ตอนที่ 698 : การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน!

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ค่ายกลนี้ดูเหมือนจะมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งใดน่าเกรงขามนัก ดูท่าจะกำลังดูดซับพลังปราณฟ้าดินเพื่อฟื้นฟูให้แก่เหล่าพระเถระผู้ใหญ่”อ่านตอนต่อไปฟรี

ไป๋เสี่ยวเถียนสังเกตเห็นเช่นกัน และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)มันค่อนข้างแปลกประหลาดอยู่บ้าง จึงรีบถ่ายทอดความคิดนี้ให้เซินลั่วผ่านกระแสจิตในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว มิใช่พระเถระผู้ใหญ่ทุกรูป ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้จะเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ผู้บำเพ็ญเพียร ยังคงมี(@NameIsNovel)คนธรรมดาจำนวนมากในหมู่พวกเขา(@NameIsNovel)ด้วย

การประชุมธรรมในครั้งนี้ย่อมมิอาจสิ้นสุดลงในเวลาอันสั้นได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน และ(@NameIsNovel)หากพวกเขา(@NameIsNovel)นั่งอยู่บนแท่นสูงต่อไปโดยปราศจากการฟื้นฟูใดๆ คนเหล่านี้อาจจะทนไม่ไหว [Source: NameIsNovel]

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel) พวกเราจงเฝ้าดูกันต่อไป” เซินลั่วตอบกลับ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] กล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็มิล้มเลิกความพยายามในการทำสมาธิและ(@NameIsNovel)หลับตาลงเพื่อจดจ่อแทน มุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลง ณ ก้นบึ้งของลานกว้างแห่งนั้น

[Source: NameIsNovel] เหล่าปรมาจารย์ผลัดกันขึ้นตีความพระสูตรของพระพุทธองค์ บางรูปกล่าวอย่างยืดยาวด้วยคำอธิบายที่(@NameIsNovel)ชัดเจนและ(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง

บางรูปกลับคลุมเครือและ(@NameIsNovel)สับสน ถึงแม้เหล่าพระเถระผู้ใหญ่จะเข้าใจได้(@NameIsNovel) แต่เหล่าพลเมืองที่(@NameIsNovel)พยายามจะทำความเข้าใจกลับงุนงง

เมื่อถึงตาของฉานเอ๋อร์ในการขึ้นตีความ เนื่องจากบัดนี้เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงร่างมนุษย์ เสียงของเขา(@NameIsNovel)จึงยังคงเยาว์วัยและ(@NameIsNovel)อ่อนโยน

เป็น(@NameIsNovel)เพียงการทำงานของค่ายกลในแท่นธรรมเบื้องล่างเท่านั้น ที่(@NameIsNovel)ทำให้เสียงของเขา(@NameIsNovel)ถูกฉายภาพออกมาอย่างกังวาน [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ตีความ “ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร” ที่(@NameIsNovel)เผยแพร่อย่างกว้างขวาง ถึงแม้ทุกคนจะได้(@NameIsNovel)ยินกันมาเกือบทั้งหมดแล้ว

แต่ละคนก็ย่อมมองเห็นมันแตกต่างกันไปตามความเข้าใจส่วนตัว การตีความของฉานเอ๋อร์นั้นเข้าใจง่าย

และ(@NameIsNovel)ในความคล่องแคล่วของเขา(@NameIsNovel) ข้อสงสัยของพลเมืองจำนวนมากก็พลันถูกคลี่คลายลงในทันที แม้แต่พระเถระผู้ใหญ่หลายรูปก็ยังพบว่า(@NameIsNovel)ตนเองพยักหน้าตามอย่างเห็นด้วย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ถึงแม้เซินลั่วจะให้ความสนใจกับการเปลี่ยนแปลงโดยรอบ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)พลาดที่(@NameIsNovel)จะขบคิดถึงความแตกต่างอันละเอียดอ่อนของการตีความ ทว่า(@NameIsNovel)หลังจากได้(@NameIsNovel)สดับฟังไปรอบหนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็สังเกตเห็นบางสิ่งที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พระสงฆ์ทุกรูปที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการแต่งตั้งจากปรมาจารย์หลินต๋าล้วนมาจากอาณาจักรอื่น แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)ปรมาจารย์จากนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์รูปใดขึ้นเทศนาเลย

ด้วยความสงสัยนี้ เซินลั่วจึงได้(@NameIsNovel)จดจ่ออยู่กับการสังเกตการณ์คนเหล่านี้ และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้ตีความ คนอย่างปรมาจารย์หลงถานและ(@NameIsNovel)เป่าซานก็มักจะหลับตาลง แล้วพึมพำอะไรบางอย่างอยู่เสมอ

พวกเขา(@NameIsNovel)มิเคยเงยหน้าขึ้นมองผู้ใดและ(@NameIsNovel)สีหน้าก็มิเคยเปลี่ยนแปลง สิ่งนี้ทำให้เซินลั่วบังเกิดความสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ

ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังพิจารณาที่(@NameIsNovel)จะรายงานความสงสัยนี้ให้ไป๋เสี่ยวเถียนทราบ ก็พลันได้(@NameIsNovel)ยินปรมาจารย์หลินต๋ากล่าวขึ้นว่า(@NameIsNovel) “ท่านปรมาจารย์หลงถาน ท่านมี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในพุทธศาสนามหายานอย่างไรบ้าง?”

“ในความเห็นอันต่ำต้อยของอาตมา...” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ปรมาจารย์หลงถานก็เริ่มเอ่ยวาจา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ดูเหมือนข้าจะคิดมากไปเอง...” เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ครุ่นคิดกับตนเองพร้อมกับหัวเราะขมขื่น

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจ ก็พลันเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันขึ้น!

“การประชุมธรรมมหายานในวันนี้ เดิมทีจัดขึ้นเพื่อประโยชน์สุขของสรรพสัตว์ ทว่า(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)ผู้ชั่วร้ายแทรกซึมเข้ามาและ(@NameIsNovel)พยายามจะก่อความวุ่นวาย อาตมาและ(@NameIsNovel)เหล่าศิษย์น้องจึงจำต้องขอทำหน้าที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้พิทักษ์ธรรม!”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นคำพูด พระสงฆ์สิบหกรูปของนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ก็พลันยกมือขึ้นทีละคนแล้วผลักไปเบื้องหน้า พลางพึมพำถ้อยคำอันมิอาจจับใจความได้(@NameIsNovel)คล้ายกับเสียงกระซิบของภูตพราย

ในฝ่ามือของพวกเขา(@NameIsNovel) ปรากฏอักขระคำว่า(@NameIsNovel) “ภูต” สีแดงเลือดขึ้น และ(@NameIsNovel)กระแสกลิ่นอายสีแดงเลือดก็พลันแผ่ออกมาจากร่างกาย ร้อยรัดแท่นเทศนาทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกันราวกับเส้นไหมสีแดงฉาน [Source: NameIsNovel]

ก่อนที่(@NameIsNovel)ฝูงชนจะทันได้(@NameIsNovel)ตั้งตัว แท่นสูงตระหง่านก็พลันเปรอะเปื้อนไปด้วยแสงสีแดง ส่องสว่า(@NameIsNovel)งไปทั่วลานกว้างราวกับโคมอัคคีขนาดมหึมา

ปราการแสงสีแดงฉานครอบคลุมยอดแท่นธรรมเอาไว้ และ(@NameIsNovel)จองจำเหล่านักเทศน์ทั้งหมดไว้บนแท่นนั้น

เมื่อเห็นดังนั้น ปรมาจารย์ถัวหลันก็ยกมือขึ้นแล้วทำท่าหยิบดอกไม้ สวดพระนามของพระพุทธเจ้าเบาๆ แล้วตบไปเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน ปรากฏภาพมายาของพระพุทธองค์ขึ้นเบื้องหลังในทันที ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ท่าตบหยิบดอกไม้แบบเดียวกัน

ณ ที่(@NameIsNovel)ซึ่งฝ่ามือแสงเคลื่อนผ่านไป แสงสีทองก็พลันพวยพุ่งออกมา และ(@NameIsNovel)รอยฝ่ามือของพระพุทธเจ้ายักษ์ก็ตบลงบนปราการแสงสีแดงอย่างหนักหน่วง [Source: NameIsNovel]

“ตูม!” เสียงทื่อทึบดังสนั่นก้อง ปราการแสงสีแดงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้แท่นธรรมทั้งแท่นสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อการสั่นสะเทือนสงบลง ปราการแสงสีแดงที่(@NameIsNovel)สั่นไหวกลับมิได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบอันใดเลย แต่ปรมาจารย์ถัวหลันเองกลับถูกแรงสะท้อนกลับกระแทกจนกระอักโลหิตออกมาแล้วทรุดลงภายในปราการแสงนั้น

ณ อีกฟากหนึ่ง เหล่าปรมาจารย์ฌานท่านอื่นๆ ก็ได้(@NameIsNovel)ลงมือเช่นกัน แต่โดยไม่มี(@NameIsNovel)ข้อยกเว้น พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดก็ล้วนลงเอยในสถานการณ์เดียวกับปรมาจารย์ถัวหลัน มิอาจทะลุทะลวงปราการแสงจากภายในได้(@NameIsNovel)

แม้แต่ปรมาจารย์หลินต๋าซึ่งอยู่บนแท่นธรรมกลาง ก็ยังคงติดอยู่ในปราการแสงเช่นกัน ทว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)กลับยังคงสงบนิ่ง ยังคงประกอบพิธีบิดนิ้วและ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ถูกรบกวนโดยปัจจัยภายนอก

ฉานเอ๋อร์ดูมี(@NameIsNovel)ปัญหาอยู่เล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)ขอบแท่นธรรม ชะโงกมองลงมาเบื้องล่าง และ(@NameIsNovel)เห็นเซินลั่วเงยหน้าขึ้นแล้วส่ายศีรษะให้เขา(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)สัญญาณว่า(@NameIsNovel)มิต้องกังวล สิ่งนี้ทำให้ฉานเอ๋อร์นั่งลงขัดสมาธิอีกครั้งในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อสังเกตเห็นเช่นนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนก็บิดข้อมือคราหนึ่ง และ(@NameIsNovel)แสงสีทองก็พลันปรากฏขึ้นในฝ่ามือ เผยให้เห็นคทาวชิระพุทธะ ปลายด้านหนึ่งกลม อีกด้านหนึ่งแหลม

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ถือคทาวชิระไว้ในมือข้างหนึ่งตรงกลาง ลูบปลายแหลมเบาๆ ด้วยมืออีกข้างหนึ่ง แสงสีทองเข้มข้นพลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งออกมา เปล่งพลังงานระเบิดอันมหาศาลในทันที

“พุทธะแผ่ไพศาลไปทั่วทุกสรรพสิ่ง...วชิระทลายอสูร!”

หลังจากเสียงตะโกนต่ำๆ ดังขึ้นจากเขา(@NameIsNovel) คทาวชิระในมือก็พลันแผ่แสงร้อนแดงออกมา แล้วแทงเข้าไปในแท่นข้างๆ อย่างดุเดือด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เสียง “ปัง” ดังสนั่นก้อง

แสงสีแดงบนแท่นธรรมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปะทะเข้ากับแสงสีทองของคทาวชิระอย่างบ้าคลั่ง พลังทั้งสองดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)น้ำและ(@NameIsNovel)ไฟที่(@NameIsNovel)มิอาจอยู่ร่วมกันได้(@NameIsNovel) ปะทะกันจนก่อให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความปั่นป่วน และ(@NameIsNovel)แท่นทั้งแท่นก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายใต้พลังอันมหาศาลนี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ไป๋เสี่ยวเถียนเมื่อเห็นดังนั้น ก็แสยะยิ้มแล้วประสานอินด้วยมือข้างเดียว แล้วตบลงบนคทาอีกครั้งอย่างดุเดือด

อักขระภาษาสันสกฤตชุดหนึ่งปรากฏขึ้นบนคทาวชิระ แสงสีทองที่(@NameIsNovel)ปลายบิดเป็น(@NameIsNovel)รูปเกลียว พลังทะลุทะลวงของมันเพิ่มขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ทะลุทะลวงแสงสีแดงบนแท่นธรรมโดยตรง ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มันจะสามารถทะลวงผ่านแท่นได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่ในขณะนั้นเอง เสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาก็ดังก้องมาจากเบื้องบน ฉานเอ๋อร์นอนอยู่บนขอบแท่นธรรม มี(@NameIsNovel)โลหิตไหลซึมออกมาจากมุมปาก ดูเจ็บปวดอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็รีบดึงไป๋เสี่ยวเถียนออกจากแท่นเพื่อหยุดยั้งเขา(@NameIsNovel)มิให้ร่ายอาคมต่อไป

[Source: NameIsNovel] “เซินลั่ว เจ้า...” ไป๋เสี่ยวเถียนถูกตัดบทก่อนจะทันได้(@NameIsNovel)เอ่ยจบ

“ค่ายกลนี้พิสดารอย่างยิ่ง มันเชื่อมโยงกับชีวิตของผู้คนที่(@NameIsNovel)อยู่ภายใน หากเจ้ายังคงทำลายค่ายกลต่อไปเมื่อครู่นี้ ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)ชีวิตของฉานเอ๋อร์จะตกอยู่ในอันตราย” เซินลั่วกล่าว

[Source: NameIsNovel] “ว่า(@NameIsNovel)กระไรนะ?” ไป๋เสี่ยวเถียนอุทาน

เมื่อมองไปรอบๆ ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)เหล่าพระสงฆ์องค์อื่นๆ ก็กำลังพยายามจะช่วยเหลืออาจารย์ของตนด้วยผู้พิทักษ์ธรรมของพวกเขา(@NameIsNovel)เช่นกัน แต่ก็เช่นเดียวกับเขา(@NameIsNovel) พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดก็ล้วนลงเอยด้วยความล้มเหลว

ด้วยเหตุผลเดียวกัน มิใช่เพราะค่ายกลนั้นมิอาจทำลายได้(@NameIsNovel) แต่เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ฝืนทะลวงเข้าไปในค่ายกล พวกเขา(@NameIsNovel)ก็น่าจะทำร้ายชีวิตของอาจารย์ที่(@NameIsNovel)อยู่ภายใน ดังนั้นพวกเขา(@NameIsNovel)จึงถูกบังคับให้ละทิ้งการโจมตีแท่นธรรม

ผู้คนที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่เบื้องนอกมิอาจเข้าใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เกิดสิ่งใดขึ้น พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดมองหน้ากันด้วยความสับสนและ(@NameIsNovel)หารือกันด้วยเสียงต่ำ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เสด็จพ่อ เกิดอะไรขึ้นกับท่านอาจารย์รึ?” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ซึ่งซบอยู่ในอ้อมแขนของบิดา เอ่ยถามด้วยความงุนงง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในฐานะองค์ราชันย์ เจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติโดยธรรมชาติ พระองค์มิได้(@NameIsNovel)ทรงตอบคำถามของบุตรชาย แต่กลับกระซิบกับองครักษ์ข้างกายให้พาพระราชินีและ(@NameIsNovel)เหล่าองค์ชายออกไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พระราชินีและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ มิอาจเข้าใจได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)งุนงงอยู่ ก็พลันได้(@NameIsNovel)ยินผู้ใดบางคนบนแท่นธรรมตะโกนขึ้นว่า(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านปรมาจารย์หลงถาน! ท่านกำลังทำสิ่งใดอยู่? ท่านบังอาจถึงเพียงนี้เชียวรึที่(@NameIsNovel)จะตั้งค่ายกลเพื่อจองจำปรมาจารย์หลินต๋าและ(@NameIsNovel)เหล่าพระเถระผู้ทรงเกียรติคนอื่นๆ?”

เสียงตะโกนของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ขจัดข้อสงสัยของผู้ที่(@NameIsNovel)กำลังมองอยู่จนหมดสิ้น

------------ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)