ตอนที่ 583 : มหาอสูรหลุดหนี

“อาคมมายาของอสูรตนนั้นแข็งกล้ายิ่งกว่า(@NameIsNovel)แต่ก่อน แม้ถูกพันธนาการด้วย โซ่สวรรค์สะกดวิญญาณ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ค่ายกลปิดผนึกประตูคุก ก็ยังสามารถแผ่พลังเข้าแทรกจิตวิญญาณของพวกเราได้(@NameIsNovel)...

พี่รอง เราควรกราบทูลพระบิดาให้เพิ่มการปิดผนึกของนางให้แน่นหนากว่า(@NameIsNovel)นี้” อ้าวหงกล่าวเสียงหนัก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อืม สมควรแล้ว” อ้าวจงพยักหน้าช้าๆ “แต่ตอนนี้นางยังสงบดี ไปต่อกันเถอะ เราต้องตรวจดูชั้นที่(@NameIsNovel)แปดให้แน่ชัดก่อน”

เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อยในใจ — อสูรในคุกยังส่งพลังปีศาจทะลุออกมาได้(@NameIsNovel)เช่นนี้ แต่พวกเขา(@NameIsNovel)กลับเรียกว่า(@NameIsNovel) “สงบดี” ได้(@NameIsNovel)อย่างไร? [Source: NameIsNovel]

อย่างไรก็ดี เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)อ้าวหงและ(@NameIsNovel)คนอื่นต่างมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่าทีตระหนก เขา(@NameIsNovel)ในฐานะคนนอกก็เพียงเงียบและ(@NameIsNovel)เดินตามไปโดยไม่พูดอะไรอีก

ในคุกชั้นที่(@NameIsNovel)เจ็ดนั้น เสียงหัวเราะของนางอสูรผมงูยังดังสะท้อนตามหลังมาอย่างเย็นเยียบ แม้ระยะจะห่างออกไปมาก เสียงนั้นยังคงดังก้องอยู่ในความมืดของหุบเหวมังกร [Source: NameIsNovel]

“ท่านอ้าวหง อสูรผมงูตนนั้นแท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)อสูรชนิดใด?” เซินลั่วอดถามด้วยจิตไม่ได้(@NameIsNovel) เพราะยังรู้สึกขนลุกไม่หาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“นางมี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel) อสูรน้ำตา เป็น(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์ประหลาดในหมู่อสูรแห่งทะเลตะวันออก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เพียงสบตานางครั้งเดียว นางจะสามารถแทรกซึมเข้าไปในทะเลจิตวิญญาณของผู้ถูกมอง เห็นภาพความทรงจำ

และ(@NameIsNovel)ดึงความอ่อนแอในใจออกมาปั้นเป็น(@NameIsNovel)ภาพลวงที่(@NameIsNovel)ทำให้เจ้าหลงเชื่อที่(@NameIsNovel)สุด” เสียงอ้าวหงตอบแผ่วลงเล็กน้อย แฝงความเศร้าลึก [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)เองก็เพิ่งถูกมายาของนางหลอกให้เห็นภาพ “อิ๋งเอ๋อร์” คนรักผู้ล่วงลับไปแล้ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สามารถแทรกเข้าไปในจิตวิญญาณได้(@NameIsNovel)เช่นนั้น...น่าหวาดกลัวยิ่งนัก” เซินลั่วอุทาน ดวงตาเต็มไปด้วยความตะลึง

ก่อนหน้านี้เขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)อสูรตนนั้นเพียงเชี่ยวชาญในมนตร์มายา แต่เมื่อรู้ว่า(@NameIsNovel)นางสามารถล่วงล้ำเข้าถึงจิตวิญญาณได้(@NameIsNovel)จริง ก็เข้าใจในทันทีว่า(@NameIsNovel)นี่คือพลังอันอันตรายเหนือจินตนา [Source: NameIsNovel]

“จริงอย่างที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) อำนาจแห่งจิตของนางแข็งแกร่งนัก พระบิดาจึงสร้างค่ายกลปิดผนึกไว้ที่(@NameIsNovel)ปากคุกโดยเฉพาะ ตัดขาดการรับรู้ทางจิตเทวะ ของผู้อยู่ภายใน กับผู้อยู่ภายนอก

เพียงแต่ว่า(@NameIsNovel)นางมี(@NameIsNovel)พลังวิญญาณถึงขั้นเซียนแท้แม้ถูกสะกดไว้ก็ยังสามารถส่งอิทธิพลออกมาได้(@NameIsNovel)บ้าง

อย่างไรก็ตาม ท่านไม่ต้องห่วง นางถูกโซ่สวรรค์พันธนาการไว้แน่นหนา ไม่มี(@NameIsNovel)ทางหลบหนีได้(@NameIsNovel)แน่นอน” อ้าวหงกล่าวเสียงมั่นคง

ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็คลายใจลงเล็กน้อย

จากนั้นทุกคนยังคงเดินทางต่อไป จนถึงชั้นที่(@NameIsNovel)แปดของหุบเหวมังกร

คุกในชั้นนี้ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ชั้นที่(@NameIsNovel)เจ็ดถึงสี่ห้ารอบ ประตูคุกประดับยันต์ผนึกนับร้อย และ(@NameIsNovel)รอบๆ ผนังหินมี(@NameIsNovel)เสาหินเก้าต้นตั้งเรียงราย อักขระเรืองแสงวิ่งเชื่อมต่อถึงกันเป็น(@NameIsNovel)วงใหญ่ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลป้องกันระดับสูง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ภายในคุกมืดสลัว มี(@NameIsNovel)ร่างยักษ์มหึมานอนขดพาดอยู่เต็มพื้นที่(@NameIsNovel) ลำตัวช่วงล่างเป็น(@NameIsNovel)ลำงูยาวมหาศาลปกคลุมด้วยเกล็ดดำสนิท ขดซ้อนกันเป็น(@NameIsNovel)วงใหญ่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ส่วนท่อนบนกลับมี(@NameIsNovel)เก้าศีรษะ ทุกหัวเป็น(@NameIsNovel)ใบหน้ามนุษย์ซีดขาวเยือกเย็นน่าขนพอง

มันคือ มหาอสูรแห่งห้วงลึก ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหงเคยเผชิญมาก่อนนั่นเอง

เสียงหอบหายใจของมันดังก้องไปทั่วคุก พอรู้สึกถึงผู้มาเยือน มันค่อยๆ เงยเก้าศีรษะขึ้นอย่างเชื่องช้า จ้องมองพวกเขา(@NameIsNovel)ด้วยดวงตาเหลืองหม่น แล้วก็หลับตาลงอีกครั้ง ราวกับไม่ใส่ใจสิ่งใดทั้งสิ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“มหาอสูรแห่งห้วงลึกยังอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ เช่นนั้นที่(@NameIsNovel)เจ้าว่า(@NameIsNovel)มันหนีออกมา...คงเป็น(@NameIsNovel)การเข้าใจผิดกระมัง” อ้าวจงกล่าวพลางแสยะยิ้ม สีหน้าเคร่งเครียดเมื่อครู่กลับผ่อนคลายลงทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไรกัน!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วกับอ้าวหงอุทานขึ้นพร้อมกัน — ทั้งสองชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ตนเองเคยต่อสู้กับอสูรตนนี้ระหว่า(@NameIsNovel)งทางมาวังมังกรแท้ๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ภาพลวงตาอีก?” เซินลั่วคิดในใจพลางเร่งหมุน เคล็ดวิชาสะกดเทพ ตรวจสอบภายในร่างอย่างละเอียด

แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติ — ไม่ว่า(@NameIsNovel)พลังปราณหรือพลังวิญญาณของตนก็ยังคงปกติ นั่นหมายความว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ตกอยู่ภายใต้มายาใดๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “น้องเก้า ดูเหมือนเจ้ากับสหายเซินจะจำผิดไปเอง หรือบางทีอาจยังหลงอยู่ในภาพมายาของใครสักคน”

[Source: NameIsNovel] อ้าวจงหัวเราะเสียงดัง ความตึงเครียดเมื่อครู่หายไปสิ้น

เซินลั่วจ้องดูมหาอสูรในคุกอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวขึ้นช้าๆอ่านตอนต่อไปฟรี

“ในโลกนี้มี(@NameIsNovel)ไม่น้อยที่(@NameIsNovel)ใช้วิชาอำพรางหรือสร้างร่างลวง แม้สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นจะดูเหมือนของจริง ก็หาใช่ของจริงเสมอไป ที่(@NameIsNovel)นี่มี(@NameIsNovel)ค่ายกลลึกลับปิดประตูไว้ ทำให้ตรวจสอบจากภายนอกไม่ได้(@NameIsNovel)

หากไม่รบกวนเกินไป ข้าขอให้พี่รองเปิดค่ายผนึกตรงมุมสักเล็กน้อย เพื่อให้มองเห็นภายในชัดขึ้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เหลวไหล!” สีหน้าอ้าวจงพลันแข็งกร้าว “อสูรมหาสมุทรตนนี้มี(@NameIsNovel)พลังเทียบได้(@NameIsNovel)กับระดับไท่อี่ หากมันดิ้นหลุดขึ้นมา พวกเราทั้งหมดจะต้านไม่อยู่ จะให้ข้าเปิดผนึกได้(@NameIsNovel)อย่างไร!”

“ก็ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วพยักหน้ารับอย่างไม่ขัด แต่ร่างกลับเริ่มเปล่งแสงทองวาบ แสงนั้นรวมกันไหลเข้าสู่ดวงตาทั้งคู่ กลายเป็น(@NameIsNovel)สีทองเรืองรอง [Source: NameIsNovel]

พลังวิญญาณอันมหาศาลทะลักออกจากจิตทะเลเทวะ ไหลเข้าสู่ดวงตา — ทันใดนั้น แสงทองสองสายพุ่งออกจากดวงตาเขา(@NameIsNovel) “ฟึ่บ!” ตรงเข้าสู่คุกเบื้องหน้า

“เจ้าคิดจะทำอะไร!” อ้าวจงเห็นดังนั้นก็แผดเสียงก้อง เตรียมจะยื่นมือสกัด แต่เสียงอ้าวหงดังขึ้นขวางไว้ก่อน

“อย่ากังวลไปพี่รอง สหายเซินเพียงใช้เคล็ดลับส่องตรวจ มิได้(@NameIsNovel)หมายจะทำลายค่ายผนึกใดๆ”

อ้าวจงจึงชะงักมือไว้ แสงทองทั้งสองเส้นจึงพุ่งกระทบประตูคุกได้(@NameIsNovel)สำเร็จ

ทันใดนั้น เสาหินทั้งเก้าต้นรอบคุกก็ส่องแสงขาวสว่า(@NameIsNovel)ง พลังจากยันต์ผนึกบนเสาหลอมรวมกันเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงหนาทึบขวางไว้

แต่แสงทองจากดวงตาเซินลั่วกลับไม่ใช่ของแข็ง มันสั่นไหวเล็กน้อยก่อนค่อยๆ ซึมผ่านม่านแสงขาวเข้าไปในคุกได้(@NameIsNovel)อย่างน่าประหลาด — แล้วหายวับไปในร่างมหึมาของอสูร (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เสียง “ครืน…” ดังขึ้นต่ำๆ

มหาอสูรเก้าหัวเริ่มสั่นสะท้านทั้งร่าง แสงทองจางๆ ปรากฏทั่วตัว มันครวญคำรามเบาๆ ก่อนร่างทั้งหมดพลันจางหายไป เหลือไว้เพียง “สามหัว” ที่(@NameIsNovel)ถูกตัดขาดเกลื่อนพื้น โลหิตยังไหลรินราวกับเพิ่งถูกฟันขาดไม่นาน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“อย่างที่(@NameIsNovel)ข้าคิดไว้— วิชาเปลี่ยนร่างแทน” เซินลั่วพึมพำเสียงต่ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทุกคนถึงกับอึ้งค้างกับภาพที่(@NameIsNovel)เห็นตรงหน้า

“มะ...มหาอสูรห้วงลึกหลุดหนีไปจริงๆ หรือ?” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อ้าวจงได้(@NameIsNovel)สติกลับมาก่อน เขา(@NameIsNovel)รีบพุ่งไปยังประตูคุก กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด [Source: NameIsNovel]

อ้าวซินกับชิงฉือเบิกตาโพลง ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้(@NameIsNovel)เลย มี(@NameIsNovel)เพียงอ้าวหงเท่านั้นที่(@NameIsNovel)ยังคงสงบนิ่ง เขา(@NameIsNovel)มองสำรวจเสาหินทั้งเก้ารอบคุก ดวงตาเป็น(@NameIsNovel)ประกายเหมือนค้นพบสิ่งบางอย่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)!” อ้าวจงคำรามเสียงต่ำ “ประตูคุกนี้พระบิดาเป็น(@NameIsNovel)ผู้สร้างด้วยพระองค์เอง ใช้ ค่ายกลเก้าคดสวรรค์ผนึก ปิดไว้แน่นหนา

ต่อให้มหาอสูรมี(@NameIsNovel)พลังถึงขั้นไท่อีแท้จริง ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางหลุดออกมาได้(@NameIsNovel)โดยไร้ร่องรอยเช่นนี้!” [Source: NameIsNovel]

“องค์ชายเก้า ท่าน…” ชิงฉือเอ่ยขึ้นเสียงสั่น แต่ยังไม่ทันพูดจบ

อ้าวจงก็หันขวับไปมองน้องชาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อ้าวหงมิได้(@NameIsNovel)ตอบ เพียงหลับตาแน่นแล้วแผ่พลังตรวจจับออกไปอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาช้าๆ ถอนหายใจแผ่วเบา —

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “อย่างที่(@NameIsNovel)ข้าคิดไว้จริงๆ…” เขา(@NameIsNovel)กระซิบเบาๆ แววตาเคร่งเครียดและ(@NameIsNovel)เยียบเย็น

[Source: NameIsNovel] ----------