หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 644
ตอนที่ 644 : เคล็ดวิชาอัญเชิญโลกหล้า
ตอนที่ 644
โลหิตสีแดงสดบนเงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ค่อยๆ เลือนจาง ราวกับถูกดูดซับเข้าไปในนั้น
พลันนั้น คัมภีร์สวรรค์สีทองทั้งเล่มก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้ม พร้อมกับคลื่นพลังอันแปลกประหลาดที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกมาจากภายใน
แสงสีแดงเข้มข้นก่อตัวขึ้นบนพื้นผิวของคัมภีร์ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีแดงฉานพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า
ตอนนั้นเองที่(@NameIsNovel)อสูรหงส์ดำและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงอันแปลกประหลาดของคัมภีร์สวรรค์ และ(@NameIsNovel)รีบหันไปมอง
ลำแสงสีแดงเข้มที่(@NameIsNovel)จับต้องได้(@NameIsNovel)พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ราวกับเสาที่(@NameIsNovel)เชื่อมสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีเข้าไว้ด้วยกัน กวนให้เมฆดำเบื้องบนม้วนตัวเป็น(@NameIsNovel)เกลียวคลื่น พร้อมกับเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง
ในขณะนี้เอง แสงสีขาวสายหนึ่งก็พลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นจากใจกลางลำแสงนั้น ห่อหุ้มร่างมนุษย์ไว้รางๆ ก่อนจะค่อยๆ ร่อนลงมาจากฟากฟ้า
“สหายเซิน?” ทันทีที่(@NameIsNovel)เห็นร่างนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็ตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ
แม่ทัพผีเองก็ตกตะลึงจนดวงตาเบิกโพลง พูดอะไรไม่ออก
อสูรหงส์ดำอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเหลือบมองไปยังพื้นดิน ที่(@NameIsNovel)ซึ่งเซินลั่วยังคงนอนคว่ำหน้าอยู่ ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ตายร้ายดีอย่างไร
“หึ! เจ้าเด็กมนุษย์นี่คิดจะเล่นลูกไม้อะไรอีก!”
อสูรหงส์ดำคำรามด้วยความโกรธ พลางสะบัดมืออย่างแรง เปลวไฟสีทองก็คำรามลั่นราวกับเคียวสีทอง กวาดเข้าใส่ร่างนั้นในทันที
ทว่า(@NameIsNovel)ร่างนั้นกลับดูไม่แยแสต่อเปลวเพลิงสีทองที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งเข้ามา ไม่คิดจะหลบหลีกแม้แต่น้อย
ด้วยเสียง “ตูม” เปลวเพลิงสีทองกระแทกเข้ากับร่างสีขาวจนเกิดประกายไฟสีทองสาดกระเซ็นไปทั่ว
แต่เมื่อเปลวเพลิงสลายไป ร่างนั้นยังคงไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยและ(@NameIsNovel)ลอยลงสู่พื้นอย่างนุ่มนวล
เพียงก้าวเดียว ร่างนั้นก็มาปรากฏอยู่เบื้องหลังเซินลั่ว ก่อนจะทิ้งตัวลงทาบทับร่างของเขา(@NameIsNovel) หลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียวราวกับวิญญาณคืนสู่ร่าง
ในชั่วพริบตา แสงสีแดงเรื่อก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นรอบกายเซินลั่ว พร้อมกับลมหมุนที่(@NameIsNovel)พัดกระหน่ำมาจากทั่วทุกทิศ
ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวพลันดีดตัวขึ้นจากพื้นแล้วยืนตรงนิ่ง
หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเฝ้ามองด้วยความตกตะลึง เขา(@NameIsNovel)เห็นรูเลือดอันน่าสยดสยองบนหน้าอกของเซินลั่ว
ซึ่งบัดนี้มี(@NameIsNovel)เส้นใยเนื้อหนังเปื้อนเลือดกำลังบิดตัวพันกันราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต สอดประสานและ(@NameIsNovel)หลอมรวมกัน ก่อนจะฟื้นฟูขึ้นใหม่ด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น พลังชีวิตที่(@NameIsNovel)เคยอ่อนระรวยก็เริ่มฟื้นฟูขึ้นทีละน้อย พร้อมกับกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)เริ่มแผ่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
ไต่จากระดับก่อกำเนิดขั้นต้นสู่ขั้นกลาง แล้วจึงทะยานไปยังขั้นปลาย ด้วยแรงผลักดันที่(@NameIsNovel)จะทะลวงสู่ระดับมหาโพธิญาณ
ทว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดคือ ร่างที่(@NameIsNovel)ซ้อนทับนั้นไม่ได้(@NameIsNovel)หลอมรวมกับเขา(@NameIsNovel)โดยสมบูรณ์ แต่ยังคงแกว่งไกวเล็กน้อยราวกับถูกลมพัด เหมือนกิ่งหลิวที่(@NameIsNovel)ไหวเอน
“สหายเซินแข็งแกร่งถึงเพียงนี้...หรือว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะครอบครองเคล็ดวิชาลับที่(@NameIsNovel)ทำให้อัญเชิญพลังบำเพ็ญจากชาติก่อนมาใช้ได้(@NameIsNovel)ด้วย?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอดพึมพำออกมาไม่ได้(@NameIsNovel)
อสูรหงส์ดำไม่ได้(@NameIsNovel)ผลีผลามเข้าโจมตีอีก ดวงตาของนางจ้องเขม็งไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)นางเองก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เตรียมใจรับการพลิกผันของเหตุการณ์เช่นนี้
“เขา(@NameIsNovel)แข็งแกร่งขึ้นถึงเพียงนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” กู่ฮวาหลิงซึ่งกำลังรักษาบาดแผลอยู่ ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงเช่นกัน
ทว่า(@NameIsNovel) กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากเซินลั่วกลับดูไม่มั่นคง ราวกับไอน้ำที่(@NameIsNovel)เดือดพล่านในภาชนะ พวยพุ่งออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอกแล้วระลอกเล่า ผันผวนอยู่ตลอดเวลาระหว่า(@NameIsNovel)งระดับก่อกำเนิดและ(@NameIsNovel)ระดับมหาโพธิญาณ
หลังจากสีหน้าของอสูรหงส์ดำเปลี่ยนไปหลายครั้ง นางก็ประสานมือเข้าด้วยกันโดยมี(@NameIsNovel)ขนนกหงส์ทองคำอยู่ระหว่า(@NameIsNovel)งนั้น
พลังปราณโลหิตสายหนึ่งพลันซึมออกมาจากร่างของนาง ตามมาด้วยเสียงร้องของหงส์อันดังและ(@NameIsNovel)กังวาน
ทันใดนั้น ร่างมายาหงส์สีเลือดก็ปรากฏขึ้น มันกางปีกออก พร้อมกับเปลวเพลิงโลหิตที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำไม่หยุดหย่อน แผ่แรงกดดันวิญญาณอันทรงพลังออกมา
“หยาดน้ำตาโลหิตหงส์ ท่านแม่ถึงกับใช้กระบวนท่านี้...” กู่ฮวาหลิงอุทานอย่างหวาดหวั่น
ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นเสียง หงส์โลหิตก็กรีดร้องแหลมอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เซินลั่วราวกับลูกศรเพลิงขนาดมหึมา
อีกด้านหนึ่ง สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรทองคำก็ลอยอยู่เบื้องหน้าเซินลั่ว เส้นใยปราณเต๋าหลั่งไหลเข้าไปไม่หยุด ในที่(@NameIsNovel)สุด อาคมผนึกสองชั้นสุดท้ายก็ถูกเขา(@NameIsNovel)หลอมทำลายลงได้(@NameIsNovel)เช่นกัน
บัดนี้ ศาสตราวิเศษสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรสามารถสำแดงพลังที่(@NameIsNovel)แท้จริงออกมาได้(@NameIsNovel)อย่างเต็มที่(@NameIsNovel)แล้ว
ในขณะนั้น ดวงตาของเซินลั่วก็พลันเบิกโพลง ร่างมนุษย์ที่(@NameIsNovel)เลือนรางหลอมรวมเข้ากับเขา(@NameIsNovel)ในทันที
แสงเทวะอันรุ่งโรจน์สองสายสาดประกายออกจากดวงตา กลิ่นอายของเขา(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แผ่คลื่นพลังที่(@NameIsNovel)ทำให้หัวใจสั่นสะท้าน
ระดับพลังบำเพ็ญทะลุผ่านระดับมหาโพธิญาณไปอย่างน่าอัศจรรย์ในคราวเดียว และ(@NameIsNovel)พุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับเซียนแท้ขั้นต้นอย่างรวดเร็ว
ทั่วร่างของเขา(@NameIsNovel)พลันมี(@NameIsNovel)ไอสีแดงระอุพวยพุ่งออกมาคล้ายเปลวเพลิง ผิวหนังแดงก่ำราวกับถูกเผาไหม้
มือทั้งสองข้างเคลื่อนไหวประสานอินอย่างรวดเร็วอยู่เบื้องหน้า ก่อนจะสะบัดออกไป สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรระเบิดแสงสีทองเจิดจ้าในทันที
ร่างมายามังกรทองคำพลันปรากฏหัวออกมาเช่นกัน มันแยกเขี้ยวและ(@NameIsNovel)กางกรงเล็บพุ่งตรงไปยังอสูรหงส์ดำ
เสียงคำรามของมังกรและ(@NameIsNovel)เสียงกรีดร้องของหงส์ประสานกันดังก้องไปทั่วหุบเขา(@NameIsNovel) หงส์โลหิตและ(@NameIsNovel)มังกรทองคำต่างไม่ยอมถอยให้กัน ปะทะกันอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงระเบิดกึกก้อง!
แสงโลหิตระเบิดไปทั่วท้องฟ้า ปะปนกับประกายแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ท่วมท้นไปทั่วฟ้าดิน ทำให้หุบเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง
ท่ามกลางความโกลาหล ขนนกหงส์ทองคำถูกซัดกระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะร่วงหล่นลงมาอย่างช้าๆ
เซินลั่วเพียงเรียกมันกลับคืนสู่มืออย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกัน สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรก็พุ่งหายวับไปในพริบตา
เงาของมังกรทะลวงผ่านหัวใจของอสูรหงส์ดำ สาดโลหิตกระเซ็นเป็น(@NameIsNovel)ทางยาว
ณ ตำแหน่งที่(@NameIsNovel)แสงโลหิตตกกระทบ ปรากฏรูโหว่ขนาดเท่าชาม พร้อมกับลมหายใจมังกรสีทองที่(@NameIsNovel)ขดตัวอยู่รอบๆ คอยกัดกร่อนปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)พลังปราณโลหิตอย่างต่อเนื่อง ทำให้บาดแผลไม่อาจสมานได้(@NameIsNovel)
อสูรหงส์ดำใช้มือกุมหัวใจ ปราณเต๋าทั้งหมดในร่างหลั่งไหลไปยังบาดแผลเพื่อพยายามผนึกอาการบาดเจ็บไว้
แต่ปราณเต๋าอันทรงพลังของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ปะปนอยู่ในลมหายใจมังกรที่(@NameIsNovel)ตกค้างกลับไม่อาจขับออกไปได้(@NameIsNovel)หมด
“ท่านแม่...” กู่ฮวาหลิงร้องอุทานด้วยความตกใจ
นางรีบพุ่งกายเข้าไปประคองอสูรหงส์ดำที่(@NameIsNovel)กำลังจะล้มลง
อีกด้านหนึ่ง ลำแสงก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนร่างของเซินลั่ว เงาที่(@NameIsNovel)เลือนรางก่อนหน้านี้ลอยออกจากร่างเขา(@NameIsNovel)อย่างนุ่มนวล กลับคืนสู่เงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ในทันที
จากนั้น คัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงเงาก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสายหนึ่ง บินเข้าไปในหมอนหยกภายในแหวนหลินหลาง
ในเวลาเดียวกัน เมฆดำและ(@NameIsNovel)สายฟ้าบนท้องฟ้าเหนือหุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำก็สลายไป ท้องฟ้ากลับคืนสู่สภาพเดิม
“พลั่ก...”
พลันเกิดเสียงเบาๆ บาดแผลเล็กๆ นับร้อยปรากฏขึ้นทั่วร่างของเซินลั่ว โลหิตจำนวนมากพุ่งทะลักออกมา ย้อมร่างเขา(@NameIsNovel)จนแดงฉานในพริบตา
ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)อ่อนแรงลงและ(@NameIsNovel)ทรุดฮวบลงไปข้างหน้า
แม่ทัพผีเห็นดังนั้นจึงรีบพุ่งเข้าไป แต่หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกลับไปถึงข้างกายเขา(@NameIsNovel)ก่อนหนึ่งก้าว เขา(@NameIsNovel)คว้าแขนเซินลั่วไว้ แต่กลับรู้สึกเหมือนกำลังจับแท่งเหล็กร้อนแดง จนเผลอกระตุกมือและ(@NameIsNovel)เกือบจะปล่อยออกไปโดยไม่รู้ตัว
ตอนนั้นเองที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าใจว่า(@NameIsNovel)ไอสีแดงระอุที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมาจากร่างเซินลั่ว แท้จริงแล้วคือโลหิตของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)กำลังเดือดพล่านจนระเหยเป็น(@NameIsNovel)ไอนั่นเอง
------------