หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 664

ตอนที่ 664 : การสำรวจ

ตอนที่ 664

เหนือกำแพงเมือง เสียง “แคล้ง” ดังก้องอย่างแหลมคม ตามมาด้วยเสียงกระบี่ที่(@NameIsNovel)ถูกชักออกจากฝัก ร่างของไป๋เสี่ยวเถียนดิ่งลงมาจากท้องฟ้า พุ่งเข้าไปในฝูงภูตร้าย

“สหายไป๋ เหล่านี้คือวิญญาณของชาวเมืองฉางอันที่(@NameIsNovel)ถูกรบกวนชั่วคราวจากการปนเปื้อนของโลหิตอสูร ช่วยหยุดยั้งพวกเขา(@NameIsNovel) แต่จงละเว้นจากการสังหารอย่างบุ่มบ่าม”

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นดังนี้ ปรมาจารย์ชราจากวัดหัวเซิง ซึ่งมี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel) “คงตู้” ก็รีบเตือนเขา(@NameIsNovel)ทันที

ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ก้าวไปข้างหน้าพระสงฆ์องค์อื่นๆ ด้วยการสะบัดมือ คัมภีร์ใบลานก็พลิ้วไหวออกมา คลี่ออกราวกับม้วนภาพวาดที่(@NameIsNovel)ยาวเหยียด โอบล้อมภูตร้ายกว่า(@NameIsNovel)ร้อยตนและ(@NameIsNovel)เปล่งแสงสีทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

ภูตร้ายภายในม้วนคัมภีร์อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกรีดร้องออกมาเป็น(@NameIsNovel)ชุด ปากและ(@NameIsNovel)จมูกของพวกมันขับพลังชีวิตสีแดงสดออกมาเป็น(@NameIsNovel)สายๆ พร้อมกันนั้น สีหน้าที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่งก็ค่อยๆ สงบลง และ(@NameIsNovel)ความเยือกเย็นก็กลับคืนมา [Source: NameIsNovel]

ในเวลาเดียวกัน อักขระสันสกฤตโบราณนับไม่ถ้วนบนคัมภีร์ใบลานก็ลอกออกมาทีละตัวอ่านตอนต่อไปฟรี

แทนที่(@NameIsNovel)วิญญาณของผู้คนโดยการดูดซับพลังชีวิตของพวกเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ลอยขึ้นสู่ฟากฟ้าราวกับหิ่งห้อย ลุกไหม้เป็น(@NameIsNovel)ประกายดาวนับไม่ถ้วนและ(@NameIsNovel)กระจัดกระจายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

ตามมาติดๆ ท่านอาจารย์หลูเฉินโบกมือ และ(@NameIsNovel)เจดีย์พระสูตรแปดสมบัติก็ร่อนลงมาจากท้องฟ้า ตั้งตระหง่านอยู่นอกประตูเมือง แผ่แสงแก้วหลากสีออกมา สาดส่องไปยังบริเวณโดยรอบ ทำให้ภูตร้ายทั้งหมดแข็งทื่อ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)อย่างสิ้นเชิง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ท่านอาจารย์เจ๋อสือไอเบาๆ และ(@NameIsNovel)บินไปข้างหน้าเช่นกัน ร่อนลงอยู่หน้าทุกคน เขา(@NameIsNovel)แทรกตัวผ่านฝูงภูตร้าย ถือกระจกสมบัติของพระพุทธเจ้าไว้ในมือและ(@NameIsNovel)ส่องมันไปยังภูตร้ายที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่งทีละตน

ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)แสงสัมผัสพวกมัน ภูตร้ายที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบก็จะแข็งทื่ออยู่กับที่(@NameIsNovel) ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)

ไป๋เสี่ยวเถียนควบคุมเคล็ดวิชากระบี่ด้วยมือ การโบกมือครั้งหนึ่งนำมาซึ่งแสงกระบี่สีทองจากท้องฟ้า เรียงแถวเป็น(@NameIsNovel)โล่ไปตามสองข้างทางของทางเข้าเมือง ขวางกั้นภูตร้ายที่(@NameIsNovel)พยายามจะผ่านประตูเมืองและ(@NameIsNovel)กระจายไปรอบปีกของเมือง

พระสงฆ์ผู้บำเพ็ญต่างๆ จากสำนักหลวงของเมืองเข้าร่วมการต่อสู้ ทำให้แนวหน้ามั่นคงขึ้นชั่วคราวและ(@NameIsNovel)ต้านทานการโต้กลับของกระแสภูตผีไว้ได้(@NameIsNovel)

อีกด้านหนึ่ง เซินลั่วพุ่งตรงเข้าไปในพื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยหมอกโลหิต เสียงกระซิบของอสูรดังก้องอยู่ในหู และ(@NameIsNovel)ทุกสิ่งเบื้องหน้าก็กลายเป็น(@NameIsNovel)โลกสีแดงเลือด

ทว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจคือ เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เห็นฝูงภูตผีต่อสู้แย่งชิงฉานเอ๋อร์ แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าใกล้ ภูตผีกลับมองเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อาหารแล้วพุ่งเข้าหา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ภูตผีเหล่านี้กระทำการเช่นนี้เนื่องจากอิทธิพลของหมอกโลหิต

[Source: NameIsNovel] โดยปรกติแล้ว เขา(@NameIsNovel)จะไม่ฆ่าพวกมันทันที รีบเคลื่อนไหวร่างกาย กระตุ้นวิชาเยื้องย่างจันทราแผ่แสงจันทร์ใต้ฝ่าเท้า และ(@NameIsNovel)เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ผ่านภูตผีเหล่านี้ไป

เมื่อไปถึงส่วนที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดและ(@NameIsNovel)เห็นฉานเอ๋อร์ ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะตกตะลึง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)เห็นฉานเอ๋อร์นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น มี(@NameIsNovel)แววตาว่า(@NameIsNovel)งเปล่าขณะที่(@NameIsNovel)จ้องมองขึ้นไปเบื้องบน น้ำตาสองสายไหลลงมาตามแก้ม

ตรงข้ามเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ร่างมายาพระสงฆ์สีขาวขนาดใหญ่ลอยอยู่ แต่งกายด้วยจีวรสีขาวราวหิมะ ประดับด้วยมงกุฎพุทธะห้าองค์และ(@NameIsNovel)หมวกไวโรจนะ เขา(@NameIsNovel)ค่อนข้างหนุ่มและ(@NameIsNovel)หล่อเหลา มี(@NameIsNovel)รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าขณะที่(@NameIsNovel)สบตากับฉานเอ๋อร์

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เป็น(@NameIsNovel)แสงเรืองรองที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากพระสงฆ์มายาผู้นี้ ที่(@NameIsNovel)ปกป้องฉานเอ๋อร์จากการรุกรานของภูตผี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดูเหมือนจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสายตาของเซินลั่ว ร่างมายาของพระสงฆ์ก็หันมา ประสานฝ่ามือเข้าด้วยกันอย่างนุ่มนวลในการคารวะ และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสวดมนต์พุทธะอย่างเงียบๆ

หลังจากนั้น ร่างมายาของพระสงฆ์ก็พลันประสานอินด้วยมือข้างเดียวและ(@NameIsNovel)คว้าความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าด้วยนิ้วทั้งห้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันใดนั้น ลมกระโชกก็ปะทุขึ้นรอบตัว และ(@NameIsNovel)หมอกโลหิตที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวก็ถูกดึงกลับในทันที บรรจบกันเข้าหามือของพระสงฆ์มายา แข็งตัวจนถึงขีดสุด แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สายประคำพุทธะสีแดงเลือดเก้าเม็ดที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกันด้วยด้ายสีทอง

ด้วยลูกประคำสีแดงเลือดในมือ พระสงฆ์ก็เปล่งแสงแก้วหลากสี ท่วมท้นลูกประคำด้วยคลื่นแสงแห่งพุทธะอันชอบธรรม ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ กลายเป็น(@NameIsNovel)โปร่งใสและ(@NameIsNovel)เลื่อนลอยในกระบวนการนี้ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

จนกระทั่งแสงแก้วทั้งหมดถูกดูดซับเข้าไปในสายประคำสีแดงเลือด ธาตุทั้งสองก็ทำให้กันและ(@NameIsNovel)กันเป็น(@NameIsNovel)กลาง ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สลายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

ทันทีที่(@NameIsNovel)ลูกประคำสีเลือดหายไป ความกระจ่างก็กลับคืนสู่โลก แสงสีแดงเลือดในดวงตาของชาวเมืองฉางอัน ซึ่งถูกภูตผีลวงหลอก ก็จางหายไปเช่นกัน

ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)กลับคืนสู่สีเขียวที่(@NameIsNovel)สงบนิ่ง ถึงแม้ดวงวิญญาณจะอ่อนแอลงอย่างมาก ทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ดูค่อนข้างงุนงงและ(@NameIsNovel)สับสน

“อมิตาภพุทธ...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในทันใดนั้น เสียงสวดมนต์พุทธะก็ดังก้องขึ้น เซินลั่วหันกลับไปอย่างกะทันหัน ได้(@NameIsNovel)เห็นฉานเอ๋อร์กลับคืนสู่ท่าทางเดิม เดินตรงไปยังหมอกหยินเบื้องหน้า สวดมนต์คาถาเกิดใหม่ [Source: NameIsNovel]

เสียงที่(@NameIsNovel)นุ่มนวลแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ท่วงทำนองนำทางอีกครั้ง นำพาดวงวิญญาณที่(@NameIsNovel)หม่นหมองของชาวฉางอันกลับคืนสู่ดินแดนที่(@NameIsNovel)มืดมัวที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จากมา

ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก ล่าถอยเมื่อเห็นดังนี้ [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วกลับเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปยังข้างกายของฉานเอ๋อร์ ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา(@NameIsNovel) ปกป้องเขา(@NameIsNovel)บนเส้นทางนี้อย่างมองไม่เห็น

พิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์อันยิ่งใหญ่ ซึ่งซับซ้อนด้วยการพลิกผัน ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สิ้นสุดลงเมื่อสิ้นสุดยามอู่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ดึกสงัด เมื่อเซินลั่วกลับมาถึงที่(@NameIsNovel)พัก ภาพโคมไฟนับพันที่(@NameIsNovel)ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองฉางอันและ(@NameIsNovel)ภูตผีนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)เข้าสู่ปรโลกนอกประตูทิศเหนือ ยังคงติดอยู่ในใจ อารมณ์ของเขา(@NameIsNovel)ปั่นป่วนอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะฟาง ทำสมาธิอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้น และ(@NameIsNovel)หยิบหมอนหยกออกมา

[Source: NameIsNovel] ฝ่ามือลูบไล้หมอนหยกอย่างนุ่มนวล จิตวิญญาณดื่มด่ำอยู่ภายใน ในไม่ช้าก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ภายใน

นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)อัญเชิญคัมภีร์สวรรค์เพื่อป้องกันระหว่า(@NameIsNovel)งการเผชิญหน้าที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดครั้งก่อน และ(@NameIsNovel)ฉายระดับพลังบำเพ็ญของความฝันมาสู่โลกแห่งความเป็น(@NameIsNovel)จริง เซินลั่วก็พยายามสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่เป็น(@NameIsNovel)ผล

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) ดังที่(@NameIsNovel)หลี่จิ่งเคยกล่าวไว้ การสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์นั้นอาศัยเพียงพลังวิญญาณเท่านั้น อาจเป็น(@NameIsNovel)เพราะพลังวิญญาณยังไม่แข็งแกร่งพอ หรือความคิดทางจิตวิญญาณยังไม่รุนแรงพอที่(@NameIsNovel)ขัดขวางการสื่อสารในปัจจุบัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ครั้งก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถอัญเชิญคัมภีร์สวรรค์ได้(@NameIsNovel) ก็เพราะตกอยู่ในอันตรายใกล้ตาย เจตจำนงอันแรงกล้าที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่และ(@NameIsNovel)ความผันผวนอย่างรุนแรงของจิตวิญญาณ อาจจะเป็น(@NameIsNovel)กุญแจสำคัญในการสื่อสารกับคัมภีร์สวรรค์ให้สำเร็จ

เมื่อคิดเช่นนี้ เซินลั่วก็สงบอารมณ์ลงเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)วางมือลงบนหมอนหยก จดจ่อจิตวิญญาณทั้งหมดไว้ภายใน และ(@NameIsNovel)จงใจจินตนาการให้มันเป็น(@NameIsNovel)เปลวไฟวิญญาณ ล่องลอยไปยังคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ในหมอนหยก

ขณะที่(@NameIsNovel)เปลวไฟวิญญาณเข้าใกล้ คัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ภายในหมอนหยกดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้น เกือบจะเหมือนพระราชวังที่(@NameIsNovel)แขวนอยู่เบื้องหน้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

คัมภีร์สวรรค์เพียงแค่แผ่แสงจางๆ ไม่แสดงการตอบสนองต่อการสำรวจความคิดทางจิตวิญญาณของเซินลั่วอย่างระมัดระวัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ครู่หนึ่งแห่งความลังเลต่อมา เปลวไฟวิญญาณของเซินลั่วก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเจิดจ้า เกือบจะส่งความคิดทางจิตวิญญาณเจ็ดในสิบส่วนไปยังคัมภีร์สวรรค์ ซึ่งเปรียบได้(@NameIsNovel)กับแขกที่(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รับเชิญที่(@NameIsNovel)เคาะประตูอย่างหนัก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) แสงของคัมภีร์สวรรค์ก็สั่นไหวเล็กน้อยสองสามครั้ง แต่ก็ยังคงไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ

“ยังไม่ได้(@NameIsNovel)ผลอีกรึ?” ความคิดทางจิตวิญญาณของเซินลั่วสั่นไหวเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ตัดสินใจ

ทันทีหลังจากนั้น เปลวไฟที่(@NameIsNovel)แปลงกายโดยความคิดทางจิตวิญญาณก็พลันลุกโชนขึ้น กลายเป็น(@NameIsNovel)เพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกไหม้ และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่คัมภีร์สวรรค์อย่างแข็งขัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ตูม...” ราวกับสายฟ้าฟาดระเบิดในใจ ความคิดทางจิตวิญญาณกระแทกเข้ากับคัมภีร์สวรรค์ด้วยพละกำลังทั้งหมด

ครั้งนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงในคัมภีร์สวรรค์ แสงสีทองบนพื้นผิวของมันรุนแรงขึ้น คัมภีร์ค่อยๆ คลี่ออก ข้อความที่(@NameIsNovel)เขียนอยู่บนนั้นสั่นไหวสว่า(@NameIsNovel)งและ(@NameIsNovel)มืด ชื่อที่(@NameIsNovel)เขียนอยู่ที่(@NameIsNovel)ท้ายคัมภีร์ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า แยกตัวออกจากคัมภีร์สวรรค์ และ(@NameIsNovel)ลอยอยู่ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

“เซินลั่ว” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทันทีที่(@NameIsNovel)ความคิดทางจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)อ่านอักษรตราประทับโบราณสองตัวโดยจิตใต้สำนึก แรงดึงดูดที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อก็พลันแผ่ออกมาจากคัมภีร์สวรรค์ ดึงความคิดทางจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)เข้าไปในทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

------------ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)