หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 737
ตอนที่ 737 : เงาพลองซ้อนทับ
ตอนที่ 737
“ระวังตัวด้วย หากเหตุการณ์ไม่ชอบมาพากลก็รีบหนีไปทันที จำไว้ว่า(@NameIsNovel)อย่าเพิ่งกลับไปที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยในทันที” สตรีในชุดกระโปรงแดงเอ่ยกำชับ
“พี่หลี่...” เสี่ยวอวี้ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)เอ่ยถามว่า(@NameIsNovel)เหตุใดจึงกลับบ้านไม่ได้(@NameIsNovel) สตรีในชุดกระโปรงแดงก็เคลื่อนไหวแล้ว กระบี่ยาวเรียวสองเล่มปรากฏขึ้นในมือ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ชายวัยกลางคนที่(@NameIsNovel)ถูกไอสีม่วงดำปกคลุมอยู่
ยังไม่ทันจะเข้าใกล้ กลิ่นเน่าเหม็นจางๆ ก็ลอยโชยออกมาจากร่างของชายวัยกลางคน
สตรีในชุดกระโปรงแดงสูดดมเข้าไปเพียงเล็กน้อยก็รู้สึกวิงเวียนขึ้นมาวูบหนึ่ง จึงรีบกลั้นหายใจแล้วถอยฉากออกมาโดยไม่ลังเล
เมื่อเห็นท่าทีของนาง ชายวัยกลางคนก็ยินดียิ่งนัก มันรุกคืบเข้าหาพร้อมกับร่ายรำมือไปมา แขนเสื้อสะบัดพริ้ว
หมอกพิษสีม่วงดำปริมาณมหาศาลพวยพุ่งออกมา แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)อสรพิษพิษสองตัวพันเกี้ยวเข้าหากันแล้วพุ่งเข้าใส่สตรีในชุดกระโปรงแดง
เขี้ยวแหลมคม งอกออกมาจากปากของอสรพิษพิษทั้งสอง พวกมันพ่นไอสีม่วงดำออกมาไม่หยุดหย่อน
เมื่อยืดตัวออกมาจากแขนเสื้อ ระยะโจมตีของพวกมันก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว และ(@NameIsNovel)ไล่ขย้ำสตรีในชุดกระโปรงแดงอย่างต่อเนื่อง
หลังจากกลั้นหายใจ สตรีในชุดกระโปรงแดงก็พบว่า(@NameIsNovel)ไอสีม่วงดำไม่อาจทำอันตรายนางได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป
แทนที่(@NameIsNovel)จะหลบหลีก นางกลับเคลื่อนกายอย่างคล่องแคล่วเข้าใกล้ชายวัยกลางคน ตวัดกระบี่ยาวเข้าโจมตีจุดตายของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ชั่วขณะหนึ่ง แม้ชายวัยกลางคนจะถูกห้อมล้อมด้วยหมอกพิษ แต่กลับถูกกดดันอย่างหนักจนไม่อาจหลบหนีไปได้(@NameIsNovel)
เสี่ยวอวี้เฝ้ามองการต่อสู้ระหว่า(@NameIsNovel)งสตรีในชุดกระโปรงแดงกับชายวัยกลางคนอย่างร้อนรน นานๆ ครั้งจะเหลือบมองไปทางเซินลั่ว แต่ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้วนางก็ยังเป็น(@NameIsNovel)ห่วง “พี่หลี่” ของตนมากกว่า(@NameIsNovel)
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีมี(@NameIsNovel)ชายานับไม่ถ้วน และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บุตรธิดายิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นมากนัก
แม้ว่า(@NameIsNovel)นางกับพี่หลี่จะมิได้(@NameIsNovel)เกิดจากมารดาคนเดียวกัน แต่เสี่ยวอวี้ก็รักใคร่นางเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง เมื่อมารดาของนางสิ้นใจไป ก็มี(@NameIsNovel)เพียงพี่หลี่ที่(@NameIsNovel)คอยดูแลนางเสมอมา
ดังนั้นแม้ราชันจิ้งจอกหมื่นปีจะไม่อนุญาต พี่หลี่ก็ยังลอบหนีออกจากภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยเพื่อมาช่วยเหลือนาง
เพราะมัวแต่กังวลใจ เสี่ยวอวี้จึงไม่ทันสังเกตว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อสูรศพสี่ตนลอบเข้ามาล้อมนางจากที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ไม่ไกลนัก
หวังชิวคอยสังเกตการณ์ภายในลานบ้านอย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจแล้วว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สตรีในชุดกระโปรงแดงไม่อาจปลีกตัวมาได้(@NameIsNovel) จึงออกคำสั่งให้อสูรศพทั้งสี่ตนเข้าล้อมเสี่ยวอวี้
เพียงแค่คิด อสูรศพทั้งสี่ตนก็กระโจนเข้าใส่เสี่ยวอวี้พร้อมกัน
“อ๊า...” เสี่ยวอวี้ถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว นางอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงร้องของนาง สตรีในชุดกระโปรงแดงก็ตกใจ นางคิดจะหันกลับไปช่วย แต่กลับถูกอสรพิษพิษจากแขนเสื้อของชายผู้นั้นตวัดอ้อมมาฉกกัดที่(@NameIsNovel)ต้นคออย่างรวดเร็ว
ทำให้นางต้องรีบตั้งรับ ไม่อาจไปช่วยเสี่ยวอวี้ได้(@NameIsNovel)
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เหล่าอสูรศพกำลังจะทำสำเร็จ หวังชิวก็คิดว่า(@NameIsNovel)ความพยายามของตนกำลังจะสัมฤทธิ์ผลแล้ว ทว่า(@NameIsNovel) ทันใดนั้นเองก็เกิดเสียงอสนีบาตดังสนั่นขึ้น
สายฟ้าสีเงินขนาดมหึมาสายหนึ่งฟาดลงมาจากฟากฟ้า บนพื้นผิวของมันมี(@NameIsNovel)สายอัสนีเล็กๆ แตกแขนงออกมาราวกับแส้จำนวนนับไม่ถ้วน ตวัดเข้าใส่หน้าผากของอสูรศพทั้งสี่ตน
ในชั่วพริบตา สมองของพวกมันก็ถูกทะลวงราวกับโดนของมี(@NameIsNovel)คม ซากแมลงวิญญาณที่(@NameIsNovel)ไหม้เกรียมสองสามตัวจึงร่วงหล่นลงมา
หวังชิวซึ่งควบคุมอสูรศพอยู่จากระยะไกลรู้สึกถึงพลังที่(@NameIsNovel)สะท้อนกลับ ร่างกายสั่นสะท้าน อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกระอักโลหิตสดออกมาคำหนึ่ง
ขณะที่(@NameIsNovel)อสูรศพทั้งสี่ตนล้มลง เด็กสาวจิ้งจอกน้อยเสี่ยวอวี้ ยังคงนั่งยองๆ อยู่บนพื้นในท่าทางของการใช้งานยันต์
“สวรรค์ นี่มันทรงพลังอะไรเช่นนี้...” เมื่อเห็นพลังอันมหาศาลของยันต์ เสี่ยวอวี้ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานออกมา
เมื่อครู่นี้ ตอนที่(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญชาวมนุษย์ผู้นั้นช่วยเหลือนางไว้ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มอบยันต์แผ่นหนึ่งที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel) “ยันต์อัสนีสวรรค์” ให้แก่นาง
เขา(@NameIsNovel)สอนวิธีใช้และ(@NameIsNovel)บอกว่า(@NameIsNovel)มันมี(@NameIsNovel)ไว้สำหรับช่วยชีวิตในยามคับขัน นางไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)มันจะช่วยเหลือได้(@NameIsNovel)มากถึงเพียงนี้
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินความวุ่นวายจึงเหลือบมองไปแวบหนึ่ง และ(@NameIsNovel)พอใจกับการกระทำของเสี่ยวอวี้เป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก
เขา(@NameIsNovel)จับพลองเหล็กกล้าในมือให้มั่นคง ไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป และ(@NameIsNovel)เริ่มใช้เพลงกระบองพิรุณโกลาหล
ฉวนซีที่(@NameIsNovel)แต่เดิมยังพอรับมือได้(@NameIsNovel) พลันรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลประดุจภูเขา(@NameIsNovel)หนักอึ้งถาโถมเข้าใส่ เมื่อเซินลั่วเอาจริงขึ้นมา
เงาพลองที่(@NameIsNovel)หนาแน่นปรากฏขึ้นรอบทิศทาง ดูราวกับตาข่ายสีทองที่(@NameIsNovel)กำลังถูกถักทอขึ้น เพื่อกักขังเขา(@NameIsNovel)ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ดั่งวิหคปีกกล้าไว้ภายในกรง
เพลงพลองของเซินลั่วรวดเร็วยิ่งขึ้น พลังทำลายของพลองก็รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม ทำให้ฉวนซีรับมือได้(@NameIsNovel)ยากขึ้นทุกขณะ ความตื่นตระหนกเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ และ(@NameIsNovel)พลันคิดที่(@NameIsNovel)จะถอยหนี
เขา(@NameIsNovel)ซัดวงแหวนบินสองวงออกจากมือพุ่งเข้าใส่เซินลั่วกลางอากาศ
พวกมันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)วงล้อแสงขนาดใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางราวหนึ่งจั้งส่งเสียงหวีดหวิวมุ่งหน้าไปทางเซินลั่ว ทว่า(@NameIsNovel)ร่างของเขา(@NameIsNovel)กลับพุ่งไปในทิศทางตรงกันข้าม
ขณะที่(@NameIsNovel)เงาพลองสีทองฟาดลงมา แต่ละกระบวนท่าได้(@NameIsNovel)หลอมรวมกันกลายเป็น(@NameIsNovel)เสาค้ำสวรรค์ยาวนับพันจั้ง
แสงรอบกายปั่นป่วน กระแทกวงล้อแสงทั้งสองวงจนล้มลง แล้วไล่ตามฉวนซีที่(@NameIsNovel)กำลังหลบหนีไปทัน
ปีกของฉวนซีถูกแสงสีทองของเงาพลองพันธนาการไว้ ในทันใดนั้นเนื้อหนังก็ฉีกขาดกระเด็น ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกแรงกดดันมหาศาลซัดกระแทกลงไปอย่างหนัก
ดิ่งพสุธาราวกับอุกกาบาตตกกระแทกพื้นนอกเมืองเหมืองแร่ ทิ้งไว้เพียงหลุมลึกหลายฉื่อ
ร่างของเซินลั่วกระโจนตามไป ไม่รอให้มันลุกขึ้นมาอีกครั้ง เขา(@NameIsNovel)พลันยกมือขึ้นแล้วซัดเชือกสีทองเส้นหนึ่งออกไป
มันเลื้อยราวกับอสรพิษเข้าพันธนาการร่างของฉวนซีไว้อย่างแน่นหนา ไม่ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะดิ้นรนเพียงใดก็ไม่อาจหลุดพ้นได้(@NameIsNovel)
“มนุษย์ผู้โอหัง บังอาจต่อต้านพวกเรา เจ้าหาที่(@NameIsNovel)ตาย!” ฉวนซีตะโกนลั่นจากในหลุมลึก
เซินลั่วขมวดคิ้ว ยกมือขึ้นกระชากร่างของมันขึ้นจากหลุม แล้วนำตัวเหินกลับมายังเรือนสามประสาน
หวังชิวและ(@NameIsNovel)ชายวัยกลางคนถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ฉวนซีถูกจับตัวไว้ได้(@NameIsNovel)
ชายวัยกลางคนเสียสมาธิไปชั่วขณะ สตรีในชุดกระโปรงแดงจึงฉวยโอกาสนั้น กระบี่ยาวเรียวสองเล่มในมือไขว้กันแทงทะลุหัวใจของมัน โลหิตจากหัวใจสีดำข้นสองสายจึงพวยพุ่งออกมา
“ถอยเร็วเข้า” เซินลั่วตะโกนเสียงต่ำ
สตรีในชุดกระโปรงแดงปล่อยกระบี่ยาวในมือทันทีแล้วรีบถอยกลับมา โลหิตสีดำข้นนั้นส่งควันสีขาวออกมาเป็น(@NameIsNovel)สายและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คุณสมบัติกัดกร่อนรุนแรง
กัดกร่อนกระบี่คู่ของนางในทันที หากนางหนีออกมาไม่ทัน สภาพการณ์ในตอนนี้คงจะเลวร้ายกว่า(@NameIsNovel)นี้มาก
“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส” สตรีในชุดกระโปรงแดงประสานหมัดกล่าวขอบคุณเซินลั่วด้วยความซาบซึ้งใจ
ทว่า(@NameIsNovel)สายตาของเซินลั่วกลับจับจ้องไปยังหวังชิวที่(@NameIsNovel)พยายามจะลอบหนีไป เขา(@NameIsNovel)ยิ้มแล้วกล่าวว่า(@NameIsNovel) “สหายหวังชิว อย่าเพิ่งรีบร้อนไป กินอะไรก่อนสิ”
ขณะที่(@NameIsNovel)พูด เขา(@NameIsNovel)ก็ยกมือขึ้นแล้วโยนชิ้นเนื้อสีดำที่(@NameIsNovel)แสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)กินเมื่อครู่ออกไปให้หวังชิว
“ข้าทำเช่นนี้ไปก็เพราะถูกเหล่าปีศาจบังคับ ข้าขอร้องท่านผู้อาวุโสโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย
ข้าขอสัญญาว่า(@NameIsNovel)จะกลับตัวกลับใจในภายภาคหน้า และ(@NameIsNovel)จะขอรับใช้ท่านดั่งวัวดั่งม้า” หวังชิวเห็นดังนั้นก็หน้าซีดเผือด คุกเข่าลงกับพื้นเพื่อร้องขอความเมตตา
“อยากจะมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ต่อก็ไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแค่ตอบคำถามของข้าตามความจริง” เซินลั่วเห็นสภาพการณ์เช่นนั้นจึงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“ขอรับ ขอรับ ข้าจะเล่ารายละเอียดทั้งหมด ไม่กล้าปิดบังสิ่งใดแม้แต่น้อย” หวังชิวรีบตอบ
“ที่(@NameIsNovel)พวกเจ้าจับจิ้งจอกน้อยนางนี้ ก็เพื่อล่อราชันจิ้งจอกหมื่นปีออกจากภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยใช่หรือไม่” เซินลั่วเอ่ยถาม
“ถูกต้อง เผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกนั้นมี(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงหนุนหลังอยู่ จึงปฏิเสธที่(@NameIsNovel)จะยอมสวามิภักดิ์ต่อเผ่าพันธุ์ปีศาจมาโดยตลอด
พวกมันซ่อนตัวอยู่ในภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยและ(@NameIsNovel)ไม่เคยออกมาอีกเลย เผ่าพันธุ์ปีศาจไม่สามารถหาที่(@NameIsNovel)ซ่อนที่(@NameIsNovel)แท้จริงของพวกมันได้(@NameIsNovel) จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงใช้วิธีการต่ำช้าเช่นนี้” หวังชิวตอบในทันที
----------