ตอนที่ 739 : ราชันจิ้งจอกหมื่นปี

ดวงตาฉ่ำน้ำคู่โตของเสี่ยวอวี้จับจ้องอยู่ที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว เผยให้เห็นความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยมต่อมนุษย์ที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่เบื้องหน้านาง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

นางกำลังจะก้าวตามไป แต่สตรีในชุดกระโปรงแดงซึ่งดูจะมี(@NameIsNovel)ความระแวดระวังมากกว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เอ่ยขึ้น [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "ผู้อาวุโส ผู้เยาว์มิอาจตอบแทนบุญคุณที่(@NameIsNovel)ท่านช่วยชีวิตพวกเราไว้ได้(@NameIsNovel) การที่(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)ความเคลือบแคลงสงสัยในตัวท่านนับเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ไม่ถูกต้อง

อย่างไรก็ตาม โปรดอภัยในความหยาบคายของข้าด้วย แต่หากท่านไม่สามารถพิสูจน์ยืนยันตัวตนของท่านได้(@NameIsNovel)อย่างแท้จริง ข้าก็มิอาจนำท่านกลับไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ของพวกเราได้(@NameIsNovel)" [Source: NameIsNovel]

"ข้าคือเซินลั่ว ศิษย์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ในขณะนี้ ข้าไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดติดตัวที่(@NameIsNovel)สามารถพิสูจน์เรื่องนี้ได้(@NameIsNovel) ส่วนพวกเจ้าจะเชื่อข้าหรือไม่... ก็สุดแล้วแต่พวกเจ้าทั้งสองจะตัดสินใจ" เซินลั่วตอบ

"ผู้เยาว์เคยมี(@NameIsNovel)วาสนาได้(@NameIsNovel)เห็นเคล็ดวิชาหวงถิงของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น หากผู้อาวุโสสามารถแสดงให้ดูได้(@NameIsNovel) ก็จะเป็น(@NameIsNovel)การยืนยันตัวตนของท่านได้(@NameIsNovel)" สตรีในชุดกระโปรงแดงกล่าวอย่างลังเลเล็กน้อย

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วก็แย้มยิ้มออกมา โชคยังดีที่(@NameIsNovel)พวกนางไม่ได้(@NameIsNovel)ขอให้เขา(@NameIsNovel)แสดงเคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพีหรือวิชาเมฆตีลังกา มิเช่นนั้นแล้ว เขา(@NameIsNovel)คงลำบากใจในการพิสูจน์ตัวตนเป็น(@NameIsNovel)แน่

"เรื่องนั้นทำได้(@NameIsNovel)ง่ายดาย โปรดดูให้ดี" (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากกล่าวเตือน เซินลั่วก็โคจรพลังเทวะหวงถิง พลังปราณอันแข็งแกร่งของเขา(@NameIsNovel)เริ่มแผ่พุ่งออกไปทั่วบริเวณ

"แท้จริงแล้ว ผู้อาวุโสเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นจริงๆ ผู้เยาว์หลี่ชิวได้(@NameIsNovel)ล่วงเกินท่านแล้ว" สตรีในชุดกระโปรงแดงแสดงความขอบคุณและ(@NameIsNovel)ความเคารพด้วยการคารวะอย่างเป็น(@NameIsNovel)ทางการ

เสี่ยวอวี้ก็คารวะตามอย่างนอบน้อมเช่นกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

"บัดนี้ไม่ใช่เวลาที่(@NameIsNovel)จะมาใส่ใจเรื่องเหล่านี้ การกลับไปยังภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยสำคัญกว่า(@NameIsNovel) ข้าสามารถใช้วิชาเหินบินพาพวกเราไปได้(@NameIsNovel) แต่พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ราชันจิ้งจอกหมื่นปีอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด" เซินลั่วเอ่ยถาม

"ผู้คนของพวกเรากระจัดกระจายอยู่ตามถ้ำจิ้งจอกสิบเก้าแห่งในภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย

ขณะนี้ท่านพ่อกำลังป้องกันถ้ำเมฆาปัด พร้อมกับคนในเผ่าส่วนใหญ่ พวกเราสามารถตรงไปที่(@NameIsNovel)นั่นได้(@NameIsNovel)เลย" หลี่ชิวตอบกลับอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งบอกตำแหน่งที่(@NameIsNovel)ตั้ง

"ดี พวกเจ้าทั้งสองจับแขนข้าให้แน่น เราจะออกเดินทางกันเดี๋ยวนี้" เซินลั่วสั่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อกล่าวจบ เซินลั่วก็ยื่นแขนออกไป สตรีทั้งสองจับแขนเขา(@NameIsNovel)ไว้แน่นคนละข้าง จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็ใช้วิชาทะยานปีกพันลี้แล้วหายวับไปในทันที

ณ ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย บริเวณด้านนอกของถ้ำเมฆาปัด เสียงโห่ร้องฆ่าฟันดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า ป่าเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดถูกกลืนกินด้วยทะเลเพลิง

ภูตอสูรหลายร้อยตนมี(@NameIsNovel)ปีกงอกอยู่บนหลังสะบัดขนของพวกมันกลางอากาศและ(@NameIsNovel)ลอยตัวอยู่ ในมือของพวกมันล้วนถือคันธนูโค้ง คอยยิงลูกธนูขนนกไปยังถ้ำแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่กลางหุบเขา(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง

ลูกธนูเหล่านี้บรรจุพลังเวทอันรุนแรงเอาไว้ ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ลูกธนูตกลงมาก็ดูราวกับสายฟ้าฟาด ทันทีที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกก็ก่อให้เกิดเปลวไฟสีแดงฉาน จุดไฟเผาป่าให้ลุกลามมากยิ่งขึ้น [Source: NameIsNovel]

ทะเลเพลิงอันกว้างใหญ่เคลื่อนตัวเข้าสู่ยอดเขา(@NameIsNovel) ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)คลื่นครึ่งวงกลม บัดนี้ถ้ำเมฆาปัดอยู่ห่างจากมันไม่ถึงร้อยจั้งแล้ว

แนวป้องกันของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกบริเวณปากหุบเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เส้นทางขึ้นเขา(@NameIsNovel)ถูกตีแตก พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถหยุดยั้งการโจมตีของเหล่าภูตอสูรได้(@NameIsNovel)นานนัก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) คนในเผ่าจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)ถูกล้อมกรอบทำได้(@NameIsNovel)เพียงล่าถอยอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แต่ป้องกันอยู่หน้าทางเข้าถ้ำเมฆาปัด ไม่อาจถอยไปได้(@NameIsNovel)อีกแล้ว

ณ ลานกว้างหน้าถ้ำ มี(@NameIsNovel)กำแพงผลึกน้ำแข็งสูงตระหง่านกั้นอยู่ ช่วยป้องกันความร้อนที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่าง แต่มันไม่อาจป้องกันลูกธนูที่(@NameIsNovel)ยิงมาจากด้านบนได้(@NameIsNovel) ทำให้กำแพงเต็มไปด้วยรูพรุนมากมาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

เบื้องหลังกำแพงผลึกน้ำแข็งนั้น ชายชราผู้หนึ่งสวมอาภรณ์งดงามแต่มี(@NameIsNovel)ผิวพรรณดุจคนหนุ่ม ในมือข้างหนึ่งถือไม้เท้าที่(@NameIsNovel)ทำจากไม้สนสีม่วง [Source: NameIsNovel]

ส่วนอีกข้างหนึ่งถือกระบี่เจ็ดดาวนักษัตร เขา(@NameIsNovel)กำลังขมวดคิ้วมุ่นกับชายหนุ่มที่(@NameIsNovel)คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า

"ท่านพ่อ ข้าไม่อยากตาย ข้าไม่อยากตาย พวกเรายอมจำนนต่อเผ่าพันธุ์ปีศาจไม่ได้(@NameIsNovel)หรือขอรับ

อย่างไรเสียพวกเราก็แค่ต้องผ่านกระบวนการกลายเป็น(@NameIsNovel)ปีศาจ แต่ก็ยังสามารถมี(@NameIsNovel)ชีวิตรอดต่อไปได้(@NameIsNovel) ท่านพ่อ..." [Source: NameIsNovel]

ใบหน้าของชายหนุ่มเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาและ(@NameIsNovel)น้ำมูก เขา(@NameIsNovel)กำลังเกาะกุมอาภรณ์ของชายผมขาว อ้อนวอนไม่หยุด

ชายผมขาวผู้นี้คือราชันจิ้งจอกหมื่นปี ขณะที่(@NameIsNovel)มองดูชายหนุ่มเบื้องหน้า เขา(@NameIsNovel)ไม่เห็นความละม้ายคล้ายคลึงกับตนเองเลยแม้แต่น้อย คิ้วของเขา(@NameIsNovel)คลายลงขณะที่(@NameIsNovel)นิ้วค่อยๆ ดันฝักกระบี่ในมือเบาๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) บังเกิดเสียง "ชิ้ง" เบาๆ

แสงเย็นเยียบสายหนึ่งสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นกลางอากาศ และ(@NameIsNovel)ศีรษะของชายหนุ่มก็กลิ้งหลุนๆ ลงกับพื้น

โลหิตที่(@NameIsNovel)สาดกระเซ็นย้อมอาภรณ์สีขาวราวหิมะของชายผมขาวจนเป็น(@NameIsNovel)จุดๆ ดูโดดเด่นราวกับดอกเหมยที่(@NameIsNovel)เบ่งบานในหิมะ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"คนทรยศลอบสมคบคิดกับเผ่าพันธุ์ปีศาจ นำพาภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยของพวกเรามาสู่สถานการณ์เลวร้ายเช่นนี้ สมควรตายแล้ว" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีกล่าวอย่างเย็นชา

"ราชันของพวกเราทรงพระปรีชา หมื่นปี หมื่นๆ ปี" ผู้คนในเผ่าจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)มาชุมนุมกันเมื่อเห็นดังนั้นก็โห่ร้องขึ้นพร้อมเพรียงกัน [Source: NameIsNovel]

"ในระหว่า(@NameIsNovel)งศึกจั๋วลู่ บรรพบุรุษของเผ่าจิ้งจอกเราก็ได้(@NameIsNovel)เข้าร่วมรบด้วย สู้กับเผ่าพันธุ์ปีศาจจนตัวตาย

ในฐานะทายาทของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยก พวกเราจะยอมจับมือกับเผ่าพันธุ์ปีศาจอย่างน่าอัปยศได้(@NameIsNovel)อย่างไร มี(@NameIsNovel)เพียงความตายเท่านั้น" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีกล่าวต่อไป [Source: NameIsNovel]

"สู้จนตัวตาย" ทุกคนขานรับพร้อมกัน เสียงของพวกเขา(@NameIsNovel)ดังก้องสะท้านฟ้า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "ฮ่าๆๆ ช่างเป็น(@NameIsNovel) 'การสู้จนตัวตาย' ที่(@NameIsNovel)น่าขันนัก จิ้งจอกเฒ่า พยัคฆ์ยังไม่กินลูกของตน แต่เจ้ากลับฆ่าได้(@NameIsNovel)แม้กระทั่งบุตรชายของตัวเอง เจ้าโหดเหี้ยมกว่า(@NameIsNovel)พวกเราเหล่าปีศาจเสียอีก" เสียงทุ้มลึกดังสะท้อนมาจากเบื้องบน

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง และ(@NameIsNovel)เห็นร่างสูงใหญ่ตนหนึ่งมี(@NameIsNovel)ศีรษะเป็น(@NameIsNovel)สิงโต ร่างกายเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ มี(@NameIsNovel)ปีกหนึ่งคู่ และ(@NameIsNovel)สวมเกราะสีน้ำเงินดำ ถือทวนสีเขียวดำลอยอยู่กลางอากาศ [Source: NameIsNovel]

ทางซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวาของมันคือสตรีในอาภรณ์สีม่วงผู้มี(@NameIsNovel)ท่าทางเย้ายวน และ(@NameIsNovel)ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านในชุดเกราะเกล็ดสีแดงเข้ม ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยริ้วรอย

[Source: NameIsNovel] "พูดพอแล้ว มารับความตายเสียเถอะ" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีเหลือบมองอย่างดูแคลนแล้วกล่าวอย่างเย็นชา

"วาจาโอหัง จิ้งจอกเฒ่า รับการโจมตีแรกของข้าไปซะ" ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านคำรามอย่างเกรี้ยวกราด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] มันพุ่งเข้าโจมตีก่อน ใบหน้าที่(@NameIsNovel)เหี่ยวย่นของมันคลายออกเผยให้เห็นปากขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยฟันแหลมคม ส่งเสียงคำรามอย่างดุร้ายไปยังถ้ำเมฆาปัด

วงแหวนแสงสีเหลืองปรากฏขึ้นจากปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้างของมัน และ(@NameIsNovel)โคลนสีดำก็พวยพุ่งออกมาดุจดินถล่ม มุ่งหน้าไปยังผู้คนของเผ่าจิ้งจอก

"ท่านพ่อ ให้ข้าจัดการเองเจ้าค่ะ" (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) โดยไม่รอให้ราชันจิ้งจอกหมื่นปีลงมือ สตรีร่างอรชรในอาภรณ์สีครามก็พุ่งตัวออกไปข้างหน้า มือของนางประสานอินทร์ หางจิ้งจอกสีครามขนาดมหึมาหกหางปรากฏขึ้นด้านหลัง สะบัดไหวอยู่กลางอากาศ

[Source: NameIsNovel] แสงสีครามรวมตัวกันอยู่เบื้องหน้าหางจิ้งจอกของนาง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านพลังขนาดใหญ่

โคลนและ(@NameIsNovel)ก้อนหินที่(@NameIsNovel)ถาโถมเข้าใส่กระแทกกับม่านพลังจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่กลับไม่อาจสั่นคลอนม่านพลังได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย กลับกัน พวกมันยังถูกแสงสีครามที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบบนกำแพงผลักกลับไป

โคลนที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวตกลงไปในป่าเขา(@NameIsNovel) ฝังภูตอสูรหลายร้อยตนในชั่วพริบตา และ(@NameIsNovel)แข็งตัวกลายเป็น(@NameIsNovel)รูปสลักหินจำนวนมาก

สตรีในอาภรณ์สีครามพลิกข้อมือ กระบี่ยาวสีครามเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในฝ่ามือ และ(@NameIsNovel)นางก็พุ่งเข้าใส่ชายร่างใหญ่ศีรษะล้าน ชายหัวล้านเองก็พุ่งเข้าปะทะเช่นกัน และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็เริ่มต่อสู้กัน

[Source: NameIsNovel] ถัดจากนั้น ชายหนุ่มร่างสูงในชุดเกราะสีเงินก็ก้าวออกมาจากด้านหลังราชันจิ้งจอกหมื่นปี เขา(@NameIsNovel)ชี้ทวนสีเงินไปยังสตรีในอาภรณ์สีม่วงที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหลังอสูรเหินเมฆาแล้วท้าทายว่า(@NameIsNovel) "ไก่ฟ้าม่วง กล้าสู้กับข้าหรือไม่"

"หึหึ ในเมื่อนายน้อยเป็น(@NameIsNovel)ผู้เชิญ ข้าจะปฏิเสธได้(@NameIsNovel)อย่างไร" สตรีในอาภรณ์สีม่วงยิ้มยั่ว ก่อนจะกระโจนออกมา

อาวุธทั้งสองปะทะกัน และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็แยกย้ายไปต่อสู้กันที่(@NameIsNovel)อื่น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ราชันจิ้งจอกหมื่นปีมองไปยังเหล่าภูตอสูรที่(@NameIsNovel)กำลังรุกคืบเข้ามาเบื้องล่าง แล้วกล่าวกับคนในเผ่าของตนว่า(@NameIsNovel) "ฆ่าผู้บุกรุกเหล่านี้และ(@NameIsNovel)ปกป้องดินแดนของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกของพวกเรา"

เมื่อกล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็บินขึ้นและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่อสูรเหินเมฆา

ผู้คนของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกหยิบอาวุธของตนขึ้นมาแล้ววิ่งไปยังขอบหน้าผา ส่งเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่เหล่าภูตอสูรเบื้องล่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

----------