ตอนที่ 682 : ความแตกต่าง

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายของเขา(@NameIsNovel)จากไปอย่างรวดเร็ว ทว่า(@NameIsNovel)ยังมิทันจะเดินไปได้(@NameIsNovel)ไกลนัก ก็พลันเห็นไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์เดินตรงเข้ามาจากเบื้องหน้า

“สหายไป๋ ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์ เหตุใดพวกท่านจึงมาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่?” สีหน้าประหลาดใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านอาจารย์จินฉานกล่าวว่า(@NameIsNovel)ท่านสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงบางสิ่งบางอย่างในบริเวณนี้ พวกเราจึงได้(@NameIsNovel)ลองมาดูกัน” ไป๋เสี่ยวเถียนเหลือบมองฉานเอ๋อร์แล้วจึงเอ่ยตอบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วมองไปยังฉานเอ๋อร์ด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ขณะที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์กำลังพินิจพิจารณาสภาพแวดล้อมโดยรอบ คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดเข้าหากันด้วยความสับสน

[Source: NameIsNovel] “แล้วพวกท่านเล่ามาทำอันใดกันที่(@NameIsNovel)นี่? ท่านได้(@NameIsNovel)ศาสตราประทับที่(@NameIsNovel)เหมาะสมแล้วรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถาม

เมื่อนึกถึงการเผชิญหน้าเมื่อครู่ เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)แต่ส่ายศีรษะอย่างเงียบงัน

ที่(@NameIsNovel)ด้านข้าง ซุนไห่แอบเหลือบมองเซินลั่ว ก่อนจะเล่าเรื่องราวที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นในร้านของเถ้าแก่ฮวาอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งแสดงความไม่พอใจต่อความละโมบอันเกินพอดีของเถ้าแก่ฮวา

“เถ้าแก่ฮวามี(@NameIsNovel)ผลึกม่วงใจกลางหมึกอยู่ในครอบครอง! การเรียกราคาห้าพันศิลาเซียนนับว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)มากเกินไปเลย” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยขึ้นหลังจากได้(@NameIsNovel)ฟังเรื่องราวทั้งหมด

ซุนไห่บังเกิดความตกตะลึงจนนิ่งอึ้งไป

“ผลึกม่วงใจกลางหมึกมี(@NameIsNovel)มูลค่าสูงถึงเพียงนี้เชียวรึ?” เซินลั่วเอ่ยถามพลางเลิกคิ้วขึ้น

เขา(@NameIsNovel)รู้จักผลึกหมึก แต่กลับมิเคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อของผลึกม่วงใจกลางหมึกมาก่อน [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แน่นอน ผลึกม่วงใจกลางหมึกคือผลึกหมึกชั้นสูงสุด มิเพียงแต่จะสามารถทนทานต่อการโจมตีของปราณเต๋าอันทรงพลังได้(@NameIsNovel) แต่มันยังมี(@NameIsNovel)คุณสมบัติในการกักเก็บปราณเต๋าอีกด้วย

ข้ามี(@NameIsNovel)ศิษย์พี่ผู้หนึ่งในอารามหัวเซิงซึ่งครอบครองแหวนที่(@NameIsNovel)ทำจากผลึกม่วงใจกลางหมึก มันสามารถกักเก็บปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ใช้ในยามปกติเอาไว้ และ(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมาเสริมพลังในระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทำให้ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)นั้นยืนยาวอย่างน่าสะพรึงกลัว” ไป๋เสี่ยวเถียนอธิบาย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “กักเก็บปราณเต๋า! ผลึกม่วงใจกลางหมึกมี(@NameIsNovel)คุณสมบัติอันน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้เชียวรึ?” เซินลั่วตื่นตะลึงกับการเปิดเผยนี้

“ใช่ ผลึกม่วงใจกลางหมึกมี(@NameIsNovel)มูลค่ามหาศาลจนมิอาจประเมินได้(@NameIsNovel) เถ้าแก่ฮวาเรียกราคาจากท่านห้าพันศิลาเซียนนั้นนับว่า(@NameIsNovel)แพงไปอยู่บ้าง แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)เกินเลยไปนัก หากท่านต้องการจะหลอมศาสตราประทับที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยมจริงๆ ราคานี้นับว่า(@NameIsNovel)พอรับได้(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนแสดงความเห็น

“ข้าเข้าใจแล้ว เพียงแต่ว่า(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)ศิลาเซียนติดตัวอยู่แทบจะไม่ถึงสองพันก้อน นับว่า(@NameIsNovel)ยังห่างไกลนัก” เซินลั่วเผยรอยยิ้มฝืนๆ

“หากสหายเซินขาดแคลนทุนทรัพย์ ข้าสามารถให้ท่านยืมสามพันศิลาเซียนได้(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยเสนอหลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วตะลึงในความมั่งคั่งของไป๋เสี่ยวเถียน สามพันศิลาเซียนมิใช่น้อยๆ เลย แม้หลังจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เก็บเล็กผสมน้อยและ(@NameIsNovel)ยึดทรัพย์สินมาตลอดหลายปี ก็ยังมิเคยสะสมได้(@NameIsNovel)มากถึงเพียงนี้

“ขอบคุณสำหรับน้ำใจ เมื่อพวกเรากลับถึงนครฉางอัน ข้าจะรีบนำมาคืนให้ท่านโดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด” เซินลั่วกล่าวโดยปราศจากท่าทีเสแสร้ง [Source: NameIsNovel]

“ไปกันเถอะ ข้าเองก็อยากจะรู้เกี่ยวกับเถ้าแก่ฮวาผู้นี้เช่นกัน ไปพบเขา(@NameIsNovel)กันอีกครั้งเถอะ” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยเสนออ่านตอนต่อไปฟรี

“ไปกับสหายไป๋ผู้รอบรู้ย่อมไม่เสียหายอันใด แต่ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์เล่า?” เซินลั่วหันสายตาไปยังฉานเอ๋อร์ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “มิต้องเป็น(@NameIsNovel)ห่วง ความรู้สึกแปลกๆ นั้นพลันหายไปแล้ว บางทีอาจจะเป็น(@NameIsNovel)ความผิดพลาดของอาตมาเอง อีกอย่าง ในเมื่อเถ้าแก่ฮวาเป็น(@NameIsNovel)ถึงช่างหลอมศาสตราผู้มี(@NameIsNovel)ฝีมือ อาตมาย่อมอยากจะไปเห็นด้วยตาตนเอง” ฉานเอ๋อร์ละสายตาจากรอบข้างแล้วกล่าว

เซินลั่วพยักหน้า ก่อนจะหมุนกายเดินกลับไปยังเส้นทางที่(@NameIsNovel)เพิ่งจากมา และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็มาถึงที่(@NameIsNovel)พักของเถ้าแก่ฮวาอีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “พวกเจ้ารึ? เหตุใดจึงกลับมาอีก? ข้าจะบอกไว้ก่อนเลยว่า(@NameIsNovel)หากน้อยกว่า(@NameIsNovel)ห้าพันศิลาเซียน ข้าไม่รับงาน!” เถ้าแก่ฮวาเหลือบมองเซินลั่ว เอ่ยขึ้นอย่างเกียจคร้าน

“พวกเรามิได้(@NameIsNovel)กลับมาเพื่อต่อรองราคา แต่ต้องการจะชมศิลาซ่อมสวรรค์และ(@NameIsNovel)ผลึกม่วงใจกลางหมึกของท่านเสียก่อน

หากคุณภาพดีและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปริมาณเพียงพอ พวกเรายินดีที่(@NameIsNovel)จะจ่ายห้าพันศิลาเซียนสำหรับมัน” ไป๋เสี่ยวเถียนก้าวออกมาจากเบื้องหลังเซินลั่วแล้วเอ่ยขึ้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทางเข้าลานเรือนนั้นคับแคบ เมื่อมี(@NameIsNovel)ผู้คนมายืนออรวมกัน ผู้ที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่เบื้องหน้าจึงบดบังผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลัง

“เจ้ารู้จักผลึกม่วงใจกลางหมึกด้วยรึ? เฮอะ! ในที่(@NameIsNovel)สุดข้าก็ได้(@NameIsNovel)พบคนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความรู้เสียที” เถ้าแก่ฮวาเหลือบมองไป๋เสี่ยวเถียน ก่อนจะหยิบของสองชิ้นออกมาวางบนโต๊ะไม้เล็กๆ ข้างเก้าอี้เอนหลังของมัน

เหล็กบริสุทธิ์สีดำสนิทท่อนหนึ่งยาวครึ่งฉื่อ และ(@NameIsNovel)ผลึกสีม่วงขนาดเท่ากำปั้นอีกก้อนหนึ่ง [Source: NameIsNovel]

ไป๋เสี่ยวเถียนเหลือบมองเหล็กสีดำท่อนนั้น พยักหน้าเล็กน้อย แล้วรีบเปลี่ยนสายตาไปยังผลึกสีม่วงก้อนนั้นทันที

แสงสีทองแผ่ออกมาจากฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel) ผลึกสีม่วงพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้วยแสงสีม่วงเรืองรอง ดูดซับแสงสีทองจากฝ่ามือของไป๋เสี่ยวเถียนเข้าไปจนหมดสิ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ร่องรอยแห่งความประหลาดใจฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของไป๋เสี่ยวเถียน ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะพยักหน้าให้เซินลั่ว

“ตกลง พวกเราจะจ่ายห้าพันศิลาเซียน และ(@NameIsNovel)หวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเริ่มหลอมศาสตราโดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด พวกเราจะจ่ายครึ่งหนึ่งของห้าพันศิลาเซียนล่วงหน้า

และ(@NameIsNovel)อีกครึ่งหนึ่งหลังจากที่(@NameIsNovel)ศาสตราเสร็จสิ้นสมบูรณ์” เซินลั่วหยิบเศษกระจกกระดองเต่าเสวียนออกมาวางลงบนโต๊ะ

“อย่าเพิ่งรีบร้อนไป พวกเราเพิ่งจะตกลงราคากันสำหรับวัตถุดิบสองชิ้นนี้เท่านั้น ยังมิได้(@NameIsNovel)หารือเรื่องค่าใช้จ่ายในการหลอมศาสตราเลย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ศาสตราของเจ้านั้นหลอมได้(@NameIsNovel)ไม่ง่ายนัก แค่การสกัดกระดองเต่าเสวียนออกจากเศษกระจกเหล่านี้ก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมหาศาลแล้ว

ข้ายังมี(@NameIsNovel)เรื่องอื่นต้องทำอีกมาก และ(@NameIsNovel)เวลาของข้านั้นมี(@NameIsNovel)ค่า” เถ้าแก่ฮวาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แตกต่างจากสีหน้าที่(@NameIsNovel)กระตือรือร้นก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

“ท่านต้องการเท่าไหร่?” เซินลั่วสบถอยู่ในใจ เรียกมันว่า(@NameIsNovel)เจ้าคนเจ้าเล่ห์ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)คำพูดยังมิทันจะหลุดออกจากปาก สีหน้าของเถ้าแก่ฮวาก็พลันแข็งทื่อ ดวงตาทั้งสองข้างจับจ้องไปยังจุดหนึ่งเบื้องหลังเซินลั่ว

ฉานเอ๋อร์ปรากฏกายขึ้นจากด้านหลังเซินลั่ว กำลังพินิจพิจารณาทิวทัศน์ของลานเรือน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เถ้าแก่ฮวา เป็น(@NameIsNovel)อะไรไป?” เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนสังเกตเห็นพฤติกรรมอันแปลกประหลาดของเถ้าแก่ฮวาแล้วจึงเอ่ยถาม

[Source: NameIsNovel] ไป๋เสี่ยวเถียนขมวดคิ้ว ก่อนจะถอยกลับไปยืนอยู่เบื้องหน้าฉานเอ๋อร์เพื่อป้องกันเขา(@NameIsNovel)ไว้

ฉานเอ๋อร์เองก็รับรู้ถึงสายตาของเถ้าแก่ฮวาเช่นกัน จึงเงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากลับไป ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองประสานกันในทันใด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สีหน้าเจ็บปวดพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉานเอ๋อร์ มือขวายกขึ้นกุมศีรษะ ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย

“ท่านอาจารย์จินฉาน!” ไป๋เสี่ยวเถียนบังเกิดความตึงเครียดขึ้นในใจ ตะโกนเรียกด้วยความตกใจ พร้อมกับรีบประคองร่างของฉานเอ๋อร์ไว้

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงร้องของไป๋เสี่ยวเถียน ร่างของเถ้าแก่ฮวาก็กระตุก สีหน้าที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนพาดผ่านใบหน้าของมัน ก่อนจะเบือนสายตาหนีไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าอย่างต่อเนื่องของเถ้าแก่ฮวา ในใจพลันปั่นป่วนวุ่นวาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ขณะที่(@NameIsNovel)มือข้างหนึ่งของไป๋เสี่ยวเถียนประคองฉานเอ๋อร์ไว้ อีกข้างหนึ่งก็ร่ายอาคมอย่างต่อเนื่องเพื่อทำให้จิตวิญญาณเทวะของฉานเอ๋อร์สงบลง และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าฉานเอ๋อร์ก็ฟื้นตัวกลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ฉานเอ๋อร์มองไปยังเถ้าแก่ฮวา แล้วกวาดตามองไปทั่วลานเรือนอีกครั้ง คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดแน่นราวกับกำลังพยายามจะระลึกถึงบางสิ่งบางอย่าง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เถ้าแก่ฮวาในตอนนี้ ได้(@NameIsNovel)กลับคืนสู่ความสงบเยือกเย็นและ(@NameIsNovel)นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้

“ท่านอาจารย์จินฉาน?” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยถาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรแล้ว เมื่อครู่ อยู่ๆ ข้าก็ปวดศีรษะขึ้นมากะทันหัน” ฉานเอ๋อร์ละสายตาแล้วตอบกลับ

“ดีใจที่(@NameIsNovel)ท่านไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร” ไป๋เสี่ยวเถียนถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ยังคงเหลือบมองเถ้าแก่ฮวาด้วยความระแวดระวัง

เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)อาการปวดศีรษะของฉานเอ๋อร์เมื่อครู่นี้มี(@NameIsNovel)บางอย่างเกี่ยวข้องกับเถ้าแก่ฮวาผู้นี้ แต่เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว ดูเหมือนจะไม่ใช่เช่นนั้น

“ในเมื่อท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์ไม่ค่อยสบาย สหายไป๋ ท่านควรจะพาเขา(@NameIsNovel)กลับไปที่(@NameIsNovel)สถานีพักม้าก่อน” เซินลั่วเอ่ยเสนอ

“นั่นก็ดี” ไป๋เสี่ยวเถียนพิจารณาแล้วพยักหน้า และ(@NameIsNovel)ออกจากลานเรือนไปพร้อมกับฉานเอ๋อร์

เถ้าแก่ฮวาเฝ้ามองขณะที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์เดินจากไป สีหน้าแปลกๆ ฉายวาบขึ้นในดวงตาของมัน แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

“เจ้ากับพระน้อยรูปนั้นเดินทางมาด้วยกันรึ?” เถ้าแก่ฮวาพลันเอ่ยถามคำถามที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องขึ้นมา

“ใช่ พวกเราทุกคนมาจากต้าถังแห่งดินแดนภาคกลาง...เถ้าแก่ฮวา ท่านรู้จักท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์รึ?” เซินลั่วจ้องมองเถ้าแก่ฮวาอย่างสงสัย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เถ้าแก่ฮวานิ่งเงียบไปชั่วครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวว่า(@NameIsNovel) “สำหรับวัตถุดิบสองชิ้นนั้น ข้าจะคิดราคาต้นทุนที่(@NameIsNovel)หนึ่งพันศิลาเซียน ส่วนค่าใช้จ่ายในการหลอมศาสตรา...ก็แล้วกันไปเถอะ”

----------