ตอนที่ 677 : คนดีจะข้ามผ่านได้อย่างไร?

“บังเกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นในใจข้าเมื่อครู่...ราวกับมี(@NameIsNovel)บางสิ่งจากทิศทางนั้นกำลังเรียกหาข้าอยู่” ฉานเอ๋อร์ประสานมือเข้าด้วยกัน พึมพำพระนามของพระพุทธเจ้าแล้วจึงเอ่ยขึ้น

“ทิศทางนี้...หากข้าจำไม่ผิด เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง นครหลวงแห่งอาณาจักรไก่ดำ น่าจะตั้งอยู่เบื้องหน้า” เซินลั่วหยิบตำราเก่าคร่ำเล่มหนึ่งออกมา พลิกไปยังหน้ากระดาษที่(@NameIsNovel)วาดแผนที่(@NameIsNovel)คร่าวๆ ของอาณาจักรไก่ดำเอาไว้ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถาม

“ถูกต้อง มันคือเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง” เซินลั่วจรดปลายนิ้วลงบนแผนที่(@NameIsNovel) ยืนยันว่า(@NameIsNovel)ความทรงจำของเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ผิดพลาด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงรึ? ฟังดูคุ้นหูอยู่บ้าง” ฉานเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางรำพึง

“พวกเราจะรู้ได้(@NameIsNovel)ก็ต่อเมื่อได้(@NameIsNovel)ไปเห็นด้วยตาตนเอง” ไป๋เสี่ยวเถียนเร่งเร้าอาคมขับเคลื่อนเรือเหาะ นำพาคนทั้งสามมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อาณาจักรไก่ดำนั้นกว้างใหญ่ไพศาล และ(@NameIsNovel)พวกของเซินลั่วจำต้องระแวดระวังอสูรที่(@NameIsNovel)อาจปรากฏกายขึ้นได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ ดังนั้นพวกเขา(@NameIsNovel)จึงมิอาจเดินทางด้วยความเร็วสูงสุดได้(@NameIsNovel) จวบจนกระทั่งครึ่งวันต่อมาจึงได้(@NameIsNovel)เดินทางมาถึงเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง [Source: NameIsNovel]

เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงสมดังชื่อของมัน ตั้งตระหง่านอยู่ภายในหุบเขา(@NameIsNovel)ศิลาแดงฉานอันกว้างใหญ่ไพศาล พื้นที่(@NameIsNovel)ของเมืองนั้นใหญ่โตมโหฬาร ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เมืองไป่ถึงสิบส่วน ถนนหนทางเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ความเจริญรุ่งเรืองของนครหลวงแห่งนี้ทำให้ส่วนอื่นๆ ของอาณาจักรไก่ดำต้องอับแสงไปถนัดตา ถึงแม้จะมิอาจเทียบได้(@NameIsNovel)กับนครฉางอัน แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)เมืองเจี้ยนเย่เลย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น สองฟากฝั่งของเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงยังเป็น(@NameIsNovel)ทิวเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทอดตัวยาวต่อเนื่องกัน ศิลาของภูเขา(@NameIsNovel)เหล่านี้มี(@NameIsNovel)สีสันแตกต่างจากที่(@NameIsNovel)อื่นอย่างชัดเจน แผ่ประกายสีแดงเข้มออกมาประดุจเหล็กกล้าที่(@NameIsNovel)ขึ้นสนิม กระทั่งในอากาศยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของทองแดงจางๆ [Source: NameIsNovel]

“นี่คือเหมืองทองแดง! ช่างมี(@NameIsNovel)ปริมาณมหาศาลที่(@NameIsNovel)ปรากฏอยู่บนพื้นผิวถึงเพียงนี้” เซินลั่วตรวจสอบทิวเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองข้างแล้วเอ่ยขึ้นด้วยความทึ่ง

“อารามหัวเซิงของเรามี(@NameIsNovel)การค้าขายกับเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงอยู่บ้าง ข้าเคยเห็นบันทึกบางอย่างเกี่ยวกับเมืองแห่งนี้ เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงแห่งอาณาจักรไก่ดำเป็น(@NameIsNovel)นครที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงในดินแดนตะวันตก อุดมไปด้วยแร่ทองแดงและ(@NameIsNovel)ยังเชี่ยวชาญในศาสตร์แห่งการหลอมศาสตรา ได้(@NameIsNovel)รับการยกย่องว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มงกุฎเพชรในบรรดาสามสิบหกอาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตก ในแต่ละปีมี(@NameIsNovel)ผู้คนนับไม่ถ้วนเดินทางมายังเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงเพื่อแสวงหาศาสตราประทับ ซึ่งนำพาความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ดินแดนแห่งนี้” ไป๋เสี่ยวเถียนอธิบาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังคำของไป๋เสี่ยวเถียน ดวงตาของเซินลั่วก็พลันเป็น(@NameIsNovel)ประกาย [Source: NameIsNovel]

ในมือของเขา(@NameIsNovel)กำลังถือวัตถุดิบชั้นเลิศสำหรับหลอมศาสตราประทับอยู่ แต่กลับมิอาจหาช่างหลอมศาสตราที่(@NameIsNovel)เหมาะสมในนครฉางอันได้(@NameIsNovel) บัดนี้เมื่อได้(@NameIsNovel)มาถึงเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงซึ่งมี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงด้านการหลอมศาสตราแล้ว เขา(@NameIsNovel)ย่อมต้องฉวยโอกาสนี้ไว้อย่างแน่นอน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ท่านอาจารย์จินฉาน ที่(@NameIsNovel)นี่คือสถานที่(@NameIsNovel)นั้นรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนเห็นฉานเอ๋อร์กำลังจ้องมองไปยังนครเบื้องหน้า จมอยู่ในภวังค์ความคิด จึงเอ่ยถามด้วยเสียงเบา

“ใช่ ที่(@NameIsNovel)นี่เอง ข้ารู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางสิ่งกำลังเรียกหาข้าจากภายในเมือง แต่กลับมิอาจระบุได้(@NameIsNovel)แน่ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ใดกันแน่” ฉานเอ๋อร์ตื่นจากภวังค์แล้วตอบกลับ

“ลูกประคำพุทธะ ท่านคิดเห็นว่า(@NameIsNovel)อย่างไร?” ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)จึงเอ่ยถามลูกประคำพุทธะ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เหตุใดจึงมาถามข้าเล่า? ข้ามิได้(@NameIsNovel)รู้สึกอันใดเลย” ลูกประคำพุทธะตอบกลับอย่างหงุดหงิด

เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย มิใช่เพราะท่าทีของลูกประคำ แต่เดิมทีเขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)จะสามารถพบสิ่งที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์กำลังตามหาได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วเมื่อมาถึงเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง แต่เมื่อดูจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จำต้องลงมือสืบเสาะอย่างละเอียดภายในเมืองเสียก่อน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น พวกเราก็เข้าไปในเมืองก่อนแล้วค่อยๆ ค้นหากันเถอะ” เขา(@NameIsNovel)ตัดสินใจในที่(@NameIsNovel)สุด

ดังนั้น คนทั้งสามจึงร่อนลงใกล้กับกำแพงเมืองแล้วเริ่มเดินเท้าเข้าไป ในไม่ช้า พวกเขา(@NameIsNovel)ก็มาถึงเบื้องหน้าประตูเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะที่(@NameIsNovel)อยู่บนเรือเหาะ ขนาดของมันยังมิได้(@NameIsNovel)ประจักษ์ชัดแจ้งนัก แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)มายืนอยู่ใต้กำแพงเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ประจักษ์ว่า(@NameIsNovel)กำแพงเมืองนั้นสูงตระหง่านอย่างน่าอัศจรรย์ สูงราวร้อยห้าสิบจั้งได้(@NameIsNovel)กระมัง

กระทั่งกำแพงนครฉางอันยังมิอาจเทียบได้(@NameIsNovel) กำแพงเหล่านี้สร้างขึ้นด้วยศิลาแดงฉานขนาดมหึมา ดูคล้ายภูผาสูงชันที่(@NameIsNovel)ตั้งตระหง่าน การได้(@NameIsNovel)มายืนอยู่เบื้องหน้าประตูเมืองทำให้บังเกิดความรู้สึกต่ำต้อยอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เหนือประตูเมือง ยังมี(@NameIsNovel)โครงสร้างขนาดใหญ่หลายแห่งสร้างขึ้นบนกำแพง ดูคล้ายอสูรร้ายยักษ์ที่(@NameIsNovel)กำลังหมอบนิ่งอยู่กลางอากาศ พร้อมจะกระโจนเข้าใส่ได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ ทำให้ทุกคนที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่างบังเกิดความรู้สึกหวาดหวั่นระคนคาดหวัง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) คนทั้งสามต่างตกตะลึงในความยิ่งใหญ่ของนครแห่งดินแดนตะวันตกอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะกลมกลืนเข้าไปในฝูงชนเพื่อต่อแถวเข้าเมืองอ่านตอนต่อไปฟรี

เซินลั่วสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าเขา(@NameIsNovel)ก็สังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ประตูเมืองและ(@NameIsNovel)ส่วนต่างๆ ของกำแพงเพิ่งจะได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมเมื่อไม่นานมานี้ ขอบกำแพงและ(@NameIsNovel)ถนนใกล้ประตูเมืองยังคงมี(@NameIsNovel)ร่องรอยของการซ่อมแซมหลงเหลืออยู่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ปรับปรุงเมืองในเวลานี้รึ? ตามธรรมเนียมของอาณาจักรไก่ดำ นี่มิใช่วันหยุดสำคัญ หรือว่า(@NameIsNovel)กำลังจะมี(@NameIsNovel)งานเฉลิมฉลองอันใดยิ่งใหญ่เกิดขึ้นภายในเมืองกันแน่?” หลังจากเคยอ่านบันทึกบางเล่มเกี่ยวกับอาณาจักรไก่ดำมาก่อน เขา(@NameIsNovel)ก็คาดเดาอยู่ในใจเงียบๆ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กระบวนการเข้าเมืองเป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ไม่นานก็ถึงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสามคน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ครั้งนี้พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ต้องเผชิญกับการขูดรีดใดๆ และ(@NameIsNovel)หลังจากจ่ายค่าธรรมเนียมเข้าเมืองแล้ว ก็สามารถเข้าสู่ตัวเมืองได้(@NameIsNovel)อย่างราบรื่น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในฐานะมหานครแห่งดินแดนตะวันตก เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงย่อมยังคงรักษารูปแบบที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งและ(@NameIsNovel)หนักแน่นเอาไว้ ถนนหนทางปูด้วยแผ่นศิลาแดงฉานขนาดใหญ่ แต่ละก้อนมี(@NameIsNovel)ขนาดเท่าโต๊ะและ(@NameIsNovel)หนาหนักอย่างยิ่ง ถึงแม้พื้นถนนจะไม่เรียบเนียนเท่าในแดนจงหยวน แต่การเหยียบย่างลงไปกลับให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกมันจะไม่มี(@NameIsNovel)วันพังทลายลงได้(@NameIsNovel)

ถนนในเมืองมี(@NameIsNovel)อยู่มากมาย แตกต่างจากผังเมืองรูปสี่เหลี่ยมของนครฉางอัน เซินลั่วเพิ่งจะมองเห็นจากกลางอากาศว่า(@NameIsNovel)เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงทั้งเมืองนั้นถูกวางผังในลักษณะรัศมี(@NameIsNovel) โดยมี(@NameIsNovel)พระราชวังอันงดงามตั้งอยู่ใจกลางเมือง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ถนนหลายสายแผ่ขยายออกไปในทุกทิศทาง

ถนนหนทางคึกคักไปด้วยผู้คน มิเพียงแต่จะมี(@NameIsNovel)ชาวบ้านจากอาณาจักรไก่ดำเท่านั้น แต่ยังมี(@NameIsNovel)ใบหน้าของชาวต่างแดนปรากฏอยู่มากมาย และ(@NameIsNovel)ในบางครั้งก็สามารถเห็นพ่อค้าจากราชวงศ์ถังได้(@NameIsNovel)หนึ่งหรือสองคน พวกของเซินลั่วจึงมิได้(@NameIsNovel)ดึงดูดความสนใจจากผู้ใดเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เช่นเดียวกับทั่วทั้งอาณาจักรไก่ดำ เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ตั้งของอารามจำนวนมาก ทั้งขนาดใหญ่และ(@NameIsNovel)เล็ก สามารถเห็นพระพุทธรูปได้(@NameIsNovel)บ่อยครั้งทั่วทั้งเมือง บางองค์มี(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่โตจนน่าตื่นตาตื่นใจ

ทั่วทั้งเมืองมี(@NameIsNovel)ร่องรอยของการปรับปรุงอยู่ทุกหนแห่ง บ้านเรือนเกือบทั้งหมดถูกทาสีแดง ขาว และ(@NameIsNovel)เหลืองอย่างสดใส

[Source: NameIsNovel] “หืม เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงมี(@NameIsNovel)แผนจะจัดเทศกาลอันใดรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนสังเกตเห็นการปรับปรุงที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นในเมืองแล้วจึงเอ่ยถาม

“ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ข้าได้(@NameIsNovel)ยินชาวบ้านบางคนพูดถึงการประชุมมหายานที่(@NameIsNovel)จะจัดขึ้นที่(@NameIsNovel)นี่” เซินลั่วตอบหลังจากเงี่ยหูฟังการสนทนาของชาวบ้าน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “การประชุมมหายาน!” ดวงตาของฉานเอ๋อร์พลันเป็น(@NameIsNovel)ประกาย ถึงแม้เขา(@NameIsNovel)จะมายังอาณาจักรไก่ดำเพื่อตามหาความทรงจำที่(@NameIsNovel)ขาดหายไป แต่ในฐานะศิษย์แห่งพุทธนิกาย เขา(@NameIsNovel)ย่อมสนใจที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)แลกเปลี่ยนความรู้ในการประชุมมหายานของต่างแดน

ในขณะนั้นเอง ความโกลาหลก็บังเกิดขึ้นเบื้องหน้า ปรากฏร่างซอมซ่อร่างหนึ่งกำลังโซซัดโซเซประดุจวิญญาณเร่ร่อน ชายผู้นั้นสวมอาภรณ์ที่(@NameIsNovel)ขาดรุ่งริ่งและ(@NameIsNovel)สกปรกมอมแมม ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เป็น(@NameIsNovel)เจ้าคนบ้านั่นอีกแล้ว!”

“การประชุมมหายานจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า และ(@NameIsNovel)เหล่าพระสงฆ์ผู้ทรงเกียรติจากทั่วทุกสารทิศก็เริ่มเดินทางมาถึงแล้ว เหตุใดคนบ้านี่จึงยังได้(@NameIsNovel)รับอนุญาตให้มาเดินเตร็ดเตร่อยู่บนถนนอีก!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ผู้คนที่(@NameIsNovel)เดินผ่านไปมาต่างเบี่ยงกายหลีกหนีเขา(@NameIsNovel)ราวกับพบพานสิ่งอัปมงคล ความรังเกียจปรากฏชัดบนใบหน้าของทุกคน

แต่ชายบ้าผู้นี้กลับทำราวกับไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดอยู่รอบกาย เดินโซเซไปตามถนนและ(@NameIsNovel)ในบางครั้งก็คว้าตัวผู้คนที่(@NameIsNovel)เดินผ่านไปมา แล้วเอ่ยถามพวกเขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) “คนใจดีจะรอดได้(@NameIsNovel)อย่างไร?”

เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย เตรียมพร้อมที่(@NameIsNovel)จะหลีกเลี่ยงชายบ้าผู้นั้นพร้อมกับฉานเอ๋อร์ แต่ชายบ้ากลับสังเกตเห็นฉานเอ๋อร์ในชุดจีวรพระเสียก่อน ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทันที พุ่งเข้ามาแล้วคว้าชายจีวรของฉานเอ๋อร์ไว้แน่น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ท่านอาจารย์ โปรดบอกข้าทีเถิดว่า(@NameIsNovel)คนใจดีจะรอดได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” ชายบ้าผู้นั้นเอ่ยถาม

โดยไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตั้งตัว ฉานเอ๋อร์จึงมิรู้จะตอบเช่นไร ถึงแม้เขา(@NameIsNovel)จะเคยเข้าร่วมการประชุมธรรมนับครั้งไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)อารามจินซานและ(@NameIsNovel)เข้าใจในปริศนาธรรมอันลึกล้ำต่างๆ ของพุทธนิกาย แต่เขา(@NameIsNovel)ก็มิเคยพบพานกับคำถามเช่นนี้มาก่อน

ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่(@NameIsNovel)หนักแน่นพร้อมเพรียงก็ดังมาจากเบื้องหน้า หมู่ทหารในชุดเกราะครบครันรีบวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

[Source: NameIsNovel] “เป็น(@NameIsNovel)มันนั่นเอง พาตัวมันไป!” หัวหน้าหมู่ตะโกนพลางชี้ไปยังชายบ้า

ทหารสองสามนายกระโจนเข้าใส่เขา(@NameIsNovel)ในทันที จับกุมชายบ้าแล้วลากตัวออกไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่ชายบ้าผู้นั้นกลับเกาะแขนเสื้อของฉานเอ๋อร์ไว้แน่น ฉีกผ้าชิ้นใหญ่ออกมาด้วยเสียง ‘แควก’

“คนใจดีจะรอดได้(@NameIsNovel)อย่างไร?”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “คนใจดีจะรอดได้(@NameIsNovel)อย่างไร?”

ชายบ้าผู้นั้นยังคงตะโกนถามฉานเอ๋อร์ไม่หยุด น้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)แหบพร่าเจือด้วยความสิ้นหวังอันจับใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------