หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 590
ตอนที่ 590 : หลบหนีจากพันธนาการ
ตอนที่ 590
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ในที่(@NameIsNovel)สุดข้าก็ได้(@NameIsNovel)ออกมาชมแสงสว่า(@NameIsNovel)งอีกครั้ง!”
เสียงหัวเราะอันดังสะท้อนออกมาจากกลางกลุ่มฝุ่นที่(@NameIsNovel)ลอยคลุ้ง — เสียงนั้นแหลมสูง แฝงแรงสั่นสะเทือนจนแทงเข้าในหูทุกคนราวเข็มนับร้อยกำลังเจาะทะลวง
ทุกผู้คนรู้สึกมึนงงในโสต เส้นประสาทสะท้านไหวโดยไม่อาจควบคุมได้(@NameIsNovel) ร่างสั่นระริกและ(@NameIsNovel)ฟันกระทบกัน “แกรกๆ” ต้องถอยหลังโดยสัญชาตญาณ
ตูม!
จากกลางฝุ่นควัน เงาดำขนาดมหึมากระโจนขึ้นฟ้า ก่อนตกกระแทกพื้นจนสะเทือนเลื่อนลั่น
— เผยให้เห็นร่างชายผิวดำสูงตระหง่านเกินสิบฉื่อ กล้ามเนื้อเป็น(@NameIsNovel)มัดๆ พองโตดั่งรากไม้ใหญ่
ดวงตาเบิกกว้างเปล่งประกายความโกรธจัด คิ้วและ(@NameIsNovel)เส้นผมแดงวาวราวเปลวเพลิง รูปลักษณ์ทรงพลังและ(@NameIsNovel)น่าหวาดหวั่นยิ่ง
ที่(@NameIsNovel)ลำคอของมัน — มี(@NameIsNovel) มังกรเพลิงแดง ตัวหนึ่งพันเกี่ยวไว้แน่น ดวงตาทองสว่า(@NameIsNovel)งวาบ มันแผดเสียงคำรามต่ำใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวกไม่หยุด
ทันทีที่(@NameIsNovel)สายตาเซินลั่วสบกับบุรุษผู้นี้ ร่างเขา(@NameIsNovel)สะท้านไปเองโดยไม่รู้ตัว — ราวกับกำลังยืนต่อหน้า “มหาอสูรโบราณ” จากกาลก่อนไร้กาลเวลา
สีหน้าของอ้าวหงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เปลี่ยนซีดในบัดดล ส่วนอ้าวจงนั้นแววตาเผยความหวาดกลัวโดยไม่รู้ตัว เขา(@NameIsNovel)เหลียวไปทางบันไดที่(@NameIsNovel)นำขึ้นสู่ชั้นสูงสุดแทบจะโดยสัญชาตญาณ
“ลูกชายของราชามังกรสมุทรตะวันออกงั้นหรือ? ช่างไร้ค่านัก แค่เจออุปสรรคเล็กน้อยก็คิดหนีแล้วเรอะ?” เสียงเย้ยเย็นของยักษ์ผิวดำดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเยาะบนใบหน้า
อ้าวจงที่(@NameIsNovel)ตลอดวันเจอแต่ความอัปยศ ได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้นก็มี(@NameIsNovel)เลือดพล่านขึ้นหน้า ความขุ่นเคืองแล่นพล่านจนไม่คิดยั้ง เขา(@NameIsNovel)ตะโกนลั่น ฟาดหอกศึกสีเหลืองในมือพุ่งตรงเข้าใส่ร่างยักษ์ดำทันที
ปลายหอกเปล่งแสงเหลืองเจิดจ้า ก่อนแยกเป็น(@NameIsNovel)เงาหอกกว่า(@NameIsNovel)สิบเล่มพุ่งถาโถมรวดเดียว เสียงแหวกอากาศดังแหลมขึงขัง — ทุกเส้นทางที่(@NameIsNovel)เงาหอกผ่าน ล้วนทิ้งรอยเส้นขาวบางๆ ราวกับฉีกผืนฟ้า
“มี(@NameIsNovel)ฝีมืออยู่บ้างนี่” ยักษ์ผิวดำหัวเราะในลำคอ มุมปากยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเหยียดมือขวาออกไปเพียงครั้งเดียว
ทันใดนั้น เงาหอกกว่า(@NameIsNovel)สิบเล่มสลายไปพร้อมกัน — ปรากฏเพียง หอกศึกสีเหลือง ถูกจับแน่นอยู่ในฝ่ามือของยักษ์ผู้นั้นอย่างง่ายดาย
อ้าวจงหน้าถอดสี พยายามดึงหอกกลับเต็มแรง
พร้อมกันนั้น ร่างเขา(@NameIsNovel)ส่องแสงฟ้าสลัว มังกรสีน้ำเงินขนาดมหึมาโผล่ออกจากกลางร่าง ลอยวนขึ้นไปเหนือศีรษะ
ก่อนจะอ้าปากคำรามพ่นเส้นแสงฟ้านับพันเส้นพุ่งลงมาจากฟ้า เสียงหวีดแหวกอากาศดังสนั่นคล้ายกระบวนเวท พายุอัสนีแทงเมฆา ที่(@NameIsNovel)อ้าวหงเคยใช้มาก่อนหน้านั้น
ยักษ์ผิวดำหัวเราะอย่างเย้ยหยันอีกครั้ง — เขา(@NameIsNovel)เพียงสะบัดมือเบาๆ
อ้าวจงรู้สึกเหมือนแรงมหาศาลพุ่งสวนกลับมาจากปลายหอก เสียง “ปัง!” ดังสนั่น หอกศึกสีเหลืองแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ — ร่างเขา(@NameIsNovel)ถูกแรงสะท้อนกระแทกกระเด็นไปหลายจั้ง!
ในขณะเดียวกัน มังกรเพลิงแดงที่(@NameIsNovel)พันรอบคอยักษ์ดำก็แหงนหัวขึ้นช้าๆ แล้วอ้าปากกว้าง
จากในลำคอมัน มี(@NameIsNovel)แรงดูดอันมหาศาลแผ่ออกมา — ห้วงอากาศบิดเบี้ยวราวคลื่นน้ำ
เส้นแสงฟ้าทั้งหมดและ(@NameIsNovel)มังกรเงาน้ำเงินที่(@NameIsNovel)ยังลอยอยู่บนฟ้า ถูกดูดเข้าไปในปากมังกรเพลิงอย่างง่ายดายภายในชั่วอึดใจเดียว!
มันกลืนพลังทั้งหมดลงท้อง แล้วพลันพ่นคมคลื่นน้ำออกมาเป็น(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดยาวหลายฉื่อ ฟันตรงเข้าใส่อ้าวจงอย่างไม่ปรานี!
เหตุการณ์ดูดกลืนและ(@NameIsNovel)พ่นกลับเกิดขึ้นรวดเร็วดั่งสายฟ้า แม้แต่อ้าวจงซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ผู้ฝึกตนขั้นสูงยังมองไม่ทัน
เขา(@NameIsNovel)เพียงรู้สึกว่า(@NameIsNovel)เวท พายุอัสนีแทงเมฆา ที่(@NameIsNovel)ปล่อยออกไปหายวับไปในพริบตา ก่อนที่(@NameIsNovel)คมคลื่นน้ำสีน้ำเงินจะพุ่งกลับเข้าหาเขา(@NameIsNovel)อย่างรุนแรง!
อ้าวจงสะดุ้งสุดตัว รีบสะบัดมือทั้งสอง ปรากฏโล่กลมสีทองขึ้นตรงหน้า — ผิวโล่นั้นเคลือบด้วยลายเกล็ดมังกรแน่นหนา แผ่พลังอำนาจออกมาราวกับไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะทำลายได้(@NameIsNovel)
ทันทีที่(@NameIsNovel)โล่เกล็ดมังกรปรากฏ มันขยายใหญ่ขึ้นจนมี(@NameIsNovel)เส้นผ่าศูนย์กลางหนึ่งฉื่อ หมุนวนอย่างรวดเร็วเพื่อรับคลื่นน้ำที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามา
แต่แล้ว — คลื่นน้ำกลับไม่ชะลอแม้แต่น้อย มันเฉือนผ่านโล่ทองราวกับฟันผ่านกระดาษ!
โล่เกล็ดมังกรซึ่งคิดว่า(@NameIsNovel)แกร่งกล้าหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel)แตกออกเป็น(@NameIsNovel)สองส่วนโดยไร้เสียง ก่อนจะร่วงลงกับพื้นอย่างสิ้นพลัง
อ้าวจงยังไม่ทันจะหลบ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็เกือบถูกคมคลื่นน้ำผ่ากลางในพริบตา!
เงาหนึ่งปรากฏขึ้นข้างกายอย่างไร้สุ้มเสียง ผลักร่างอ้าวจงให้พ้นทาง คลื่นน้ำเฉือนผ่านเฉียดผิว แต่เงานั้นกลับถูกฟันตรงเข้ากลางลำตัว — แสงน้ำฟ้าผ่าร่างนั้นขาดสะบั้นในคราวเดียว!
“ท่านพี่รอง!!”
เสียงของอ้าวหงตะโกนดังลั่น เมื่อเห็นอ้าวจงเกือบสิ้นชีวิต เขา(@NameIsNovel)ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบพุ่งร่างเข้ามาในสมรภูมิทันที
เซินลั่วใช้สัมผัสจิตเทวะอันแหลมคมกวาดมองภาพทั้งหมด ดวงตาพลันหรี่แคบลง ความรู้สึกหวาดหวั่นแล่นวาบขึ้นในใจ
ทั้งต่อชายผิวดำตนนั้น และ(@NameIsNovel)มังกรเพลิงที่(@NameIsNovel)พันอยู่บนบ่ามัน ลังเลอยู่เพียงชั่วเสี้ยวลมหายใจ สุดท้ายก็ตัดสินใจก้าวตามเข้าไปช่วย
เมื่ออ้าวจงหันกลับมา ก็พบว่า(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ผลักตนให้พ้นจากคมมี(@NameIsNovel)ดนั้นคือ อ้าวซิน—นายทหารองครักษ์ผู้ติดตามมาเนิ่นนาน
ร่างของอ้าวซินถูกฟันขาดตรงเอว โลหิตไหลทะลักไม่หยุด ที่(@NameIsNovel)เลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือคมคลื่นน้ำได้(@NameIsNovel)ผ่าทะลุตันเถียน—ถูกทำลายสิ้น!
เผ่ามังกรของอ้าวซินนั้นเป็น(@NameIsNovel)เชื้อสายมังกรเพลิง ร่างกายมี(@NameIsNovel)โครงสร้างพิเศษ จิตวิญญาณเทวะมิได้(@NameIsNovel)อยู่ในสมองเช่นผู้อื่น แต่สถิตอยู่ในตันเถียนแทน—เมื่อมันถูกทำลาย ก็เท่ากับว่า(@NameIsNovel)ชีวิตได้(@NameIsNovel)สิ้นสุดลงแล้ว
“อ้าวซิน!” อ้าวจงร้องลั่น รีบทรุดกายลงประคองร่างนั้นไว้ในอ้อมแขน
“ท่าน…องค์ชาย…ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านปลอดภัย…ข้าก็…พอใจแล้ว…”
อ้าวซินพูดพลางกระอักเลือดออกมาเป็น(@NameIsNovel)สาย ยิ้มจางๆ บนใบหน้าอันซีดเผือด ก่อนที่(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะจะเริ่มเลือนหาย
“เจ้าคนโง่เอ๋ย! เหตุใดต้องเอาชีวิตมาปกป้องข้าเช่นนี้! ข้ามี(@NameIsNovel)สายเลือดมังกรแท้จริง ต่อให้ถูกฟันหัวขาด ถ้าจิตวิญญาณยังอยู่ ข้าก็ไม่ตายได้(@NameIsNovel)อยู่ดี!”
อ้าวจงร้องออกมาด้วยความสิ้นหวัง
อ้าวซินเป็น(@NameIsNovel)องครักษ์คู่กายของเขา(@NameIsNovel) — แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ลึกซึ้งเกินกว่า(@NameIsNovel)นั้น ไม่ได้(@NameIsNovel)เห็นอ้าวจงเป็น(@NameIsNovel)เพียงเจ้านาย หากแต่เคารพรักดั่งผู้มี(@NameIsNovel)พระคุณ
แม้จะรู้ว่า(@NameIsNovel)ตนเป็น(@NameIsNovel)เพียงเผ่ารองของมังกรสมุทรตะวันออก ก็ไม่เคยเอ่ยความในใจ เพียงเฝ้ารับใช้เงียบงันโดยไม่ปริปาก
“องค์ชาย…ชีวิตข้าไร้ค่า…แต่ท่านมี(@NameIsNovel)ค่าดั่งทองพันหาบ…หากแลกชีวิตข้าเพื่อปกป้องท่านได้(@NameIsNovel)…ข้าก็…เพียงพอแล้ว…”
เสียงของอ้าวซินเบาลงเรื่อยๆ ก่อนจะค่อยๆ ดับสิ้น — เปลือกตาปิดลงราวหลับนิรันดร์
“อ๊าก!!”
เสียงคำรามแห่งความเศร้าโศกของอ้าวจงสะท้อนก้องไปทั่วถ้ำมังกร
ในเวลาเดียวกัน แสงทองคำในมืออ้าวหงปะทุขึ้นอีกครั้ง ฟ้าแลบกระจายเป็น(@NameIsNovel)สายทั่วร่าง เขา(@NameIsNovel)เรียกเคล็ดวิชา พายุอัสนีแทงเมฆา ออกอีกครั้ง —
เสียงอัสนีดังกึกก้อง ฟ้าผ่าแผดปลายหอกทองที่(@NameIsNovel)พุ่งลงใส่ยักษ์ผิวดำเบื้องหน้า!
“เคล็ดวิชาพายุอัสนีแทงเมฆา อย่างนั้นหรือ? ฮึ...ดูท่าราชามังกรเฒ่าก็ยังมี(@NameIsNovel)ลูกชายที่(@NameIsNovel)น่าสนใจอยู่บ้าง”
เสียงของชายผิวดำดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย้ยเย็น “น่าเสียดาย…เจ้าควบคุมเคล็ดนี้ได้(@NameIsNovel)เพียงครึ่งเดียวเท่านั้นเอง ให้ข้าแสดงให้ดูเถอะ ว่า(@NameIsNovel) ‘พลังแท้’ ของเคล็ดวิชาพายุอัสนีแทงเมฆานั้น เป็น(@NameIsNovel)เช่นไร!”
เขา(@NameIsNovel)เอื้อมนิ้วชี้ขึ้น ฟาดเส้นสายฟ้าสีดำออกไปในอากาศ เส้นแสงนั้นแหวกห้วงมิติราวฟ้าผ่า — รอยแยกมิติทมิฬ ขนาดหลายสิบฉื่อปรากฏขึ้นกลางเวหา
สายฟ้านับร้อยที่(@NameIsNovel)อ้าวหงอัญเชิญลงมาทั้งหมด ถูกดูดกลืนเข้าไปในรอยแยกนั้นอย่างไร้ร่องรอย — ไม่มี(@NameIsNovel)แม้แต่พลังสะเทือนที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่!
“อะไรนะ!?” อ้าวหงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
“ไปตายซะเถอะ!”
ชายผิวดำกระดิกนิ้วอีกครั้ง — ภายในรอยแยกมืดนั้น ปรากฏแสงฟ้าแปลบปลาบ จากนั้นเสียงแตกเปรี้ยงกึกก้องดังสนั่น!
ลูกสายฟ้า นับไม่ถ้วนขนาดเท่าหินโม่พุ่งออกมาทีละลูก ระเบิดกลางอากาศด้วยเสียง “ตูม! ตูม!”
คลื่นสายฟ้าที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมารุนแรงดั่งพายุอัสนี กวาดแสงฟ้าขาวกระจายไปทั่วแท่นหิน เสียงฟ้าร้องกระแทกกึกก้องจนหูอื้อ
พลังของมันแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เคล็ดของอ้าวหงถึงสิบเท่า!
อ้าวหงไม่ทันตั้งตัว ไม่มี(@NameIsNovel)แม้เวลาเบี่ยงหลบ — คลื่นฟ้ากำลังจะกลืนร่างเขา(@NameIsNovel)ในชั่วอึดใจนั้นเอง...
ร่างหนึ่งพุ่งมาข้างหน้าแทรกในทันที — เซินลั่ว! เขา(@NameIsNovel)ชูมือขึ้น แสงทองเปล่งสว่า(@NameIsNovel)งจ้าในบัดดล
ลูกสายฟ้าทั้งหมดที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาในอากาศหายวับไปต่อหน้าต่อตา — ราวกับถูกดูดกลืนโดยความว่า(@NameIsNovel)ง มี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่ลูกที่(@NameIsNovel)ยังระเบิดอยู่ไกลๆ เท่านั้น
“หืม?” ชายผิวดำชะงัก ดวงตาแดงก่ำจ้องเขา(@NameIsNovel)อย่างประหลาดใจ
“ส่งคืนให้มันซะสิ!”
เสียงของเซินลั่วคำรามต่ำ แสงทองทั่วร่างพลันระเบิดออกอีกครั้ง อากาศตรงหน้าแหว่งไหวราวกระจกถูกฉีก —ลูกสายฟ้านับร้อยปรากฏขึ้นใหม่กลางอากาศ!
คราวนี้มันกลับทิศทั้งหมด พุ่งเข้าใส่ชายผิวดำอย่างแม่นยำ — เสียงระเบิดสะท้านสะเทือนทุกอณู
เซินลั่วเริ่มเข้าใจหลักการของ คัมภีร์สวรรค์ แล้ว — นอกจากจะสยบและ(@NameIsNovel)ดูดซับพลังได้(@NameIsNovel) ยังสามารถ “ปลดปล่อยคืน” สิ่งที่(@NameIsNovel)ถูกดูดไว้กลับออกมาได้(@NameIsNovel)ด้วย!
ใบหน้าชายผิวดำขมวดคิ้วแน่น เขา(@NameIsNovel)ก้าวถอยหลังเพียงไม่กี่ก้าว — มังกรเพลิงบนบ่าก็เงยหน้าขึ้นเปล่งแสงฟ้าครามออกจากปาก
แสงนั้นขยายเป็น(@NameIsNovel)ม่านน้ำขนาดยักษ์กลางอากาศ ม้วนตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนหลายสาย เสียงคำรามของสายน้ำดังสนั่นราวพายุสมุทร
ลูกสายฟ้าที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่ทั้งหมดถูกม่านน้ำดูดซับไว้ — หายวับไปทีละลูก ราวกับไม่เคยมี(@NameIsNovel)อยู่
เห็นดังนั้น ใบหน้าเซินลั่วมืดลงทันที เขา(@NameIsNovel)ยกมือทั้งสองขึ้น หมุนเวทอย่างเร่งร้อน
“พลังแห่งสวรรค์ จงสถิต!”
ร่างเขา(@NameIsNovel)เปล่งแสงทองจ้า — เงาร่างทองคำหลายสิบตนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าในบัดดล ร่างเหล่านั้นคือ ทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพแห่งคัมภีร์สวรรค์ ที่(@NameIsNovel)เคยปะทะกับเขา(@NameIsNovel)ในห้วงมิติทองคำ!
พวกเขา(@NameIsNovel)ในตอนนี้แม้โปร่งแสงดั่งเงา แต่พลังอำนาจที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมานั้นยังเข้มข้นเกินกว่า(@NameIsNovel)มนุษย์จะทนรับได้(@NameIsNovel)
พลังศึกแห่งสวรรค์ เริ่มสะเทือนแผ่นดิน!
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา