ตอนที่ 699 : ปรารถนาจะขึ้นสู่ความเป็นเซียน

“อะไรนะ? ปรมาจารย์หลงถานทรยศปรมาจารย์หลินต๋ารึ?” ผู้ใดบางคนตะโกนก้องขึ้นด้วยความประหลาดใจ [Source: NameIsNovel]

“เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel) ท่านปรมาจารย์หลงถานจะ...ท่านอาจารย์หลินต๋าเป็น(@NameIsNovel)อาจารย์ของเขา(@NameIsNovel)นะ...”

“ท่านอาจารย์หลินต๋า เกิดอะไรขึ้น...”

“ท่านอาจารย์หลินต๋า...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในไม่ช้า เสียงเรียกก็ทับซ้อนกัน หลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)เสียงที่(@NameIsNovel)เหนียวแน่นเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียว [Source: NameIsNovel]

ปรมาจารย์หลินต๋า อย่างไรเสียก็เป็น(@NameIsNovel)ความหวังในใจของทุกคน พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดต่างรอคอยคำอธิบายจากเขา(@NameIsNovel)

ด้วยความคาดหวังอย่างใจจดใจจ่อของฝูงชน ปรมาจารย์หลินต๋าก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)ทำท่าทางให้ฝูงชน และ(@NameIsNovel)ความโกลาหลก็ค่อยๆ เงียบลง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ข้าขออภัยสำหรับการกระทำที่(@NameIsNovel)หยาบคายและ(@NameIsNovel)กะทันหันของศิษย์ที่(@NameIsNovel)ไม่เอาไหนคนนั้น ทำให้ทุกคนต้องตื่นตระหนก” หลินต๋าขอโทษ พลางโบกมือให้ฝูงชน

หลังจากกล่าวจบ ก็ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)โบกเบื้องหน้า แสงสีเขียวก็บินออกมาจากแขนเสื้อ

ด้วยเสียง “ปุ๊” เบาๆ ฝาครอบแสงสีเลือดที่(@NameIsNovel)กักขังเขา(@NameIsNovel)ก็แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ

เมื่อเห็นดังนี้ ฝูงชนก็ดีใจอย่างยิ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ท่านอาจารย์หลินต๋าช่างน่าทึ่งจริงๆ...” พลเมืองแสดงความยินดีและ(@NameIsNovel)ความตื่นเต้น

พระผู้ใหญ่บนแท่นในลานกว้างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเช่นกัน

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนสบตากัน สีหน้าของพวกเขา(@NameIsNovel)ค่อนข้างเคร่งขรึม ทั้งสองสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)เมื่อปรมาจารย์หลินต๋าเพิ่งจะขอโทษ เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ประกอบพิธีกรรมของพระสงฆ์ด้วยเหตุผลบางอย่าง [Source: NameIsNovel]

“โปรดอภัยให้ข้าด้วยทุกคน การกระทำของหลงถานล้วนกำกับโดยข้า ดังนั้นจึงไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องตื่นตระหนกเกินไป” ปรมาจารย์หลินต๋ากล่าวต่อ

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ฝูงชนก็ประหลาดใจในตอนแรก แล้วบางคนก็รู้สึกสงบ

บางคนถึงกับกล่าวว่า(@NameIsNovel) “เช่นนั้นก็เป็น(@NameIsNovel)การจัดเตรียมของปรมาจารย์หลินต๋านี่เอง เช่นนั้นก็ไม่มี(@NameIsNovel)อะไร...” [Source: NameIsNovel]

“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)การจัดเตรียมของปรมาจารย์หลินต๋า ก็ต้องไม่เป็น(@NameIsNovel)อันตรายแน่...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ต้องมี(@NameIsNovel)เหตุผลสำหรับการกระทำของปรมาจารย์หลินต๋า...”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดรอบตัว ซึ่งหลายคำมาจากพระผู้พิทักษ์ธรรม เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกเศร้าใจอยู่บ้าง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“คนเหล่านี้ทั้งหมดกำลังปฏิบัติธรรม เพื่อการรู้แจ้ง เพื่อขจัดความสับสนของสรรพสัตว์ทั้งหลาย เหตุใดพวกเขา(@NameIsNovel)จึงไม่เชื่อในพระพุทธเจ้าแต่กลับเชื่อในปรมาจารย์หลินต๋าผู้นี้เล่า?” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวอย่างสับสน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“พระพุทธเจ้าอยู่ไกลเกินไป คำสอนทางพุทธศาสนาลึกซึ้งเกินไป และ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หลินต๋าก็อยู่ตรงหน้าพวกเขา(@NameIsNovel)

พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ท่านได้(@NameIsNovel)เดินทางไปทั่วสามสิบหกแคว้นแห่งดินแดนตะวันตก ปราบอสูรและ(@NameIsNovel)ทำความดีร้อยประการ ปาฏิหาริย์ที่(@NameIsNovel)ท่านทิ้งไว้อาจจะมากกว่า(@NameIsNovel)ของพระพุทธเจ้าเสียอีก ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)ผู้คนจะเชื่อเขา(@NameIsNovel)” เซินลั่วถอนหายใจ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “โลกนี้ช่างโง่เขลา...” ไป๋เสี่ยวเถียนถอนหายใจ

“ปรมาจารย์หลินต๋า ท่านวางแผนอะไรโดยการจองจำพระผู้ใหญ่เหล่านี้?” เซินลั่วถามเสียงดัง

“เจ้ากล้าเรียกชื่อท่านอาจารย์โดยตรงรึ?” ปรมาจารย์เป่าซานมองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ตะโกนด้วยความโกรธทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พลเมืองก็มองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอย่างโกรธเคืองเช่นกัน

“ข้ารู้สึกมาตลอดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติกับนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ของพวกท่าน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มันจะหายนะตั้งแต่รากเหง้า ถึงจุดนี้แล้ว ยังมี(@NameIsNovel)ความจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องเสแสร้งต่อไปอีกรึ?” เซินลั่วไม่แสดงความเคารพและ(@NameIsNovel)แค่นเสียง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“คนต่างถิ่น อย่าได้(@NameIsNovel)ใส่ร้ายนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ อย่าได้(@NameIsNovel)หมิ่นประมาทปรมาจารย์หลินต๋าเป็น(@NameIsNovel)อันขาด” ก่อนที่(@NameIsNovel)เป่าซานจะทันได้(@NameIsNovel)พูดขึ้น พลเมืองคนหนึ่งก็ตะโกนเสียงดัง

“เจ้าคนโง่ที่(@NameIsNovel)หยิ่งยโส กล้ามาพูดจาเหลวไหลที่(@NameIsNovel)นี่...”

[Source: NameIsNovel] “ขับไล่เจ้าคนโอหังนี้ออกไป...” พลเมืองเริ่มคำราม

ใบหน้าของราชากราดเกรี้ยว กระตุ้นให้องครักษ์ของเขา(@NameIsNovel)ส่งฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ออกไปก่อน ขณะที่(@NameIsNovel)แอบสั่งให้ทหารรักษาการณ์เมืองถูกส่งไปประจำการ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “พวกเรากำลังทำอะไรกันรึ? เจ้าจะได้(@NameIsNovel)รู้ในไม่ช้า การได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สักขีพยานให้บุคคลผู้นี้ ขึ้นสู่ความเป็น(@NameIsNovel)เซียนเป็น(@NameIsNovel)พรที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่สำหรับพวกเจ้าเหล่ามนุษย์ ฮ่าฮ่าฮ่า...” ปรมาจารย์หลินต๋าหัวเราะเสียงดัง

ท่าทีของเขา(@NameIsNovel)หยิ่งยโสและ(@NameIsNovel)ดูแตกต่างจากท่าทีที่(@NameIsNovel)สงบนิ่งตามปกติอย่างสิ้นเชิง แม้แต่พลเมืองซึ่งเมื่อครู่ยังตะโกนเรื่องการจัดการกับเซินลั่ว ก็ลดเสียงลง เมื่อมองดูหลินต๋าที่(@NameIsNovel)จู่ๆ ก็ไม่คุ้นเคยนี้ พวกเขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกเย็นเยียบไปทั่วสันหลัง

เซินลั่วขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจความหมายที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งกว่า(@NameIsNovel)ของคำพูดของปรมาจารย์หลินต๋าทันที

“ถึงเวลาแล้ว เราเริ่มกันได้(@NameIsNovel)แล้ว” ปรมาจารย์หลินต๋ากล่าว [Source: NameIsNovel]

ศิษย์ สิบหกคนของเขา(@NameIsNovel) เมื่อได้(@NameIsNovel)รับคำสั่ง ก็ร่อนลงมาจากแท่นบูชา บางคนรีบวิ่งเข้าไปในลานกว้างขณะที่(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ตรงเข้าไปในฝูงชน

เสียงกรีดร้องอันเยือกเย็นจึงเริ่มขึ้น

ศิษย์นิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นที่(@NameIsNovel)บุกเข้าไปในฝูงชนก็เริ่มการสังหารหมู่โดยไม่มี(@NameIsNovel)สัญญาณเตือนใดๆ พระผู้พิทักษ์ธรรมหลายรูปไม่ทันตั้งตัวและ(@NameIsNovel)ถูกแทงทะลุหัวใจ เสียชีวิตในทันที

ในหมู่ฝูงชน มันยิ่งโหดร้ายกว่า(@NameIsNovel)นั้นอีก ผู้ที่(@NameIsNovel)มาจากนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใช้คาถาด้วยซ้ำ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พวกเขา(@NameIsNovel)เพียงแค่ปลดปล่อยลมหายใจของตนเอง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ดแหลมคมที่(@NameIsNovel)กวาดผ่านฝูงชน ตัดพลเมืองหลายร้อยคนเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ราวกับใบมี(@NameIsNovel)ดสังหาร

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จนกระทั่งถึงตอนนี้เองที่(@NameIsNovel)ภาพลวงตาในใจของพลเมืองทุกคนได้(@NameIsNovel)แตกสลายไปโดยสิ้นเชิง ทุกคนตื่นตระหนกและ(@NameIsNovel)เริ่มหลบหนีไปทุกทิศทาง

ราชาเจียวเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ ก็หนีไปข้างหลังภายใต้การคุ้มครองขององครักษ์ที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่

เดิมทีเขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)หากอยู่ข้างหลัง สถานการณ์จะทรงตัว แต่การสังหารหมู่ที่(@NameIsNovel)นองเลือดอย่างกะทันหันนี้ทำให้ฉากนั้นควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “บ้าไปแล้ว”

ไป๋เสี่ยวเถียนโกรธจัดและ(@NameIsNovel)ทะยานขึ้นไปในอากาศในพริบตา ตรงไปยังพระสงฆ์ร่างผอมคนหนึ่งที่(@NameIsNovel)กำลังจะโจมตีสามัญชน

ฝ่ายหลังหันกลับมาทันทีโดยประสานมือทั้งสองข้างอยู่เบื้องหน้า กระจกโลหิตกลมปรากฏขึ้นในฝ่ามือ และ(@NameIsNovel)แสงโลหิตก็พุ่งออกมาจากมันไปยังวัชระ

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) ไป๋เสี่ยวเถียนไม่ได้(@NameIsNovel)ยั้งการโจมตี วัชระเปล่งกระแสวนแสงสีทอง สลายแสงโลหิตโดยตรง บินตรงไปยังพระสงฆ์และ(@NameIsNovel)ทำลายกระจกโลหิตเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ

พระสงฆ์ร่างผอมอยู่ในระดับหลอมวิญญาณขั้นกลางเท่านั้น และ(@NameIsNovel)อาศัยศาสตราตราประทับของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แตกสลายและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถต้านทานได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป ถูกแทงทะลุหัวใจโดยวัชระและ(@NameIsNovel)ถูกสังหารในคราวเดียว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

พระสงฆ์นิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์อีกสี่รูปเห็นดังนี้และ(@NameIsNovel)โจมตีไป๋เสี่ยวเถียนทันที ภายใต้การนำของพระสงฆ์ในระดับก่อกำเนิดขั้นต้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ไปช่วยพวกเขา(@NameIsNovel)” เซินลั่วตบถุงเฉวียนคุณ ที่(@NameIsNovel)เอวและ(@NameIsNovel)อัญเชิญแม่ทัพผีออกมา

“ขอรับ นายท่าน”

จ้าวเฟยจีหายไปจากจุดนั้นราวกับควัน

เซินลั่วเหลือบมองแท่นบูชาเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)หลังจากลังเลเล็กน้อย ก็ยกมือขึ้น เผยให้เห็นกระบี่บินสีแดงในฝ่ามือ

ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คิดถึงมัน แสงสีแดงก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)เปลวไฟจางๆ ชั้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวอ่านตอนต่อไปฟรี

“ค่ายกลนี้ ทั้งภายในและ(@NameIsNovel)ภายนอก ส่งกลิ่นพลังงานหยินที่(@NameIsNovel)น่าขนลุก ในเมื่อข้าไม่สามารถทำลายมันด้วยพลังได้(@NameIsNovel) ก็มาดูกันว่า(@NameIsNovel)อัคคีบัวสวรรค์นี้จะได้(@NameIsNovel)ผลหรือไม่?” เซินลั่วควบคุมกระบี่บินให้เข้าใกล้แท่นบูชา

เนื่องจากกลัวว่า(@NameIsNovel)จะทำร้ายฉานเอ๋อร์ เซินลั่วจึงไม่ได้(@NameIsNovel)โจมตีแท่นบูชาโดยตรงด้วยกระบี่บิน แต่กลับนำทางเปลวไฟสายหนึ่งจากกระบี่บินไปยังแสงสีแดงบนแท่นบูชา

ทันทีที่(@NameIsNovel)เปลวไฟเข้าใกล้ แสงสีแดงบนแท่นบูชาทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับกลัวเปลวไฟ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วดีใจอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)ใช้แรงมากขึ้นทันทีเพื่อโจมตีด้วยกระบี่ยาวตรงไปยังแท่นบูชา

ในขณะนั้นเอง หลินต๋าผู้ยืนอยู่ใจกลางค่ายกลก็สัมผัสถึงความปั่นป่วนในพลังปราณ ดวงตาหรี่ลงวาบ ก่อนเปล่งเสียงดังก้องราวฟ้าผ่า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้ากล้าบังอาจมาทำลายค่ายกลของข้าอย่างนั้นรึ!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงตวาดเพียงคำเดียวสะเทือนก้องไปทั่วลาน ฝุ่นผงปลิวกระจาย เสื้อคลุมของเขา(@NameIsNovel)โบกสะบัดราวต้องลม

กลิ่นอายพลังอันมหาศาลทะลักออกมาจากกายจนจับต้องได้(@NameIsNovel) แปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)พายุปราณหมุนวนโดยมี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง กวาดผ่านทุกทิศทางดุจคลื่นมหานที

พระผู้พิทักษ์ธรรมหลายรูปที่(@NameIsNovel)ยังยืนไม่มั่นคงถูกแรงมหาศาลนั้นพัดกระเด็น บ้างทรุดฮวบลงกับพื้น บ้างถอยโซเซจนแทบไม่อาจทรงตัวได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] ------------