ตอนที่ 678 : ใครเล่าจะโปรดคนดี?

“ขออภัยท่านอาจารย์สำหรับความหยาบคายของเจ้าคนวิปลาสผู้นั้น ที่(@NameIsNovel)ทำให้ชายจีวรของท่านต้องมัวหมอง ข้าน้อยขออภัยแทนมันด้วย” นายหมู่ทหารเมื่อเห็นฉานเอ๋อร์ในเครื่องแต่งกายแบบพุทธ ก็เร่งรุดเข้ามาพลางประสานมือคารวะ

ถึงแม้ฉานเอ๋อร์จะยังดูเยาว์วัย แต่นายหมู่ทหารก็มิกล้าดูแคลน ในบรรดาสามสิบหกอาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตกนั้น มี(@NameIsNovel)พระเถระผู้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคารพนับถือซึ่งมี(@NameIsNovel)อายุยังน้อยอยู่มากมาย และ(@NameIsNovel)หลายรูปในจำนวนนั้นก็มาจากอาณาจักรไก่ดำแห่งนี้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อาภรณ์เป็น(@NameIsNovel)เพียงของนอกกาย การที่(@NameIsNovel)มันฉีกขาดนับเป็น(@NameIsNovel)ชะตากรรมของมันเอง โยมมิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใส่ใจ ทว่า(@NameIsNovel)...ชายวิปลาสผู้นั้นที่(@NameIsNovel)เอ่ยถามอาตมาว่า(@NameIsNovel)ผู้มี(@NameIsNovel)เมตตาใดจะโปรดให้เขา(@NameIsNovel)ข้ามผ่านได้(@NameIsNovel)...เขา(@NameIsNovel)คือผู้ใดกัน?” ฉานเอ๋อร์เอ่ยถามหลังจากคารวะตอบ

“เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงคนบ้าพเนจรผู้หนึ่ง ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดทราบที่(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)ไป มันมาเดินเพ่นพ่านอยู่รอบเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงแห่งนี้มาหลายปีแล้ว พร่ำเพ้อแต่เรื่องไร้สาระ ท่านอาจารย์โปรดอย่าได้(@NameIsNovel)ใส่ใจเลย” นายหมู่ทหารรับรองเขา(@NameIsNovel)ด้วยรอยยิ้ม

“อมิตาภพุทธ ชายผู้นั้นช่างน่าเวทนานัก...โยมเซิน โยมไป๋ พอจะมี(@NameIsNovel)หนทางรักษาเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ฉานเอ๋อร์เหลือบมองชายบ้าที่(@NameIsNovel)ถูกลากจากไปด้วยแววตาเมตตา พลางพึมพำบทสวดมนต์ในใจ แล้วจึงหันมาเอ่ยถามเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน

“ข้าได้(@NameIsNovel)ลองตรวจสอบชายผู้นั้นเมื่อครู่แล้ว ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)แข็งแรงดี ความวิปลาสของเขา(@NameIsNovel)น่าจะเกิดจากปัญหาทางจิตใจ ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)คงมิใช่เรื่องง่ายที่(@NameIsNovel)จะรักษา” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวด้วยความลำบากใจเล็กน้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ฉานเอ๋อร์ก็ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ก่อนจะเลือกที่(@NameIsNovel)จะไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้อีกต่อไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขอเรียนถามสักนิดว่า(@NameIsNovel)ท่านทั้งสามมาจากที่(@NameIsNovel)ใด และ(@NameIsNovel)เหตุใดจึงเดินทางมายังเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงแห่งนี้?” นายหมู่ทหารเอ่ยถามเมื่อการสนทนาจบลง

“พวกเรามาจากต้าถังแห่งดินแดนภาคกลาง และ(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)เรามาเยือนเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง” ไป๋เสี่ยวเถียนตอบ พลางประสานมือคารวะแบบพุทธ

[Source: NameIsNovel] “ต้าถังแห่งดินแดนภาคกลางรึ! เช่นนั้นพวกท่านคงมาเพื่อเข้าร่วมการประชุมธรรมมหายานใช่หรือไม่?” ดวงตาของนายหมู่ทหารพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น

“ถูกต้อง การประชุมธรรมมหายานจะจัดขึ้นเมื่อใดกัน?” ฉานเอ๋อร์กำลังจะเอ่ยปาก แต่เซินลั่วกลับชิงคาดการณ์ได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เอ่ยถามขึ้นก่อน

“อีกสามวัน ที่(@NameIsNovel)แท่นบูชาบัวทองใจกลางเมืองขอรับ” นายหมู่ทหารตอบ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของท่านหัวหน้า” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นายหมู่ทหารปัดมือปฏิเสธคำขอบคุณ ก่อนจะสั่งให้ลูกน้องนำรถม้ามาในทันที หลังจากเชิญคนทั้งสามขึ้นรถแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็รับหน้าที่(@NameIsNovel)ขับมันเข้าไปในเมืองด้วยตนเอง

“โยมเซิน พวกเรามิได้(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงเพื่อเข้าร่วมการประชุมธรรมมหายาน การโป้ปดมินับเป็น(@NameIsNovel)การกระทำที่(@NameIsNovel)ถูกต้อง” ฉานเอ๋อร์กล่าว พลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“อย่าได้(@NameIsNovel)ยึดติดกับรูปแบบเลยท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์ ท่านมิได้(@NameIsNovel)สนใจในการประชุมธรรมมหายานหรอกรึ? พวกเรามาจากดินแดนภาคกลางจริงๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ดังนั้นการเข้าร่วมชมงานใหญ่นี้ ก็ถือเป็น(@NameIsNovel)การทำความเข้าใจเกี่ยวกับเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงไปในตัว ซึ่งย่อมเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อการกระทำในภายภาคหน้าของพวกเรา” เซินลั่วตอบพร้อมรอยยิ้ม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ก็ได้(@NameIsNovel)” ฉานเอ๋อร์ถอนหายใจอย่างยอมจำนน

รถม้าเดินทางต่อไป และ(@NameIsNovel)มาถึงสถานีพักม้าอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการประชุมธรรมมหายานใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้จึงเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)คณะทูตและ(@NameIsNovel)พระสงฆ์จากอาณาจักรต่างๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ด้วยต้าถังเป็น(@NameIsNovel)อาณาจักรอันยิ่งใหญ่ในดินแดนภาคกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่(@NameIsNovel)จินฉานเดินทางไปแสวงบุญทางทิศตะวันตก พระสูตรมหายานก็ได้(@NameIsNovel)ถูกเผยแพร่ไปในหมู่อาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตก เป็น(@NameIsNovel)ผลให้สถานะของต้าถังในดินแดนตะวันตกเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก

สถานีพักม้าจึงได้(@NameIsNovel)จัดที่(@NameIsNovel)พักที่(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุดให้แก่คนทั้งสาม เป็น(@NameIsNovel)ลานเรือนอิสระ และ(@NameIsNovel)ยังจัดหาคนรับใช้ชื่อตู้เค่อ มาคอยดูแลพวกเขา(@NameIsNovel)อีกด้วย

“ตู้เค่อ พวกเราเดินทางไกลมาจากต้าถัง และ(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคยกับการประชุมธรรมมหายานนัก ท่านพอจะบอกเล่าให้พวกเราฟังได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดเป็น(@NameIsNovel)ประธานในการประชุม และ(@NameIsNovel)เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)ผู้คนเข้าร่วมมากมายถึงเพียงนี้?” เซินลั่วเอ่ยถาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“การประชุมธรรมมหายานในครั้งนี้จัดขึ้นโดยปรมาจารย์หลินต๋า ด้วยบารมี(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ชื่อเสียงอันเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคารพนับถือของท่าน จึงสามารถเชิญเหล่าพระเถระผู้ทรงคุณธรรมจากสามสิบหกอาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตกให้มารวมตัวกันได้(@NameIsNovel)” ตู้เค่อตอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม ดูเหมือนจะเคารพในตัวหลินต๋าอย่างสุดหัวใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ท่านอาจารย์ ท่านหมายถึงหลินต๋า ปรมาจารย์แห่งนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์รึ?” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้น หันไปมองไป๋เสี่ยวเถียน

ไป๋เสี่ยวเถียนเองก็ส่ายศีรษะเช่นกัน บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เองก็มิเคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อของบุคคลผู้นี้มาก่อน

“ใช่แล้ว ถึงแม้ปรมาจารย์หลินต๋าจะเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคารพอย่างสูงในสามสิบหกอาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตก แต่ท่านก็มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อายุมากนัก ท่านสร้างชื่อเสียงขึ้นมาในอาณาจักรต่างๆ ก็เมื่ออายุเพียงยี่สิบเศษ ในฐานะแขกผู้มี(@NameIsNovel)เกียรติจากดินแดนภาคกลางต้าถังอันห่างไกล การที่(@NameIsNovel)ท่านจะไม่ทราบนับเป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติ” ตู้เค่ออธิบายเพิ่มเติม [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “โอ้ ดูเหมือนหลินต๋าผู้นี้จะเป็น(@NameIsNovel)บุคคลในตำนานของอาณาจักรไก่ดำทีเดียว ท่านพอจะเล่าเรื่องราวของเขา(@NameIsNovel)ให้พวกเราฟังเพิ่มเติมได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ปรมาจารย์หลินต๋ามาจากอารามเล็กๆ ในอาณาจักรไก่ดำของเรา ตั้งแต่วัยเยาว์ ท่านก็ฉลาดหลักแหลมอย่างไม่ธรรมดาและ(@NameIsNovel)แตกฉานในหลักธรรมของพุทธศาสนา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่ออายุได้(@NameIsNovel)สิบขวบปี ท่านถึงกับสามารถโต้วาทีธรรมกับอดีตประมุขแห่งนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ ปรมาจารย์จิ่วโหมหลัวได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ต่อมา เพื่อแสวงหาแก่นแท้แห่งพุทธธรรม ท่านได้(@NameIsNovel)ออกเดินทางเพียงลำพังผ่านสามสิบหกอาณาจักรพุทธแห่งดินแดนตะวันตก สังหารอสูรและ(@NameIsNovel)เผยแผ่แก่นแท้แห่งพุทธศาสนา ชื่อเสียงของท่านจึงได้(@NameIsNovel)แพร่หลายไปทั่วทุกอาณาจักร

เมื่อแปดปีก่อน มี(@NameIsNovel)อสูรระดับเซียนแท้ตนหนึ่งจากแดนเหนือ รุกรานเข้ามายังดินแดนตะวันตก ทำให้อาณาจักรเล็กๆ สองสามแห่งเกือบจะล่มสลาย ปรมาจารย์หลินต๋าได้(@NameIsNovel)เข้าต่อสู้กับอสูรตนนั้นเพียงลำพัง และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สามารถสยบมันลงได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ทั้งยังโปรดมันให้กลับใจเข้าสู่หนทางแห่งพุทธะอีกด้วย สามสิบหกอาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตกจึงต่างยอมรับท่านอย่างเป็น(@NameIsNovel)เอกฉันท์ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญด้านฌานอันดับหนึ่ง” ตู้เค่ออธิบายด้วยความภาคภูมิใจอย่างไม่ปิดบัง

“สยบอสูรระดับเซียนแท้!” เซินลั่วบังเกิดความตื่นตะลึงอย่างมาก การที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ยอดฝีมือระดับเซียนแท้ซ่อนกายอยู่ในอาณาจักรไก่ดำเล็กๆ แห่งนี้ ก็ทำให้ไป๋เสี่ยวเถียนสะท้านใจเช่นกัน

“หลินต๋าผู้นี้พำนักอยู่ในเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงในปัจจุบันหรือไม่? ตู้เค่อ ท่านพอจะแนะนำพระน้อยผู้นี้ให้ท่านได้(@NameIsNovel)หรือไม่? การมิได้(@NameIsNovel)ไปเยี่ยมคารวะปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้นับเป็น(@NameIsNovel)การเสียมารยาทอย่างยิ่ง” ฉานเอ๋อร์ร้องขอ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ปรมาจารย์หลินต๋าได้(@NameIsNovel)ประกาศปิดด่านบำเพ็ญเพียรเมื่อสองสามวันก่อน เพื่อเตรียมการสำหรับการประชุมธรรมมหายาน และ(@NameIsNovel)อาจจะมิสะดวกในขณะนี้ แต่ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์มิต้องกังวล ท่านจะได้(@NameIsNovel)พบท่านในการประชุมธรรมมหายานอย่างแน่นอน” ตู้เค่อตอบอย่างอึดอัดเล็กน้อย

“ตกลง” ฉานเอ๋อร์รับคำ มิได้(@NameIsNovel)ยืนกรานต่อไป

เซินลั่วจึงได้(@NameIsNovel)เอ่ยปากถามตู้เค่อเกี่ยวกับแง่มุมต่างๆ ของเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงและ(@NameIsNovel)สามสิบหกอาณาจักรแห่งดินแดนตะวันตก ถึงแม้ตู้เค่อจะเป็น(@NameIsNovel)เพียงมนุษย์ธรรมดา แต่เขา(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)ความรู้อยู่ไม่น้อย และ(@NameIsNovel)สามารถตอบคำถามของเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ทุกข้อ

เซินลั่วจึงค่อยๆ มี(@NameIsNovel)ความเข้าใจที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับอาณาจักรต่างๆ ในดินแดนตะวันตก

ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ยปากสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ในโลกแห่งการหลอมของเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านนอก พร้อมกับคนสี่ห้าคนในชุดจีวรสีแดงสดใสที่(@NameIsNovel)เดินเข้ามา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พระสงฆ์สองรูปที่(@NameIsNovel)นำหน้ามานั้นมี(@NameIsNovel)รูปร่างสูงใหญ่ รูปหนึ่งสวมมงกุฎทองคำและ(@NameIsNovel)ถือคฑาฉานยักษ์ ดูแปลกแยกขัดตาอยู่บ้าง อีกรูปเป็น(@NameIsNovel)ชายชราผอมแห้ง มือและ(@NameIsNovel)เท้าของเขา(@NameIsNovel)นั้นบางราวกับกิ่งไม้แห้ง และ(@NameIsNovel)เดินด้วยอาการสั่นเทา ราวกับลมเพียงวูบเดียวก็สามารถพัดเขา(@NameIsNovel)ล้มลงได้(@NameIsNovel) ซึ่งทำให้ผู้ที่(@NameIsNovel)มองอดเป็น(@NameIsNovel)ห่วงมิได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วประเมินคนทั้งสอง สีหน้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในใจกลับบังเกิดความระแวดระวังขึ้นมาทันที ถึงแม้ทั้งสองจะกดข่มระดับพลังบำเพ็ญเอาไว้ แต่ดวงตาที่(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนไปของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงสามารถมองเห็นระดับการบำเพ็ญของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน

กลิ่นอายของปราณเต๋านั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ระดับพลังบำเพ็ญของพวกเขา(@NameIsNovel)ทะลวงไปถึงระดับก่อกำเนิดขั้นปลายแล้ว โดยเฉพาะพระชราร่างแห้งเหี่ยวผู้นั้นที่(@NameIsNovel)ใกล้จะบรรลุถึงจุดสูงสุดของระดับก่อกำเนิดแล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ฮิฮิ ข้าได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)พระเถระผู้ใหญ่จากต้าถังเสด็จมาถึงแล้ว นับเป็น(@NameIsNovel)เกียรติอย่างยิ่งมิเพียงแต่สำหรับเมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดงเท่านั้น แต่สำหรับอาณาจักรไก่ดำทั้งมวลด้วย ขออภัยที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ออกมาต้อนรับอย่างทันท่วงที โปรดกรุณามองข้ามด้วยเถิด” พระชราร่างแห้งเหี่ยวเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังพวกของเซินลั่วแล้วหัวเราะเบาๆ

พระสงฆ์อีกรูปหนึ่งผู้สวมมงกุฎทองคำ ซึ่งกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง พลันหยุดชะงัก ดวงตาพลันจับจ้องไปยังดวงตาของเซินลั่ว ในแววตาฉายประกายโทสะอันล้ำลึกวาบหนึ่ง ตามมาด้วยร่องรอยแห่งความยินดีที่(@NameIsNovel)ยากจะหยั่งถึง ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะเร้นซ่อนอารมณ์ทั้งหมดไว้ภายใต้ใบหน้าที่(@NameIsNovel)เรียบเฉยในที่(@NameIsNovel)สุด

---------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)