หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 722
ตอนที่ 722 : ปริศนา
ตอนที่ 722
เซินลั่วเอื้อมมือไปยังชายชราในอาภรณ์สีเทาซึ่งอยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า แล้วคว้าจับในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
กรงเล็บมังกรสีทองพลันปรากฏขึ้นเหนือแสงหลบหนีที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นโดยชายชราในอาภรณ์สีเทา แล้วคว้าลงไปอย่างกะทันหัน!
ด้วยเสียง “ฉับ” แสงหลบหนีที่(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนโดยชายชราก็พลันแตกออกอย่างง่ายดาย และ(@NameIsNovel)กรงเล็บมังกรก็ได้(@NameIsNovel)คว้าจับชายชราในอาภรณ์สีเทาโดยตรง
ชายชราในอาภรณ์สีเทาพลันเปลี่ยนสีหน้าอย่างร้อนรน เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นแล้วเหวี่ยง แสงสมบัติสีเทาพลันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็น(@NameIsNovel)ธงใหญ่สีเทาผืนหนึ่ง
บนพื้นผิวของธง แสงสีเทาสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ยกม่านเมฆสีเทาขึ้นมาป้องกันเบื้องหน้า
ธงใหญ่สีเทานี้เป็น(@NameIsNovel)สมบัติที่(@NameIsNovel)ทรงพลัง กรงเล็บมังกรสีทองคว้าลงบนนั้น ราวกับได้(@NameIsNovel)คว้าจับลงบนก้อนปุยนุ่นอันไร้ซึ่งแก่นสาร หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผลอันใดไม่
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ประสงค์จะทำร้ายผู้คน เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างความขุ่นเคือง เขา(@NameIsNovel)เพียงแค่คว้าจับพลังปราณสีดำบนใบหน้าของชายชราเท่านั้น
ด้วยเสียง “ฉับ” พลังปราณสีดำก็พลันถูกฉีกกระชากออก เผยให้เห็นใบหน้าอันชราภาพ
“เป็น(@NameIsNovel)ท่าน!” เซินลั่วตกตะลึง
ชายชราในอาภรณ์สีเทาผู้นี้หาใช่ใครอื่นไกล แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)ผู้จัดการหม่า ผู้ซึ่งได้(@NameIsNovel)ติดตามหม่าซิวซิวไปเปิดร้านที่(@NameIsNovel)เมืองเจี้ยนเย่เมื่อหลายปีก่อน!
เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจอย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบพานคนผู้นี้ ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ และ(@NameIsNovel)อดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะครุ่นคิดถึงปริศนามากมาย
สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นก็คือ ผู้จัดการหม่าอยู่ในระดับชำระปราณเท่านั้นในตอนนั้น แต่บัดนี้เขา(@NameIsNovel)กลับได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงระดับเซียนแท้แล้ว!
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)แท้จริงของตนได้(@NameIsNovel)ถูกเซินลั่วเห็นแล้ว ใบหน้าของผู้จัดการหม่าก็พลันแสดงความประหลาดใจมากขึ้น เขา(@NameIsNovel)พลิกมือแล้วหยิบยันต์สีดำแผ่นหนึ่งออกมาแล้วแปะไว้ที่(@NameIsNovel)แขนขวา
มือของเขา(@NameIsNovel)เปล่งประกายแสงสีดำหม่นหมองในทันที และ(@NameIsNovel)ฝ่ามือทั้งข้างก็พลันบวมขึ้นหลายเท่าตัว บนผิวหนัง ตุ่มหนองสีดำทะมึนปรากฏขึ้นทีละตุ่ม และ(@NameIsNovel)ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น กรงเล็บสีดำก็ปรากฏขึ้น!
ในชั่วพริบตาเดียว มือขวาของผู้จัดการหม่าก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กรงเล็บอสูรสีดำอันดุร้าย แล้วคว้าขึ้นไปเบื้องบน!
กรงเล็บอสูรสีดำขนาดเท่าเรือนปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าแล้วคว้าจับกรงเล็บมังกรสีทองอย่างดุเดือด ด้วยเสียง “ตูม” ดังลั่น กรงเล็บมังกรสีทองก็ถูกซัดกลับไปหลายฉื่อ!
และ(@NameIsNovel)ผู้จัดการหม่า ฉวยโอกาสจากแรงปะทะนี้ บินถอยหลังไปอย่างระมัดระวัง
ในเวลาเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบยันต์สีดำแผ่นหนึ่งออกมาแล้วแปะไว้ที่(@NameIsNovel)ร่างกาย และ(@NameIsNovel)แสงสีดำก็พลันหลอมรวมเข้ากับร่างกายในทันที
ด้วยเสียง “หวีด” เมฆรูปมังกรพลันลอยอยู่ใต้ร่างของผู้จัดการหม่าแล้วค้ำจุนเขา(@NameIsNovel)ไว้ พุ่งทะยานไปเบื้องหน้าด้วยความเร็วอันมิอาจจินตนาการได้(@NameIsNovel) ครอบคลุมระยะทางหลายลี้ในชั่วพริบตา และ(@NameIsNovel)กำลังจะอันตรธานหายไป ณ ปลายสายตา
“อยากจะบินหนีรึ ” เซินลั่วหัวเราะเบาๆ ลวดลายขนนกสองลายปรากฏขึ้นบนแขนของเขา(@NameIsNovel) แต่ละลายแสดงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงิน
เขา(@NameIsNovel)กางมือออก และ(@NameIsNovel)ลวดลายขนนกก็พ่นแสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินออกมา ร่างกายพลันอันตรธานหายไปจากจุดนั้น แล้วแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ภาพติดตาสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงิน
พุ่งทะยานไปเบื้องหน้าด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว เร็วกว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาหลบหนีเมฆดำของผู้จัดการหม่าอยู่หลายเท่า
ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็ตามทันชายชราในอาภรณ์สีเทาแล้ว และ(@NameIsNovel)กำลังจะเข้าโจมตี
แต่ในขณะนี้เอง สัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ปากของผู้จัดการหม่าพลันแสดงรอยยิ้มอันแปลกประหลาดออกมา เขา(@NameIsNovel)รู้สึกไม่ดีขึ้นมาในทันที จึงรีบละทิ้งการโจมตี แล้วหยุดลง
เมื่อเห็นเซินลั่วหยุดลง ผู้จัดการหม่าก็แสดงร่องรอยของความเสียใจออกมา แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงบินไปเบื้องหน้าต่อไป ในเวลาเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบสิ่งใดบางอย่างออกมาแล้วตบลงบนร่างกาย
แสงสีเงินในรูปของขนนกผุดขึ้นจากร่างกาย ห่อหุ้มเขา(@NameIsNovel)ไว้โดยสิ้นเชิง ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)วิธีการป้องกันแบบพิเศษบางอย่าง
เซินลั่วมองไปเบื้องหน้าแล้วส่งสัมผัสจิตเทวะไปเบื้องหน้า พลันต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ!
พลันปรากฏภาพสีเงินผุดขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหน้า บ้างก็คมชัด บ้างก็พร่าเลือน และ(@NameIsNovel)บ้างก็เห็นได้(@NameIsNovel)เพียงรางๆ
เงาสีเงินเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ขนาดแตกต่างกันไป มี(@NameIsNovel)ทั้งขนาดเพียงหนึ่งฉื่อ ไปจนถึงหลายฉื่อ หรือแม้กระทั่งใหญ่โตหลายสิบจั้ง ล่องลอยกระจัดกระจายอยู่ในตำแหน่งต่างๆ ทั่วห้วงมิติ
ยิ่งมองลึกเข้าไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ก็ยิ่งเห็นเงาสีเงินเหล่านี้ปรากฏขึ้นหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ แผ่ขยายออกไปไกลจนสุดสายตา มิอาจหยั่งรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สิ้นสุด ณ ที่(@NameIsNovel)ใด
“นี่คือสิ่งใดกัน!” ดวงตาของเซินลั่วเบิกกว้าง มิกล้าที่(@NameIsNovel)จะเข้าใกล้โดยพลการ
ทว่า(@NameIsNovel) ผู้จัดการหม่าดูเหมือนจะมิได้(@NameIsNovel)แยแสต่อเงาสีเงินเหล่านี้ เขา(@NameIsNovel)บินตรงไปเบื้องหน้า ทันทีที่(@NameIsNovel)เงาสีเงินเหล่านี้สัมผัสเข้ากับขนนกสีเงินบนร่างกาย พวกมันก็พลันถอยกลับไปด้านข้างโดยทันที
ด้วยการป้องกันของขนนกสีเงิน ความเร็วในการหลบหนีของผู้จัดการหม่ามิได้(@NameIsNovel)เชื่องช้าลงมากนัก และ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็อันตรธานหายลึกเข้าไปในเงาสีเงิน
เมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ใบหน้าของเซินลั่วก็มืดทะมึนลงเล็กน้อย แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)รีบร้อนที่(@NameIsNovel)จะไล่ตาม
ในระหว่า(@NameIsNovel)งการเผชิญหน้าก่อนหน้านี้ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฝังรอยประทับวิญญาณไว้ในธงสีเทานั้นแล้ว ตราบใดที่(@NameIsNovel)ระยะทางมิได้(@NameIsNovel)ไกลเกินไป เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถติดตามผู้จัดการหม่าได้(@NameIsNovel)ผ่านรอยประทับนี้
เขา(@NameIsNovel)ดีดนิ้วคราหนึ่ง และ(@NameIsNovel)แสงสีทองยาวสายหนึ่งก็ถูกยิงออกไป ปะทะเข้ากับเงาสีเงินหลายเงา
ด้วยเสียง ‘ฟู่’ เบาๆ สองสามเสียง เงาสีเงินเหล่านั้นเหมือนกับกระบี่สมบัติอันมิอาจทำลายได้(@NameIsNovel) แสงสีทองปะทะเข้ากับพวกมันแล้วถูกตัดขาดในทันที
โดยปราศจากแรงต้านทานอันใด แสงสีทองที่(@NameIsNovel)เคยยาวเหยียดพลันถูกเฉือนออกเป็น(@NameIsNovel)หลายท่อนในทันที ระเบิดเป็น(@NameIsNovel)จุดสีทองนับไม่ถ้วน!
แววตาของเซินลั่วหนักอึ้งขึ้น เงาสีเงินเหล่านี้แหลมคมเกินไป ค่อนข้างคล้ายคลึงกับรอยแยกมิติที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในคัมภีร์
เขา(@NameIsNovel)แผ่สัมผัสจิตเทวะเพื่อตรวจสอบเงาสีเงินเหล่านี้อย่างระมัดระวัง ความผันผวนของมิติบนเงาสีเงินรุนแรงอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยการทำลายล้าง
“หรือว่า(@NameIsNovel)นี่จะเป็น(@NameIsNovel)รอยแยกมิติจริงๆ?” คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดแน่น หากสิ่งเหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)รอยแยกมิติจริงๆ แล้วไซร้ ถึงแม้จะบรรลุถึงระดับเซียนแท้แล้ว ก็ยังคงเกินกว่า(@NameIsNovel)ความสามารถที่(@NameIsNovel)จะต้านทานได้(@NameIsNovel)
หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง เซินลั่วก็เปล่งแสงสีทองอันรุนแรงซึ่งแผ่ขยายไปหลายสิบฉื่อรอบกาย
เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)หดแสงสีทองป้องกัน และ(@NameIsNovel)อย่างมิเกรงกลัว ก็บินตรงไปเบื้องหน้าในรูปแบบของมัน
แสงสีทองที่(@NameIsNovel)ไม่บุบสลายพลันถูกตัดเป็น(@NameIsNovel)รอยโดยเงาสีเงินในทันที แต่ตำแหน่งของเงาสีเงินก็ถูกเปิดเผยออกมาอย่างชัดเจนเป็น(@NameIsNovel)การตอบแทน
มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เงาใดถูกยกเว้น แม้แต่พื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เงาสีเงินที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)จางๆ ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นมาก่อนก็ยังถูกเปิดเผยออกมา
ในตอนนั้นเอง เซินลั่วจึงค่อยรู้สึกสงบลง เขา(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงเงาเงินอย่างระมัดระวัง แล้วบินต่อไป
มี(@NameIsNovel)เงาสีเงินมากขึ้นเรื่อยๆ เบื้องหน้า แต่ด้วยวิธีการที่(@NameIsNovel)ตรงไปตรงมาแต่ได้(@NameIsNovel)ผลนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถบินไปเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วเป็น(@NameIsNovel)ระยะทางกว่า(@NameIsNovel)ร้อยลี้
เมื่อมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่ เงาสีเงินก็พลันอันตรธานหายไป และ(@NameIsNovel)หุบเหวลึกสีดำทะมึนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ดำสนิทไปทุกหนทุกแห่ง ดูเหมือนจะไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด
“ที่(@NameIsNovel)นี่คือที่(@NameIsNovel)ใดกัน?” เซินลั่วเฝ้าดูฉากเบื้องหน้า คิ้วขมวดแน่น มิกล้าที่(@NameIsNovel)จะเข้าใกล้โดยบุ่มบ่าม
เขา(@NameIsNovel)อัญเชิญทหารสวรรค์สีเงินออกมาจากคัมภีร์สวรรค์แล้วสั่งให้มันสำรวจเบื้องหน้า
ทหารสวรรค์กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีเงินแล้วดำดิ่งลงไป
เหนือพื้นที่(@NameIsNovel)ทะเลสีเทา ผิวน้ำทะเลกระเพื่อมไปด้วยพลังปราณสีดำจางๆ รอบข้างเงียบสงัด และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คลื่นบนผิวน้ำทะเล หมอกดำมิได้(@NameIsNovel)ลอยไปมากนัก
และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของกิจกรรมของปลาในทะเล ทุกหนทุกแห่งอบอวลไปด้วยพลังปราณแห่งความตาย ดูประดุจทะเลที่(@NameIsNovel)ตายแล้ว
แต่ในขณะนี้ น้ำทะเล ณ สถานที่(@NameIsNovel)แห่งหนึ่งบนผิวน้ำทะเลก็เริ่มปั่นป่วนเป็น(@NameIsNovel)กระแสวนขนาดใหญ่ ม้วนตัวอย่างกึกก้อง
พลังปราณสีดำหนาคล้ายหนวดกว่า(@NameIsNovel)สิบเส้นก็ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของกระแสวน สอดประสานกันแล้วก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายสีดำขนาดใหญ่ ราวกับจะดักจับบางสิ่งบางอย่าง
ทันใดนั้น รูก็ถูกฉีกขาดในตาข่ายสีดำ และ(@NameIsNovel)กระแสแสงสีทองก็ระเบิดออกมาจากกระแสวนทะเลแล้วมุ่งตรงสู่ท้องฟ้า!
เส้นใยพลังปราณสีดำหลายสายพุ่งทะยานออกมาจากกระแสวนทันทีเพื่อพันรอบแสงสีทอง แต่ขนนกสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากภายในแสงสีทอง
และ(@NameIsNovel)ความเร็วของพวกมันก็พลันพุ่งขึ้นสิบเท่าในชั่วพริบตา ทิ้งพลังปราณสีดำไว้เบื้องหลังอย่างไกล ในชั่วพริบตา พวกมันก็บินไปยังขอบฟ้าแล้วอันตรธานหายไปเหมือนจุดสีทอง
หนวดสีดำเหล่านั้นคำรามแล้วเริงระบำอย่างดุเดือดอยู่ชั่วครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ ถอยกลับไปยังผิวน้ำทะเล กระแสวนขนาดใหญ่ค่อยๆ หายไป และ(@NameIsNovel)ผิวน้ำทะเลก็กลับคืนสู่ความสงบดังเดิม
----------