ตอนที่ 904 : เคล็ดเสวียนกงแปดภพเก้าชั้น

ถ้อยคำที่(@NameIsNovel)ดังก้องอยู่ในใจมิได้(@NameIsNovel)มาจากภายนอก หากแต่เป็น(@NameIsNovel)บทบัญญัติหลักที่(@NameIsNovel)ขาดหายไปของเคล็ดวิชาหวงถิง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะบำเพ็ญเคล็ดวิชาหวงถิง ด้วยพรสวรรค์อันน่าทึ่งและ(@NameIsNovel)ก้าวหน้ามาโดยตลอด แต่ความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเช่นวันนี้กลับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

บัดนี้ ด้วยการชี้นำของบทบัญญัติหลัก ความเข้าใจของเซินลั่วต่อเคล็ดวิชาหวงถิงก็ลึกซึ้งขึ้นอย่างมาก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เพียงแค่คิด ก็เริ่มโคจรพลังเทวะหวงถิงด้วยความเข้าใจใหม่ในทันที พลังปราณฟ้าดินโดยรอบก็เริ่มหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายอย่างไม่ขาดสาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีที่(@NameIsNovel)พลังวิญญาณเต็มร่าง เซินลั่วก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย พลันตระหนักว่า(@NameIsNovel)คอขวดของระดับไท่อี่ที่(@NameIsNovel)เคยสัมผัสได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ บัดนี้กลับไม่สามารถรับรู้ได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้ประหลาดใจยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือระดับการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ยังไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงอยู่ในระดับเซียนแท้ขั้นปลายและ(@NameIsNovel)ยังไม่ได้(@NameIsNovel)ทะลวงสู่ขอบเขตใหม่

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)รึว่า(@NameIsNovel)…”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)ไม่ใช่คอขวดในการทะลวงของเขา(@NameIsNovel)หายไป แต่ในขณะที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับบทบัญญัติหลักของเคล็ดวิชาหวงถิง ขีดจำกัดในการทะลวงนั้นก็ได้(@NameIsNovel)ถูกยกสูงขึ้นอย่างมองไม่เห็น

นี่หมายความว่า(@NameIsNovel)ขีดจำกัดในการก้าวเข้าสู่ระดับไท่อี่ของเขา(@NameIsNovel)นั้นสูงขึ้นไปอีก

ส่วนเรื่องนี้จะดีหรือร้าย เซินลั่วก็ยังไม่ทราบได้(@NameIsNovel) ในยามนี้ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาพอที่(@NameIsNovel)จะกังวลกับเรื่องนั้น และ(@NameIsNovel)หลังจากวอกแวกไปชั่วครู่ ก็รวบรวมความคิดทั้งหมดและ(@NameIsNovel)เริ่มบำเพ็ญเพียรอย่างสุดใจ

ขณะที่(@NameIsNovel)ท่องจำเจ็ดสิบสองวลีอีกครั้ง เซินลั่วก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)รูขุมขนทุกส่วนของร่างกายเปิดออก เริ่มควบแน่นปราณฟ้าดินให้เป็น(@NameIsNovel)เส้นสายบางเท่าเส้นผม ดูดซับเข้าสู่ร่างกาย

ในขณะนั้น พลังแห่งจิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ลำแสงสีทองเจิดจ้าสองสายก็พุ่งออกมาจากดวงตา เงาของพืชพรรณและ(@NameIsNovel)รูปร่างของสัตว์ป่าก็ปรากฏขึ้นทีละอย่าง ล้อมรอบร่างกายของเขา(@NameIsNovel)

ด้วยดวงตาที่(@NameIsNovel)สั่นไหวด้วยแสง เซินลั่วจ้องมองไปยังภาพมายาของสรรพสิ่ง และ(@NameIsNovel)เส้นสายของปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาจากรูขุมขนของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มกระตุกอย่างช้าๆ

ดึงเงาแสงของนกนางแอ่นฝนที่(@NameIsNovel)กำลังบินอยู่เข้ามา ค่อยๆ รวมเข้ากับร่างกายของเขา(@NameIsNovel)

ในชั่วพริบตาต่อมา แสงรอบกายของเซินลั่วก็รวมตัวกัน กระดูกของเขา(@NameIsNovel)ส่งเสียง “แกรกๆ” ดังลั่น

ขณะที่(@NameIsNovel)รูปร่างของเขา(@NameIsNovel)หดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางแสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ก็ได้(@NameIsNovel)แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)นกนางแอ่นฝนสีดำตัวเล็กและ(@NameIsNovel)งดงาม [Source: NameIsNovel]

ทันทีหลังจากนั้น ขณะที่(@NameIsNovel)นกนางแอ่นฝนกางปีกออก เส้นสายหนึ่งก็ดึงเงาดอกทานตะวันเข้ามาใกล้ และ(@NameIsNovel)เมื่อมันรวมเข้ากับร่างของมัน นกนางแอ่นฝนก็ร่อนลงอย่างนุ่มนวลและ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ดอกทานตะวันสีทอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากนั้น ขณะที่(@NameIsNovel)ปราณฟ้าดินยังคงดึงเงามายาของสรรพสิ่งนับไม่ถ้วนเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง

[Source: NameIsNovel] รูปร่างของเซินลั่วก็เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)นกและ(@NameIsNovel)สัตว์ร้ายนานาชนิด รวมถึงดอกไม้และ(@NameIsNovel)พืชพรรณแปลกตา ท่ามกลางคลื่นแสง

วิวัฒนาการของเต๋านั้นอยู่ที่(@NameIsNovel)การปรับตัว เต๋าไม่เที่(@NameIsNovel)ยงแท้ การเปลี่ยนแปลงไร้รูปแบบที่(@NameIsNovel)ตายตัว

หากกล่าวได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เก้าสิบเก้าสามารถหวนคืนสู่หนึ่งได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นแล้วแปดสิบเก้าแห่งการเปลี่ยนแปลงก็ย่อมไร้ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด

ในยามนี้เองที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าใจในที่(@NameIsNovel)สุดว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาสืบทอดของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นที่(@NameIsNovel)ตนกำลังฝึกฝนอยู่นั้น หาใช่สิ่งอื่นใดนอกเสีย จากเคล็ดเสวียนกงแปดภพเก้าชั้น

ซึ่งก็คือบทบัญญัติหลักที่(@NameIsNovel)ขาดหายไปของเคล็ดวิชาหวงถิง และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพีที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์โพธิญาณจะไม่ถ่ายทอดให้แก่ผู้ที่(@NameIsNovel)ไม่ใช่ศิษย์ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้วยแสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบที่(@NameIsNovel)สั่นไหวบนร่างของเซินลั่ว รูปร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็เปลี่ยนแปลงครั้งแล้วครั้งเล่า และ(@NameIsNovel)เงาแสงของสรรพสิ่งทั้งมวลที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปทีละอย่าง

ในขณะเดียวกัน เซินลั่วก็สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)กลิ่นอายบนร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็แข็งแกร่งขึ้นทุกครั้งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลง คอขวดที่(@NameIsNovel)เคยเลือนรางอยู่บ้างก่อนหน้านี้กลับมาปรากฏชัดเจนอีกครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ และ(@NameIsNovel)ในพริบตา สามวันสามคืนก็ผ่านไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

นอกโพรงไม้ บุรุษชุดคลุมดำยืนนิ่งอยู่นอกพื้นที่(@NameIsNovel) คิ้วขมวดแน่นและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีหน้าเคร่งขรึม

แม้ว่า(@NameIsNovel)ไป๋หลิงจะไม่ได้(@NameIsNovel)ถูกมัดอีกต่อไปและ(@NameIsNovel)กำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างก้อนหินยักษ์ แต่นางก็ไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะหายใจออกมาแรงๆ นับประสาอะไรกับการคิดที่(@NameIsNovel)จะหลบหนี

นางตระหนักดีว่า(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)อยู่ตรงหน้านางแข็งแกร่งเกินไปสำหรับนาง และ(@NameIsNovel)เพียงนิ้วเดียว เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถบดขยี้ให้นางตายได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วยังไม่ออกมาหลังจากผ่านไปนาน ไป๋หลิงก็อดที่(@NameIsNovel)จะกังวลไม่ได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หนึ่งคือนางกังวลว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)เรื่องเกิดขึ้นกับเซินลั่วในถ้ำ สองคือนางกลัวว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะไม่ออกมาอีกเลย ทำให้อสูรร้ายที่(@NameIsNovel)ดุร้ายเบื้องหน้าโกรธเกรี้ยว และ(@NameIsNovel)นางจะต้องเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ระบายความโกรธของเขา(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)รึว่า(@NameIsNovel)ข้าประเมินมันสูงไป? หรือว่า(@NameIsNovel)มันตายอยู่ในนั้นไปแล้ว?” บุรุษชุดคลุมดำพึมพำกับตัวเอง พลางมองลงไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็หันหน้าไปทางไป๋หลิง ลังเลว่า(@NameIsNovel)จะรอต่อไปดีหรือไม่

ไป๋หลิงถูกเขา(@NameIsNovel)มองแวบหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ทันใดนั้น ร่างของนางก็สั่นสะท้าน และ(@NameIsNovel)เหงื่อเย็นก็เริ่มไหลรินลงมาจากหน้าผากอ่านตอนต่อไปฟรี

บุรุษชุดคลุมดำครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเริ่มเดินช้าๆ ไปทางไป๋หลิง เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป๋หลิงก็สั่นอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel) ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)นางตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อหรือยอมจำนนต่อชะตากรรม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ราวกับว่า(@NameIsNovel)นางถูกกาวติดไว้กับก้อนหินยักษ์และ(@NameIsNovel)ไม่สามารถขยับได้(@NameIsNovel)แม้แต่นิ้วเดียว

ชายผู้นั้นหยุดอยู่หน้าไป๋หลิง มองนางขึ้นๆ ลงๆ และ(@NameIsNovel)ทันใดนั้นก็ยกมือขึ้นราวกับจะลงมือ

ใบหน้าของไป๋หลิงซีดเผือด นางยกมือขึ้นโดยสัญชาตญาณเพื่อป้องกันตัวเอง อ้าปากจะตะโกน แต่กลับไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้(@NameIsNovel)แม้แต่คำเดียว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

------------ [Source: NameIsNovel]