หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 882
ตอนที่ 882 : การจุติ
ตอนที่ 882
ในชั่วพริบตา แสงสีดำพลุ่งพล่านจากร่างเว่ยชิง แสงวิญญาณมืดหนาทึบกระจายทั่วกาย บาดแผลทั้งมวลสมานหายในทันที
ปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)เคยถูกอัสนีเทวะห้าสีสลายตัวกลับรวมกันใหม่ ร่างเริ่มขยายใหญ่ราวกำลังจะแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)เทพปีศาจสามหน้าหกแขนอีกครั้ง
คลื่นปราณปีศาจอันมหาศาลแผ่ออกไปทั่ว แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากพลังปีศาจที่(@NameIsNovel)เคยเผยมาก่อน
มันเต็มไปด้วยความกระหายเลือดและ(@NameIsNovel)การสังหารหมู่ที่(@NameIsNovel)ไร้ขีดจำกัด ปราศจากร่องรอยของความเมตตาหรือความคล่องแคล่วใดๆ
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนี้ แสงสีทองก็ระเบิดออกมาอย่างกะทันหันจากยอดแท่นบูชา และ(@NameIsNovel)เสาแสงสีทองที่(@NameIsNovel)หนาอย่างมหาศาลก็พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า เผยให้เห็นประตูสวรรค์สีทองที่(@NameIsNovel)เคยเห็นก่อนหน้านี้ภายใน
อีกครั้งหนึ่ง ห้วงมิติเหนือศีรษะของพวกเขา(@NameIsNovel)เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงขณะที่(@NameIsNovel)อัสนีบาตคำรามและ(@NameIsNovel)สายฟ้าสว่า(@NameIsNovel)งวาบ
“ไม่ดี! ท่านอาจารย์กำลังลองร่างของเว่ยชิงและ(@NameIsNovel)ต้องไม่ถูกรบกวน สหายอ้าว รีบใช้ขวดหยกชำระล้างพาเว่ยชิงไปเร็วเข้า!” อสูรวายุตะโกน
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น หม่าซิ่วซิ่วก็ร่ายขวดหยกชำระล้างในทันที ลำแสงสีขาวพุ่งออกมาจากปากขวดไปยังเว่ยชิงที่(@NameIsNovel)กำลังขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
แต่ในขณะนี้ ห้วงมิติรอบๆ ขวดหยกชำระล้างก็พลันเปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)กิ่งหลิวสีเขียวชอุ่มนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พันธนาการขวดไว้อย่างแน่นหนา โดยมี(@NameIsNovel)กิ่งหลายกิ่งถึงกับยื่นเข้าไปในปากขวด
ที่(@NameIsNovel)ยอดแท่นบูชา เนี่ยไฉจูปรากฏตัวขึ้นในเวลาที่(@NameIsNovel)ไม่ทราบแน่ชัด โดยมี(@NameIsNovel)กิ่งหยางหลิวลอยอยู่เบื้องหน้าของนาง นางประสานอินด้วยมือทั้งสองอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนจะไม่กลัวว่า(@NameIsNovel)กิ่งหยางหลิวจะถูกขวดหยกชำระล้างนำไป
อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็ได้(@NameIsNovel)มาถึงนอกคัมภีร์สวรรค์แล้ว นั่งขัดสมาธิอยู่ข้างๆ เนี่ยไฉจู
แม้ว่า(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูจะกำลังใช้เคล็ดวิชาบัวประหลาด แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงเริ่มดูซูบซีดและ(@NameIsNovel)หายใจหอบขณะที่(@NameIsNovel)เวลาผ่านไป ดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดของเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง
กิ่งหยางหลิวส่องแสงสีเขียวสดใส และ(@NameIsNovel)ขวดหยกชำระล้างก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)เจิดจ้าเช่นกัน ทั้งสองสอดประสานกัน กิ่งหลิวสีเขียวยังคงเข้าสู่ขวดอย่างต่อเนื่อง ทว่า(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่วกลับไม่สามารถกระตุ้นมันได้(@NameIsNovel)ชั่วคราว
เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของอสูรวายุก็เปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)ก็เอื้อมเข้าไปในห้วงมิติด้วยนิ้วทั้งห้าของเขา(@NameIsNovel)
ปราณสีดำที่(@NameIsNovel)เย็นยะเยือกอย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel)ห้าสายพุ่งออกมา ราวกับกระบี่ดำที่(@NameIsNovel)มุ่งร้ายห้าเล่ม ฟันไปยังกิ่งหลิวสีเขียวอ่อนเหล่านั้นด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า
จินหลินก็สะบัดมือของนางเช่นกัน และ(@NameIsNovel)กระบี่กระดูกขาวก็บินออกไป แสงสีขาวของมันกะพริบติดต่อกัน ในทันที มันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)กระบี่ยักษ์ยาวหลายสิบฉื่อ
โดยไม่คิดซ้ำสอง นางเร่งเร้าเคล็ดวิชากระบี่ด้วยมือทั้งสองข้าง กระบี่ยักษ์ถูกห่อหุ้มด้วยกลุ่มเปลวเพลิงกระดูกขาว
ซึ่งถึงแม้จะไม่มี(@NameIsNovel)ความร้อน แต่ก็เย็นยะเยือกและ(@NameIsNovel)น่าขนลุกอย่างน่าประหลาด มันก็ฟันลงมายังกิ่งหลิวสีเขียวอ่อนเหล่านั้นอย่างดุเดือดเช่นกัน
แต่ในขณะนั้น ลำแสงสีครามจางๆ สองสายก็พุ่งออกมาเหมือนสายฟ้า ปะทะกับปราณสีดำห้าสายและ(@NameIsNovel)กระบี่กระดูกยักษ์
ด้วยเสียง “ตูม” ดังสนั่นสองครั้ง บรรยากาศเย็นยะเยือกสุดขั้วก็ปะทุออกมา แช่แข็งปราณสีดำห้าสายและ(@NameIsNovel)กระบี่กระดูกยักษ์ในชั้นของผลึกน้ำแข็งสีครามในทันที
พวกมันแขวนนิ่งอยู่กลางอากาศ ราวกับว่า(@NameIsNovel)แม้แต่ห้วงมิติโดยรอบก็ถูกแช่แข็ง
ที่(@NameIsNovel)ยอดแท่นบูชา สีหน้าของเซินลั่วยังคงสงบขณะที่(@NameIsNovel)ลดมือลง โดยมี(@NameIsNovel)แสงสีครามบนฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
“แช่แข็งห้วงมิติ! นี่คือผลของเคล็ดวิชาเทวะทะเลครามชั้นที่(@NameIsNovel)สาม!” เซียนชิงเหลียนอุทานพร้อมกับประกายแห่งความตกใจในดวงตาของนาง
เซินลั่วเผยรอยยิ้มบาง การบรรลุค่ายกลใหญ่ปฐมธาตุทั้งห้าเพิ่มพูนความเข้าใจในทะเลครามจนสัมผัสถึงขอบเขตชั้นที่(@NameIsNovel)สาม
นอกจากนี้ เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินยังรุดหน้าอย่างยิ่ง ระดับความเข้าใจในปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)การควบคุมพลังของเขา(@NameIsNovel)ก็เฉียบคมกว่า(@NameIsNovel)เดิมหลายเท่า
การผสมผสานของปัจจัยเหล่านี้ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ผลักดันเคล็ดวิชาเทวะทะเลครามเข้าสู่ขอบเขตของชั้นที่(@NameIsNovel)สาม
สีหน้าของอสูรวายุและ(@NameIsNovel)พวกที่(@NameIsNovel)เหลือเปลี่ยนไปอย่างมาก โดยเฉพาะจินหลิน ด้วยกระบี่กระดูกที่(@NameIsNovel)ถูกแช่แข็ง ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ก็ถูกขังอยู่ในน้ำแข็งเช่นกัน ไม่ว่า(@NameIsNovel)นางจะโคจรพลังงานอย่างไร กระบี่ยักษ์ก็ไม่ตอบสนอง
เมื่อเห็นการแทรกแซงของเซินลั่ว ชายชรามี(@NameIsNovel)เคราและ(@NameIsNovel)ชายฉกรรจ์ผิวสีทองสัมฤทธิ์ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณแห่งการแข่งขันขณะที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ลงมือในทันที โดยมุ่งเป้าไปที่(@NameIsNovel)ขวดหยกชำระล้าง
“เพลิงแยกปฐพี!” ปลายนิ้วของชายฉกรรจ์ผิวสีทองสัมฤทธิ์กะพริบด้วยแสงไฟขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทำท่ากวาดในห้วงมิติไปยังขวดหยกชำระล้าง
เสียงฉี่ฉ่าดังก้องไปทั่วห้วงมิติเหนือขวดหยกชำระล้าง และ(@NameIsNovel)รอยแยกขนาดมหึมายาวหนึ่งลี้ก็แยกออก พ่นลูกไฟเหลวคล้ายลาวานับไม่ถ้วนออกมาจากภายใน
ลูกไฟเหล่านี้บริสุทธิ์อย่างสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ถึงแม้จะยังไม่ถึงระดับของเปลวเพลิงบริสุทธิ์ แต่ก็ไม่ไกลนัก ขณะที่(@NameIsNovel)พวกมันโจมตีขวดหยกชำระล้างอย่างดุเดือด
เสียงดังสนั่นกึกก้อง และ(@NameIsNovel)ห้วงมิติใกล้กับรอยแยกก็กลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้มโดยสิ้นเชิง ขณะที่(@NameIsNovel)ขวดหยกชำระล้างถูกส่งให้ลอยไป พร้อมกับการปรากฏตัวของความร้อนที่(@NameIsNovel)แผดเผาแทรกซึมเข้าไปในขวด
ใบหน้าของหม่าซิ่วซิ่วก็พลันแดงก่ำ และ(@NameIsNovel)โลหิตสดๆ หยดหนึ่งก็หยดลงมาจากมุมปากของนาง
ทว่า(@NameIsNovel)นางก็ไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดความพยายามและ(@NameIsNovel)กำลังจะกระตุ้นขวดหยกชำระล้างอย่างแรง
แสงสีเหลืองสว่า(@NameIsNovel)งวาบปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ในห้วงมิติเหนือขวดหยกชำระล้าง ห่อหุ้มส่วนบนของมันไว้
“ศิลาผายักษ์แยกเป็น(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ห้านิ้ว!” ชายชรามี(@NameIsNovel)เคราสวดมนต์บนแท่นบูชา นิ้วทั้งห้าของเขา(@NameIsNovel)เจาะเข้าไปในห้วงมิติ
กลุ่มแสงสีเหลืองนั้นพลุ่งพล่านและ(@NameIsNovel)แปลงเป็น(@NameIsNovel)ร่างมายาของยอดเขา(@NameIsNovel)รูปห้านิ้ว กักขังขวดหยกชำระล้างไว้ภายใน ทำให้เวทมนตร์ของหม่าซิ่วซิ่วไร้ผลและ(@NameIsNovel)ขวดไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)
ทันใดนั้น เสียงดังกึกก้องก็มาจากยอดแท่นบูชา และ(@NameIsNovel)ประตูสวรรค์สีทองก็สั่นสะเทือน อัสนีบาตเทวะห้าสีกึ่งโปร่งใสนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมาอีกครั้ง กลืนกินร่างของเว่ยชิงในทันที
อสูรวายุ จินหลิน และ(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่วที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียง ไม่สามารถหลบได้(@NameIsNovel)ทันเวลา ก็ถูกกลืนกินโดยการโจมตีที่(@NameIsNovel)ไม่หยุดยั้งของอัสนีบาตเทวะห้าสีเช่นกัน
แสงผลึกห้าสีที่(@NameIsNovel)เจิดจ้าปะทุขึ้นอีกครั้ง ครอบคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ร้อยฉื่อโดยสิ้นเชิง เปล่งประกายแสงที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวและ(@NameIsNovel)ทำให้ห้วงมิติพังทลายลงอย่างต่อเนื่อง
พร้อมกับเสียงคำรามดังกึกก้องที่(@NameIsNovel)สะเทือนปฐพี ไม่มี(@NameIsNovel)เงาปราณปีศาจใดสามารถอยู่รอดได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นั่น
เซียนชิงเหลียนและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ด้วยพลังของอัสนีบาตสุริยันสูงสุดเหล่านี้ และ(@NameIsNovel)เมื่อพิจารณาจากผลลัพธ์ของการต่อสู้เมื่อครู่แล้ว การทำลายล้างเว่ยชิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็ไม่น่าจะมี(@NameIsNovel)ปัญหา
เซินลั่วหลับตาลง ไม่กล้ามองตรงไปยังแสงผลึกห้าสี เกรงว่า(@NameIsNovel)ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายมากขึ้นไปอีก
แต่ทันใดนั้น แสงโลหิตที่(@NameIsNovel)แหลมเสียดแก้วหูก็ปะทุออกมา ทะลวงผ่านอัสนีบาตสุริยันสูงสุดนับไม่ถ้วนและ(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากบริเวณนั้นอย่างแรง
แสงโลหิตขยายตัวอย่างรวดเร็ว ผลักอัสนีบาตเทวะห้าสีโดยรอบออกไปและ(@NameIsNovel)ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เสาแสงสีโลหิตเส้นผ่านศูนย์กลางหลายฉื่อ ผ่านแสงโลหิต
ก็จะสามารถมองเห็นเงาหลายเงาอยู่ภายในได้(@NameIsNovel)อย่างคลุมเครือ แม่นยำคือเว่ยชิง อสูรวายุ หม่าซิ่วซิ่ว และ(@NameIsNovel)จินหลิน
เว่ยชิงกลับคืนสู่ขนาดมนุษย์อีกครั้ง โดยมี(@NameIsNovel)บาดแผลหลายแห่งบนร่างกาย ทว่า(@NameIsNovel)กระดูกเลือดบนหน้าผากของเขา(@NameIsNovel)ยังคงส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า
อีกสามคนก็เต็มไปด้วยบาดแผลและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับความเดือดร้อนอย่างมากเช่นกัน
อักขระเวทสีโลหิตนับไม่ถ้วนกะพริบบนเสาแสงสีโลหิต ดูแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ไม่ว่า(@NameIsNovel)ลูกอัสนีบาตห้าสีโดยรอบจะโจมตีอย่างไร เสาก็เพียงแค่สั่นสะเทือนแต่ไม่แสดงทีท่าว่า(@NameIsNovel)จะแตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร!” ดวงตาของท่านอาจารย์กวนเยว่ สะท้อนความไม่เชื่อ
“ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะสามารถอัญเชิญอัสนีบาตสุริยันสูงสุดจากแดนสวรรค์ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ครั้งที่(@NameIsNovel)สอง! ข้าประมาทไปจริงๆ
แต่บัดนี้เมื่อข้าได้(@NameIsNovel)จุติแล้ว อัสนีบาตสุริยันสูงสุดระดับนี้ก็เล็กน้อยเกินไปที่(@NameIsNovel)จะแสดงออกมา” “เว่ยชิง” กล่าวอย่างเย็นชา น้ำเสียงและ(@NameIsNovel)ท่าทีนั้นแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง
ก่อนที่(@NameIsNovel)คำพูดของเขา(@NameIsNovel)จะขาดหายไป ก็โบกแขนเสื้อ และ(@NameIsNovel)คลื่นแสงโลหิตก็แผ่ออกไป อัสนีบาตเทวะห้าสีโดยรอบถูกย้อมเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเลือดอย่างรวดเร็วแล้วก็หายไปอย่างเงียบเชียบ
ไม่เพียงเท่านั้น แสงโลหิตหนาสองสายก็พุ่งออกไปและ(@NameIsNovel)ในพริบตา ก็หลอมรวมเข้ากับยอดเสาแสงสีทองของแท่นบูชา
ด้วยเสียงฉี่ฉ่าเบาๆ สองครั้ง เสาแสงสีทองก็ถูกกัดกร่อน สร้างรูขนาดใหญ่สองรู ค่ายกลแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ยอดแท่นบูชาหรี่แสงลงในทันที และ(@NameIsNovel)ประตูสวรรค์ภายในเสาก็เริ่มจางหายไป
----------