หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 738
ตอนที่ 738 : บังคับเค้นความจริง
ตอนที่ 738
"ก่อนที่(@NameIsNovel)เจ้าจะจากมา เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง" เซินลั่วหันไปถามสตรีในชุดกระโปรงแดงหลังจากรับฟัง
"ถูกเผ่าพันธุ์ปีศาจและ(@NameIsNovel)เหล่าภูตอสูรล้อมไว้หมดแล้ว แต่พวกมันยังไม่ได้(@NameIsNovel)ลงมือบุก คล้ายกับว่า(@NameIsNovel)กำลังรอข่าวเรื่องที่(@NameIsNovel)ท่านพ่อออกจากภูเขา(@NameIsNovel)" สตรีในชุดกระโปรงแดงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
"เช่นนั้นพวกมันก็ต้องการล่อจิ้งจอกออกจากถ้ำ ใช้ค่ายกลตาข่ายทองคำกักขังราชันจิ้งจอกไว้
และ(@NameIsNovel)เมื่อเรื่องราวที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยสงบลง ค่อยจัดการกับราชันจิ้งจอกหมื่นปีที่(@NameIsNovel)ถูกทิ้งให้อยู่โดดเดี่ยว พวกเจ้าช่างวางแผนได้(@NameIsNovel)ดียิ่งนัก" เซินลั่วอดที่(@NameIsNovel)จะหัวเราะออกมาไม่ได้(@NameIsNovel)
"โชคดีที่(@NameIsNovel)ราชันจิ้งจอกไม่ได้(@NameIsNovel)หลงกล..." หวังชิวกล่าวพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ
"หวังชิว เจ้ามันเล่นสองหน้าหาที่(@NameIsNovel)ตายชัดๆ" เมื่อเห็นดังนั้น ฉวนซีก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะตวาดด่าด้วยความโกรธเกรี้ยว
"ในอดีตข้าถูกบีบบังคับ จึงต้องจำใจเข้ากับฝ่ายที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เปรียบ บัดนี้ได้(@NameIsNovel)รับความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสเซินแล้ว
ภายภาคหน้าข้าจะขอขีดเส้นแบ่งกับพวกเจ้าเหล่าปีศาจอย่างเด็ดขาด ไม่มี(@NameIsNovel)วันประนีประนอม" หวังชิวประกาศอย่างองอาจ
เซินลั่วรู้สึกขบขันยิ่งนัก เขา(@NameIsNovel)นับถือในความหน้าหนาของหวังชิวที่(@NameIsNovel)สามารถพลิกวาจาเพียงไม่กี่คำ เปลี่ยนตนเองจากผู้สมรู้ร่วมคิดให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ผู้ถูกกดขี่ข่มเหงได้(@NameIsNovel) ช่าง... ไร้ยางอายสิ้นดี
"พอได้(@NameIsNovel)แล้ว เรื่องไร้สาระเก็บไว้ก่อน ใครเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำทัพบุกโจมตีภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยในครั้งนี้" เซินลั่วเอ่ยถาม
"เป็น(@NameIsNovel)อสูรเหินเมฆาที่(@NameIsNovel)ถูกปีศาจเข้าสิง มันนำเหล่าภูตอสูรมานับหมื่นตน นอกจากสุนัขบ้าตัวนี้แล้ว ใต้บัญชายังมี(@NameIsNovel)ปีศาจไก่ฟ้าม่วงและ(@NameIsNovel)ปีศาจมังกรปฐพีอีกด้วย" หวังชิวรีบตอบ
"อสูรเหินเมฆา... มันอยู่ระดับพลังใด แล้วมี(@NameIsNovel)ความสามารถพิสดารอันใดบ้าง" เซินลั่วขมวดคิ้วถาม
ทันทีที่(@NameIsNovel)หวังชิวกำลังจะอ้าปากตอบ ฉวนซีก็ตะโกนขึ้นมาทันใด "ตายซะ!"
ในชั่วพริบตา ตราผนึกต้องห้ามก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของหวังชิว ศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ระเบิดออกราวกับแตงสุก
ฉวนซีแทบจะรวบรวมปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)เพียงน้อยนิดเพื่อกระตุ้นอาคมต้องห้ามที่(@NameIsNovel)ฝังไว้ในร่างของหวังชิว ทันทีที่(@NameIsNovel)ใช้ออกไป ปราณเต๋าก็ถูกเชือกสีทองดูดกลืนไปจนหมดสิ้น แต่ใบหน้าของมันกลับปรากฏรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะส่ายศีรษะอย่างจนใจ เขา(@NameIsNovel)นั่งยองๆ ลงข้างกายฉวนซีแล้วกล่าวอย่างเห็นใจว่า(@NameIsNovel)
"ข้าไม่เข้าใจความคิดของเจ้าจริงๆ หากเจ้าฆ่ามันแล้ว ข้าก็ต้องมาสอบสวนเจ้าอยู่ดีมิใช่หรือ"
"หึ ข้าไม่พูดอะไรทั้งนั้น" ฉวนซีแค่นเสียงอย่างเย็นชา
ฉวนซีเห็นท่าทีเช่นนั้น ไม่ทราบด้วยเหตุใดในใจกลับรู้สึกเย็นเยียบขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"เจ้ารู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)มหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์ซุนหงอคง เคยมี(@NameIsNovel)ของวิเศษชิ้นหนึ่งชื่อว่า(@NameIsNovel) 'พลองเหล็กสะกดสมุทรเทวะ'
ของข้าก็คล้ายกัน สามารถยืดหดได้(@NameIsNovel)ตามใจนึก เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)จะเกิดอะไรขึ้นหากข้าเอามันใส่เข้าไปในหูของเจ้า" เซินลั่วกล่าวพลางถือพลองเหล็กสะกดสมุทรไว้ในมือ
"อย่างเลวร้ายที่(@NameIsNovel)สุดก็แค่ความตายเท่านั้น อย่ามาข่มขู่ข้าเลย!" ฉวนซีเย้ยหยันต่อคำพูดเหล่านี้
"ดี มี(@NameIsNovel)น้ำอดน้ำทน" เซินลั่วปรบมือชื่นชม จากนั้นจึงย่อส่วนพลองเหล็กสะกดสมุทรของตนให้เล็กเท่าเข็มเล่มหนึ่ง แล้วสอดเข้าไปในช่องหูของฉวนซีอย่างระมัดระวัง
ฉวนซีรู้สึกเพียงแค่จั๊กจี้ในหู และ(@NameIsNovel)สะดุ้งโดยไม่รู้ตัว
ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)ขยับตัว เข็มในหูก็พลันขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็น(@NameIsNovel)ไม้จิ้มฟันขนาดเล็ก
"เจ้า..."
ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)ฉวนซีจะพูดจบประโยค ไม้จิ้มฟันก็หนาขึ้นอีกครั้ง อุดตันช่องหูของเขา(@NameIsNovel)จนแน่น ทำให้ร่างกายแข็งทื่อไปทั้งตัว
หากเป็น(@NameIsNovel)บาดแผลภายนอกร่างกาย ต่อให้ถูกคมดาบหรือขวานฟัน เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่หวาดหวั่น ทว่า(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในส่วนที่(@NameIsNovel)เปราะบางอย่างช่องหู กลับทำให้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนยิ่ง
"ชู่ว์ นับจากนี้ไป นอกจากตอบคำถามของข้าแล้ว ห้ามส่งเสียงหรือขยับตัวเป็น(@NameIsNovel)อันขาด มิเช่นนั้น พลองเหล็กสะกดสมุทรนี่จะขยายใหญ่ขึ้นอีก..."
"ไสหัวไป... อ๊า..." ฉวนซียังไม่ทันด่าจบประโยค ก็กรีดร้องออกมาอย่างฉับพลัน พลองเหล็กสะกดสมุทรในหูของเขา(@NameIsNovel)ขยายใหญ่จนหนาเท่าหัวแม่มือ ช่องหูของเขา(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง
"ข้ารู้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าไม่กลัวตาย นี่เราเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น รอจนกว่า(@NameIsNovel)พลองเหล็กนี่จะบดขยี้กะโหลกของเจ้าทีละน้อย
ข้าจะเปิดกะโหลกศีรษะของเจ้าออกจนหมดแล้วดึงจิตวิญญาณเทวะของเจ้าออกมา จะจุดด้วยโคมวิญญาณที่(@NameIsNovel)ไม่รู้ดับแล้วมอบให้กับเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยก
ข้ามั่นใจว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะดูแลเจ้าเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี และ(@NameIsNovel)จะไม่ให้วิญญาณของเจ้าได้(@NameIsNovel)เข้าสู่วัฏสงสารอีก" เซินลั่วหัวเราะ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ใบหน้าของฉวนซีก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็นทันที ยมโลกกำลังปั่นป่วน แม้เขา(@NameIsNovel)จะตายไป ก็ยังสามารถเกิดใหม่และ(@NameIsNovel)ยึดร่างผู้อื่นได้(@NameIsNovel)ด้วยเคล็ดวิชาลับของเผ่าพันธุ์ปีศาจ
แต่หากจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ถูกจุดด้วยโคมวิญญาณ มันจะเป็น(@NameIsNovel)ชะตากรรมที่(@NameIsNovel)เลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ความตายไปอีกอย่างน้อยหนึ่งพันปี
"เอาล่ะ มาเข้าเรื่องกันดีกว่า(@NameIsNovel) อสูรเหินเมฆาตนนั้นอยู่ในระดับพลังใด แล้วมี(@NameIsNovel)ความสามารถพิสดารอันใดบ้าง กองทัพใหญ่จัดทัพอย่างไร
และ(@NameIsNovel)พวกมันวางแผนที่(@NameIsNovel)จะยึดภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยด้วยวิธีใด" เซินลั่วถามด้วยสีหน้าจริงจัง
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ฉวนซีก็กัดฟันแน่นและ(@NameIsNovel)ยังคงเงียบ
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วเพียงแค่คิดในใจ พลองเหล็กสะกดสมุทรในหูของฉวนซีก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าในทันที ทำให้เกิดเสียงดังแหลมราวกับระฆังทองสัมฤทธิ์ดังก้องอยู่ในหูของฉวนซี
"อ๊า..." เขา(@NameIsNovel)อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะร้องโหยหวนออกมาอย่างน่าเวทนา
"ขออภัย ข้าลืมบอกไปว่า(@NameIsNovel)ถ้าเจ้าไม่ตอบคำถาม ก็จะได้(@NameIsNovel)รับการปฏิบัติเช่นเดียวกัน" เซินลั่วกล่าวเสริมพร้อมกับหัวเราะ
แววตาของฉวนซีฉายแววสิ้นหวัง คู่ต่อสู้ในอดีตของเขา(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้รอดชีวิตจากดินแดนเซียนหรือผู้บำเพ็ญจากสำนักในภพภูมิต่ำกว่า(@NameIsNovel)
หลังจากตวาดข่มขู่ พวกนั้นก็มักจะสู้จนตัวตาย จะเคยพบเจอคนอย่างเซินลั่วได้(@NameIsNovel)อย่างไร
"ต่อให้เจ้ารู้เรื่องทั้งหมดนี้ก็ไร้ประโยชน์ ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยถูกราชันของข้าบดขยี้จนราบเป็น(@NameIsNovel)หน้ากลองไปแล้ว" ในที่(@NameIsNovel)สุดฉวนซีก็ยอมเปิดปากพูด
"ว่า(@NameIsNovel)อะไรนะ...?" สตรีในชุดกระโปรงแดงอุทานออกมาด้วยความสยดสยอง
เสี่ยวอวี้เองก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าตื่นตระหนกเช่นกัน
"อย่าไปเชื่อเรื่องไร้สาระของมัน ถ้าภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยพิชิตได้(@NameIsNovel)ง่ายดายถึงเพียงนั้น พวกมันคงไม่ลงทุนลงแรงจับตัวเจ้าเพื่อล่อราชันจิ้งจอกหมื่นปีออกจากภูเขา(@NameIsNovel)หรอก" เซินลั่วไม่เชื่อและ(@NameIsNovel)หัวเราะเพื่อหักล้างคำพูดของมัน
"การล่อราชันจิ้งจอกเฒ่าออกมาเป็น(@NameIsNovel)เพียงส่วนหนึ่งของแผน หากไม่ได้(@NameIsNovel)ผล เราก็ย่อมมี(@NameIsNovel)วิธีอื่นที่(@NameIsNovel)จะบุกทะลวงภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยได้(@NameIsNovel)อยู่แล้ว" ฉวนซีหัวเราะเยาะ
"ด้วยฝีมือพวกเจ้าน่ะรึ จะมี(@NameIsNovel)วิธีอื่นใดได้(@NameIsNovel)อีก ดูจากสภาพของเจ้าแล้ว อสูรเหินเมฆาตนนั้นก็คงจะไม่ได้(@NameIsNovel)ฉลาดไปกว่า(@NameIsNovel)กันเท่าใดนัก" เซินลั่วกล่าวเย้ยหยันต่อไป
"เหลวไหล! ราชันของพวกข้าได้(@NameIsNovel)วางแผนการลับไว้ในเผ่าพันธุ์จิ้งจอกแล้ว ต่อให้ราชันจิ้งจอกไม่ออกมาในวันนี้ พวกเราก็จะบุกทะลวงเข้าไปอยู่ดี
เจ้า... ไอ้คนหลอกลวง!" ฉวนซีด่าไปได้(@NameIsNovel)ครึ่งทางก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติ เขา(@NameIsNovel)ติดกับดักของเซินลั่วเข้าแล้ว
"ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยมี(@NameIsNovel)เรื่องผิดปกติเกิดขึ้นจริงๆ พวกเราไม่มี(@NameIsNovel)เวลามาเสียเปล่าอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ ต้องรีบกลับไปทันที" ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็เลิกพูดเล่นแล้วกล่าวอย่างจริงจัง
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น สตรีในชุดกระโปรงแดงและ(@NameIsNovel)เสี่ยวอวี้ซึ่งร้อนใจอย่างยิ่งอยู่แล้วก็รีบพยักหน้าเห็นด้วย
"แล้วเจ้าคนนี้จะทำอย่างไร" เซินลั่วถามอย่างลังเลเล็กน้อย
สตรีในชุดกระโปรงแดงเหลือบมองบาดแผลของเสี่ยวอวี้ นางก้าวไปข้างหน้าแล้วหยิบดาบโค้งเล่มหนึ่งออกมา
"เจ้าจะทำอะไร" ฉวนซีเห็นดังนั้นจึงถามด้วยความหวาดกลัว
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ยกมือขึ้นโบกทันที พลองเหล็กสะกดสมุทรในหูของฉวนซีขยายใหญ่ขึ้นร้อยเท่าในทันที
กลายเป็น(@NameIsNovel)เสาขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของฉวนซีที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่างนั้นกลายเป็น(@NameIsNovel)เศษเนื้อไปแล้ว
"ไปกันเถอะ" เขา(@NameIsNovel)โบกมือ เก็บกำไลเก็บของที่(@NameIsNovel)ตกอยู่ขึ้นมา แล้วกล่าวกับสตรีทั้งสอง
----------