ตอนที่ 695 : การกลับใจของจ้านกั๋ว

“ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนักที่(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์เซียน ได้(@NameIsNovel)ยื่นมือเข้าช่วยเหลือและ(@NameIsNovel)รับประกันการกลับสู่พระราชวังอย่างปลอดภัยของบุตรชายข้า ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อแสดงความขอบคุณโดยเฉพาะ” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ราชาเจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ พร้อมด้วยบุตรชาย ก้าวเข้ามาใกล้แล้วประสานมือคารวะพาดหน้าอกขณะเอ่ย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)เหลือ ก็รีบประสานมือคารวะตอบกลับเช่นกัน

[Source: NameIsNovel] มี(@NameIsNovel)เพียงจ้านกั๋วผู้เสียสติเท่านั้น ที่(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นเครื่องแต่งกายอันสูงส่งที่(@NameIsNovel)องค์กษัตริย์ทรงสวมใส่ ก็พลันชี้ไปยังมงกุฎบนยอดเศียรของราชาแล้วหัวเราะออกมาดังลั่นอย่างมิได้(@NameIsNovel)ศัพท์

ทหารยามที่(@NameIsNovel)ยืนรออยู่ เมื่อเห็นดังนั้น กำลังจะก้าวเข้ามาควบคุมตัวเขา(@NameIsNovel) แต่กลับถูกราชาเจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ห้ามไว้เสียก่อน

[Source: NameIsNovel] โดยธรรมชาติแล้ว พระองค์ย่อมล่วงรู้ถึงเบื้องหลังของจ้านกั๋วเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี ดังนั้นจึงมิได้(@NameIsNovel)ถือสาหาความ แล้วจึงเอ่ยถามว่า(@NameIsNovel)

“ข้าได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์หลายท่านเดินทางมาจากต้าถังแห่งทิศตะวันออก การละเลยก่อนหน้านี้ของข้านับว่า(@NameIsNovel)น่าเสียใจยิ่งนัก และ(@NameIsNovel)ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)พวกท่านจะให้อภัยแก่ข้า”

“ฝ่าบาทมิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องขออภัย นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)พวกเราได้(@NameIsNovel)เดินทางมาถึงเมือง พวกเราก็ได้(@NameIsNovel)ถูกนำทางมายังสถานีพักม้าเพื่อพักผ่อน พวกเราได้(@NameIsNovel)รับการปฏิบัติด้วยความเคารพอย่างสูงยิ่ง

ในระหว่า(@NameIsNovel)งการพำนัก และ(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งสำหรับการกล่าวหาว่า(@NameIsNovel)ละเลยแม้แต่น้อย พวกเราซาบซึ้งใจอย่างยิ่งจริงๆ” ไป๋เสี่ยวเถียนตอบกลับด้วยการประสานหมัดคารวะ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ขอเรียนถามท่านอาจารย์เซียนว่า(@NameIsNovel)อสูรชนิดใดที่(@NameIsNovel)ก่อเรื่องวุ่นวายก่อนหน้านี้? ท่านได้(@NameIsNovel)ช่วยเหลือบุตรชายของข้าได้(@NameIsNovel)อย่างไร? สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนั้นถูกจัดการไปแล้วหรือไม่?

หากยังมิได้(@NameIsNovel) ด้วยท่านอาจารย์หลินต๋าอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ พวกเราย่อมสามารถสยบมันลงได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน” เจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่เอ่ยถาม

“มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงอสูรทรายธรรมดาตนหนึ่ง ซึ่งได้(@NameIsNovel)ถูกจัดการไปแล้ว มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรบกวนท่านอาจารย์หลินต๋าในเรื่องนี้” เซินลั่วประสานมือคารวะตอบ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “นั่นเป็น(@NameIsNovel)ข่าวดีจริงๆ...พระน้อยผู้นี้ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)กลิ่นอายอันไม่ธรรมดาเกี่ยวกับตน บ่งบอกถึงคุณธรรมอันน่าทึ่ง ขอเรียนถามว่า(@NameIsNovel)ท่านมาจากอารามใดในดินแดนภาคกลางรึ?”

หลินต๋าพยักหน้าเล็กน้อย พลางเปลี่ยนสายตาไปยังฉานเอ๋อร์แล้วเอ่ยถาม [Source: NameIsNovel]

“พระคุณเจ้าชมเกินไปแล้ว อาตมาเป็น(@NameIsNovel)เพียงเณรน้อยจากอารามจินซาน” ฉานเอ๋อร์ตอบกลับด้วยการคารวะ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อารามจินซาน...หรือจะเป็น(@NameIsNovel)อารามเดียวกับที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เสวียนจั้งได้(@NameIsNovel)บวชเรียน?” สีหน้าของปรมาจารย์หลินต๋าแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะพึมพำด้วยความประหลาดใจ

ฉานเอ๋อร์มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยตอบ แต่เพียงพยักหน้า

“มิน่าแปลกใจเลยที่(@NameIsNovel)พระน้อยเปล่งประกายแสงแห่งพุทธะออกมา ที่(@NameIsNovel)แท้ท่านเป็น(@NameIsNovel)พระเถระผู้ใหญ่จากอารามจินซานนั่นเอง ปรมาจารย์เสวียนจั้งได้(@NameIsNovel)ฝ่าฟันความยากลำบากนานัปการเพื่อนำพระสูตร มหายานกลับมาจากดินแดนพุทธะตะวันตก สะสมบุญกุศลอันมิอาจประมาณได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

บัดนี้ ด้วยท่านผู้ซึ่งได้(@NameIsNovel)รับสืบทอด จีวรของท่านได้(@NameIsNovel)กลับคืนสู่ ดินแดนตะวันตกอีกครั้ง นับเป็น(@NameIsNovel)สัญญาณแห่งเจตจำนงของสวรรค์ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

การประชุมธรรมมหายานมี(@NameIsNovel)กำหนดจะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า และ(@NameIsNovel)พวกเราขอเชิญท่านขึ้นสู่แท่นธรรมและ(@NameIsNovel)แสดงธรรมแก่เหล่าพระสงฆ์นับหมื่น จากสามสิบหกแคว้นแห่งดินแดนตะวันตกอย่างจริงใจ”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ปรมาจารย์หลินต๋าประกาศขึ้น เต็มไปด้วยความตื่นเต้นขณะประสานมือคารวะอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง

เมื่อเห็นดังนั้น ฉานเอ๋อร์ก็ดูเหมือนจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)ยากลำบาก เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองไปยังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน ซึ่งก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าที่(@NameIsNovel)จนใจเช่นกัน เขา(@NameIsNovel)จึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องตอบว่า(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

“ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงเณรน้อยผู้มี(@NameIsNovel)ความสำเร็จทางการศึกษาและ(@NameIsNovel)ทางพุทธธรรมอย่างจำกัด แทบจะมิเหมาะสมที่(@NameIsNovel)จะขึ้นแสดงธรรมจากแท่นสูงได้(@NameIsNovel)” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ในพระธรรมหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลำดับชั้นไม่ เพียงแค่การปรากฏกายของท่านก็นับเป็น(@NameIsNovel)บุญกุศลอันมิอาจประมาณได้(@NameIsNovel)แล้ว ถึงแม้ท่านจะเลือกที่(@NameIsNovel)จะมิแสดงธรรมแก่เหล่าพระสงฆ์ก็ตาม” ปรมาจารย์หลินต๋ากล่าว [Source: NameIsNovel]

“หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ข้าก็มิอาจปฏิเสธได้(@NameIsNovel)” ฉานเอ๋อร์กล่าว ผู้ซึ่งตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตนมิอาจหลีกเลี่ยงได้(@NameIsNovel)

“พวกเราเป็น(@NameIsNovel)เกียรติอย่างยิ่ง” ปรมาจารย์หลินต๋ากล่าวอีกครั้ง

“สถานีพักม้าเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ต่ำต้อยนัก ข้าอยากจะเชิญให้ท่านอาจารย์เซียนย้ายเข้าไปพำนักในพระราชวัง เพื่อที่(@NameIsNovel)ข้าจะได้(@NameIsNovel)ขยายการต้อนรับและ(@NameIsNovel)แสดงความขอบคุณ สำหรับการช่วยชีวิตบุตรชายของข้า” ราชาเจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่เอ่ยเสนอ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขอบคุณสำหรับข้อเสนออันกรุณาของฝ่าบาท พวกเราคุ้นเคยกับการอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว และ(@NameIsNovel)การย้ายไปยังพระราชวังจะสร้างความไม่สะดวกมากมาย มันมิใช่ความปรารถนาของพวกเราจริงๆ พวกเราหวังว่า(@NameIsNovel)ฝ่าบาทจะเข้าพระทัย” เซินลั่วตอบกลับหลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่หนึ่ง

“ดี...ดี...ไม่ข้าม...ไม่ข้าม...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กำลังสนทนากันอยู่นั้น จ้านกั๋วก็กลับสู่ความวิปลาสอีกครั้ง พร่ำเพ้อวาจาอันมิอาจเข้าใจได้(@NameIsNovel)ออกมา

ฉานเอ๋อร์มองเขา(@NameIsNovel)อยู่ชั่วครู่หนึ่ง แล้วจึงหันกลับไปแลกเปลี่ยนคำนับกับคนที่(@NameIsNovel)เหลือก่อนจะขอตัวแล้วจากไป นำจ้านกั๋วเข้าไปในห้องของเขา(@NameIsNovel)

“พระน้อยทำอะไร...?” ปรมาจารย์หลินต๋าเอ่ยถามอย่างงุนงงเล็กน้อย

“ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์ตั้งใจจะช่วยให้จ้านกั๋วกลับมามี(@NameIsNovel)สติสัมปชัญญะอีกครั้ง” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่อธิบาย

“กรรมของจ้านกั๋วนั้นหนักหน่วงนัก...ปรมาจารย์น้อย ท่านช่างเป็น(@NameIsNovel)พระเถระผู้เปี่ยมด้วยเมตตาอย่างแท้จริง ยินดีที่(@NameIsNovel)จะตั้งปณิธานที่(@NameIsNovel)จะนำทางเขา(@NameIsNovel)ไปสู่การรู้แจ้ง ข้ายอมรับว่า(@NameIsNovel)ข้ามิอาจเทียบเท่าท่านได้(@NameIsNovel)”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ คิ้วของปรมาจารย์หลินต๋าก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แสดงร่องรอยของความประหลาดใจ แต่เขา(@NameIsNovel)ก็หัวเราะกลบเกลื่อนอย่างรวดเร็ว

จากนั้น หลังจากแลกเปลี่ยนคำสนทนากันอีกหลายครา เจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ก็ได้(@NameIsNovel)นำกลุ่มคนออกจากสถานีพักม้าไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ก่อนจะจากไป ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ได้(@NameIsNovel)เอ่ยถามเซินลั่วว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะสามารถมาเยี่ยมเยือนอีกครั้งได้(@NameIsNovel)หรือไม่ ซึ่งเซินลั่วก็ตกลงด้วยการพยักหน้า [Source: NameIsNovel]

หลังจากส่งพวกเขา(@NameIsNovel)แล้ว เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็ไปยังที่(@NameIsNovel)พักของฉานเอ๋อร์แล้วเคาะประตูเบาๆ

“เข้ามา” เสียงของฉานเอ๋อร์ดังมาจากข้างใน

เซินลั่วผลักประตูเปิดออกและ(@NameIsNovel)เห็นเบาะฟางสองใบวางอยู่บนพื้นในห้อง ฉานเอ๋อร์กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะด้านซ้าย และ(@NameIsNovel)จ้านกั๋วกำลังนั่งอยู่บนเบาะด้านขวา สายตาของเขา(@NameIsNovel)ล่องลอยไปรอบห้อง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านเซิน ท่านไป๋ ข้ากำลังจะใช้มนต์ชำระจิตใจเพื่อเปิดปัญญาของเขา(@NameIsNovel) โปรดเฝ้าดูพวกเราจากด้านนอก

ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเกิดอะไรขึ้นข้างใน เว้นแต่ข้าจะขอความช่วยเหลือ อย่าได้(@NameIsNovel)เข้ามาเป็น(@NameIsNovel)อันขาด” ฉานเอ๋อร์มองพวกเขา(@NameIsNovel)แล้วกล่าวอย่างจริงจัง

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนมองหน้ากันแล้วพยักหน้าพร้อมกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

“หากมี(@NameIsNovel)สิ่งใดที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เรียกพวกเราเข้าไปทันที” เซินลั่วกล่าวอย่างกังวลเล็กน้อย

[Source: NameIsNovel] “ตกลง” ฉานเอ๋อร์พยักหน้า

กล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ลุกขึ้น หยิบกระถางธูปสามขาที่(@NameIsNovel)วิจิตรบรรจงมาจากโต๊ะ จุดธูปไม้จันทน์สงบใจหนึ่งก้าน แล้วจึงนั่งลงอีกครั้ง

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนจึงได้(@NameIsNovel)ออกจากห้อง ปิดประตูลง แล้วยืนรออยู่ด้านนอก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในไม่ช้า เสียงเคาะปลาไม้ก็ดังมาจากในห้อง

“ต๊อก...ต๊อก...” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พร้อมกับเสียงปลาไม้ที่(@NameIsNovel)สม่ำเสมอ การสวดมนต์ของฉานเอ๋อร์ก็เริ่มขึ้นเช่นกัน

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งถูกบานประตูคั่นไว้ พลันรู้สึกสงบลงด้วยการสวดมนต์ภาษาสันสกฤต เกือบจะโดยจิตใต้สำนึก พวกเขา(@NameIsNovel)นั่งลงขัดสมาธิ หลับตา แล้วเริ่มทำสมาธิ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลังจากผ่านไปไม่ทราบระยะเวลาเท่าใด ท้องฟ้าภายนอกก็มืดลงโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)เทียนก็ถูกจุดขึ้นในห้อง สาดแสงอันอบอุ่นผ่านบานประตูออกมา

ทันใดนั้น ก็บังเกิดเสียงดังโครมครามขึ้นจากในห้อง! [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งกำลังทำสมาธิอยู่ ก็ลืมตาขึ้นพร้อมกันแล้วรีบลุกขึ้นยืน

โดยสัญชาตญาณ ไป๋เสี่ยวเถียนกำลังจะผลักประตูเปิด แต่เซินลั่วกลับยกมือขึ้นห้ามเขา(@NameIsNovel)ไว้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)เดินไปที่(@NameIsNovel)ประตู ชะโงกมองผ่านรอยแตก และ(@NameIsNovel)เห็นกระถางธูปทองแดงวางคว่ำอยู่บนพื้นด้านใน จ้านกั๋วซึ่งเคยนั่งอยู่ตรงข้ามฉานเอ๋อร์ บัดนี้กลับนอนแผ่หราอยู่ข้างๆ

ลักษณะใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)บิดเบี้ยว และ(@NameIsNovel)สีหน้าก็คลุ้มคลั่ง ใบหน้าดุร้ายอย่างสิ้นเชิง กำลังต่อยและ(@NameIsNovel)เตะฉานเอ๋อร์อย่างบ้าคลั่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel) ฉานเอ๋อร์กลับหลับตาแน่น สองมือของเขา(@NameIsNovel)เคาะปลาไม้ สวดพระสูตรจากปาก มิได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากการโจมตีของจ้านกั๋วเลยแม้แต่น้อย ยังคงนิ่งสงบราวกับพระพุทธรูปศิลา

หลังจากทุบตีฉานเอ๋อร์อยู่ชั่วครู่หนึ่ง จ้านกั๋วดูเหมือนจะไม่พอใจ หันกลับไป คว้ากระถางธูปที่(@NameIsNovel)กลิ้งอยู่บนพื้น แล้วยกขึ้นหมายจะทุบลงบนศีรษะของฉานเอ๋อร์

ดวงตาของเซินลั่วเห็นการกระทำนี้ พร้อมที่(@NameIsNovel)จะเข้าแทรกแซงในทันที แต่แล้วเขา(@NameIsNovel)ก็เห็นฉานเอ๋อร์ ซึ่งตายังคงปิดอยู่ ส่ายศีรษะเบาๆ มาทางเขา(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)สัญญาณว่า(@NameIsNovel)อย่าได้(@NameIsNovel)เข้ามายุ่งเกี่ยว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

------------