หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 905
ตอนที่ 905 : บทบัญญัติหลัก
ตอนที่ 905
ทันใดนั้น เสียงประหลาดก็ดังขึ้นมาจากภายในโพรงไม้ในต้นไม้ตายซาก และ(@NameIsNovel)คลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงก็พวยพุ่งออกมา ทำให้บริเวณนั้นเกิดความปั่นป่วนขึ้น พร้อมกับลำแสงสีทองนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นในทันที
บุรุษชุดคลุมดำหยุดมือของตนเองห่างจากหน้าผากของไป๋หลิงไม่ถึงหนึ่งชุ่น ขยับฝ่ามือเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ลูบศีรษะของไป๋หลิงเบาๆ
“เจ้าควรจะขอบคุณที่(@NameIsNovel)มันยังไม่ตาย มิฉะนั้น…ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ความจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องเก็บเจ้าไว้อีกต่อไป” ชายผู้นั้นยิ้มกริ่ม เผยให้เห็นฟันขาวน่าสยดสยองแถวหนึ่งและ(@NameIsNovel)กล่าวขึ้น
ว่า(@NameIsNovel)แล้วชายผู้นั้นก็ชักมือกลับและ(@NameIsNovel)กลับไปยืนยังที่(@NameIsNovel)เดิม เฝ้ารออย่างเงียบๆ อีกครั้ง
ไป๋หลิงซึ่งรอดพ้นจากความตายมาได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิดก็ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว ในยามนี้นางกำลังร้องไห้ ภาวนาอยู่ในใจอย่างไม่หยุดหย่อนให้เซินลั่วกลับมาอย่างปลอดภัย
ในขณะเดียวกัน ภายในถ้ำ เซินลั่วก็ยังคงนั่งอยู่บนพื้น แต่บัดนี้เขา(@NameIsNovel)กลับนั่งในท่าเดียวกับซุนหงอคงที่(@NameIsNovel)ปรากฏในภาพสลัก มือประสานกันในท่าสวดมนต์และ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิ
ภาพมายาต่างๆ ที่(@NameIsNovel)เคยล้อมรอบเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หายไปหมดสิ้นอย่างไร้ร่องรอย
เซินลั่วค่อยๆ ลืมตาขึ้น ยังคงสั่นสะเทือนด้วยแรงสั่นสะเทือนของพลังปราณเต๋า และ(@NameIsNovel)รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
เขา(@NameIsNovel)ยืดแขนออกและ(@NameIsNovel)กำหมัดแน่น ข้อนิ้วของเขา(@NameIsNovel)ส่งเสียงดังลั่น และ(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับมี(@NameIsNovel)ประกายสายฟ้าไหลผ่านกล้ามเนื้อแขน ทำให้รู้สึกเปี่ยมไปด้วยพลังที่(@NameIsNovel)พร้อมจะระเบิดออกมา
ทันใดนั้น ลำแสงสายหนึ่งก็พาดผ่านผนังหินตรงข้ามกับเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)แสงสีเขียววาบขึ้นในดวงตาของภาพสลักซุนหงอคงทำให้เงาแสงชั้นหนึ่งบินออกมาจากภายใน
เซินลั่วตั้งสมาธิและ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)ภายในเงาแสงนั้น มี(@NameIsNovel)ยันต์ต้องห้ามที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนอย่างยิ่งสองแผ่นปรากฏขึ้น ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังสงสัยว่า(@NameIsNovel)จะตอบสนองอย่างไร ยันต์แสงสีเขียวทั้งสองก็พลันสลายไปเป็น(@NameIsNovel)แสงวาบและ(@NameIsNovel)หายไป
หลังจากนั้นไม่นาน ดวงตาทั้งคู่ที่(@NameIsNovel)สลักไว้บนภาพก็ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาขึ้น ชั้นของผิวหินที่(@NameIsNovel)ปกคลุมอยู่ลอกออก เผยให้เห็นดวงตาทรงกลมคล้ายอัญมณีสีน้ำเงินไพลินสองดวง
“นี่มันอะไรกัน…” เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงคลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากมัน เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะประหลาดใจ
แต่ในชั่วพริบตาต่อมา การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันก็เกิดขึ้น
ลูกแก้วสีแดงทั้งสองพลันพุ่งออกมา บินออกจากเบ้าตาของประติมากรรมหินและ(@NameIsNovel)มุ่งตรงมายังเซินลั่ว
ความเร็วของอัญมณีทั้งสองนั้นเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ฉีกร่องรอยที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ในห้วงสุญญตา ทันทีที่(@NameIsNovel)บินออกมาและ(@NameIsNovel)มาถึงเบื้องหน้าดวงตาของเซินลั่วในพริบตา
ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ตอบสนอง พวกมันก็แทงตรงเข้ามาในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)
“อ๊า…” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)รุนแรงและ(@NameIsNovel)ไม่อาจทนทานได้(@NameIsNovel)แผ่ซ่านไปทั่วเบ้าตา พร้อมกับความรู้สึกร้อนผ่าวที่(@NameIsNovel)เกือบจะทำให้เขา(@NameIsNovel)หมดสติไป
ภาพเบื้องหน้าพร่ามัว เขา(@NameIsNovel)โบกมือไปมาอย่างบ้าคลั่งไปยังดวงตาของตน
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่(@NameIsNovel)มือของเซินลั่วสัมผัสกับแก้ม เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)รับการต้อนรับด้วยความรู้สึกแสบร้อนในทันที ราวกับมี(@NameIsNovel)เปลวไฟแผดเผาเขา(@NameIsNovel)อยู่ เบ้าตาของเขา(@NameIsNovel)กำลังลุกไหม้ด้วยไฟที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำจริงๆ
“เกิดอะไรขึ้น?” เซินลั่วสับสนอย่างสิ้นเชิงและ(@NameIsNovel)รีบพยายามควบคุมน้ำให้ไหลเข้าสู่ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)
อย่างไรก็ตาม น้ำธรรมดากลับไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)สัมผัสกับแก้มของเขา(@NameIsNovel)ด้วยซ้ำก่อนที่(@NameIsNovel)จะถูกเผาไหม้โดยอากาศที่(@NameIsNovel)ร้อนระอุ กลายเป็น(@NameIsNovel)ไอน้ำสีขาวหนาทึบ
ไม่นาน เซินลั่วก็รู้สึกราวกับมี(@NameIsNovel)เปลวไฟกำลังจะทะลุออกมาจากดวงตาของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)รีบเริ่มใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ พยายามจะซ่อมแซมพวกมัน
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เปิดใช้เคล็ดวิชา อุณหภูมิที่(@NameIsNovel)ร้อนระอุบริเวณดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มลดลงในทันที
เมื่อเขา(@NameIsNovel)ใช้มือปัดดู ก็พบว่า(@NameIsNovel)เปลวไฟที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำได้(@NameIsNovel)ดับลงแล้วจริงๆ
ทว่า(@NameIsNovel) ความเจ็บปวดในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงอยู่โดยไม่ลดลงแม้แต่น้อย
โดยไม่คิดอะไรมาก เซินลั่วก็ทุ่มเทพลังทั้งหมดไปที่(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ ซ่อมแซมดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ต่อไป
อย่างไรก็ตาม ขณะที่(@NameIsNovel)พลังปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)พุ่งเข้าสู่ลูกตา ความรู้สึกผิดปกติอย่างรุนแรงก็เกิดขึ้นจากเบ้าตา ที่(@NameIsNovel)ซึ่งแสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีแดงรวมตัวกัน ค่อยๆ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนพลังวิญญาณขนาดมหึมาสองแห่ง
ทันทีที่(@NameIsNovel)วังวนพลังวิญญาณก่อตัวขึ้น พวกมันก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว กวนพลังปราณฟ้าดินโดยรอบอีกครั้ง พุ่งเข้าสู่วังวนอย่างบ้าคลั่ง
เซินลั่วรู้สึกถึงน้ำหนักที่(@NameIsNovel)ไม่อาจทนทานได้(@NameIsNovel)บนดวงตา ราวกับมี(@NameIsNovel)พลังมหาศาลกดทับอยู่ ทำให้ทั้งศีรษะของเขา(@NameIsNovel)รู้สึกหนักอึ้งและ(@NameIsNovel)อึดอัด
อย่างไรก็ตาม ครู่ต่อมา ความรู้สึกร้อนผ่าวบนดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ จางหายไป ถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยความรู้สึกเย็นและ(@NameIsNovel)สดชื่นที่(@NameIsNovel)แผ่ซ่านไปทั่ว
พลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้าสู่ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ไม่เพียงแต่คงอยู่เท่านั้น แต่ยังเดินทางไปตามเส้นลมปราณลึกภายในร่างกาย รวมตัวกันในตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)อีกด้วย ความรู้สึกอิ่มแน่นภายในร่างกายนั้นก็เริ่มรุนแรงขึ้นเช่นกัน
เซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel) โอกาสในการทะลวงมาถึงแล้ว
ในขณะนี้ ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ซึ่งถูกบดบังด้วยเปลวไฟและ(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดก็เบิกโพลงขึ้น เปลือกตาบนและ(@NameIsNovel)ล่างยังคงไม่ได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์โดยเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ ยังคงมี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ดำคล้ำที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)ดวงตาทั้งคู่ที่(@NameIsNovel)เผยออกมากลับเปี่ยมด้วยพลังเทวะอย่างไม่น่าเชื่อ ภายในลูกตามี(@NameIsNovel)วงแหวนเส้นสีทองส่องประกาย ขณะที่(@NameIsNovel)ตาขาวของเขา(@NameIsNovel)กลับเป็น(@NameIsNovel)สีแดงสนิทราวกับย้อมด้วยเลือด
เซินลั่วกวาดตามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใดๆ แต่กลับรู้สึกราวกับมี(@NameIsNovel)เงาสีแดงเข้มบดบังทัศนวิสัยของเขา(@NameIsNovel) ทำให้ยังคงมองเห็นสิ่งต่างๆ ไม่ชัดเจนนัก
เขา(@NameIsNovel)ขยิบตาแรงๆ หลายครั้ง ใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์อย่างเต็มที่(@NameIsNovel)เพื่อซ่อมแซมดวงตาของตน
ครู่ต่อมา เมื่อเขา(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้นอีกครั้ง สีเลือดในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงเส้นสีทองรอบๆ ลูกตาที่(@NameIsNovel)ยังคงมองเห็นได้(@NameIsNovel)
ทันใดนั้น เซินลั่วก็มี(@NameIsNovel)ลางสังหรณ์และ(@NameIsNovel)เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว
ด้วยการมองเพียงครั้งเดียว แสงสีทองในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ส่องประกายเจิดจ้า สายตาของเขา(@NameIsNovel)ทะลวงผ่านชั้นหินหนาเหนือศีรษะ ผ่านห้วงสุญญตานับพันฉื่อเหนือยอดเขา(@NameIsNovel) มองเห็นการไหลเวียนของเมฆบนท้องฟ้าอย่างไม่หยุดหย่อน
“เคราะห์กรรมอัสนีกำลังจะมา…” คิ้วของเซินลั่วขมวดเล็กน้อย
เกี่ยวกับการเลื่อนระดับสู่ไท่อี่ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทำความเข้าใจมาบ้างแล้วก่อนหน้านี้ รู้ว่า(@NameIsNovel)เช่นเดียวกับการเลื่อนระดับสู่เซียนแท้ เขา(@NameIsNovel)จะต้องผ่านเคราะห์กรรมอัสนีเช่นกัน แม้ว่า(@NameIsNovel)ทั้งสองจะมี(@NameIsNovel)ความแตกต่างกันอย่างมากก็ตาม
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เมื่อเลื่อนระดับสู่เซียนแท้และ(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรต่อไป ขอบเขตใหญ่แต่ละขอบเขตหลังจากนั้นก็มี(@NameIsNovel)จุดเน้นที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันไป
ระดับไท่อี่เน้นการหลอมกายา แสวงหารูปกายที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์ดุจแก้วผลึกไร้มลทิน ด้วยเหตุนี้เคราะห์กรรมอัสนีที่(@NameIsNovel)ต้องเผชิญ
แม้จะตอบสนองต่อวิถีสวรรค์และ(@NameIsNovel)ตกลงมาจากเก้าสวรรค์เช่นกัน แต่อัสนีทุกสายก็สามารถทะลวงลึกเข้าไปในเนื้อหนัง โจมตีโดยตรงที่(@NameIsNovel)กระดูกและ(@NameIsNovel)อวัยวะภายในได้(@NameIsNovel)
ร่างกายของมนุษย์ซึ่งมี(@NameIsNovel)อวัยวะภายในห้าส่วนและ(@NameIsNovel)อวัยวะกลวงหกส่วน ก็เปรียบเสมือนรากของต้นไม้ กระดูกเปรียบเสมือนกิ่งก้าน และ(@NameIsNovel)เนื้อหนังและ(@NameIsNovel)โลหิตก็เปรียบเสมือนเส้นเลือดและ(@NameIsNovel)ใบไม้
มี(@NameIsNovel)คำกล่าวเกี่ยวกับการบำเพ็ญกายที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel) “กิ่งทองใบหยก” ซึ่งหมายความว่า(@NameIsNovel)ร่างกายและ(@NameIsNovel)กระดูกที่(@NameIsNovel)หลอมแล้วจะแข็งแกร่งดุจทองคำ และ(@NameIsNovel)เนื้อหนังจะงดงามดุจหยก บรรลุถึงความบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)ไร้สี
ตราบใดที่(@NameIsNovel)อดทนต่อความท้าทายนี้ได้(@NameIsNovel) หลังจากบรรลุระดับไท่อี่ ร่างกายของผู้บำเพ็ญก็จะแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)ศาสตราเวทธรรมดาส่วนใหญ่
ด้วยการบำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง แม้แต่การต้านทานศาสตราเวททรงพลังอย่างแส้หกเฉินก็ไม่ใช่เรื่องที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง
เมื่อเนื้อหนังบริสุทธิ์จนปราศจากมลทินแม้แต่น้อย ก็จะเกิดความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะก้าวหน้าต่อไป บำเพ็ญเพียรจนถึงระดับเทียนจุน
------------