ตอนที่ 880 : การกลับมาของจินหลิน

“คำกล่าวอ้างนี้ดูจะไม่เหมาะสม ข้าได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญของผู้อาวุโสจินหลินนั้นลึกซึ้ง นางจะไม่เห็นรึว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ตราเงาแยกวิญญาณถูกฝังอยู่ในร่างกายของท่าน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ท่านเพียงแค่ต้องเปิดเผยเรื่องนี้ และ(@NameIsNovel)เจ้าสำนักชิงเหลียนและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสหวงถงก็จะต้องเผชิญกับการลงโทษอย่างรุนแรงจากสำนัก ในกรณีนั้น เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ตามมาทั้งหมดก็คงจะไม่เกิดขึ้น” เซินลั่วแทรกขึ้นมาในทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ตราเงาแยกวิญญาณของ นังโจรชิงเยว่และ(@NameIsNovel)ท่านนักพรตหวงถง ที่(@NameIsNovel)อยู่บนตัวข้าและ(@NameIsNovel)บิดาของข้าไม่ใช่ตราวิญญาณธรรมดา มันเป็น(@NameIsNovel)ตราที่(@NameIsNovel)ลึกลับ

และ(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาลับเพื่อปกปิดมันอีกด้วย ในตอนแรก จินหลินก็จำไม่ได้(@NameIsNovel)เช่นกัน” เว่ยชิงแค่นเสียงขณะที่(@NameIsNovel)พูด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สิ่งที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงบรรยายก็อาจจะสมเหตุสมผล แต่เซินลั่วก็ยังคงรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปัญหาบางอย่างกับมัน แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะยังไม่สามารถระบุได้(@NameIsNovel)ในขณะนี้

“ต่อมา ในระหว่า(@NameIsNovel)งการประลองใหญ่ของสำนัก ข้าถูกศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวค้นพบว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เรียนรู้วิชาเต๋าของพวกเขา(@NameIsNovel) เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือก จินหลินจึงต้องหนีไปพร้อมกับข้า

[Source: NameIsNovel] เป็น(@NameIsNovel)เพียงในขณะนี้เท่านั้นที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)เรียนรู้เกี่ยวกับตราเงาแยกวิญญาณ ที่(@NameIsNovel)นังโจรชิงเยว่ ฝังไว้ในตัวข้า

ไม่ใช่แค่นั้น แต่การพบเจอกันของข้ากับจินหลิน การถ่ายทอดเคล็ดวิชาผู่ถัวให้ข้า และ(@NameIsNovel)แม้กระทั่งการเปิดเผยระดับการบำเพ็ญของข้าในระหว่า(@NameIsNovel)งการประลองใหญ่ของสำนัก ก็ล้วนถูกจัดฉากโดยนางอย่างลับๆ ทั้งสิ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จุดประสงค์ก็เพื่อบีบให้จินหลินออกจากสำนักและ(@NameIsNovel)เพื่อรักษาตำแหน่งผู้นำภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวของนางไว้” เว่ยชิงเล่าต่อไป เสียงของเขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสามารถแช่แข็งผู้คนให้กลายเป็น(@NameIsNovel)น้ำแข็งได้(@NameIsNovel)

“หุบปากเสีย พี่หญิงชิงเยว่เป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คุณธรรมและ(@NameIsNovel)ซื่อสัตย์สูงส่ง ถือสำนักไว้เหนือสิ่งอื่นใด เจ้าไม่มี(@NameIsNovel)สิทธิ์ที่(@NameIsNovel)จะใส่ร้ายนางเช่นนี้!”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซียนชิงเหลียนทนไม่ได้(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงเรียกซ้ำๆ ว่า(@NameIsNovel) “นังโจร” และ(@NameIsNovel)ดวงตาของนางก็เกือบจะพ่นไฟออกมา

“คุณธรรมและ(@NameIsNovel)ซื่อสัตย์สูงส่งรึ ฮ่าฮ่า ช่างเป็น(@NameIsNovel)เรื่องตลกสิ้นดี! เจ้าสำนักชิงเหลียน แม้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าและ(@NameIsNovel)ชิงเยว่จะอยู่ในสำนักเดียวกันมานานหลายปี แต่เจ้าก็ไม่เข้าใจนิสัยของนางอย่างแท้จริง!

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นังโจรนั่นมี(@NameIsNovel)พรสวรรค์ปานกลางแต่กลับชอบการแข่งขันอย่างยิ่ง น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เจ้าหรือจินหลิน พรสวรรค์ของนางก็ด้อยกว่า(@NameIsNovel)มาก หัวใจของนางเต็มไปด้วยความกลัวเสมอ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กลัวว่า(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญของเจ้าจะเหนือกว่า(@NameIsNovel)นางไปมากเกินไป ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลว่า(@NameIsNovel)ทำไมนางจึงใช้ตราเงาแยกวิญญาณ” เว่ยชิงเยาะเย้ยอย่างต่อเนื่อง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความดูถูก

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดเหล่านี้ เซียนชิงเหลียนก็ยืนตะลึงงัน ระลึกถึงความทรงจำที่(@NameIsNovel)ผ่านมานานแล้ว บางสิ่งก็เป็น(@NameIsNovel)จริงดังที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงเล่า นางเพียงแค่ไม่เคยใส่ใจกับพวกมัน

“ตอนที่(@NameIsNovel)จินหลินและ(@NameIsNovel)ข้าหนีออกจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว นังโจรชิงเยว่ กลัวว่า(@NameIsNovel)การกระทำของนางจะถูกเปิดโปง จึงไล่ตามพวกเราพร้อมกับท่านนักพรตหวงถง พวกเขา(@NameIsNovel)ไล่ตามพวกเราทันที่(@NameIsNovel)ทะเลใต้ เพื่อให้ข้าหลบหนีไปได้(@NameIsNovel)

จินหลินเพียงลำพังก็ยันพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดไว้และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็หมดพลังจนตาย เป็น(@NameIsNovel)ตอนนั้นเองที่(@NameIsNovel)ข้าบอกกับตัวเองว่า(@NameIsNovel) ตราบใดที่(@NameIsNovel)ข้ายังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ ข้าจะต้องทำลายภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเพื่อล้างแค้นความคับข้องใจอันล้ำลึกของนาง!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เว่ยชิงจ้องแน่วนิ่งไปยังเซียนชิงเหลียน ท่านนักพรตหวงถง และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความชิงชังไร้ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เสียงตะโกนสุดท้ายดังกึกก้อง ราวกับฟ้าคำรามสะท้อนทั่วห้วงมิติ ความเงียบเข้าปกคลุม บรรดาผู้คนหน้าซีดเผือด ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดกล้าเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาอีก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ผู้อาวุโสหวงถง เมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)ท่านและ(@NameIsNovel)พี่หญิงชิงเยว่ออกไปไล่ตามจินหลินและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ในปีนั้น มี(@NameIsNovel)เพียงท่านสองคนเท่านั้นที่(@NameIsNovel)กลับมา

ในเมื่อพี่หญิงได้(@NameIsNovel)จากไปแล้ว ท่านเป็น(@NameIsNovel)เพียงคนเดียวที่(@NameIsNovel)รู้ความจริงทั้งหมด สิ่งที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงพูดเป็น(@NameIsNovel)ความจริงรึ” ใบหน้าของเซียนชิงเหลียนซีดขาวราวกับคนตาย

นางค่อยๆ หันไปมองท่านนักพรตหวงถง สายตาของนางแหลมคมและ(@NameIsNovel)แทงทะลุ ทำให้หัวใจของผู้ที่(@NameIsNovel)สบตาด้วยสั่นสะเทือน

สายตาของท่านนักพรตหวงถงกะพริบ กำลังจะปฏิเสธ แต่ภายใต้การจ้องมองอันเฉียบคมของเซียนชิงเหลียน ร่างกลับสั่นสะท้านอย่างไร้เหตุผล ไม่อาจเอ่ยถ้อยคำใด

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้น ทุกคนก็เข้าใจในทันทีว่า(@NameIsNovel) คำพูดของเว่ยชิงไม่ใช่เท็จ ต่างถอนหายใจเงียบๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วขมวดคิ้ว แม้สิ่งที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงกล่าวจะดูสมเหตุสมผล ทว่า(@NameIsNovel)กลับรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางสิ่งผิดแปลก

ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้น ตลอดเวลาที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงเอ่ยถ้อยคำยืดยาว เงาโลหิตในจิตกลับสงบนิ่ง ไม่ก่อคลื่นใด นับว่า(@NameIsNovel)แปลกประหลาดยิ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)เช่นนั้น เซินลั่วโคจรเคล็ดเนตรเสวียนอินอีกครั้งอย่างเงียบงัน สอดมองเข้าสู่จิตวิญญาณเทวะของเว่ยชิง และ(@NameIsNovel)ในชั่วขณะนั้น แววตาพลันฉายประกายตื่นตระหนก [Source: NameIsNovel]

ในจิตใจของเว่ยชิง เงาสีแดงได้(@NameIsNovel)หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ขณะที่(@NameIsNovel)เว่ยชิงพูดจบ ก็เริ่มหายใจหอบ ราวกับว่า(@NameIsNovel)การเปิดเผยคำพูดเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)สิ้นเปลืองความพยายามทางจิตใจของเขา(@NameIsNovel)ไปอย่างมาก

“อี้หลาง เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานมามากในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา” เสียงที่(@NameIsNovel)อ่อนโยนก็พลันดังมาจากด้านหลังเว่ยชิง [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ร่างกายของเว่ยชิงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)แข็งทื่ออยู่กับที่(@NameIsNovel) ในชั่วขณะต่อมา ราวกับตื่นจากความฝัน

เขา(@NameIsNovel)ก็หันกลับไปอย่างรวดเร็ว เพียงเพื่อจะเห็นสตรีผู้หนึ่งในกระโปรงยาวสีทอง ผมราวกับเมฆ ยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น ปรากฏตัวขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สตรีนางนั้นดูเหมือนจะอายุราว ยี่สิบกว่า(@NameIsNovel)ปี ใบหน้าของนางไม่ได้(@NameIsNovel)สวยงามเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แต่ดวงตาที่(@NameIsNovel)ใสสว่า(@NameIsNovel)งและ(@NameIsNovel)ริมฝีปากที่(@NameIsNovel)ยิ้มแย้มของนางทำให้ทุกการเคลื่อนไหวสบายใจอย่างยิ่ง

นางเปล่งท่าทีที่(@NameIsNovel)อ่อนโยนและ(@NameIsNovel)ปลอบโยนออกมาจากภายในสู่ภายนอก

เซินลั่วสะดุ้งตกใจ เขา(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เว่ยชิงที่(@NameIsNovel)สุด แม้จะระมัดระวังอยู่ตลอด แต่กลับไม่ทันสังเกตเลยว่า(@NameIsNovel)สตรีในกระโปรงยาวปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใด

“จินหลิน... จินหลิน...” เว่ยชิงมองนางตาค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เสียงที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาสั่นเครือจนแทบพูดไม่เป็น(@NameIsNovel)คำ

บนแท่นบูชา เซียนชิงเหลียน ท่านนักพรตหวงถง และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าอย่างมากเช่นกัน

พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดเคยเห็นจินหลินมาก่อน และ(@NameIsNovel)สตรีกระโปรงยาวคนนี้ก็เป็น(@NameIsNovel)นางจริงๆ แต่จินหลินควรจะล้มตายไปแล้วไม่ใช่รึ นางจะปรากฏตัวที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)อย่างไร (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เป็น(@NameIsNovel)ข้าเอง” สตรีกระโปรงยาวค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า เดินไปหาเว่ยชิงและ(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นลูบไล้ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)อย่างแผ่วเบา

ในขณะนั้น เว่ยชิงอยู่ในสภาพเทพปีศาจของเขา(@NameIsNovel) สูงตระหง่านกว่า(@NameIsNovel)สตรีนางนั้นมาก ดังนั้นนางจึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงแค่ลูบส่วนล่างของขาของเว่ยชิงด้วยมือของนางเท่านั้น [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “เจ้าคือจินหลินจริงๆ รึ เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)! ข้ารักษาร่างกายของเจ้าไว้ในถ้ำน้ำแข็งหมื่นปีแห่งภูเขา(@NameIsNovel)หิมะใหญ่ และ(@NameIsNovel)ข้ายังไม่ได้(@NameIsNovel)กิ่งหยางหลิวมาเลย เจ้าไม่สามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้(@NameIsNovel)ในขณะนี้!

เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่ เหตุใดเจ้าจึงสวมรูปลักษณ์ของจินหลินมาหลอกลวงข้า” เว่ยชิงหยุดชั่วครู่ แล้วก็ก้าวถอยหลังในทันที ตะโกนอย่างเฉียบขาด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“สหายเว่ยไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องประหลาดใจถึงเพียงนั้น เผ่าของเราก็มี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับและ(@NameIsNovel)สมบัติที่(@NameIsNovel)สามารถชุบชีวิตคนตายได้(@NameIsNovel)เช่นกัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น สหายอ้าวก็ได้(@NameIsNovel)ขวดหยกชำระล้างมาแล้ว พวกเราใช้น้ำค้างหวานภายใน ร่วมกับสมบัติอื่นๆ เพื่อพยายามทำสิ่งนี้และ(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะประสบความสำเร็จในการนำสหายจินหลินกลับมามี(@NameIsNovel)ชีวิตได้(@NameIsNovel)ก่อนเวลา”

สตรีกระโปรงยาวกล่าวขณะที่(@NameIsNovel)ร่างในชุดคลุมสีดำปรากฏขึ้นจากห้วงมิติข้างๆ นาง พูดด้วยรอยยิ้มเบาๆ

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วสูดหายใจเข้าอย่างแรงเมื่อเห็นผู้มาใหม่

บุคคลผู้นี้สวมชุดคลุมสีดำ สวมหมวกไม้ไผ่ และ(@NameIsNovel)ล้อมรอบด้วยรัศมี(@NameIsNovel)แสงสีม่วงดำ เป็น(@NameIsNovel)อสูรวายุที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยพบมาหลายครั้งแล้ว

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ปราณปีศาจรอบๆ อสูรวายุก็พลุ่งพล่านอย่างทรงพลัง และ(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ก็สูงขึ้นอย่างมาก บรรลุถึงระดับมหาโพธิญาณขั้นปลาย ไม่ไกลจากการเป็น(@NameIsNovel)ระดับเซียนแท้

ข้างๆ อสูรวายุ ห้วงมิติก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ร่างของหม่าซิ่วซิ่วก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเช่นกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่นๆ ทุกคนก็ตึงเครียดขึ้น ให้ความสนใจกับสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างใกล้ชิด กลัวว่า(@NameIsNovel)สมาชิกเผ่าปีศาจคนอื่นๆ อาจจะปรากฏตัวขึ้นจากที่(@NameIsNovel)ใดก็ไม่ทราบ

“สิ่งที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดเป็น(@NameIsNovel)ความจริงรึ” ร่างกายมหึมาของเว่ยชิงสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีดำ หดตัวลงเป็น(@NameIsNovel)ขนาดมนุษย์ในทันที ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เรียกหาอสูรวายุด้วยทั้งความกังวลและ(@NameIsNovel)ความปรารถนา

“เจ้าและ(@NameIsNovel)สหายจินหลินเป็น(@NameIsNovel)คู่รักกัน และ(@NameIsNovel)เจ้าก็ได้(@NameIsNovel)รักษาร่างกายของนางไว้มานานหลายปี เจ้าควรจะรู้ดีที่(@NameIsNovel)สุดว่า(@NameIsNovel)นางเป็น(@NameIsNovel)ตัวจริงหรือไม่” อสูรวายุกล่าวพร้อมรอยยิ้มอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เว่ยชิงก็มองไปยังจินหลินในทันที พึมพำคำพูดกับตัวเองและ(@NameIsNovel)ชี้ไปยังห้วงมิติด้วยนิ้วของเขา(@NameIsNovel)

แสงสีครามส่องสว่า(@NameIsNovel)งบนหน้าอกของจินหลินและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ปรากฏออกมา กลายเป็น(@NameIsNovel)ไข่มุกกลมสีฟ้าคราม ไข่มุกส่องประกายด้วยแสง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สมบัติที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาชนิดหนึ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เป็น(@NameIsNovel)ความจริง นี่คือไข่มุกคงรูปที่(@NameIsNovel)ข้าหลอมขึ้นมาเองเพื่อรักษาร่างกายของเจ้าให้สมบูรณ์ จินหลิน เป็น(@NameIsNovel)เจ้าจริงๆ รึ” ร่างกายทั้งหมดของเว่ยชิงสั่นสะท้าน ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาขณะที่(@NameIsNovel)พูดด้วยเสียงสั่นเครือ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“อี้หลาง ข้าได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องราวทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เจ้าทำเพื่อข้าในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรแล้วในตอนนี้” จินหลินก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)โอบกอดเว่ยชิง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “จินหลิน ในที่(@NameIsNovel)สุดเจ้าก็กลับมามี(@NameIsNovel)ชีวิตอีกครั้ง นั่นยอดเยี่ยมมาก ดีเหลือเกิน...” เว่ยชิงกอดจินหลินอย่างแน่นหนา ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปี่ยมไปด้วยความสุขและ(@NameIsNovel)ความพึงพอใจขณะที่(@NameIsNovel)พึมพำอย่างฝันไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองโอบกอดกันในที่(@NameIsNovel)สาธารณะ ซึ่งขัดต่อหลักจารีตประเพณีทั่วไป ทุกคนเพิ่งจะได้(@NameIsNovel)ยินถึงโศกนาฏกรรมของจินหลินจากเว่ยชิง

บัดนี้เมื่อจินหลินได้(@NameIsNovel)ฟื้นคืนชีพขึ้นมาแล้ว ก็ราวกับว่า(@NameIsNovel)คู่รักได้(@NameIsNovel)กลับมาอยู่ด้วยกันในที่(@NameIsNovel)สุด ดังนั้นจึงไม่มี(@NameIsNovel)ใครคัดค้านใดๆ แต่กลับเสนอคำอวยพรอย่างเงียบๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่ในขณะนั้นเอง เสียง “ปุ๊” เบาๆ ก็ดังขึ้น และ(@NameIsNovel)ใบดาบสีขาวกระดูกที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดก็พลันยื่นออกมาจากส่วนล่างของหลังและ(@NameIsNovel)ท้องของเว่ยชิง โดยมี(@NameIsNovel)เลือดพุ่งออกมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)