ตอนที่ 838 : อสูรหมีน้อย

“หรือว่า(@NameIsNovel)กิ่งหลิวนี้จะเป็น(@NameIsNovel)สมบัติของที่(@NameIsNovel)นี่” เซินลั่วคิดในใจ ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กลับไม่ได้(@NameIsNovel)ยื่นมือออกไปหยิบสมบัติ แต่กลับพุ่งตรงไปยังคนทั้งสองที่(@NameIsNovel)อยู่กลางอากาศ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยการสะบัดแขนเสื้อ ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรก็ออกจากร่างของเขา(@NameIsNovel)ไป แปลงเป็น(@NameIsNovel)รุ้งสีแดงและ(@NameIsNovel)สีทองที่(@NameIsNovel)พุ่งตรงไปยังแผ่นหลังของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยกำลังต่อสู้กับเนี่ยไฉจูอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นสถานการณ์เบื้องหลังของตนเอง จนกระทั่งพวกมันบินเข้ามาในระยะสิบฉื่อของเขา(@NameIsNovel) เมื่อนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงตระหนักได้(@NameIsNovel)ในทันที

“แสงสุริยัน!” เขา(@NameIsNovel)ตะโกนเสียงต่ำ แสงสีทองจากหอกยาวในมือของเขา(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ และ(@NameIsNovel)ตัวหอกก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เปล่งเสียงหึ่งๆ ที่(@NameIsNovel)แหลมเสียดแทง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ท่ามกลางแรงสั่นสะเทือน หอกยาวก็พลันหายไปราวกับว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)เคลื่อนย้ายไปในพริบตา

[Source: NameIsNovel] ชั่วขณะต่อมา หอกยาวสีทองที่(@NameIsNovel)ส่องประกายแวววาว ก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหน้าตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร

แสงสีทองรอบตัวหอกแปลงเป็น(@NameIsNovel)ปราณกระบี่ที่(@NameIsNovel)ยาวกว่า(@NameIsNovel)สิบฉื่อและ(@NameIsNovel)กว้างเท่าประตู แผ่ความคมกริบไร้ขอบเขตราวกับว่า(@NameIsNovel)มันสามารถแทงทะลุทุกสิ่งได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)มันก็ฟันลงมาด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)หาใดเปรียบมิได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

รุ้งที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นโดยตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรนั้นรวดเร็ว แต่เมื่อเทียบกับความเร็วในปัจจุบันของปราณกระบี่ของหอกยาวแล้ว พวกมันก็ช้าเป็น(@NameIsNovel)เต่าคลานอ่านตอนต่อไปฟรี

ด้วยเสียงที่(@NameIsNovel)ดังราวกับอสุนีบาต ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรก็ถูกซัดกระเด็นไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พื้นผิวของพวกมันส่องประกายแสงวิญญาณ หรี่แสงลงเล็กน้อย ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกมันถูกโจมตีและ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ หอกยาวก็พุ่งกลับไปเช่นกัน โดยแสงสีทองโดยรอบได้(@NameIsNovel)แตกสลายไปแล้ว

เซินลั่วโบกมือเรียกสมบัติทั้งสองกลับคืนมาและ(@NameIsNovel)หยุดร่างที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งไปข้างหน้า เขา(@NameIsNovel)มองไปยังหอกยาวนั้น แววระแวงลึกซึ้งฉายวาบในดวงตา พลังเทวะที่(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยเพิ่งใช้ไปนั้นน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)ราวกับการเคลื่อนย้ายในพริบตา และ(@NameIsNovel)กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ดุร้ายอย่างยิ่ง ดูเหมือนจะสามารถสังหารเทพและ(@NameIsNovel)พุทธะที่(@NameIsNovel)ขวางทางได้(@NameIsNovel)

โชคดีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เข้าใกล้ มิฉะนั้น หากอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยใช้กระบวนท่านี้ในระยะประชิด เขา(@NameIsNovel)คงจะถูกตัดศีรษะไปแล้วก่อนที่(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ป้องกันตัว [Source: NameIsNovel]

“นั่นคือพลังเทวะแสงสุริยันจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ซึ่งสามารถกระตุ้นศาสตราตราประทับและ(@NameIsNovel)สมบัติประเภททองคำด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)น่าอัศจรรย์เพื่อสร้างความเสียหายแก่ศัตรู

ทว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชานี้มี(@NameIsNovel)ระยะการโจมตีที่(@NameIsNovel)จำกัด และ(@NameIsNovel)ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านไม่เข้าใกล้อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยตนนั้น ท่านก็จะปลอดภัย” หยวนชิวกล่าวจากภายในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ เซินลั่วก็พลันเข้าใจและ(@NameIsNovel)หยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาด้วยการพลิกฝ่ามือ—เป็น(@NameIsNovel)ระฆังทองคำม่วงนั่นเอง

“เป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)จะตอบแทนบุญคุณ มาเจอกระบวนท่าของข้าบ้าง” เขา(@NameIsNovel)กล่าวพร้อมกับหัวเราะเย็นชา ถอดที่(@NameIsNovel)อุดระฆังอัคคีออกแล้วเขย่าอย่างแรง [Source: NameIsNovel]

เสียง “ติ๊งหลิงหลิง” จากระฆังกระจายไปรอบๆ และ(@NameIsNovel)ระฆังอัคคีก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าในสายลม กลายเป็น(@NameIsNovel)ระฆังยักษ์ขนาดหลายฉื่อ

เปลวเพลิงสีแดงที่(@NameIsNovel)สูงจรดสวรรค์สายหนึ่งพุ่งออกมาจากภายในระฆังอัคคี ครอบคลุมอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยไว้ แสงไฟระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)ประกายสีทองนับไม่ถ้วน

และ(@NameIsNovel)เปลวไฟก็พุ่งออกไปเป็น(@NameIsNovel)รุ้งสีแดงนับพันสาย อานุภาพของมันน่าสะพรึงกลัวอย่างน่าตกใจ

แววแห่งความประหลาดใจอันน่ายินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเดาว่า(@NameIsNovel)ระฆังทองคำม่วงนี้ไม่ธรรมดา แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)มันจะทรงพลังถึงเพียงนี้

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ระฆังทองคำม่วง!” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยตะโกนดังลั่น แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะบินกลับไป ดวงตาของมันกลับส่องประกายด้วยไฟที่(@NameIsNovel)ร้อนแรงยิ่งขึ้น

มันแทงหอกศึกของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปลายหอกส่องแสงสีครามสดใส จากนั้นก็กลายเป็น(@NameIsNovel)คลื่นแสงสีครามที่(@NameIsNovel)แผ่ออกไป ปลดปล่อยไอเย็นยะเยือกออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับทะเลครามแบบเดียวกับที่(@NameIsNovel)ธิดามังกรน้อยใช้ ซึ่งต้านทานการโจมตีของไฟสีแดงที่(@NameIsNovel)เต็มท้องฟ้าได้(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาทะเลครามที่(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยใช้นั้น เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ทรงพลังเท่าของธิดามังกรน้อย มันเพียงแค่สกัดกั้นเปลวเพลิงสีแดงของระฆังทองคำม่วงได้(@NameIsNovel)บางส่วนเท่านั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] โดยมี(@NameIsNovel)บางส่วนทะลุผ่านแสงสีครามและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย เกราะบนร่างของอสูรหมี(@NameIsNovel)ถูกเผาเป็น(@NameIsNovel)รูในทันที และ(@NameIsNovel)หนังของมันก็ไหม้เกรียม ส่งกลิ่นไหม้ออกมา

“ไม่หวั่นไหวต่อคลื่นลม!” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย แม้จะประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ถอยกลับและ(@NameIsNovel)ร้องตะโกนเสียงดังขณะทำอินประหลาด

[Source: NameIsNovel] วงแหวนแสงโปร่งใสปรากฏขึ้นบนร่างของมันทันที และ(@NameIsNovel)ด้วยแสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบ มันก็ระเบิดออก

อักขระเวทสีครามนับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมาในทันที รวมตัวกันอย่างรวดเร็วเป็น(@NameIsNovel)โล่สีครามที่(@NameIsNovel)ปกป้องทั่วร่างของมัน โล่ส่องประกายด้วยเงาสีครามคล้ายคลื่นนับไม่ถ้วน ดูลึกลับเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ

เปลวเพลิงสีแดงที่(@NameIsNovel)ตามมายังคงบินเข้าใส่ กระแทกเข้ากับโล่สีคราม แต่ก็ถูกเบี่ยงเบนออกไปในทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ญาติผู้พี่ หยุดก่อน!” เนี่ยไฉจูสามารถระบุได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ปรากฏตัวขึ้นและ(@NameIsNovel)ร้องเรียกอย่างร้อนรน ขณะเดียวกัน นางก็โบกสะบัดริบบิ้นสีของนาง กวาดไปยังเปลวเพลิงสีแดงเหล่านั้น

เซินลั่ว แม้จะงุนงงอย่างมากกับการกระทำของเนี่ยไฉจู แต่ก็ยังคงชี้ไปยังระฆังทองคำม่วงและ(@NameIsNovel)ร่ายคาถา ท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีแดงก็พลันเริ่มถอยกลับไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) และ(@NameIsNovel)ภายในชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจ พวกมันทั้งหมดก็บินกลับเข้าไปในระฆังทองคำม่วง

“ญาติผู้พี่ อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยตกลงที่(@NameIsNovel)จะมอบกิ่งหยางหลิวให้ข้าแล้ว เขา(@NameIsNovel)ไม่ใช่ศัตรู” เนี่ยไฉจูกล่าวพลางบินเข้ามาพร้อมกับถอนหายใจอย่างโล่งอก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ถ้าเขา(@NameIsNovel)ไม่ใช่ศัตรู แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงเริ่มต่อสู้กันเมื่อครู่” เซินลั่วถามด้วยความฉงน

“อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยตนนี้เป็น(@NameIsNovel)ทายาทของท่านผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ เขา(@NameIsNovel)ทำผิดพลาดในอดีตและ(@NameIsNovel)ถูกส่งมาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อเฝ้าสมบัติของพระโพธิสัตว์ เขา(@NameIsNovel)อาศัยอยู่ตามลำพังที่(@NameIsNovel)นี่มานานหลายปี และ(@NameIsNovel)ย่อมรู้สึกโดดเดี่ยวเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดา

หลังจากที่(@NameIsNovel)ข้าอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันให้เขา(@NameIsNovel)ฟัง เขา(@NameIsNovel)ก็ตกลงที่(@NameIsNovel)จะมอบกิ่งหยางหลิวให้ แต่มี(@NameIsNovel)เงื่อนไขว่า(@NameIsNovel)ข้าต้องต่อสู้กับเขา(@NameIsNovel)อย่างสุดกำลังสักครั้ง” เนี่ยไฉจูอธิบายอย่างรวดเร็ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วฟังแล้วแสดงสีหน้าประหลาดใจบนใบหน้า อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยในขณะนี้ก็บินเข้ามาเช่นกัน มองเซินลั่วขึ้นๆ ลงๆ ม่านตาของมันหดเล็กลงในทันที

“เจ้าหนู เจ้าก็ไม่เลวเหมือนกัน ถ้าเจ้ามี(@NameIsNovel)ฝีมือจริงๆ อย่าใช้ระฆังทองคำม่วง มาสู้กันด้วยดาบจริงๆ สักครั้ง!” ดวงตาของอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยซึ่งแคบลงด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านเสนอแนะ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เมื่อเรื่องราวที่(@NameIsNovel)นี่คลี่คลายลงแล้ว ข้ายินดีรับคำท้าของท่านผู้สูงส่ง ทว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)ข้ามาถึงที่(@NameIsNovel)นี่เมื่อครู่ ข้ารู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนข้างนอกทำลายเขตอาคมได้(@NameIsNovel)แล้ว ข้าไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ใคร

ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ท่านทั้งสองจะหยุดต่อสู้กันก่อนแล้วนำกิ่งหยางหลิวมาให้ได้(@NameIsNovel)ก่อนได้(@NameIsNovel)หรือไม่” เซินลั่วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง [Source: NameIsNovel]

“อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ใบหน้างามของเนี่ยไฉจูก็เปลี่ยนไปขณะที่(@NameIsNovel)หันไปหาอสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย

อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อย เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ก็ควบคุมท่าทีของตนเองและ(@NameIsNovel)กระโดดขึ้นไปบนแท่นบูชา

ดึงตราทองคำออกมาแล้วโยนออกไป ตรากลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทองและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับโล่แสงสีทอง โล่ส่องประกายอย่างบ้าคลั่งสองสามครั้ง แล้วก็หายไปอย่างเงียบเชียบ

“ที่(@NameIsNovel)แท้ผู้พิทักษ์ก็มี(@NameIsNovel)วิธีทำลายเขตอาคมรึ” เซินลั่วเห็นดังนั้นและ(@NameIsNovel)แววแห่งความประหลาดใจก็ฉายวาบในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เอามันไปสิ” อสูรหมี(@NameIsNovel)น้อยกล่าวอย่างเฉยเมย

[Source: NameIsNovel] “หยุด!” เสียงคำรามดังกึกก้องมาจากข้างนอก และ(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)เสียงจะจางหายไป ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็พุ่งไปยังแท่นบูชาราวกับสายฟ้าจากระยะไกล

ภายในแสงสีทองคือเว่ยชิง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเส้นเลือด จ้องมองกิ่งหยางหลิวบนแท่นบูชาอย่างเอาเป็น(@NameIsNovel)เอาตาย

แต่ในขณะนั้นเอง ห้วงมิติเบื้องหน้าของเว่ยชิงก็เปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)เงาพลองสีเหลืองหกสิบสี่สายก็ปรากฏขึ้น โจมตีเว่ยชิงจากทุกทิศทุกทาง ห้วงมิติก็เริ่มหมุนไปพร้อมกับเงาพลอง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนขนาดใหญ่

ร่างของเซินลั่วปรากฏขึ้นด้านหลังวังวนสีเหลือง สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เย็นชาอย่างยิ่ง พลังอันกว้างใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อพลุ่งพล่านออกมาจากเงาพลอง บีบให้ร่างที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งเข้ามาของเว่ยชิงต้องหยุดชะงัก ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คำรามอย่างเดือดดาล

ความล่าช้านี้ทำให้เนี่ยไฉจูสามารถฉวยกิ่งหยางหลิวมาไว้ในมือได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นกิ่งหยางหลิวอยู่กับเนี่ยไฉจู ดวงตาของเว่ยชิงก็กลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเลือดในทันที และ(@NameIsNovel)ด้วยแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบในมือของเขา(@NameIsNovel)

ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ก็ถือดาบสีเขียวเล่มหนึ่งอยู่ ดาบเล่มนี้ค่อนข้างแปลก ใบดาบไม่คม ประดับด้วยลวดลายรูปดอกบัว และ(@NameIsNovel)ด้ามจับก็มี(@NameIsNovel)รูปร่างเหมือนแท่นดอกบัว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ส่งกิ่งหยางหลิวมา! เจตจำนงดาบใจบัว!” เว่ยชิงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว และ(@NameIsNovel)แสงสีเขียวนับพันก็เบ่งบานออกมาจากดาบสีเขียว แสงสีเขียวแต่ละสายเป็น(@NameIsNovel)ปราณกระบี่ที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ซึ่งหลังจากหมุนวนแล้ว ก็ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ดาบยักษ์สีเขียวยาวร้อยฉื่อรูปดอกบัวและ(@NameIsNovel)ฟันลงมาในทันทีบนเงาพลองทั้งหกสิบสี่สาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยเสียง ‘แคร็ก’ เบาๆ เงาพลองทั้งหกสิบสี่สายก็ถูกผ่าครึ่งอย่างน่าประหลาดใจราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกมันทำจากกระดาษ

------------ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)