หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 687
ตอนที่ 687 : การตอบแทนบุญคุณ
ตอนที่ 687
ครั้นส่งภูตโลหิตกลับไปแล้ว เซินลั่วก็รู้สึกศีรษะหนักอึ้งขึ้นมาเล็กน้อย
การใช้เคล็ดวิชาลับเบิกปัญญานั้นได้(@NameIsNovel)สูบสิ้นพลังสัมผัสจิตเทวะไปอย่างมหาศาล เกรงว่า(@NameIsNovel)คงต้องใช้เวลาหลายวันกว่า(@NameIsNovel)จะฟื้นฟูคืนกลับมาดังเดิม
เซินลั่วนั่งลงขัดสมาธิแล้วเริ่มโคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ในชั่วพริบตา ปรากฏกลุ่มแสงสีครามขึ้นห่อหุ้มร่างของเขา(@NameIsNovel)เอาไว้
สิบวันผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา และ(@NameIsNovel)กลุ่มแสงสีครามก็ค่อยๆ เลือนหายไป เผยให้เห็นร่างของเซินลั่ว
เขา(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้น เผยให้เห็นดวงตาที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสวและ(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา พลังสัมผัสจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฟื้นฟูคืนกลับมาสมบูรณ์แล้ว
เวลาที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ตกลงไว้กับเถ้าแก่ฮวาได้(@NameIsNovel)มาถึงแล้ว เซินลั่วเก็บตราผนึกภายในห้องแล้วก้าวออกไปยังด้านนอก
ลานเรือนเล็กๆ ว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ทั้งไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์มิได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น
เขา(@NameIsNovel)บังเกิดความประหลาดใจจึงรีบเอ่ยปากสอบถาม และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ความว่า(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนได้(@NameIsNovel)พาฉานเอ๋อร์ไปเยี่ยมคารวะพระสงฆ์รูปอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)สถานีพักม้า
“ฉานเอ๋อร์ช่างไร้กังวลเสียจริง แต่เมื่อมี(@NameIsNovel)สหายไป๋อยู่ข้างกาย ก็มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของเขา(@NameIsNovel)” เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วออกจากสถานีพักม้า มุ่งหน้าไปยังที่(@NameIsNovel)พักของเถ้าแก่ฮวาอย่างรวดเร็ว
“นายท่าน” เงาร่างหนึ่งพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนพื้น และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีก็ปรากฏกายขึ้นจากใต้ดิน
หลังจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ช่วยเหลือแม่ทัพผีในวันนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงให้มันประจำการอยู่ที่(@NameIsNovel)เรือนของเถ้าแก่ฮวาต่อไป
“เถ้าแก่ฮวาได้(@NameIsNovel)ก่อเรื่องวุ่นวายอันใดขึ้นในช่วงหลายวันนี้หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถาม
“หาไม่ขอรับ มันเอาแต่หลอมศาสตราอยู่หลังประตูที่(@NameIsNovel)ปิดสนิทในช่วงสองสามวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา
เมื่อวานนี้ ข้าน้อยสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงคลื่นปราณเต๋าอันรุนแรงสองสายแผ่ออกมาจากในลาน น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราทั้งสองชิ้นที่(@NameIsNovel)นายท่านสั่งทำไว้สำเร็จลุล่วงแล้ว” แม่ทัพผีกล่าว
“เยี่ยม” เซินลั่วพยักหน้า เก็บแม่ทัพผีกลับเข้าไปในถุงเฉียนคุน แล้วจึงยกมือขึ้นเคาะประตู
ครั้งนี้ เถ้าแก่ฮวามิได้(@NameIsNovel)ปล่อยให้เขา(@NameIsNovel)รอนานนัก และ(@NameIsNovel)รีบเปิดประตูออกมา
“เจ้าตรงต่อเวลายิ่งนัก เข้ามาสิ” เถ้าแก่ฮวาหัวเราะเบาๆ แล้วเชิญเซินลั่วเข้าไปในลานเรือน ดูเหมือนจะกลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติแล้ว มิได้(@NameIsNovel)แสดงสีหน้าบึ้งตึงต่อเซินลั่วอีกต่อไป
“เถ้าแก่ฮวา ศาสตราประทับของข้าพร้อมแล้วรึ?” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยอ้อมค้อม เอ่ยถามขึ้นโดยตรง
“เรื่องที่(@NameIsNovel)ข้ารับปากแล้ว มี(@NameIsNovel)หรือจะไม่สำเร็จ...เอ้านี่ รับไปสิ” เถ้าแก่ฮวาโบกมือคราหนึ่ง
ปรากฏลำแสงเจิดจ้าสองสาย หนึ่งสีทองและ(@NameIsNovel)หนึ่งสีเหลือง พุ่งทะยานออกมา ทั้งสองสายล้วนแผ่ความผันผวนของปราณเต๋าอันน่าอัศจรรย์ออกมา
เซินลั่วรีบส่งลำแสงสีครามออกไปเพื่อรับลำแสงสว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองดวงนั้นไว้
ภายในลำแสงสีทองคือพัดขนนกสีทองแดง ซึ่งก็คือพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีนั่นเอง
ทว่า(@NameIsNovel) บัดนี้พัดเล่มนั้นได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนโฉมไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง มันกลายเป็น(@NameIsNovel)สีทองแดงอร่ามทั้งด้าม ขนนกวิหคสามในเจ็ดเส้นถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยขนนกหงส์ทองคำ โครงพัดกลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเพลิง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลวดลายวิญญาณอันลึกล้ำมากมายสลักอยู่บนนั้น
เขา(@NameIsNovel)จับพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีไว้ในมือแล้วถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไป ทันใดนั้น พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีทั้งด้ามก็พลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงสีทองแดงก็พวยพุ่งออกมา ห่อหุ้มร่างของเขา(@NameIsNovel)ราวกับตนได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)เทพแห่งอัคคีจากยุคบรรพกาล
ใบหน้าของเซินลั่วฉายแววประหลาดใจระคนยินดี พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีได้(@NameIsNovel)ผ่านการเปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ชั้นตราผนึกภายในได้(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สิบหกชั้น ทะลวงถึงขีดจำกัดของศาสตราประทับชั้นสูงสุดแล้ว
พลังอัคคีทั้งห้าชนิดที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันม้วนตัวปั่นป่วนอยู่ภายในพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคี หนึ่งในนั้นได้(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เพลิงหงส์
ถึงแม้อานุภาพของเพลิงหงส์จะไม่ทรงพลังเท่าอัคคีบัวสวรรค์ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ห่างไกลกันนัก เหนือล้ำกว่า(@NameIsNovel)พลังอัคคีอีกสี่ชนิดโดยสิ้นเชิง
สภาวะสมดุลที่(@NameIsNovel)เคยถูกรักษาไว้โดยอัคคีทั้งห้าภายในพัดได้(@NameIsNovel)ถูกทำลายลง เพลิงหงส์ได้(@NameIsNovel)เข้าครอบงำ ซึ่งทำให้พลังอัคคีในพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาลและ(@NameIsNovel)แปรปรวนอย่างยิ่ง
ทว่า(@NameIsNovel) ตราผนึกบนพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง เถ้าแก่ฮวาได้(@NameIsNovel)แทนที่(@NameIsNovel)พวกมันด้วยอันใหม่
ในขณะที่(@NameIsNovel)พลังอัคคีในพัดเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ตราผนึกใหม่กลับครอบครองความสามารถอันมิอาจหยั่งถึงได้(@NameIsNovel) ซึ่งประสบความสำเร็จในการกดข่มพลังอัคคีอันรุนแรง และ(@NameIsNovel)กักขังมันไว้ภายในพัดอย่างแน่นหนา
“เจ้าโชคดีอยู่บ้าง ในอดีต ข้าเคยมี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)สังเกตการณ์ตราผนึกเทพยุติธรรมอัคคีเฉียนหยวนที่(@NameIsNovel)เทพดาราคุณธรรมอัคคีทิ้งไว้ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)นำมันมาประยุกต์ใช้ในพัดของเจ้านี่” เถ้าแก่ฮวาที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ กล่าว ให้ความรู้สึกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ของดีไปพอสมควร
“เทพดาราคุณธรรมอัคคี!” เซินลั่วเคยได้(@NameIsNovel)พบพานเขา(@NameIsNovel)มาก่อนในดินแดนแห่งความฝัน จึงบังเกิดความประหลาดใจขึ้นเล็กน้อย
เทพดาราคุณธรรมอัคคีเป็น(@NameIsNovel)ส่วนหนึ่งของราชสำนักสวรรค์ เถ้าแก่ฮวาผู้นี้กลับล่วงรู้เคล็ดวิชาลับของเทพดาราคุณธรรมอัคคีได้(@NameIsNovel)อย่างน่าประหลาดใจ ชายชราผู้นี้ช่างไม่ธรรมดา!
“ขอบคุณเถ้าแก่ฮวา” เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยปากสอบถามเพิ่มเติม และ(@NameIsNovel)หลังจากแสดงความขอบคุณแล้ว ก็เก็บพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีไป แล้วเปลี่ยนสายตาไปยังรัศมี(@NameIsNovel)สีเหลืองอีกดวงหนึ่ง
ภายในรัศมี(@NameIsNovel)สีเหลืองนั้น ปรากฏพลองยาวเสวียนเหลืองด้ามหนึ่งยาวประมาณสามจั้งตั้งตระหง่านอยู่ แผ่ประกายแสงสีเหลืองอันสว่า(@NameIsNovel)งไสวและ(@NameIsNovel)บริสุทธิ์ออกมา ตัวพลองถูกแบ่งออกเป็น(@NameIsNovel)สามส่วน
โดยส่วนกลางที่(@NameIsNovel)ยาวที่(@NameIsNovel)สุดเป็น(@NameIsNovel)สีเหลืองอร่าม และ(@NameIsNovel)สองส่วนที่(@NameIsNovel)สั้นกว่า(@NameIsNovel) ณ ปลายทั้งสองข้างเป็น(@NameIsNovel)สีดำทมิฬ มี(@NameIsNovel)ห่วงทองคำติดอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายทั้งสองข้างของพลอง และ(@NameIsNovel)มันดูคล้ายคลึงกับเสาเหล็กค้ำสมุทรอยู่หลายส่วน
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วถือพลองยาวเสวียนเหลืองไว้ในมือ คลื่นความผันผวนของพลังวิญญาณอันรุนแรงก็ระเบิดออกมาจากภายใน
ปราณเต๋าภายในร่างกายถูกกระตุ้นให้พลุ่งพล่านขึ้นหลายเท่าตัวในทันที พลองยาวเสวียนเหลืองก็พลันเปล่งแสงสีเหลืองเจิดจ้าซึ่งสะท้อนกับปราณเต๋าภายในร่างกายอย่างเลือนราง
เมื่อแสงสีเหลืองจากพลองสัมผัสกับพื้นดิน พื้นดินโดยรอบก็สั่นสะเทือนราวกับเกิดแผ่นดินไหว
“พลองด้ามนี้ถูกหลอมขึ้นโดยใช้เคล็ดวิชาลับในการหลอมสมบัติของวังมังกร วัตถุดิบหลักของมันคือกระดองเต่าเสวียน นั่นคือเหตุผลที่(@NameIsNovel)มันสามารถสะท้อนกับเส้นพลังปฐพีและ(@NameIsNovel)ถ่ายทอดพลังแห่งปฐพีเพื่อจู่โจมศัตรูได้(@NameIsNovel)” เถ้าแก่ฮวากล่าวต่อไป
“สมบัติจากวังมังกร? ต้องเป็น(@NameIsNovel)เสาเหล็กสะกดสมุทรเป็น(@NameIsNovel)แน่...นี่เป็น(@NameIsNovel)เรื่องบังเอิญหรือว่า(@NameIsNovel)ข้าแค่โชคดีกันแน่?” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ในใจ ขณะที่(@NameIsNovel)สัมผัสจิตเทวะได้(@NameIsNovel)สำรวจตราผนึกภายในพลอง ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเผยร่องรอยแห่งความยินดีออกมา
พลองยาวเสวียนเหลือง มี(@NameIsNovel)ตราผนึกถึงสิบหกชั้นอยู่ภายใน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ขีดจำกัดของศาสตราประทับชั้นสูงสุด
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ตราผนึกสิบหกชั้นนี้ยังโบราณอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับที่(@NameIsNovel)ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน เถ้าแก่ฮวาอ้างว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ใช้วิธีลับโบราณในการหลอมพลองซึ่งดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ความจริง
ตราผนึกทั้งสิบหกชั้นเปล่งประกายแสงสีม่วงดำและ(@NameIsNovel)เหนียวแน่นอย่างไม่น่าเชื่อ พวกมันมี(@NameIsNovel)ความสามารถในการกักเก็บอันน่าทึ่ง ปิดผนึกปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์แบบโดยมิให้รั่วไหลออกมาแม้แต่น้อย
“นี่คือผลของผลึกม่วงใจกลางหมึก! เถ้าแก่ฮวาผู้นี้มี(@NameIsNovel)ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ สามารถผสมผสานผลึกม่วงใจกลางหมึกเข้ากับตราผนึกได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์แบบ! และ(@NameIsNovel)ตราผนึกเหล่านี้ก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ถึงแม้จะอัญเชิญผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญในความฝันมา ตราผนึกเหล่านี้ก็ย่อมต้องทนทานได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน!” เซินลั่วอุทานอยู่ในใจ
เขา(@NameIsNovel)ถือพลองแล้วยกขึ้น พบว่า(@NameIsNovel)มันหนักอย่างน่าประหลาดใจ จำต้องใช้ปราณเต๋าทั้งหมดเพื่อยกมันขึ้น
แต่เมื่อพลองอยู่ในมือ เซินลั่วก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมิอาจอธิบายได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)บิดข้อมือคราหนึ่ง แล้วกวัดแกว่งเพลงกระบองราชาวานรออกมา
เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)กระตุ้นแก่นแท้ของเพลงกระบองราชาวานรอย่างแท้จริง แต่เพียงแค่ใช้กระบวนท่าภายนอกของมันเท่านั้น เป็น(@NameIsNovel)ผลให้ลมกระโชกแรงระเบิดออกมาจากพลองยาวเสวียนเหลือง ฉีกกระชากอากาศ และ(@NameIsNovel)เขย่าลานเรือนทั้งลาน ทิ้งรอยลึกไว้บนพื้นดิน
“หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้! ลานบ้านของข้าทนทานพฤติกรรมบุ่มบ่ามของเจ้าไม่ไหวหรอก ถ้าอยากจะเล่น ก็จงออกไปเล่นข้างนอก!” เถ้าแก่ฮวาตะโกนอย่างร้อนรน
เซินลั่วหัวเราะแล้วหยุดลง
“พลองดี! ในเมื่อเจ้าเปล่งประกายแสงเสวียนเหลืองนี้ ข้าจะเรียกเจ้าว่า(@NameIsNovel)พลองเสวียนเหลือง” เขา(@NameIsNovel)ตั้งชื่อให้พลองด้ามนี้
“ไปตั้งชื่อตามสบายที่(@NameIsNovel)บ้านของเจ้าเถอะ ข้าหลอมศาสตราประทับเสร็จแล้ว ตอนนี้ก็ไสหัวไปได้(@NameIsNovel)แล้ว” เถ้าแก่ฮวาไล่อย่างหยาบคาย
“ข้าขอแสดงความขอบคุณต่อท่าน เถ้าแก่ฮวา สำหรับความช่วยเหลือเกี่ยวกับศาสตราทั้งสองชิ้นนี้ หากมี(@NameIsNovel)โอกาสในภายภาคหน้า ข้าจะตอบแทนบุญคุณของท่านอย่างแน่นอน” เซินลั่วเก็บพลองเสวียนเหลืองไป แล้วประสานมือคารวะเถ้าแก่ฮวา
“ใช้ศาสตราทั้งสองนี้อย่างชาญฉลาด เพื่อปกป้องพระน้อยองค์นั้น และ(@NameIsNovel)ถือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)การตอบแทนของข้า” เถ้าแก่ฮวากล่าวอย่างเฉยเมย และ(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)เอ่ยคำใดออกมาอีก เถ้าแก่ฮวาก็ได้(@NameIsNovel)เข้าไปในเรือนแล้วปิดประตูลง
เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงประสานมือคารวะเรือนหลังนั้นอีกครั้ง กล่าวอำลา แล้วจึงจากไป
----------