หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 664
ตอนที่ 664 : การสำรวจ
ตอนที่ 664
เหนือกำแพงเมือง เสียง “แคล้ง” ดังก้องอย่างแหลมคม ตามมาด้วยเสียงกระบี่ที่(@NameIsNovel)ถูกชักออกจากฝัก ร่างของไป๋เสี่ยวเถียนดิ่งลงมาจากท้องฟ้า พุ่งเข้าไปในฝูงภูตร้าย
“สหายไป๋ เหล่านี้คือวิญญาณของชาวเมืองฉางอันที่(@NameIsNovel)ถูกรบกวนชั่วคราวจากการปนเปื้อนของโลหิตอสูร ช่วยหยุดยั้งพวกเขา(@NameIsNovel) แต่จงละเว้นจากการสังหารอย่างบุ่มบ่าม”
เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นดังนี้ ปรมาจารย์ชราจากวัดหัวเซิง ซึ่งมี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel) “คงตู้” ก็รีบเตือนเขา(@NameIsNovel)ทันที
ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ก้าวไปข้างหน้าพระสงฆ์องค์อื่นๆ ด้วยการสะบัดมือ คัมภีร์ใบลานก็พลิ้วไหวออกมา คลี่ออกราวกับม้วนภาพวาดที่(@NameIsNovel)ยาวเหยียด โอบล้อมภูตร้ายกว่า(@NameIsNovel)ร้อยตนและ(@NameIsNovel)เปล่งแสงสีทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ภูตร้ายภายในม้วนคัมภีร์อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกรีดร้องออกมาเป็น(@NameIsNovel)ชุด ปากและ(@NameIsNovel)จมูกของพวกมันขับพลังชีวิตสีแดงสดออกมาเป็น(@NameIsNovel)สายๆ พร้อมกันนั้น สีหน้าที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่งก็ค่อยๆ สงบลง และ(@NameIsNovel)ความเยือกเย็นก็กลับคืนมา
ในเวลาเดียวกัน อักขระสันสกฤตโบราณนับไม่ถ้วนบนคัมภีร์ใบลานก็ลอกออกมาทีละตัว
แทนที่(@NameIsNovel)วิญญาณของผู้คนโดยการดูดซับพลังชีวิตของพวกเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ลอยขึ้นสู่ฟากฟ้าราวกับหิ่งห้อย ลุกไหม้เป็น(@NameIsNovel)ประกายดาวนับไม่ถ้วนและ(@NameIsNovel)กระจัดกระจายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ตามมาติดๆ ท่านอาจารย์หลูเฉินโบกมือ และ(@NameIsNovel)เจดีย์พระสูตรแปดสมบัติก็ร่อนลงมาจากท้องฟ้า ตั้งตระหง่านอยู่นอกประตูเมือง แผ่แสงแก้วหลากสีออกมา สาดส่องไปยังบริเวณโดยรอบ ทำให้ภูตร้ายทั้งหมดแข็งทื่อ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)อย่างสิ้นเชิง
ท่านอาจารย์เจ๋อสือไอเบาๆ และ(@NameIsNovel)บินไปข้างหน้าเช่นกัน ร่อนลงอยู่หน้าทุกคน เขา(@NameIsNovel)แทรกตัวผ่านฝูงภูตร้าย ถือกระจกสมบัติของพระพุทธเจ้าไว้ในมือและ(@NameIsNovel)ส่องมันไปยังภูตร้ายที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่งทีละตน
ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)แสงสัมผัสพวกมัน ภูตร้ายที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบก็จะแข็งทื่ออยู่กับที่(@NameIsNovel) ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)
ไป๋เสี่ยวเถียนควบคุมเคล็ดวิชากระบี่ด้วยมือ การโบกมือครั้งหนึ่งนำมาซึ่งแสงกระบี่สีทองจากท้องฟ้า เรียงแถวเป็น(@NameIsNovel)โล่ไปตามสองข้างทางของทางเข้าเมือง ขวางกั้นภูตร้ายที่(@NameIsNovel)พยายามจะผ่านประตูเมืองและ(@NameIsNovel)กระจายไปรอบปีกของเมือง
พระสงฆ์ผู้บำเพ็ญต่างๆ จากสำนักหลวงของเมืองเข้าร่วมการต่อสู้ ทำให้แนวหน้ามั่นคงขึ้นชั่วคราวและ(@NameIsNovel)ต้านทานการโต้กลับของกระแสภูตผีไว้ได้(@NameIsNovel)
อีกด้านหนึ่ง เซินลั่วพุ่งตรงเข้าไปในพื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยหมอกโลหิต เสียงกระซิบของอสูรดังก้องอยู่ในหู และ(@NameIsNovel)ทุกสิ่งเบื้องหน้าก็กลายเป็น(@NameIsNovel)โลกสีแดงเลือด
ทว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจคือ เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เห็นฝูงภูตผีต่อสู้แย่งชิงฉานเอ๋อร์ แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าใกล้ ภูตผีกลับมองเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อาหารแล้วพุ่งเข้าหา
เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ภูตผีเหล่านี้กระทำการเช่นนี้เนื่องจากอิทธิพลของหมอกโลหิต
โดยปรกติแล้ว เขา(@NameIsNovel)จะไม่ฆ่าพวกมันทันที รีบเคลื่อนไหวร่างกาย กระตุ้นวิชาเยื้องย่างจันทราแผ่แสงจันทร์ใต้ฝ่าเท้า และ(@NameIsNovel)เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ผ่านภูตผีเหล่านี้ไป
เมื่อไปถึงส่วนที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดและ(@NameIsNovel)เห็นฉานเอ๋อร์ ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะตกตะลึง
เขา(@NameIsNovel)เห็นฉานเอ๋อร์นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น มี(@NameIsNovel)แววตาว่า(@NameIsNovel)งเปล่าขณะที่(@NameIsNovel)จ้องมองขึ้นไปเบื้องบน น้ำตาสองสายไหลลงมาตามแก้ม
ตรงข้ามเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ร่างมายาพระสงฆ์สีขาวขนาดใหญ่ลอยอยู่ แต่งกายด้วยจีวรสีขาวราวหิมะ ประดับด้วยมงกุฎพุทธะห้าองค์และ(@NameIsNovel)หมวกไวโรจนะ เขา(@NameIsNovel)ค่อนข้างหนุ่มและ(@NameIsNovel)หล่อเหลา มี(@NameIsNovel)รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าขณะที่(@NameIsNovel)สบตากับฉานเอ๋อร์
เป็น(@NameIsNovel)แสงเรืองรองที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากพระสงฆ์มายาผู้นี้ ที่(@NameIsNovel)ปกป้องฉานเอ๋อร์จากการรุกรานของภูตผี
ดูเหมือนจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสายตาของเซินลั่ว ร่างมายาของพระสงฆ์ก็หันมา ประสานฝ่ามือเข้าด้วยกันอย่างนุ่มนวลในการคารวะ และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสวดมนต์พุทธะอย่างเงียบๆ
หลังจากนั้น ร่างมายาของพระสงฆ์ก็พลันประสานอินด้วยมือข้างเดียวและ(@NameIsNovel)คว้าความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าด้วยนิ้วทั้งห้า
ทันใดนั้น ลมกระโชกก็ปะทุขึ้นรอบตัว และ(@NameIsNovel)หมอกโลหิตที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวก็ถูกดึงกลับในทันที บรรจบกันเข้าหามือของพระสงฆ์มายา แข็งตัวจนถึงขีดสุด แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สายประคำพุทธะสีแดงเลือดเก้าเม็ดที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกันด้วยด้ายสีทอง
ด้วยลูกประคำสีแดงเลือดในมือ พระสงฆ์ก็เปล่งแสงแก้วหลากสี ท่วมท้นลูกประคำด้วยคลื่นแสงแห่งพุทธะอันชอบธรรม ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ กลายเป็น(@NameIsNovel)โปร่งใสและ(@NameIsNovel)เลื่อนลอยในกระบวนการนี้
จนกระทั่งแสงแก้วทั้งหมดถูกดูดซับเข้าไปในสายประคำสีแดงเลือด ธาตุทั้งสองก็ทำให้กันและ(@NameIsNovel)กันเป็น(@NameIsNovel)กลาง ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สลายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ทันทีที่(@NameIsNovel)ลูกประคำสีเลือดหายไป ความกระจ่างก็กลับคืนสู่โลก แสงสีแดงเลือดในดวงตาของชาวเมืองฉางอัน ซึ่งถูกภูตผีลวงหลอก ก็จางหายไปเช่นกัน
ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)กลับคืนสู่สีเขียวที่(@NameIsNovel)สงบนิ่ง ถึงแม้ดวงวิญญาณจะอ่อนแอลงอย่างมาก ทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ดูค่อนข้างงุนงงและ(@NameIsNovel)สับสน
“อมิตาภพุทธ...”
ในทันใดนั้น เสียงสวดมนต์พุทธะก็ดังก้องขึ้น เซินลั่วหันกลับไปอย่างกะทันหัน ได้(@NameIsNovel)เห็นฉานเอ๋อร์กลับคืนสู่ท่าทางเดิม เดินตรงไปยังหมอกหยินเบื้องหน้า สวดมนต์คาถาเกิดใหม่
เสียงที่(@NameIsNovel)นุ่มนวลแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ท่วงทำนองนำทางอีกครั้ง นำพาดวงวิญญาณที่(@NameIsNovel)หม่นหมองของชาวฉางอันกลับคืนสู่ดินแดนที่(@NameIsNovel)มืดมัวที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จากมา
ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก ล่าถอยเมื่อเห็นดังนี้
ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วกลับเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปยังข้างกายของฉานเอ๋อร์ ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา(@NameIsNovel) ปกป้องเขา(@NameIsNovel)บนเส้นทางนี้อย่างมองไม่เห็น
พิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์อันยิ่งใหญ่ ซึ่งซับซ้อนด้วยการพลิกผัน ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สิ้นสุดลงเมื่อสิ้นสุดยามอู่
ดึกสงัด เมื่อเซินลั่วกลับมาถึงที่(@NameIsNovel)พัก ภาพโคมไฟนับพันที่(@NameIsNovel)ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองฉางอันและ(@NameIsNovel)ภูตผีนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)เข้าสู่ปรโลกนอกประตูทิศเหนือ ยังคงติดอยู่ในใจ อารมณ์ของเขา(@NameIsNovel)ปั่นป่วนอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน
เขา(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะฟาง ทำสมาธิอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้น และ(@NameIsNovel)หยิบหมอนหยกออกมา
ฝ่ามือลูบไล้หมอนหยกอย่างนุ่มนวล จิตวิญญาณดื่มด่ำอยู่ภายใน ในไม่ช้าก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ภายใน
นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)อัญเชิญคัมภีร์สวรรค์เพื่อป้องกันระหว่า(@NameIsNovel)งการเผชิญหน้าที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดครั้งก่อน และ(@NameIsNovel)ฉายระดับพลังบำเพ็ญของความฝันมาสู่โลกแห่งความเป็น(@NameIsNovel)จริง เซินลั่วก็พยายามสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่เป็น(@NameIsNovel)ผล
ทว่า(@NameIsNovel) ดังที่(@NameIsNovel)หลี่จิ่งเคยกล่าวไว้ การสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์นั้นอาศัยเพียงพลังวิญญาณเท่านั้น อาจเป็น(@NameIsNovel)เพราะพลังวิญญาณยังไม่แข็งแกร่งพอ หรือความคิดทางจิตวิญญาณยังไม่รุนแรงพอที่(@NameIsNovel)ขัดขวางการสื่อสารในปัจจุบัน
ครั้งก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถอัญเชิญคัมภีร์สวรรค์ได้(@NameIsNovel) ก็เพราะตกอยู่ในอันตรายใกล้ตาย เจตจำนงอันแรงกล้าที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่และ(@NameIsNovel)ความผันผวนอย่างรุนแรงของจิตวิญญาณ อาจจะเป็น(@NameIsNovel)กุญแจสำคัญในการสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์ให้สำเร็จ
เมื่อคิดเช่นนี้ เซินลั่วก็สงบอารมณ์ลงเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)วางมือลงบนหมอนหยก จดจ่อจิตวิญญาณทั้งหมดไว้ภายใน และ(@NameIsNovel)จงใจจินตนาการให้มันเป็น(@NameIsNovel)เปลวไฟวิญญาณ ล่องลอยไปยังคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ในหมอนหยก
ขณะที่(@NameIsNovel)เปลวไฟวิญญาณเข้าใกล้ คัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ภายในหมอนหยกดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้น เกือบจะเหมือนพระราชวังที่(@NameIsNovel)แขวนอยู่เบื้องหน้า
คัมภีร์สวรรค์เพียงแค่แผ่แสงจางๆ ไม่แสดงการตอบสนองต่อการสำรวจความคิดทางจิตวิญญาณของเซินลั่วอย่างระมัดระวัง
ครู่หนึ่งแห่งความลังเลต่อมา เปลวไฟวิญญาณของเซินลั่วก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเจิดจ้า เกือบจะส่งความคิดทางจิตวิญญาณเจ็ดในสิบส่วนไปยังคัมภีร์สวรรค์ ซึ่งเปรียบได้(@NameIsNovel)กับแขกที่(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รับเชิญที่(@NameIsNovel)เคาะประตูอย่างหนัก
ทว่า(@NameIsNovel) แสงของคัมภีร์สวรรค์ก็สั่นไหวเล็กน้อยสองสามครั้ง แต่ก็ยังคงไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ
“ยังไม่ได้(@NameIsNovel)ผลอีกรึ?” ความคิดทางจิตวิญญาณของเซินลั่วสั่นไหวเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ตัดสินใจ
ทันทีหลังจากนั้น เปลวไฟที่(@NameIsNovel)แปลงกายโดยความคิดทางจิตวิญญาณก็พลันลุกโชนขึ้น กลายเป็น(@NameIsNovel)เพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกไหม้ และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่คัมภีร์สวรรค์อย่างแข็งขัน
“ตูม...” ราวกับสายฟ้าฟาดระเบิดในใจ ความคิดทางจิตวิญญาณกระแทกเข้ากับคัมภีร์สวรรค์ด้วยพละกำลังทั้งหมด
ครั้งนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงในคัมภีร์สวรรค์ แสงสีทองบนพื้นผิวของมันรุนแรงขึ้น คัมภีร์ค่อยๆ คลี่ออก ข้อความที่(@NameIsNovel)เขียนอยู่บนนั้นสั่นไหวสว่า(@NameIsNovel)งและ(@NameIsNovel)มืด ชื่อที่(@NameIsNovel)เขียนอยู่ที่(@NameIsNovel)ท้ายคัมภีร์ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า แยกตัวออกจากคัมภีร์สวรรค์ และ(@NameIsNovel)ลอยอยู่ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
“เซินลั่ว”
ทันทีที่(@NameIsNovel)ความคิดทางจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)อ่านอักษรตราประทับโบราณสองตัวโดยจิตใต้สำนึก แรงดึงดูดที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อก็พลันแผ่ออกมาจากคัมภีร์สวรรค์ ดึงความคิดทางจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)เข้าไปในทันที
------------