ตอนที่ 676 : ทุกสิ่งล้วนมีเหตุและผล

เหตุการณ์เกิดขึ้นฉับพลันเกินไป เซินลั่วมิทันได้(@NameIsNovel)แม้แต่จะโคจรปราณเต๋าเพื่อป้องกันตน ความเจ็บปวดอันแหลมคมก็พลันเสียดแทงเข้าสู่ดวงตาทั้งสองข้าง ราวกับถูกเปลวอัคคีแผดเผาโดยตรง

[Source: NameIsNovel] “อ๊า!” เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังออกมาอย่างสุดจะกลั้น ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ขดงออยู่บนเรือเหาะ สองมือยกขึ้นกุมดวงตาของตนไว้แน่น

ความรู้สึกร้อนรุ่มดุจถูกแผดเผาแผ่ซ่านไปทั่วดวงตา เส้นลมปราณโดยรอบแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้มและ(@NameIsNovel)ปูดโปนขึ้นมาจนปรากฏเป็น(@NameIsNovel)ริ้วรอยน่าสะพรึงกลัวภายใต้ผิวหนัง

“แย่แล้ว! หรือว่า(@NameIsNovel)บันทึกของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นจะมี(@NameIsNovel)ข้อผิดพลาด!” เซินลั่วสบถอยู่ในใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] แต่บัดนี้ มันสายเกินไปสำหรับความเสียใจใดๆ สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)คือขบกรามทนฝืนความเจ็บปวด ขณะเร่งโคจรปราณเต๋าไปยังดวงตาทั้งสองข้าง พยายามต่อต้านความรู้สึกแผดเผาอันทรมานนั้น

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ไป๋เสี่ยวเถียนรีบควบคุมเรือเหาะให้ร่อนลงสู่ทะเลทรายเบื้องล่างทันที ตั้งใจจะตรวจสอบอาการของเซินลั่วอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พลันนั้นเอง ผืนทรายในบริเวณใกล้เคียงก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง อสูรหนอนทรายสีเหลืองที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายตะขาบยักษ์ทะยานขึ้นมาจากใต้พื้นพิภพ อ้าปากอันน่าสยดสยองหมายจะขย้ำคนทั้งสามให้แหลกสลาย

เสาทรายหลายสายพุ่งทะยานขึ้นจากทะเลทราย ล้อมกรอบเข้าหาเรือเหาะสีขาว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หนอนทรายตัวนี้มี(@NameIsNovel)พลังแข็งแกร่งพอสมควร บรรลุถึงระดับหลอมวิญญาณแล้ว

ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งกำลังรีบร้อนจะนำเรือร่อนลง มิทันได้(@NameIsNovel)เตรียมตัวรับมืออสูรที่(@NameIsNovel)ซุ่มซ่อนอยู่เบื้องล่าง จึงรีบร่ายอาคมใส่เรือเหาะในทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] อักขระเวทบนเรือสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเจิดจ้า ก่อนที่(@NameIsNovel)ตัวเรือจะไถลไปข้างหน้าแนบกับพื้นทราย พุ่งไปเบื้องหน้าหลายสิบฉื่อ หลบหลีกการจู่โจมของหนอนทรายได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในขณะเดียวกัน ลูกประคำพุทธะในมือของฉานเอ๋อร์ก็ส่องประกายแสงสีทอง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ปราการป้องกันรอบเรือเหาะและ(@NameIsNovel)สกัดกั้นเสาทรายที่(@NameIsNovel)โถมเข้ามา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยขอบคุณฉานเอ๋อร์ ขณะตวัดมือปล่อยพัดสีทองออกไป

เมื่อเห็นหนอนทรายตนนั้นกำลังจะจู่โจมเข้ามาอีกครั้ง พัดภาพวาดมังกรก็บินไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว ปะทะเข้ากับร่างของมันเต็มแรงจนเกิดเสียง “ปัง” ดังสนั่น

ไป๋เสี่ยวเถียนใช้สัมผัสจิตเทวะสำรวจโดยรอบ เมื่อไม่พบอสูรตนอื่นแล้ว จึงหยุดเรือเพื่อตรวจสอบอาการของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)สังเกตเห็นได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วว่า(@NameIsNovel)ปัญหาอยู่ที่(@NameIsNovel)ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ขาดความเข้าใจในสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น จึงไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)จะช่วยเหลือได้(@NameIsNovel)อย่างไร หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็เริ่มพึมพำคาถาขณะที่(@NameIsNovel)สองมือประสานอินต่อเนื่อง

ลำแสงสีทองสายแล้วสายเล่าพุ่งออกมาจากฝ่ามือ หลอมรวมเข้ากับร่างของเซินลั่ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ถึงแม้จะขึ้นชื่อในด้านทักษะการขับไล่อสูร แต่อารามหัวเซิงก็มี(@NameIsNovel)อาคมบำบัดรักษาอยู่มากมายเช่นกัน เมื่อไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)สิ่งใดเป็น(@NameIsNovel)สาเหตุของปัญหาเกี่ยวกับดวงตาของเซินลั่ว ไป๋เสี่ยวเถียนจึงใช้อาคมทั้งหมดที่(@NameIsNovel)ตนรู้ประเคนใส่เซินลั่วอย่างไม่หยุดยั้ง

ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)แสงสีทองพุ่งเข้าไป ร่างกายของเซินลั่วก็จะถูกห่อหุ้มด้วยคลื่นรัศมี(@NameIsNovel)สีทองซึ่งกระเพื่อมไหวไปทั่วร่าง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในเวลาเดียวกัน ฉานเอ๋อร์ก็นั่งลงข้างกายเซินลั่ว เริ่มสวดพระสูตรแห่งสันติ

ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงสวดมนต์ภาษาสันสกฤตแผ่ออกไป แผ่วเบาราวกับสายลมอันอ่อนโยน แต่กลับเปี่ยมด้วยพลังแห่งการปลอบประโลม ดูเหมือนจะช่วยให้จิตใจที่(@NameIsNovel)สับสนวุ่นวายของเซินลั่วสงบลงได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ร่างกายของเซินลั่วกระตุกเล็กน้อย การดิ้นรนทุรนทุรายของเขา(@NameIsNovel)ลดความรุนแรงลงบ้าง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)การกระทำของตนดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)ผล ทั้งไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์จึงมิอาจหยุดยั้ง ต่างฝ่ายต่างเร่งร่ายอาคมและ(@NameIsNovel)สวดภาวนาต่อไปอย่างไม่ลดละ

เวลาเคลื่อนผ่านไปทีละน้อย...ครึ่งชั่วยามผ่านไป

ในที่(@NameIsNovel)สุด ความเจ็บปวดแสบร้อนในดวงตาของเซินลั่วก็เริ่มบรรเทาลง เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เคยบวมเป่งรอบดวงตากลับคืนสู่สภาพปกติ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) เส้นลมปราณเหล่านี้กลับขยายกว้างขึ้นอย่างมาก และ(@NameIsNovel)ปรากฏลวดลายคล้ายอสรพิษสีเงินขึ้นบนผนังเส้นลมปราณมากยิ่งขึ้น เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผลมาจากพลังของดีงูนั่นเอง [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่งจากพื้น ลืมตาขึ้นช้าๆ พลันปรากฏชั้นแสงสีเงินเรืองรองจางๆ ขึ้นจากส่วนลึกของดวงตาทั้งสองข้าง ภายในนั้น มี(@NameIsNovel)ลายเส้นแนวตั้งสั่นไหวอยู่เล็กน้อย ดูลึกลับเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ ราวกับมี(@NameIsNovel)ดวงตาของอสรพิษซ่อนอยู่ภายในดวงตาของตนเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“สหายเซิน ตอนนี้ท่านรู้สึกเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง? หืม! ดวงตาของท่าน...ดูแตกต่างไปจากเมื่อก่อน” ในที่(@NameIsNovel)สุดไป๋เสี่ยวเถียนก็หยุดร่ายอาคม พลางมองไปยังดวงตาของเซินลั่วแล้วเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

เซินลั่วมองไปยังไป๋เสี่ยวเถียน สายตาของเขา(@NameIsNovel)หยุดนิ่งไปเล็กน้อย

ทัศนวิสัยของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทุกสรรพสิ่งในโลกหล้าพลันคมชัดขึ้นอย่างที่(@NameIsNovel)ไม่เคยเป็น(@NameIsNovel)มาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังเกตการณ์ในระดับลึกซึ้ง เขา(@NameIsNovel)สามารถมองเห็นรายละเอียดมากมายที่(@NameIsNovel)ไม่เคยใส่ใจมาก่อนได้(@NameIsNovel) ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยของกล้ามเนื้อบนใบหน้าของไป๋เสี่ยวเถียนเมื่อสีหน้าเปลี่ยนไป การสั่นไหวของแพขนตา หรือแม้กระทั่งการหดและ(@NameIsNovel)ขยายของรูม่านตา ทุกอย่างล้วนผิดแผกไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

มิเพียงเท่านั้น แต่การไหลเวียนของปราณเต๋าภายในร่างของไป๋เสี่ยวเถียนก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในสายตาของเขา(@NameIsNovel)

ในทัศนวิสัยปัจจุบันของเซินลั่ว ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)โครงข่ายเส้นแสงสีขาวจางๆ ไหลเวียนอยู่ทั่วร่างของไป๋เสี่ยวเถียน บางเส้นหนา บางเส้นบาง กระจายไปทั่วร่างกาย นั่นคือเส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)นั่นเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในบรรดาเส้นลมปราณเหล่านั้น มี(@NameIsNovel)สิบสายที่(@NameIsNovel)แตกต่างจากเส้นอื่น แสงสีขาวภายในนั้นแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)มาก

“นี่คือเส้นลมปราณรึ? พรสวรรค์ของไป๋เสี่ยวเถียนนับว่า(@NameIsNovel)ไม่เลวจริงๆ สามารถบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)ถึงสิบเส้นลมปราณแล้ว” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ณ บริเวณท้องน้อยของไป๋เสี่ยวเถียนก็มิอาจรอดพ้นจากสายตาของเขา(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)เช่นกัน ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มแสงสีขาวเจิดจรัส สว่า(@NameIsNovel)งไสวกว่า(@NameIsNovel)เส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณอื่นๆ อย่างมาก คลื่นแสงสีขาวพวยพุ่งอยู่ภายใน เปล่งความผันผวนของปราณเต๋าอันรุนแรง ซึ่งแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)ของเซินลั่วเองอยู่หลายส่วน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วมองทอดออกไปไกลขึ้น และ(@NameIsNovel)ถึงแม้สายตาในระยะไกลจะดีขึ้นบ้าง แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นอย่างมี(@NameIsNovel)นัยสำคัญนัก

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การพัฒนาของสายตาส่วนใหญ่จะเน้นไปที่(@NameIsNovel)การสังเกตการณ์ในระยะใกล้และ(@NameIsNovel)การหยั่งรู้ถึงปราณเต๋า” เขา(@NameIsNovel)คิดกับตนเอง รู้สึกยินดียิ่งขึ้นไปอีก

ความสามารถหลังจากดวงตาเปลี่ยนแปลงไปนี้มี(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่งยวด และ(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดทรมานก่อนหน้านี้ก็นับว่า(@NameIsNovel)คุ้มค่าแล้ว

“เซินลั่ว ท่านไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรแล้วใช่หรือไม่?” ไป๋เสี่ยวเถียนเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วยังคงนิ่งเงียบอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน และ(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)อาจจะยังไม่สู้ดีนัก จึงเอ่ยถามอย่างร้อนรน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรแล้ว ขอบคุณท่านทั้งสองสำหรับความช่วยเหลือเมื่อครู่นี้” เซินลั่วได้(@NameIsNovel)สติกลับคืนมา เอ่ยขอบคุณไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ถึงแม้ก่อนหน้านี้จะจดจ่ออยู่กับการระงับความเจ็บปวดในดวงตา แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รับรู้ถึงการกระทำของไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์เช่นกัน

“เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกับท่านกันแน่?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถามหลังจากโบกมือ

“อสูรงูที่(@NameIsNovel)ข้าสังหารกลับไปที่(@NameIsNovel)เมืองไป่นั้นเป็น(@NameIsNovel)งูเหมยพันปี ตามที่(@NameIsNovel)คัมภีร์ได้(@NameIsNovel)บันทึกไว้ ดีงูของมันมี(@NameIsNovel)สรรพคุณในการเพิ่มพลังสายตา ข้าเพิ่งจะกินดีงูของงูเหมยพันปีเข้าไป และ(@NameIsNovel)ดวงตาของข้าก็เริ่มแสบร้อนในทันที...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)ปิดบังอะไรจากคนทั้งสอง และ(@NameIsNovel)เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พวกเขา(@NameIsNovel)ฟังตามความเป็น(@NameIsNovel)จริง

“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง ข้าก็ได้(@NameIsNovel)เคยอ่านเรื่องราวของงูเหมยพันปีในคัมภีร์เช่นกัน มันเป็น(@NameIsNovel)สัตว์วิญญาณที่(@NameIsNovel)บำรุงร่างกายได้(@NameIsNovel)อย่างยอดเยี่ยมจริงๆ แต่มนุษย์และ(@NameIsNovel)อสูรนั้นมี(@NameIsNovel)พื้นฐานแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ท่านไม่ควรจะกลืนแก่นแท้ของอสูรเหล่านี้ตามอำเภอใจ หนทางที่(@NameIsNovel)ปลอดภัยที่(@NameIsNovel)สุดคือการนำไปมอบให้นักปรุงโอสถ ซึ่งสามารถหลอมเป็น(@NameIsNovel)โอสถทิพย์ก่อนที่(@NameIsNovel)ท่านจะรับประทานได้(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวอย่างครุ่นคิด [Source: NameIsNovel]

“สหายไป๋พูดถูก ครั้งนี้ข้าใจร้อนเกินไปหน่อย” เซินลั่วรู้สึกหวาดเสียวขึ้นมาเล็กน้อย

[Source: NameIsNovel] “อมิตาภพุทธ ทุกสิ่งล้วนมี(@NameIsNovel)เหตุและ(@NameIsNovel)ผล โยมเซินได้(@NameIsNovel)สร้างสมคุณงามความดีมามากมาย และ(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ก็ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ส่วนอย่างมากในภารกิจสังหารอสูร ย่อมเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)ท่านจะสามารถเปลี่ยนเภทภัยให้กลายเป็น(@NameIsNovel)วาสนาได้(@NameIsNovel)” ฉานเอ๋อร์ยิ้ม ดูเหมือนจะไม่กังวลแม้แต่น้อย

“ขอบคุณสำหรับคำพูดอันเป็น(@NameIsNovel)มงคลของท่าน ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์” ถึงแม้เซินลั่วจะไม่เชื่อในแง่ดีอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าของฉานเอ๋อร์ แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงเอ่ยขอบคุณ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ความล่าช้านี้เกิดขึ้นเพราะข้าเอง พวกเราสมควรจะเดินทางต่อ” มิได้(@NameIsNovel)ต้องการจะอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับปัญหานี้อีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองซากศพของหนอนทรายในระยะที่(@NameIsNovel)ไม่ไกลนัก แล้วจึงเอ่ยขึ้น

[Source: NameIsNovel] ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้าเห็นด้วย

[Source: NameIsNovel] แต่ฉานเอ๋อร์กลับมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยคำใด และ(@NameIsNovel)พลันทอดสายตามองไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ดูเหมือนจะกำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ท่านอาจารย์จินฉาน เป็น(@NameIsNovel)อะไรไปรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนเห็นดังนั้นจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

---------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]