หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 700
ตอนที่ 700 : การปล้นชิงทดแทน
ตอนที่ 700
เซินลั่วพร้อมด้วยกระบี่บินคู่กาย ถูกพลังสะท้านจากปรมาจารย์หลินต๋าซัดจนถอยร่นไปถึงสามฉื่อ ในใจพลันบังเกิดความตื่นตระหนกอย่างสุดขีด เมื่อตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หลินต๋าผู้นี้...แท้จริงแล้วกลับเป็น(@NameIsNovel)ยอดฝีมือระดับมหาโพธิญาณขั้นต้น!
“ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไร ก็ต้องช่วยฉานเอ๋อร์ออกมาให้ได้(@NameIsNovel)ก่อน!” ความมุ่งมั่นฉายชัดขึ้นในแววตา เซินลั่วพลันใช้วิชาเยื้องย่างจันทราแล้วเคลื่อนกายไปยังแท่นธรรมในทันที
พร้อมกันนั้น ปราณเต๋าภายในร่างก็พลันทะลักทลายออกมา เททะลักเข้าไปในตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์อย่างบ้าคลั่ง
กระตุ้นอัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นอยู่ในตัวกระบี่ให้ระเบิดออก กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านเปลวเพลิงสีขาวโพลนลุกโชติช่วงขึ้นรอบคมกระบี่ ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าใส่แท่นธรรมด้วยพละกำลังทั้งหมดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)!
“เจ้าคนโง่ดื้อด้าน...หาที่(@NameIsNovel)ตาย!” เสียงหนึ่งพลันดังกึกก้องขึ้นในบัดดล
ปรมาจารย์หลินต๋าอุทานขึ้นด้วยโทสะ พร้อมกับประสานสัญลักษณ์กลางอากาศ แล้วตบไปเบื้องหน้าอย่างเกรี้ยวกราด
จากรอยพับแขนเสื้อของมัน พลังงานทมิฬอันชั่วร้ายที่(@NameIsNovel)เจือด้วยสีเลือดพลันพวยพุ่งออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กระแสวนหมอกดำขนาดมหึมาสายหนึ่ง มันหมุนวนลงมาเบื้องล่าง หมายจะกลืนกินร่างของเซินลั่วโดยตรง แล้วพัดเขา(@NameIsNovel)กระเด็นไปไกลหลายร้อยฉื่อในทันที
ภายในม่านหมอกดำ ปรากฏดอกบัวสีเลือดโปร่งใสบานหนึ่งผุดขึ้น
จากนั้น ลำแสงโลหิตสายหนึ่งก็พุ่งออกมา พันรอบตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ แล้วลากมันเข้าไปยังใจกลางของดอกบัว ก่อนที่(@NameIsNovel)กลีบบัวจะพลันหุบลง กักขังตัวอ่อนกระบี่ไว้ภายในนั้น
เซินลั่วตระหนักได้(@NameIsNovel)ในทันทีว่า(@NameIsNovel)การเชื่อมต่อระหว่า(@NameIsNovel)งตนกับตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ได้(@NameIsNovel)ถูกตัดขาดลงโดยสิ้นเชิง
ที่(@NameIsNovel)ยุ่งยากยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือ ในกระแสวนหมอกดำที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบ พลังหยินอันชั่วร้ายก็ได้(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำเข้าใส่เขา(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง ซัดสาดราวกับคลื่นยักษ์ที่(@NameIsNovel)ถาโถมเข้าสู่ชายฝั่ง
ทำให้ร่างกายทั้งร่างรู้สึกราวกับได้(@NameIsNovel)ตกลงไปในห้องเก็บน้ำแข็ง ความเย็นเยียบแทรกซึมเข้าไปจนถึงกระดูก
เหล่าพระผู้พิทักษ์ธรรมทั่วทั้งลานกว้างล้วนมิอาจต้านทานยอดฝีมืออย่างหลงถานและ(@NameIsNovel)เป่าซานได้(@NameIsNovel)
และ(@NameIsNovel)ในเวลาเพียงไม่นานก็ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บล้มตายลงอย่างหนัก สองสามรูปที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่โดยพื้นฐานแล้วกำลังต่อสู้ในสงครามที่(@NameIsNovel)พ่ายแพ้ และ(@NameIsNovel)คงจะทานทนอยู่ได้(@NameIsNovel)อีกไม่นาน
ปรมาจารย์เป่าซานนำศิษย์อีกสองคนมุ่งหน้าไปยังไป๋เสี่ยวเถียนเพื่อเข้าโจมตี
ไป๋เสี่ยวเถียนถึงแม้จะได้(@NameIsNovel)รับความช่วยเหลือจากแม่ทัพผี ก็ยังคงตกอยู่ในภาวะคับขันและ(@NameIsNovel)มิอาจปลีกตัวไปช่วยเหลือผู้ใดได้(@NameIsNovel)อีก
ปรมาจารย์หลินต๋ายืนตระหง่านอยู่บนแท่นสูงใจกลางลาน ทอดสายตามองไปยังซากศพที่(@NameIsNovel)เกลื่อนกลาดและ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)กำลังลุกไหม้เผาผลาญกระโจมในแดนไกล...รอยยิ้มอันพึงพอใจแผ่กว้างขึ้นบนใบหน้าของมัน
“หลังจากกาลเวลาอันยาวนาน ในที่(@NameIsNovel)สุดข้าก็สามารถปลดปล่อยได้(@NameIsNovel)เสียที” มันพึมพำกับตนเอง
หลังจากกวาดสายตามองเหล่าปรมาจารย์ที่(@NameIsNovel)ถูกจับกุมแล้ว มันก็เอ่ยขึ้นอีกครั้งว่า(@NameIsNovel) “ท่านปรมาจารย์ผู้ทรงเกียรติทั้งหลาย วันนี้ข้าจะขึ้นสู่ความเป็น(@NameIsNovel)อมตะพร้อมด้วยสัจธรรม
ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ ไม่ว่า(@NameIsNovel)ผลจะออกมาเช่นไร คุณูปการของพวกท่าน...ข้าจะจดจำไว้ไม่ลืมเลือน”
น้ำเสียงของมันฟังดูราวกับกำลังกล่าวขอบคุณในไมตรีจิตและ(@NameIsNovel)ความร่วมมือ แต่แท้จริงแล้ว มันมิได้(@NameIsNovel)ต้องการสิ่งใดจากพวกเขา(@NameIsNovel)เลยแม้แต่น้อย — ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของมันโดยสมบูรณ์แล้ว
คำพูดของมันขาดหายไป และ(@NameIsNovel)ใบหน้าก็พลันจริงจังขึ้น ประกายแห่งความวิตกกังวลปรากฏขึ้นในดวงตา
มันกำมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันในเคล็ดวิชาอันแปลกประหลาด และ(@NameIsNovel)เสียงสวดมนต์อันเศร้าสร้อยต่ำๆ ก็ดังก้องออกมาจากปาก พร้อมกับยกมือขึ้นสูงเสียดฟ้า ราวกับจะแบกรับสรวงสวรรค์เอาไว้
ทันใดนั้น ชั้นแสงสีแดงฉานก็พลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเบื้องหลังมัน แต่ละวงใหญ่กว่า(@NameIsNovel)วงก่อนหน้า ทุกส่วนล้วนเจิดจรัสทัดเทียมกับแสงแห่งสมบัติเบื้องหลังพระพุทธโพธิสัตว์ เบื้องล่างนั้น จุดแสงโลหิตได้(@NameIsNovel)รวมตัวกัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)แท่นบัวผลึกโลหิตขนาดมหึมา
ดวงตาของปรมาจารย์หลินต๋าพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น เคล็ดวิชานิ้วหยิบดอกไม้ถูกกระตุ้น
ในชั่วพริบตาเดียวมันก็นั่งลงขัดสมาธิ กลิ่นอายอันทรงพลังรอบกายทำให้เสื้อผ้าของมันระเบิดออก เผยให้เห็นร่างกายท่อนบนที่(@NameIsNovel)เปลือยเปล่า
ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)ภาพของมันนั่งเปลือยครึ่งท่อน ร่างกายถูกห่อหุ้มไว้ด้วยชั้นพระสูตรทองคำของพระพุทธเจ้า ซึ่งเปล่งประกายแสงแห่งพุทธะออกมา อักขระธรรมอันหนาทึบถูกจารึกอยู่บนนั้น
แต่หน้ากระดาษของพระสูตรพุทธะ ซึ่งควรจะส่องประกายสีทองรุ่งโรจน์ กลับถูกกัดกร่อนจากล่างขึ้นบนจนกลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำทมิฬเกือบทั้งหมด แลดูเก่าแก่และ(@NameIsNovel)ผุพังราวกับโคลนตม
ปรมาจารย์หลินต๋า ด้วยรอยยิ้มอันขบขันบนใบหน้า ทำท่าทางเล็กน้อย ทำให้หน้ากระดาษทองคำของพระสูตรพุทธะฉีกขาดออกจากตรงกลาง ค่อยๆ ลอกออกจากร่างกาย แล้วร่วงหล่นลงสู่พื้น
“นั่นมันสิ่งใดกัน...”
“ภูตร้าย...นั่นคือผีร้ายจากขุมนรก...”
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร...จะมี(@NameIsNovel)สิ่งเช่นนี้อยู่บนร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างไรกัน...”
“บาปหนา...บาปหนานัก...”
เมื่อร่างกายท่อนบนของปรมาจารย์หลินต๋าถูกเปิดเผยออกมาโดยสิ้นเชิง เหล่าปรมาจารย์ที่(@NameIsNovel)ถูกจองจำก็มิอาจสงบนิ่งได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)มัน และ(@NameIsNovel)ปากก็เต็มไปด้วยเสียงอุทานอันน่าสะพรึงกลัว
ในขณะนี้ ด้วยเสียง “โฮก” คำรามของมังกรก็ดังก้อง และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงรูปมังกรก็พลันทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สลายกระแสวนสีดำลงโดยสิ้นเชิง เซินลั่วถือสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรไว้ในมือ พุ่งขึ้นไปบนที่(@NameIsNovel)สูงแล้วหลบหนีออกจากจุดนั้น
เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นลักษณะปัจจุบันของปรมาจารย์หลินต๋า เขา(@NameIsNovel)ก็มิอาจอดที่(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนสีหน้าได้(@NameIsNovel) พลางพึมพำกับตนเองว่า(@NameIsNovel) “วิถีหลอมร้อยภูติเข้าสู่กาย...หลินต๋าพระอสูร...เจ้ามาจากแท่นบูชาหลอมกายารึ?”
ณ อีกฟากหนึ่ง แม่ทัพผีหลังจากขับไล่การโจมตีร่วมกันของศิษย์สองคนจากนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์แล้ว ก็มองไปยังหลินต๋า ตกตะลึงจนเกินกว่า(@NameIsNovel)จะเชื่อสายตาได้(@NameIsNovel)
ผิวหนังท่อนบนของหลินต๋าได้(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเลือดสด พร้อมกับตุ่มหนองขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)ผุดขึ้นทั่วทั้งร่าง...และ(@NameIsNovel)บนยอดของแต่ละตุ่ม กลับปรากฏเป็น(@NameIsNovel)ใบหน้าภูตอันน่าสะพรึงกลัวโดยกำเนิดขึ้นมา
ใบหน้าภูตเหล่านี้มิได้(@NameIsNovel)คล้ายคลึงกับมนุษย์เลยแม้แต่น้อย แต่ละหน้าล้วนมี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)แหลมหนึ่งหรือสองเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เขี้ยวแหลมคมยื่นออกมาจากปาก ซึ่งทำให้พวกมันมิได้(@NameIsNovel)แตกต่างไปจากเหล่าปีศาจเลยแม้แต่น้อย
เซินลั่วเคยได้(@NameIsNovel)เห็นเคล็ดวิชาวิถีหลอมร้อยภูติเข้าสู่กายมาแล้ว และ(@NameIsNovel)จึงตระหนักดีว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์นี้หมายถึงสิ่งเดียวเท่านั้น...หลินต๋าได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงขั้นสูงสุดของวิถีหลอมร้อยภูติเข้าสู่กายโดยสมบูรณ์แล้ว
ความผันผวนของพลังงานในปัจจุบัน ที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากร่างกายของมัน ยืนยันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญเคล็ดวิชาอันยิ่งใหญ่นี้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว
ระดับพลังบำเพ็ญของมันได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงจุดสูงสุดของระดับมหาโพธิญาณ...ห่างจากการข้ามผ่านขอบเขตเพื่อขึ้นสู่ความเป็น(@NameIsNovel)เซียนเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel) มันได้(@NameIsNovel)จัดเตรียมการประชุมธรรมมหายานอันยิ่งใหญ่นี้ขึ้นอย่างเพียรพยายาม ก็เพื่อที่(@NameIsNovel)จะก้าวไปอีกขั้นหนึ่งนี้นั่นเอง
“แท่นบูชาหลอมกายา...ประหลาดใจรึที่(@NameIsNovel)ล่วงรู้เกี่ยวกับแท่นบูชาหลอมกายา? ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ศิษย์ทรยศผู้นั้น...ผู้ซึ่งได้(@NameIsNovel)แย่งชิงตำแหน่งนักบุญของข้าไป จะมิได้(@NameIsNovel)ทำให้แท่นบูชาที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)สร้างขึ้นต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง...
หลังจากที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)เซียนแล้ว ข้าจะกลับไปยังดินแดนภาคกลางเพื่อรำลึกความหลังกับมันสักหน่อย” ดวงตาของหลินต๋าฉายแววรำลึกถึงความหลังขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะอย่างเย็นชา
ในใจของเซินลั่วคาดเดาได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ศิษย์ทรยศที่(@NameIsNovel)หลินต๋าเอ่ยถึงนั้น น่าจะเป็น(@NameIsNovel)นักบุญคนปัจจุบันของแท่นบูชาหลอมกายา
เมื่อมองไปยังหลินต๋าอีกครั้ง เซินลั่วก็เกือบจะมั่นใจแล้วว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงผู้ที่(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นเคล็ดวิชาอันชั่วร้ายและ(@NameIsNovel)กรรมอันหนักหน่วงเช่นนี้เท่านั้น ที่(@NameIsNovel)จะสามารถเป็น(@NameIsNovel)การกลับชาติมาเกิดของจิตวิญญาณเทวะอสูรที่(@NameIsNovel)ซ่อนตัวอยู่ในดินแดนตะวันตกได้(@NameIsNovel)
ในขณะนี้ เสียง “ตูม” ก็ดังกึกก้องขึ้น
เดิมทีท้องฟ้าเหนือทะเลทรายนั้นแจ่มใสไร้เมฆา ทันใดนั้น ลมกระโชกแรงก็พัดมา ขณะที่(@NameIsNovel)เมฆดำทะมึนหลายชั้นม้วนตัวเข้ามา บดบังท้องฟ้าเป็น(@NameIsNovel)ระยะทางกว่า(@NameIsNovel)ร้อยลี้ภายในชั่วพริบตา
ทุกคนล้วนมิอาจเข้าใจเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นได้(@NameIsNovel) สันนิษฐานว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)การกระทำของหลินต๋า แต่เซินลั่วกลับตรวจพบกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ผิดปกติจากมัน
หลังจากเหลือบมองเหล่าพระเถระผู้ทรงคุณธรรมที่(@NameIsNovel)อยู่รายรอบอีกครั้งหนึ่ง ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจในเจตนาของหลินต๋า
เมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)ฝึกฝนวิถีหลอมร้อยภูติเข้าสู่กาย เพื่อที่(@NameIsNovel)จะอำนวยความสะดวกในความเร็วของการบำเพ็ญเพียร มันคงจะมิเคยยับยั้งชั่งใจตนเอง
และ(@NameIsNovel)ดังนั้นจึงได้(@NameIsNovel)สังหารผู้บริสุทธิ์อย่างเสรี ทำให้บาปของมันสะสมพอกพูนและ(@NameIsNovel)กรรมก็พันธนาการมันไว้
วัฏจักรแห่งเต๋าสวรรค์นั้นมิเคยผิดพลาด...ยิ่งบาปหนาเท่าใด ก็ยิ่งยากที่(@NameIsNovel)เหล่าพระสงฆ์จะบรรลุถึงความเป็น(@NameIsNovel)อมตะได้(@NameIsNovel)
เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ต้องทะลวงผ่านคอขวดของระดับมหาโพธิญาณเพื่อเข้าสู่ ระดับเซียนแท้ ทัณฑ์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องเผชิญก็จะยิ่งร้ายแรงถึงชีวิต
หากสำหรับเหล่าพระสงฆ์ทั่วไปแล้วโอกาสคือหนึ่งในสิบ สำหรับพวกเขา(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เพียงหนึ่งในพัน...พวกเขา(@NameIsNovel)จำต้องหาเคล็ดวิชาช่วยชีวิตเพื่อรับมือกับทัณฑ์สวรรค์อย่างแน่นอน และ(@NameIsNovel)ยังมิมี(@NameIsNovel)การรับประกันว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ผลอีกด้วย
------------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา