการเคลื่อนไหวของบัณฑิตผู้นั้นว่องไวดุจภูตผี เร็วกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วมากนัก ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็หายลับไปในฝูงชนเบื้องหน้า

เซินลั่วไล่ตามไปสองสามก้าวก่อนจะหยุดลง ยอมรับความพ่ายแพ้ของตน [Source: NameIsNovel]

แต่ไม่ได้(@NameIsNovel)กังวลว่า(@NameIsNovel)จะคลาดเป้าหมาย เพราะมี(@NameIsNovel)แมลงวิญญาณเงาคอยติดตามอยู่ ทว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของบัณฑิตผู้นั้นต่างหากที่(@NameIsNovel)ทำให้ประหลาดใจ

“ไม่มี(@NameIsNovel)ความผันผวนของปราณเต๋าในตัวบัณฑิตชุดขาวเลย แต่กลับเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)รวดเร็วถึงเพียงนี้… หรือว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ยอดฝีมือที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญเหนือกว่า(@NameIsNovel)ข้า?” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ภูตผี! อย่าเข้ามานะ!” ในตอนนี้ เสียงกรีดร้องของผู้หญิงก็ดังก้องมาจากที่(@NameIsNovel)ใดที่(@NameIsNovel)หนึ่งข้างหน้า [Source: NameIsNovel]

“ผีหลอกกลางวันแสกๆ!” เซินลั่วตกใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ปราณหยินนี้! มันคือ... ภูตผีปรากฏตัวอีกแล้ว!” แม่ทัพผีในถุงเฉียนคุนก็กระสับกระส่ายขึ้นอีกครั้ง คำรามเสียงต่ำ

สีหน้าของเซินลั่วพลันเปลี่ยน เขา(@NameIsNovel)ไม่สนใจสายตาผู้คนรอบข้าง ร่างพุ่งทะยานตรงไปยังทิศที่(@NameIsNovel)เสียงดังขึ้น ภายในพริบตาเดียวก็พุ่งเข้าสู่อาคารหอคอยสูงแห่งหนึ่ง

ป้ายที่(@NameIsNovel)แขวนอยู่ตรงทางเข้าของหอคอยเขียนว่า(@NameIsNovel) “หอหลิวเซียง” ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วแผ่สัมผัสจิตเทวะออกไปและ(@NameIsNovel)ระบุตำแหน่งที่(@NameIsNovel)มาของเสียงกรีดร้องได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว เข้าไปในห้องริมหน้าต่างภายในหอคอย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ภูตผี... อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ... ใครก็ได้(@NameIsNovel)ช่วยข้าด้วย... ฮือ...” หญิงสาวในชุดชาววังนั่งอยู่ในห้อง

ใบหน้าของนางเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา มือของนางโบกไปมาอย่างบ้าคลั่งเบื้องหน้าประหนึ่งจะปัดป้องอะไรบางอย่าง

“แม่นาง เกิดอะไรขึ้นรึ?” เซินลั่วถามพร้อมกับคารวะ

“ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น! ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)ยินอะไรทั้งนั้น! ฮือ... ข้ากลัวเหลือเกิน...” หญิงสาวในชุดชาววังดูเหมือนจะหวาดกลัวจนขาดสติ การสื่อสารของนางขาดสะบั้นโดยสิ้นเชิง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็โบกมือไปมาเบื้องหน้าหญิงสาว นิ้วร่ายรำ ร่ายคาถาเพื่อทำให้จิตใจของนางสงบลง

สีหน้าของหญิงสาวค่อยๆ อ่อนลงตามการเปลี่ยนตรามือของเซินลั่ว นางไม่หวาดกลัวเหมือนเดิมอีกต่อไป นางเงยหน้าขึ้นมองเซินลั่ว [Source: NameIsNovel]

“แม่นาง ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกลัว ข้าไม่ใช่คนร้าย ข้าเพียงแค่ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงเรียกของท่านจึงมาดู ท่านบอกว่า(@NameIsNovel)ท่านเห็นภูตผี ในตอนกลางวันแสกๆ มี(@NameIsNovel)ภูตผีจริงๆ รึ?” เซินลั่วหยุดคาถาและ(@NameIsNovel)คารวะอีกครั้ง

“ข้า... ข้าเพิ่งจะเห็นภูตผีเดินอยู่ข้างล่าง! ภูตผีไร้ศีรษะ! ภูตผีตนนั้นเปียกโชก

พึมพำว่า(@NameIsNovel) 'หัวของข้า หัวของข้าอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน'... มันทำให้ข้ากลัวมาก ฮือ...” หญิงสาวในชุดชาววังพึมพำอย่างค่อนข้างไร้สาระ

แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เริ่มพูดถึงภูตผี หญิงสาวก็คลุ้มคลั่งขึ้นอีกครั้ง เอามือปิดหน้า และ(@NameIsNovel)เริ่มสะอื้นไห้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แม่นางเหลียนเซียง เป็น(@NameIsNovel)อะไรไปรึ? หือ ท่านเป็น(@NameIsNovel)ใคร?” สาวใช้ในชุดสีเขียวรีบเข้ามาจากข้างนอกและ(@NameIsNovel)แสดงความประหลาดใจเมื่อเห็นเซินลั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ภูตผีไร้ศีรษะ เปียกโชก... เดี๋ยวก่อนนะ หญิงสาวผู้นี้กำลังร้องไห้ หรือว่า(@NameIsNovel)นางคือสตรีร้องไห้ที่(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่า กล่าวถึง?”

เซินลั่วไม่สนใจสาวใช้ พึมพำกับตนเอง แล้วก็นึกถึงสิ่งที่(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่า พูดไว้ก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)ในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองเหลียนเซียงที่(@NameIsNovel)อยู่ตรงหน้า หยิบยันต์ลับออกมาอย่างแนบเนียนและ(@NameIsNovel)ดีดมันด้วยนิ้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ยันต์แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาสีเหลือง หลีกเลี่ยงสายตาของคนทั้งสองที่(@NameIsNovel)อยู่ในห้องและ(@NameIsNovel)แอบติดตัวเองไว้ที่(@NameIsNovel)หลังของเหลียนเซียง

ทันทีที่(@NameIsNovel)ยันต์ติดลงไป สีหน้าที่(@NameIsNovel)ตื่นตระหนกบนใบหน้าของเหลียนเซียงก็หายไปในทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไข่มุก เกิดอะไรขึ้นกับข้ารึ? ท่านเป็น(@NameIsNovel)ใคร?” นางมองไปรอบๆ อย่างว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ราวกับว่า(@NameIsNovel)นางลืมทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นโดยสิ้นเชิงและ(@NameIsNovel)มองเซินลั่วอย่างค่อนข้างขลาดกลัว [Source: NameIsNovel]

“ยันต์ลับนั่นได้(@NameIsNovel)ผลจริงๆ!” เซินลั่วคิดกับตนเอง ในขณะเดียวกัน ก็มั่นใจว่า(@NameIsNovel)คำทำนายสามข้อที่(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาให้เขา(@NameIsNovel)มานั้นไม่ใช่เรื่องไร้สาระและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ความจริงทั้งหมด

“ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพราะได้(@NameIsNovel)ยินเสียงบางอย่าง แม่นาง ท่านเห็นหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ภูตผีไร้ศีรษะไปที่(@NameIsNovel)ไหน?” จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็ถามเหลียนเซียง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “ข้า ข้าไม่รู้ ร่างภูตนั้นหายไปในพริบตาจากใต้ตึก” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำว่า(@NameIsNovel) “ภูตผีไร้ศีรษะ” ร่างกายของเหลียนเซียงก็เริ่มสั่นราวกับลูกนก

“ข้างล่างรึ?” เซินลั่วเดินไปที่(@NameIsNovel)หน้าต่างและ(@NameIsNovel)มองลงไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ถนนที่(@NameIsNovel)พลุกพล่านเบื้องล่างอาบไปด้วยแสงแดดเจิดจ้าพร้อมกับผู้คนที่(@NameIsNovel)เดินไปมา ไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของปราณหยินหรือเงาภูตผีใดๆ เลย

“ถ้าเช่นนั้น ข้าขอตัว” เขา(@NameIsNovel)พยักหน้าให้หญิงสาวทั้งสอง หันหลังและ(@NameIsNovel)เดินออกไป ทิ้งหญิงสาวทั้งสองที่(@NameIsNovel)งุนงงไว้เบื้องหลัง

เซินลั่วกลมกลืนไปกับฝูงชนและ(@NameIsNovel)ออกจากหอหลิวเซียงอย่างรวดเร็วโดยไม่ดึงดูดความสนใจใดๆ และ(@NameIsNovel)มาถึงใต้หอคอย

เขา(@NameIsNovel)แผ่สัมผัสจิตเทวะออกไปเพื่อสำรวจบริเวณโดยรอบ แต่ก็ไม่สามารถสัมผัสอะไรได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เจ้าสัมผัสร่องรอยของภูตผีตนนั้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ด้วยความจำเป็น(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงสื่อสารกับแม่ทัพผีภายในถุงเฉียนคุนผ่านสัมผัสจิตเทวะ

“ข้าจะบอกเจ้าไปทำไม” แม่ทัพผีพลันหัวเราะอย่างเย็นชาอย่างท้าทาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เจ้า...” เซินลั่วตกใจกับท่าทีของแม่ทัพผี

---------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]