ตอนที่ 643 : คัมภีร์สวรรค์สะกดอสูร

ทันทีที่(@NameIsNovel)เปลวไฟสีทองเข้าใกล้เซินลั่ว ภายในกระแสวนสีทองก็พลันเกิดแรงดูดอันทรงพลังขึ้น ควบคุมเปลวไฟสีทองทั้งสองสายไว้ในพริบตา

ด้วยแรงดูดอันมหาศาล เปลวเพลิงสีทองทั้งหมดจึงถูกกลืนหายเข้าไปในกระแสวนนั้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น เซินลั่วก็อดจะนิ่งอึ้งไปชั่วขณะไม่ได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

อสูรหงส์ดำที่(@NameIsNovel)เฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมด ดวงตาของนางฉายแววไม่อยากจะเชื่อ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เพลิงอสูรหงส์ทองคำของนางคือเพลิงอสูรบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)ซึมซับอยู่ภายในขนนกสีทอง ไม่มี(@NameIsNovel)ศาสตราวิเศษธรรมดาใดจะกักเก็บมันไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น คัมภีร์สีทองเล่มนั้นดูเป็น(@NameIsNovel)เพียงเงาที่(@NameIsNovel)จับต้องไม่ได้(@NameIsNovel) ไร้ซึ่งรูปกายที่(@NameIsNovel)แท้จริง เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)พลังอำนาจถึงเพียงนี้ได้(@NameIsNovel)?

“เจ้าหนู เจ้ากำลังเล่นลูกไม้อะไรอยู่?” อสูรหงส์ดำขมวดคิ้วถาม [Source: NameIsNovel]

“แค่เงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ยังมี(@NameIsNovel)ฤทธิ์เดชถึงเพียงนี้ บางทีอาจจะอัญเชิญวิญญาณทหารสวรรค์ออกมาได้(@NameIsNovel)ด้วยอ่านตอนต่อไปฟรี

หากข้าเรียกพวกเขา(@NameIsNovel)ออกมาได้(@NameIsNovel) การจัดการกับอสูรหงส์ดำตนนี้ก็คงเป็น(@NameIsNovel)เรื่องง่ายดาย” เซินลั่วไม่ใส่ใจคำถามของนาง แต่กลับครุ่นคิดอยู่ในใจ

สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มตั้งสมาธิเพื่อสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์อย่างสุดกำลัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อส่งจิตเทวะเข้าไปในคัมภีร์สวรรค์ กลับไม่รู้สึกถึงการมี(@NameIsNovel)อยู่ของวิญญาณทหารสวรรค์แม้แต่น้อย จึงเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ทางอัญเชิญพวกเขา(@NameIsNovel)ออกมาได้(@NameIsNovel)

เมื่อเห็นเซินลั่วไม่ตอบ ดวงตาของอสูรหงส์ดำก็สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งร่างเข้าโจมตีในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หยุด!”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในขณะนั้นเอง เซินลั่วก็พลันตะโกนลั่น

อสูรหงส์ดำตกใจกับเสียงตวาดกะทันหัน ร่างที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งไปข้างหน้าพลันชะงักงันและ(@NameIsNovel)ยืนนิ่งด้วยความตกใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “อะแฮ่ม เจ้าอสูรหงส์โอหัง! ของวิเศษของข้าคือคัมภีร์เสวียนเทียน เป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษสำหรับปราบอสูรทุกชนิดโดยเฉพาะ

วิชาอาคมของเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้(@NameIsNovel) เจ้ายังกล้าลงมือกับข้าอย่างอุกอาจอีกรึ?” เซินลั่วใช้มือปิดปากไอสองครั้งพลางแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)เกรี้ยวกราด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ขณะที่(@NameIsNovel)ไอ เขา(@NameIsNovel)ก็รีบโยนโอสถเข้าปากแล้วกลืนลงไปอย่างรวดเร็ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อสูรหงส์ดำมองทะลุกลอุบายของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ในพริบตา ดวงตาของนางจึงฉายแววดูแคลนขึ้นมาวูบหนึ่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “คิดจะถ่วงเวลาเพื่อให้เจ้าภูตนั่นกับสหายของมันหนีไปงั้นรึ? น่าเสียดาย ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้ายังไม่ตาย

พวกมันก็หนีไปได้(@NameIsNovel)ไม่เกินร้อยลี้ ต่อให้หนีไปที่(@NameIsNovel)ใด ก็ยังอยู่ในเงื้อมมือข้า” อสูรหงส์ดำหัวเราะเบาๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ปลอดภัยดีแล้วมิใช่รึ?” เซินลั่วทำท่ายืดเส้นยืดสาย แสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)ผ่อนคลาย

เมื่อเห็นดังนั้น อสูรหงส์ดำก็ไม่พูดพล่ามทำเพลงอีก ร่างของนางพลันพุ่งไปข้างหน้า ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่วแล้วตวัดกระบี่เพลิงเข้าใส่ในระยะประชิด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทั้งสองอยู่ห่างกันไม่ถึงสิบฉื่อ เปลวเพลิงสีทองจากปลายกระบี่พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)

เซินลั่วที่(@NameIsNovel)เพิ่งจะฟื้นฟูปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)เพียงเล็กน้อยรีบถอยหลังไป พร้อมกับร่ายมือเบื้องหน้าเพื่อควบคุมสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรให้เข้าป้องกัน

เพลิงอสูรหงส์นี้ทรงพลังเกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ศาสตราวิเศษทั่วไปจะทนทานได้(@NameIsNovel) อีกทั้งเขา(@NameIsNovel)ยังไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)จะควบคุมคัมภีร์สวรรค์ได้(@NameIsNovel)อย่างไร

จึงไม่กล้าเสี่ยงใช้ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ในยามนี้ มี(@NameIsNovel)เพียงสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรเท่านั้นที่(@NameIsNovel)พอจะต้านทานได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วร้อนใจเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง เขา(@NameIsNovel)พยายามใช้จิตเทวะกระตุ้นคัมภีร์สวรรค์ไม่หยุด เพื่อให้มันสำแดงฤทธาออกมาอีกครั้ง

ทว่า(@NameIsNovel) เงาฉายของคัมภีร์สีทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศกลับนิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน ราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพลวงตาที่(@NameIsNovel)ไร้ประโยชน์จริงๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ดูท่าเจ้าเองก็ไม่รู้เช่นกันว่า(@NameIsNovel)ของวิเศษชิ้นนี้คืออะไร ในเมื่อไม่รู้วิธีใช้ ก็อย่าให้เสียของเปล่าเลย” เมื่อเห็นท่าทีลำบากของเขา(@NameIsNovel) อสูรหงส์ดำก็เย้ยหยัน

ว่า(@NameIsNovel)แล้ว นางก็โบกมืออีกข้างหนึ่ง ขว้างเชือกเพลิงที่(@NameIsNovel)ควบแน่นจากเปลวไฟออกไป หมายจะพันธนาการเงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เชือกเพลิงสัมผัสคัมภีร์สวรรค์ มันกลับทะลุผ่านไปราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงเงามายา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ถึงจะเจนจัดเพียงใด อสูรหงส์ดำก็ไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน ทำให้นางต้องหรี่ดวงตาหงส์ลงด้วยความงุนงง พลางจ้องมองเซินลั่วเขม็ง [Source: NameIsNovel]

“เจ้าเด็กนี่จงใจซ่อนฝีมือรึ?” นางพึมพำกับตนเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อันที่(@NameIsNovel)จริง เซินลั่วกำลังใช้พละกำลังทั้งหมดเพื่อควบคุมสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรต้านทานเพลิงอสูรหงส์จนไม่มี(@NameIsNovel)เรี่ยวแรงเหลือพอจะไปควบคุมคัมภีร์สวรรค์ได้(@NameIsNovel)

“ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไร ก็ต้องฆ่ามันก่อน” แววตาของอสูรหงส์ดำฉายแววเด็ดเดี่ยว นางยกมือขึ้นดึงเส้นผมสีทองของตนเองออกมาเส้นหนึ่ง ใบหน้าพลันฉายแววเจ็บปวดขึ้นมาวูบหนึ่ง [Source: NameIsNovel]

เส้นผมสีทองสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ขนนกสีทองเรียวบางในทันที

อสูรหงส์ดำกำขนนกสีทองไว้ในมือพลางถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไป ในชั่วพริบตา ขนนกก็ปรากฏประกายแสงสีทองระยิบระยับห่อหุ้ม คมกริบราวกับฟันเลื่อย ทั้งยังแผ่ไอร้อนที่(@NameIsNovel)แผดเผาออกมา

“ตายซะ!” นางตวาดลั่น พร้อมกับสะบัดมือออกไปอย่างแรง

ขนนกหงส์ทองคำสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น กลายเป็น(@NameIsNovel)ร่างมายาหงส์ทองคำยาวประมาณสิบฉื่อ ซึ่งส่งเสียงร้องแหลมก้องแล้วพุ่งเข้าหาเซินลั่ว

พลันเกิดเสียงกึกก้องคล้ายเสียงฟ้าร้อง ขณะที่(@NameIsNovel)ระลอกพลังคล้ายคลื่นน้ำกระเพื่อมออกมาจากร่างหงส์ทองคำ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)พลังประหลาดที่(@NameIsNovel)ผนึกพื้นที่(@NameIsNovel)โดยรอบในระยะสิบจั้งไว้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วรู้สึกได้(@NameIsNovel)เพียงไอความร้อนระอุ ที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่ เขา(@NameIsNovel)คิดจะใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา แต่กลับรู้สึกราวกับมี(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นกดทับลงมาจากทุกทิศทาง จนไม่อาจขยับตัวได้(@NameIsNovel)เลยแม้แต่น้อย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ครานี้ข้าคงต้องตายจริงๆ แล้ว...” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วถอนหายใจ ในห้วงความคิด ภาพใบหน้าของผู้คนมากมายพลันฉายวาบผ่านไปราวกับภาพในความฝัน ทั้งบิดา มารดา แม่รอง ศิษย์น้อง ไป๋เสี่ยวเถียน และ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจู...

ขณะที่(@NameIsNovel)ภาพเหตุการณ์ในอดีตและ(@NameIsNovel)ใบหน้าของสหายเก่าปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความคิดสุดท้ายที่(@NameIsNovel)แวบเข้ามาในหัวกลับเป็น(@NameIsNovel) “ร่างอวตารของห้าเทพอสูรยังตามหาไม่พบ...”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในแววตาของเขา(@NameIsNovel)สะท้อนเพียงเปลวเพลิงสีทอง วินาทีที่(@NameIsNovel)กำลังจะถูกกลืนกิน คัมภีร์สวรรค์ซึ่งไม่ตอบสนองไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามกระตุ้นอย่างไร ก็พลันเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าขึ้นมา

เส้นสายสีทองละเอียดเริ่มก่อตัวขึ้นบนผิวคัมภีร์อีกครั้ง และ(@NameIsNovel)กระแสวนสีทองก็ปรากฏขึ้นใหม่ ดูดกลืนเพลิงหงส์บนขนนกสีทองเข้าไปจนหมดสิ้นราวกับลมพัดพากลุ่มเมฆให้สลายไป

แม้แต่ขนนกหงส์ทองคำเองก็ยังสั่นสะท้านด้วยพลังนั้น แม้จะไม่ถูกดูดเข้าไป แต่มันกลับพุ่งทะลุหน้าอกของเซินลั่วโดยที่(@NameIsNovel)แรงไม่ตก

“พลั่ก!”

โลหิตสดสาดกระเซ็น ชโลมพื้นดินเบื้องหน้าเซินลั่วจนแดงฉาน

เรี่ยวแรงทั่วร่างพลันหายวับไป เขา(@NameIsNovel)ก้มศีรษะลงมองหน้าอกของตน ก็พบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)รูโหว่ขนาดเท่ากำปั้นปรากฏอยู่กลางอก ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)หัวใจจะถูกทะลวงไปแล้ว

นัยน์ตาของเซินลั่วสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่(@NameIsNovel)ร่างจะทรุดลงไปข้างหน้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเห็นภาพนี้ อสูรหงส์ดำก็เรียกขนนกสีทองกลับคืนมา พร้อมกับถอนหายใจอย่างโล่งอก ราวกับเพิ่งยกภูเขา(@NameIsNovel)ออกจากอก

“เซินลั่ว...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในขณะนี้เอง เสียงตะโกนร้อนรนก็ดังก้องขึ้น เป็น(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงที่(@NameIsNovel)ฟื้นคืนสติ ไม่สนใจการขัดขวางของแม่ทัพผี และ(@NameIsNovel)รีบวิ่งกลับมา

“นายท่าน...” แม่ทัพผีจ้าวเฟยจีก็ร้องลั่นเช่นกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “กลับมาเร็วขนาดนี้รึ? ก็ดี ข้าจะได้(@NameIsNovel)ไม่ต้องเสียเวลาไปตามจับ” เมื่อเห็นเช่นนั้น อสูรหงส์ดำก็หัวเราะ

[Source: NameIsNovel] ความสนใจของทุกคนจดจ่ออยู่ที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว ไม่มี(@NameIsNovel)ใครสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)เงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่นั้น มี(@NameIsNovel)โลหิตของเซินลั่วสองสามหยดเปรอะเปื้อนอยู่

และ(@NameIsNovel)มันก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ทะลุผ่านไปเหมือนกับแส้เพลิงของอสูรหงส์ก่อนหน้านี้

------------ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)