ตอนที่ 903 : สังเกตสรรพสิ่ง

ในขณะที่(@NameIsNovel)มนุษย์และ(@NameIsNovel)ลิงหินสบตากัน ดวงตาของลิงหินก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นราวกับมี(@NameIsNovel)วังวนสีทองสองสายก่อตัวขึ้นภายใน พ่นแสงออกมามากมายกระจายไปทุกทิศทาง

เซินลั่วเห็นดังนั้นก็รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)กระทำการใดๆ เพียงเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะที่(@NameIsNovel)แสงสีทองแผ่ขยายออกไปทีละน้อย ร่างกายสีขาวเทาของลิงหินก็ดูเหมือนจะถูก ทาสี ค่อยๆ เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีขนทองคำและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้น เสียงแหลม “จี๊ด” ก็ดังขึ้น และ(@NameIsNovel)ลิงหินซึ่งแขนข้างหนึ่งห้อยอยู่บนต้นไม้ก็สั่นตัวและ(@NameIsNovel)กระโจนออกมาจากผนังหิน พุ่งเข้าหาเซินลั่ว

เซินลั่วเห็นดังนั้นก็ยังคงสงบนิ่ง โคจรปราณเต๋าเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นป้องกันเบื้องหน้า

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือสัมผัสกับลิงหินสีทอง ลิงตัวนั้นก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีทอง เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทองสายหนึ่งและ(@NameIsNovel)รวมเข้ากับร่างของเขา(@NameIsNovel)

“แย่แล้ว ข้าประมาทไป!” เสียง “ตุ้บ” ดังขึ้นในใจของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ความรู้สึกร้อนรุ่มก็พลันมาจากตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากนั้นไม่นาน โดยไม่ต้องรอให้เขา(@NameIsNovel)ทำอะไร ปราณเต๋าในตันเถียนก็เริ่มโคจรด้วยตัวมันเอง พุ่งขึ้นมาจากเส้นลมปราณเริ่น ไหลเวียนไปตามจุดชีพจรต่างๆ ในร่างกาย

แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะรู้สึกถึงพลังงานร้อนที่(@NameIsNovel)วิ่งพล่านอยู่ภายใน แต่ดูเหมือนจะไม่มี(@NameIsNovel)ความผิดปกติอื่นใด และ(@NameIsNovel)ด้วยใจที่(@NameIsNovel)โล่งขึ้นเล็กน้อย ก็รีบเริ่มโคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามเพื่อพยายามนำปราณเต๋านี้กลับสู่ตันเถียน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เริ่มพยายาม ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เพิ่งจะเดินทางไปยังจุดจงหว่า(@NameIsNovel)นก็ต่อต้านราวกับถอยกลับ ขัดขืนการควบคุมของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทำให้เกิดอาการเจ็บแปลบที่(@NameIsNovel)หน้าอก ทำให้ต้องหยุดลงอย่างเร่งรีบ

“เกิดอะไรขึ้น?” เซินลั่วขมวดคิ้วโดยไม่ตั้งใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็นั่งลงขัดสมาธิ ไม่พยายามจะย้อนการไหลเวียนของปราณเต๋าด้วยตนเองอีกต่อไป แต่เริ่มตรวจสอบในฐานะผู้สังเกตการณ์ว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้นกับปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวเอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วหลับตาและ(@NameIsNovel)สังเกตภายในอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็อุทานออกมาเบาๆ ว่า(@NameIsNovel) “เอ๊ะ” ด้วยความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ลำดับการไหลผ่านจุดชีพจรเหล่านี้ไม่ใช่วิถีของเคล็ดวิชาหวงถิงหรอกรึ?”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ประสานอินอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)แทนที่(@NameIsNovel)จะโคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ก็เริ่มท่องจำเจ็ดสิบสองวลีของคัมภีร์หวงถิงจิงในใจ พยายามจะใช้เคล็ดวิชาหวงถิง

[Source: NameIsNovel] ด้วยความคิดนี้ ไม่เพียงแต่ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ไหลออกจากร่างกายจะไม่ถอยกลับ แต่กลับเร่งการโคจร เริ่มเคลื่อนไหวภายในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)

ไม่นาน ปราณเต๋านี้ก็ได้(@NameIsNovel)โคจรครบรอบและ(@NameIsNovel)กลับสู่ตันเถียน ที่(@NameIsNovel)ซึ่งทุกอย่างสงบลงดังเดิม

“จบลงแค่นี้รึ?” เซินลั่วตรวจสอบตัวเองอย่างละเอียดและ(@NameIsNovel)ไม่พบการเปลี่ยนแปลงใดๆ ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จากประสบการณ์ในอดีตของเซินลั่วกับภาพสลักสองครั้ง แต่ละครั้งล้วนแฝงไว้ด้วยโอกาสอันยิ่งใหญ่และ(@NameIsNovel)ไม่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะธรรมดาเช่นครั้งนี้

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็เริ่มโคจรเคล็ดวิชาหวงถิงอย่างแข็งขันอีกครั้ง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)คมกริบขึ้นขณะมองไปยังผนังหินในถ้ำ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อสายตาของเซินลั่วจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ผนังหินอีกครั้ง ลิงหินที่(@NameIsNovel)แขวนอยู่ด้วยแขนข้างเดียวเมื่อครู่ก็ได้(@NameIsNovel)หายไปอย่างไร้ร่องรอยอ่านตอนต่อไปฟรี

อย่างไรก็ตาม ดวงตาของหมาป่าโดดเดี่ยวที่(@NameIsNovel)สลักอยู่ข้างลิงก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงสีทอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ทันทีหลังจากนั้น หมาป่าโดดเดี่ยวก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองและ(@NameIsNovel)กระโจนออกมาจากผนังหินเช่นกัน พุ่งเข้าหาเซินลั่ว

ครั้งนี้ เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ต่อต้านเลย ต้อนรับหมาป่าโดดเดี่ยวที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาในร่างกายของเขา(@NameIsNovel) กระตุ้นให้พลังปราณเต๋าไหลเวียนในร่างกายอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงกวาดมองสัตว์อื่นๆ บนผนังหินต่อไป

[Source: NameIsNovel] ไม่นาน นกและ(@NameIsNovel)สัตว์ร้ายทีละตัวก็เริ่มถูกแสงสีทองพัดพา กระโจนออกมาจากผนังหินและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าสู่ร่างของเซินลั่ว

ปราณเต๋าในตันเถียนของเซินลั่วถูกปลดปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณในร่างกายจนเส้นเลือดทุกเส้นส่องประกายด้วยแสงสีทอง ทำให้ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)โปร่งแสงคล้ายกับหยก

อย่างไรก็ตาม เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)จะตรวจสอบปรากฏการณ์นี้อย่างใกล้ชิด ขณะที่(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตจากภาพสลักเข้ามาในร่างกายมากขึ้นเรื่อยๆ [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทะเลจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบเช่นกัน และ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะก็เริ่มปลดปล่อยออกมาโดยไม่สมัครใจ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในขณะนั้น แสงสีขาวเจิดจ้าก็วาบขึ้นเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็เข้าสู่สภาวะแห่งความสงบอันน่าประหลาดใจโดยไม่คาดคิด

รอบตัว ผนังหินในถ้ำ ไข่มุกฉงหลู่เจียว และ(@NameIsNovel)ภาพสลักของทุกสิ่งเริ่มเลือนหายไป สลายไปทีละน้อย ทิ้งไว้ซึ่งฟ้าดินที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่และ(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าราวกับกลับคืนสู่สุญญตา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วนั่งอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางผืนฟ้าและ(@NameIsNovel)พื้นดินขาวโพลนดุจหิมะ เหลียวมองไปรอบด้านด้วยความฉงนสับสน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จากนั้น เสียง “จี๊ดๆ” ก็ดังขึ้น และ(@NameIsNovel)ลิงขนทองตัวหนึ่งก็พลันวิ่งข้ามศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ไป ยกแขนขึ้นสูงราวกับกำลังจับลำต้นของต้นไม้และ(@NameIsNovel)เหวี่ยงตัวไปข้างหน้าทีละครั้ง

เซินลั่วเฝ้ามองลิงขนทองด้วยความประหลาดใจ เขา(@NameIsNovel)สามารถเห็นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ปราณเต๋าไหลเวียนอยู่ในร่างกายของมันเช่นกัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เผยให้เห็นเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกันด้วยเส้นสีทอง โดยมี(@NameIsNovel)จุดชีพจรแต่ละจุดสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละจุด

หลังจากนั้นไม่นาน นกยูงขนสีเขียวสดใสก็กระพือปีกผ่านเขา(@NameIsNovel)ไป บินต่ำ หางยาวของมันลากไปกับพื้น กวาดผ่านไปราวกับไม้กวาด

[Source: NameIsNovel] เมื่อเซินลั่วมองไปที่(@NameIsNovel)มัน ก็สามารถเห็นเส้นทางของเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ไหลเวียนอยู่ในร่างกายนกยูงได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)หายประหลาดใจ ห้วงสุญญตาเบื้องหน้าก็กระเพื่อมราวกับแมลงปอแตะน้ำ ส่งคลื่นออกไป และ(@NameIsNovel)ปลาคาร์ปผ้าสีแดงอวบอ้วนก็ว่า(@NameIsNovel)ยผ่านไปอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเส้นลมปราณบนร่างกายของมันเช่นกัน

“แม้ว่า(@NameIsNovel)สรรพสิ่งในโลกจะไม่ได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรทั้งหมด แต่ก็มี(@NameIsNovel)พลังวิญญาณไหลเวียนอยู่ภายใน นี่อาจจะเป็น(@NameIsNovel)แก่นแท้ของวิถีสวรรค์ที่(@NameIsNovel)มอบให้กับทุกสิ่งและ(@NameIsNovel)สอดคล้องกับทุกสิ่ง…” ความรู้แจ้งพลันบังเกิดขึ้นในใจของเซินลั่ว

เมื่อความคิดนี้เกิดขึ้น การโคจรของเคล็ดวิชาหวงถิงในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็เพิ่มความเร็วขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า รวดเร็วและ(@NameIsNovel)คล่องแคล่วขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

และ(@NameIsNovel)ด้วยเหตุนี้ นก สัตว์ร้าย ปลา และ(@NameIsNovel)แมลงต่างๆ ที่(@NameIsNovel)เกิดจากความรู้แจ้งนี้ก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่(@NameIsNovel)สีขาวราวหิมะเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)ในอัตราที่(@NameIsNovel)เร็วยิ่งขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากนั้น หญ้าป่า ต้นไม้ เถาวัลย์ และ(@NameIsNovel)ดอกไม้ก็ปรากฏขึ้นทีละอย่าง และ(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)สีขาวที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่และ(@NameIsNovel)รกร้างก็เต็มไปด้วยสรรพสิ่งนานาชนิดอย่างรวดเร็ว กลายเป็น(@NameIsNovel)แออัด

ในทางกลับกัน สิ่งต่างๆ ที่(@NameIsNovel)แกะสลักบนผนังหินภายนอกก็เริ่มหายไปอย่างรวดเร็ว [Source: NameIsNovel]

ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เวลาผ่านไปนานเท่าใดเมื่อเสียง “ตูม” ดังขึ้นในถ้ำ [Source: NameIsNovel]

ดวงตาเซินลั่วเบิกโพลง แสงทองจับต้องได้(@NameIsNovel)พุ่งออกมาจากในดวงตา สะท้อนภาพสรรพสิ่งที่(@NameIsNovel)เพิ่งได้(@NameIsNovel)เห็นในส่วนลึก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

โดยไม่รู้ตัว ได้(@NameIsNovel)บรรลุถึง “สังเกตสรรพสิ่ง” แล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ค่อยๆ ระบายลมหายใจ แสงประหลาดในดวงตาค่อยจางหาย ทว่า(@NameIsNovel)ความรู้สึกไม่ใช่ความพึงพอใจหลังบำเพ็ญ หากกลับหนักอึ้งและ(@NameIsNovel)เหนื่อยล้า

ประหนึ่งท้องที่(@NameIsNovel)ถูกอัดแน่นด้วยอาหารนานาชนิด ไม่อาจย่อยได้(@NameIsNovel)ในคราวเดียว อึดอัดแน่นไปทั้งอก

------------ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]