หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 795
ตอนที่ 795 : ประตูภูเขาผู่ถัว
ตอนที่ 795
"ไฉจูถูกปรมาจารย์เซียนแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวรับเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ในปีนั้น ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)คงจะอีกนานกว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)โอกาสมาที่(@NameIsNovel)นี่ แต่มิคาดว่า(@NameIsNovel)จะมาเร็วถึงเพียงนี้" เซินลั่วรำลึกถึงอดีต กล่าวด้วยความเศร้าสร้อยเล็กน้อย
"เจ้าเด็กน้อบ การกลับมาพบกันหลังจากห่างหายไปนานเช่นนี้ และ(@NameIsNovel)เจ้ากลับมอบปิ่นปักผมมุกให้รึ? ในเมื่อนางเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญ
อย่างน้อยก็ควรจะมอบศาสตราตราประทับเป็น(@NameIsNovel)ของขวัญมิใช่รึ" ไป๋เสี่ยวเถียนตบไหล่เขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)กล่าว
"ความคิดสำคัญกว่า(@NameIsNovel)ราคาของขวัญ นอกจากนี้ ข้ายังมิรู้ด้วยซ้ำว่า(@NameIsNovel)ตอนนี้ไฉจูฝึกฝนเคล็ดวิชาอะไรอยู่
แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าต้องการจะมอบศาสตราตราประทับให้ มันก็ต้องเข้ากับนางด้วยมิใช่รึ" เซินลั่วตอบพร้อมรอยยิ้มกริ่ม
ระหว่า(@NameIsNovel)งบทสนทนา ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็เลือกปิ่นปักผมดอกเหมยที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นอย่างประณีต หลังจากจ่ายเงิน ก็วางมันลงในกล่องไม้ชั้นดีและ(@NameIsNovel)เก็บไป
"พวกเราได้(@NameIsNovel)รับแจ้งว่า(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวจะส่งศิษย์มาทักทายผู้เข้าร่วมการประชุมที่(@NameIsNovel)มาถึง แต่อยู่ที่(@NameIsNovel)ไหนกันแน่" เซินลั่วสอบถามขณะที่(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืน
"ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเป็น(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)เซียนโพ้นทะเลในทะเลใต้ พูดง่ายๆ ก็คือจริงๆ แล้วมันเป็น(@NameIsNovel)เกาะที่(@NameIsNovel)สำคัญ พร้อมกับเกาะเล็กๆ สิบแปดเกาะในบริเวณรอบนอก
ก่อนหน้านี้ การรับรองจัดขึ้นที่(@NameIsNovel)เกาะดาว และ(@NameIsNovel)ข้าสันนิษฐานว่า(@NameIsNovel)ปีนี้ก็จะเหมือนเดิม" ไป๋เสี่ยวเถียนตอบหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"ดังนั้น ให้เราควรมุ่งหน้าตรงไปยังเกาะดาวเลย" เซินลั่วแนะนำ
ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้า และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็มาถึงชายหาดที่(@NameIsNovel)รกร้างอย่างรวดเร็ว แต่ละคนขี่กระบี่บินของตน แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสองสาย หายลับไปในระยะไกล
เป็น(@NameIsNovel)ช่วงกลางฤดูร้อน ท้องฟ้าแจ่มใสสีครามและ(@NameIsNovel)ลมพัดอ่อนๆ พลิ้วผ่านผืนทะเล ทำให้เกิดระลอกคลื่น
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนบินไปหลายร้อยลี้ ผ่านเกาะและ(@NameIsNovel)แนวปะการังนับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)วี่แววของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว
"เสี่ยวเถียน ท่านแน่ใจในเส้นทางที่(@NameIsNovel)ท่านกำลังไปรึ? เหตุใดเราจึงยังมิเห็นร่องรอยของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเลย" เซินลั่วแสดงความสงสัยขณะมองไปยังผืนทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล
"ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว อย่างไรเสียก็เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)สำคัญทางพุทธศาสนา และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ฝึกฝนของพระโพธิสัตว์กวนอิม มันจะมิถูกค้นพบได้(@NameIsNovel)ง่ายดายถึงเพียงนั้น
จำเกาะเสริมสิบแปดเกาะที่(@NameIsNovel)เราพูดถึงก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)หรือไม่? พวกมันเป็น(@NameIsNovel)ส่วนหนึ่งของกระบวนค่ายกลที่(@NameIsNovel)ป้องกันเกาะหลักและ(@NameIsNovel)สร้างค่ายกลพรางตา
ผู้ที่(@NameIsNovel)ปราศจากเส้นทางที่(@NameIsNovel)ถูกต้องจะวนเวียนอยู่รอบเกาะอย่างไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุดโดยมิได้(@NameIsNovel)รับอนุญาตให้เข้า" ไป๋เสี่ยวเถียนตอบพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
"พูดมาทั้งหมดนี้ ท่านมี(@NameIsNovel)เบาะแสในการค้นหารึไม่" เซินลั่วถาม
"แน่นอนข้ามี(@NameIsNovel) ก่อนจะจากมา ทางวัดได้(@NameIsNovel)มอบแผ่นป้ายให้พวกเรา ด้วยสิ่งนี้เพื่อนำทางพวกเรา เราจะหลงทางได้(@NameIsNovel)อย่างไร" ไป๋เสี่ยวเถียนตอบพลางยกแขนขึ้น
บนข้อมือของเขา(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)ด้ายสีแดงผูกอยู่ ซึ่งมี(@NameIsNovel)เครื่องรางรูปปลาห้อยอยู่ มันกำลังกระพือปีกต้านลมโดยที่(@NameIsNovel)หางของปลาชี้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ สั่นไหวเล็กน้อย
"เหตุใดท่านจึงมี(@NameIsNovel)เครื่องรางนี้ ทำไมท่านราชครู ถึงไม่ยอมมอบให้ข้าบ้าง" เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ
"วัดเซิ่งฮว่า(@NameIsNovel)ของเราและ(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวต่างก็เป็น(@NameIsNovel)ส่วนหนึ่งของสำนักพุทธ ดังนั้นเราจึงมี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)ใกล้ชิดกว่า(@NameIsNovel)สำนักหลวงต้าถังของท่าน" ไป๋เสี่ยวเถียนมองเขา(@NameIsNovel) ทำราวกับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติ
"นั่นก็จริง...ฮี่ๆ นำทางไป" เซินลั่วกล่าวพลางหัวเราะและ(@NameIsNovel)พยักหน้า
"ได้(@NameIsNovel)เลย" ไป๋เสี่ยวเถียนตอบและ(@NameIsNovel)ยังคงบินไปในทิศทางที่(@NameIsNovel)เครื่องรางชี้ไป
ประมาณครึ่งชั่วยามต่อมา เกาะสีเทา รัศมี(@NameIsNovel)ไม่เกินสองสามร้อยจั้ง ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำทะเลเบื้องหน้า มี(@NameIsNovel)ต้นไม้กระจายอยู่เบาบางและ(@NameIsNovel)เห็นกระท่อมมุงจากที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นบนนั้นอย่างเลือนราง
เมื่อเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนอยู่ใกล้ เครื่องรางรูปปลาบินก็พลันตกลง
"เราถึงแล้ว" ดวงตาของไป๋เสี่ยวเถียนสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กล่าว
“ที่(@NameIsNovel)นี่รึ?” เซินลั่วเหลือบตามอง สีหน้าเผยแววประหลาดใจเล็กน้อย
เมื่อโคจร สัมผัสจิตเทวะ สำรวจไปรอบเกาะ ก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ถึงความผิดปกติทันที — จิตเทวะมิอาจทะลุผ่านกระท่อมมุงจากเก่าคร่ำซากหลังนั้นได้(@NameIsNovel)เลย ราวกับมี(@NameIsNovel)ม่านพลังบางสิ่งปิดกั้นเอาไว้
เพียงครู่เดียว ชายหญิงสองร่างพลันปรากฏออกมาจากกระท่อม ลมหายใจของทั้งคู่สงบนิ่งแต่แฝงความแข็งแกร่งอย่างยากจะหยั่ง
ทันทีที่(@NameIsNovel)สายตาทั้งสองประสานกับเซินลั่ว สีหน้าก็แปรเปลี่ยนในคราวเดียว —
สตรีผู้คงท่าทางเย็นชาอยู่ก่อนกลับเผยรอยยิ้มละไมออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ขณะที่(@NameIsNovel)บุรุษผู้มี(@NameIsNovel)รอยยิ้มอยู่ก่อนกลับแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เคร่งขรึมในพริบตาเดียว
เซินลั่วเลิกคิ้วเล็กน้อย เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ “อืม... ช่างบังเอิญนัก ที่(@NameIsNovel)แท้ผู้รับหน้าที่(@NameIsNovel)นำทางในครั้งนี้ กลับเป็น(@NameIsNovel)ท่านทั้งสองรึ?”
สิ้นคำกล่าว ทั้งบรรยากาศพลันนิ่งงันไปชั่วขณะ —
ชายหญิงตรงหน้านั้นหาใช่คนแปลกหน้าไม่ หากแต่คือ องค์หญิงสิบเก้าแห่งต้าถัง — หลี่ซู และ(@NameIsNovel) อู๋หมิง ผู้ลึกลับนั่นเอง
"พี่ใหญ่เซิน ท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)อย่างไร... เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านก็มาเพื่อการประชุมผลซิ่งเซียนเช่นกัน" หลี่ซูสอบถามอย่างประหลาดใจ
ตั้งแต่ปัญหาปีศาจของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงครั้งที่(@NameIsNovel)แล้ว ความชื่นชมของหลี่ซูที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ต่อเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็คงที่(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุดราวกับแม่น้ำที่(@NameIsNovel)ไหลเชี่ยว การได้(@NameIsNovel)พบพวกเขา(@NameIsNovel)อีกครั้งในตอนนี้ทำให้นางรู้สึกคุ้นเคย
อู๋หมิงที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกหงุดหงิดยิ่งขึ้นไปอีก เผลอกำหมัดแน่นอยู่ภายในแขนเสื้อโดยไม่รู้ตัว
"ท่าราชครู อนุญาตให้ข้าเป็น(@NameIsNovel)พิเศษเพื่อเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของสำนักหลวงต้าถังในการประชุมครั้งนี้" เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนักและ(@NameIsNovel)ตอบพร้อมรอยยิ้ม
ไป๋เสี่ยวเถียนที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ก็ถามอย่างไม่คาดคิด "เซินลั่ว สตรีนางนี้คือคู่หมั้นของท่าน ญาติผู้น้องไฉจูที่(@NameIsNovel)ท่านกล่าวถึงก่อนหน้านี้รึ? ข้าควรจะเรียกนางว่า(@NameIsNovel)ศิษย์น้องหญิงแล้วรึ"
"อย่าพูดไร้สาระ นางคือองค์หญิงสิบเก้าของจักรพรรดิถังของเรา" เซินลั่วรีบแก้ไข
"และ(@NameIsNovel)ท่านผู้นี้คือใคร" หลี่ซูเหลือบมองไป๋เสี่ยวเถียน ถามอย่างงุนงงเล็กน้อย
"กลายเป็น(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)องค์หญิง ข้าคือไป๋เสี่ยวเถียน จากวัดหัวเซิงได้(@NameIsNovel)รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุม"
ไป๋เสี่ยวเถียนเห็นความขุ่นเคืองในดวงตาของอู๋หมิงทุกครั้งที่(@NameIsNovel)มองเซินลั่ว จึงจงใจเมินเขา(@NameIsNovel) แทบจะไม่เหลือบมองเลยแม้แต่น้อย
"สหายไป๋เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์จากวัดหัวเซิง ส่วนข้าก็เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว พวกเราต่างก็นับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ในสำนักพุทธเช่นเดียวกัน ถือว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความใกล้ชิดกันอยู่บ้าง" หลี่ซูหัวเราะเบาๆ พลางประสานหมัดคารวะไปยังไป๋เสี่ยวเถียน
"ศิษย์น้องหญิงหลี่มี(@NameIsNovel)อารมณ์เช่นนี้ ยากที่(@NameIsNovel)จะเชื่อว่า(@NameIsNovel)ท่านเป็น(@NameIsNovel)ราชวงศ์ ข้าชอบ
ในภายภาคหน้า ท่านสามารถเรียกข้าว่า(@NameIsNovel)พี่ไป๋หรือพี่ใหญ่ไป๋ได้(@NameIsNovel)เลย มิต้องกังวลกับตำแหน่งสหาย ฮ่าๆ..." ธรรมชาติที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มิตรของไป๋เสี่ยวเถียนทำให้เขา(@NameIsNovel)ตอบสนองด้วยเสียงหัวเราะ
"ตกลง ที่(@NameIsNovel)สหายไป๋กล่าวถึงเกี่ยวกับญาติผู้น้องไฉจูก่อนหน้านี้คืออะไร? พี่ใหญ่เซิน ท่านหมั้นแล้วรึ" หลี่ซูถามขณะหัวเราะ
"นั่นคือ..."
"พอๆ เรื่องไร้สาระเก็บไว้ก่อน มาทำธุระของเราให้เสร็จดีกว่า(@NameIsNovel)" ทันทีที่(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนกำลังจะอ้าปากพูดต่อ เซินลั่วก็รีบชิงตัดบทขึ้นมา
"ใช่" ไป๋เสี่ยวเถียนเกาศีรษะด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว
เมื่อกล่าวเช่นนั้น ทั้งสองจึงหยิบใบผ่านทางและ(@NameIsNovel)แผ่นป้ายของตนออกมา ยื่นให้หลี่ซูตรวจสอบ
"ทุกอย่างเรียบร้อยดี ท่านทั้งสอง โปรดตามข้าไปลงทะเบียนเถิด" อู๋หมิงซึ่งถูกเมินมาโดยตลอด รีบก้าวออกมารับหน้าที่(@NameIsNovel) หลังจากตรวจสอบทุกอย่างอย่างละเอียดแล้วจึงเอ่ยขึ้น
"ศิษย์พี่อู๋หมิง ให้ข้าเป็น(@NameIsNovel)คนพาสหายเซินและ(@NameIsNovel)สหายของเขา(@NameIsNovel)ไปลงทะเบียนเองจะดีกว่า(@NameIsNovel)กระมัง" หลี่ซูเสนอขึ้น
"ศิษย์น้องหญิง ท่านต้องรอรับรองสหายหลิวชิงอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่มิใช่หรือ? เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้มอบให้ข้าจัดการเถิด
มิต้องกังวล ข้ารับรองว่า(@NameIsNovel)จะดูแลสหายทั้งสองของท่านเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี" อู๋หมิงรีบกล่าวรับรองพลางตบอก
หลี่ซูเหลือบมองไปยังผืนทะเลและ(@NameIsNovel)ท้องฟ้าอันไกลโพ้น แสดงสีหน้าลังเลใจออกมา
--------------