ตอนที่ 940 : ฝูงผึ้งโจมตี

ก่อนจะจากไป เซินลั่วพลันขอให้ไป๋เสี่ยวเถียนรอสักครู่และ(@NameIsNovel)กลับไปยังอีกฟากหนึ่งของบ่อน้ำพุพิษอัคคี

ด้วยการโบกมือ ใช้ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ตัดสมุนไพรพิษหมาป่าอัคคีต้นหนึ่งออกมา แล้วรีบใช้กล่องหยกจับไว้โดยไม่ให้มือสัมผัสโดน

[Source: NameIsNovel] “ท่านต้องการของสิ่งนั้นไปทำไม?” ไป๋เสี่ยวเถียนถามขึ้นทันทีด้วยความสงสัยเมื่อเซินลั่วหันกลับมา

“เก็บไว้ใช้ประโยชน์ ไม่ต้องกังวลหรอก” เซินลั่วตอบอย่างคลุมเครือและ(@NameIsNovel)เริ่มเดินทางไปข้างหน้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ไป๋เสี่ยวเถียนไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกนอกจากเกาศีรษะและ(@NameIsNovel)ตามไป [Source: NameIsNovel]

ตามที่(@NameIsNovel)หลินซินเยว่บอก หุบเขา(@NameIsNovel)อยู่ไม่ไกลจากที่(@NameIsNovel)นี่และ(@NameIsNovel)หาไม่ยาก ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้นสำหรับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายในการเดินทางผ่านป่าทึบและ(@NameIsNovel)มาถึงที่(@NameIsNovel)นั่น

เมื่อยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)ทางเข้าหุบเขา(@NameIsNovel) เซินลั่วก็คิดในใจว่า(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)เล็กๆ จริงๆ ทางเข้านั้นแคบราวกับปากน้ำเต้า กว้างพอให้คนสองคนเดินเคียงข้างกันได้(@NameIsNovel)เท่านั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) โชคดีที่(@NameIsNovel)ระยะทางสั้น เพียงประมาณสิบฉื่อ และ(@NameIsNovel)เกินจากจุดนั้นไป ภูมิประเทศก็พลันเปิดโล่งอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไม่มี(@NameIsNovel)แสงหลากสีปรากฏขึ้นจากหุบเขา(@NameIsNovel)เลย เรามาผิดทางหรือเปล่า?” ไป๋เสี่ยวเถียนมองเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แสดงความสงสัย

“มาจากทางตะวันตกเฉียงใต้ นี่เป็น(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)เดียวในรัศมี(@NameIsNovel)สิบกว่า(@NameIsNovel)ลี้ ที่(@NameIsNovel)อื่นอยู่ไกลเกินไปที่(@NameIsNovel)จะตรงกับหุบเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นางกล่าวถึง” เซินลั่วกล่าว พลางส่ายหน้า [Source: NameIsNovel]

“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ที่(@NameIsNovel)นี่ต้องใช่แน่ ในเมื่อแม่นางหลินบอกว่า(@NameIsNovel)แสงหลากสี จะปรากฏขึ้นในหุบเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราว มันไม่ได้(@NameIsNovel)ปรากฏอยู่ตลอดเวลา เป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติที่(@NameIsNovel)เราจะมองไม่เห็นมันในตอนนี้” ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้าและ(@NameIsNovel)วิเคราะห์ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)หรือว่า(@NameIsNovel)นางแค่กุเรื่องขึ้นมาเพื่อส่งเจ้า คนเจ้าชู้ ให้ไปเสียเวลาเปล่า?” เซินลั่วกล่าวพร้อมกับหัวเราะ

“แม่นางหลินไม่ใช่คนแบบนั้น เพื่อความรอบคอบ เรามาใช้สัมผัสจิตเทวะตรวจสอบกันดีกว่า(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว และ(@NameIsNovel)หลับตาลงทันที กดสองนิ้วไปที่(@NameIsNovel)หน้าผากและ(@NameIsNovel)เริ่มแผ่สัมผัสจิตเทวะเพื่อสำรวจพื้นที่(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“สัมผัสจิตเทวะไม่สามารถทะลุผ่านได้(@NameIsNovel)” เพียงครู่ต่อมา ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้งและ(@NameIsNovel)ส่ายหน้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็หลับตาลงทันทีและ(@NameIsNovel)สำรวจเข้าไปข้างใน

“หือ ไอพิษและ(@NameIsNovel)หมอกพิษข้างในขัดขวางสัมผัสจิตเทวะจริงๆ” เซินลั่วกล่าวถึงสิ่งที่(@NameIsNovel)พบเช่นกัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “นั่นก็ยิ่งยืนยันไม่ใช่รึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนอุทานขึ้นทันที

“ยืนยันอะไร?” เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ

“ท่านกำลังมองหาสถานที่(@NameIsNovel)โบราณและ(@NameIsNovel)ลึกลับที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความผิดปกติไม่ใช่รึ? ก็ที่(@NameIsNovel)นี่แหละ” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพร้อมกับหัวเราะ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็ค่อนข้างจะพูดไม่ออก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เลิกคิดมากได้(@NameIsNovel)แล้ว แค่เข้าไปดูข้างในกันเถอะ” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพร้อมรอยยิ้มสบายๆ

ว่า(@NameIsNovel)แล้วก็นำหน้าและ(@NameIsNovel)ก้าวเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วตามไป และ(@NameIsNovel)หลังจากเดินไปได้(@NameIsNovel)เพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)ก้าว ลมจากหุบเขา(@NameIsNovel)ก็พัดเข้าหาพวกเขา(@NameIsNovel)กะทันหัน นำพาคลื่นหมอกสีขาวหนาทึบมาด้วยซึ่งกลืนกินพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองในทันที

ก่อนที่(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น พื้นดินใต้เท้าก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ทันทีหลังจากนั้น ทั้งสองก็โซเซ เกือบจะล้มลงกับพื้น แล้วก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)เข้าไปในหมอกหนาทึบเบื้องหน้า

“เกิดอะไรขึ้น?”

ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเอ่ยคำถาม พลังมหาศาลก็ยึดเข้าที่(@NameIsNovel)ข้อเท้า มี(@NameIsNovel)บางอย่างพันรอบเข้าที่(@NameIsNovel)ขาอย่างกะทันหัน ทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้(@NameIsNovel)

“พื้นกำลังเคลื่อนที่(@NameIsNovel) พื้นกำลังเลื่อนไปข้างหน้า” ไป๋เสี่ยวเถียนร้องออกมา [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วรีบยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)โบก สร้างลมหมุนจากแขนเสื้อซึ่งพัดพาหมอกสีขาวหนาทึบบางส่วนใต้เท้าออกไป เผยให้เห็นเถาวัลย์สีดำสองเส้นหนาเท่าแขนเด็กพันรอบข้อเท้าอยู่

และ(@NameIsNovel)ใต้เท้าไม่ใช่พื้นดิน แต่เป็น(@NameIsNovel)เครือข่ายของเถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวและ(@NameIsNovel)พันกันเป็น(@NameIsNovel)ตาข่าย ซึ่งตอนนี้กำลังลากพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองไปยังหุบเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ครึ่งทาง เซินลั่วพลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงปีกสั่น “หึ่งๆ” มาจากหมอกหนาทึบเบื้องหน้า ตามมาด้วยเงาดำขนาดเท่ากำปั้นที่(@NameIsNovel)พุ่งทะลุชั้นหมอกออกมา พุ่งเข้าหาทั้งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน

เซินลั่วรีบประสานอินเคล็ดวิชาขับธารา ควบแน่นม่านแสงสีฟ้าน้ำทะเลรอบตัวเพื่อป้องกัน

[Source: NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)ไม่ไกลจากข้างกาย ไป๋เสี่ยวเถียนก็ร่ายคาถาเบาๆ มี(@NameIsNovel)แสงสีทองส่องประกายบนร่างกาย ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)โล่แสงป้องกันรอบตัวเองเช่นกัน

มี(@NameIsNovel)เสียง “ตุ้บ ตุ้บ” ดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุดเมื่อเงาที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงกระทบกับโล่ป้องกันของชายทั้งสอง เพียงเพื่อจะถูกดีดกลับไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากนั้น เงาเหล่านั้นก็กระพือปีก บินวนอยู่รอบๆ พวกเขา(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วเพ่งมองอย่างใกล้ชิดและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)เงาเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ลายสีเหลืองและ(@NameIsNovel)ดำคล้ายลายเสือ มี(@NameIsNovel)เหล็กในสีเขียวเข้มใสยาวสามนิ้วอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายหาง

“ผึ้งพิษ ลายพยัคฆ์!” เซินลั่วจำพวกมันได้(@NameIsNovel)ทันที

ผึ้งเหล่านี้มี(@NameIsNovel)พิษร้ายแรงและ(@NameIsNovel)กระหายเลือดอย่างยิ่ง โจมตีอย่างไม่หยุดยั้งเมื่อพบสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตใดๆ ในบริเวณใกล้เคียง ไม่หยุดแม้ว่า(@NameIsNovel)เหล็กในของพวกมันจะหัก จนกว่า(@NameIsNovel)เป้าหมายจะถูกพิษตายสนิท (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังจากบินวนอยู่กลางอากาศครู่หนึ่ง ปีกใสของผึ้งก็กระพือเร็วยิ่งขึ้น และ(@NameIsNovel)ทีละตัวๆ พวกมันก็หันหางไปรอบๆ เล็งเหล็กในมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนขณะที่(@NameIsNovel)พวกมันเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เสียงแหลม “ติ๊ง ติ๊ง” ดังขึ้นสองครั้ง [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วมองออกไปข้างนอกและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ม่านแสงค่ายกลขับธาราที่(@NameIsNovel)อยู่รอบตัวถูกแทงทะลุ เหลือไว้ซึ่งรูเล็กๆ หลายสิบรู เหล็กในแหลมคมยื่นเข้ามาจากรูเหล่านั้น อันที่(@NameIsNovel)ใกล้ที่(@NameIsNovel)สุดอยู่ห่างจากดวงตาเพียงหนึ่งชุ่น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไปให้พ้น”

เซินลั่วแค่นเสียงเย็นชา และ(@NameIsNovel)พลังปราณก็พลันพุ่งสูงขึ้น ปลดปล่อยกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)รุนแรงออกมาจากร่างกายในทันที ผลักดันม่านแสงค่ายกลขับธาราทั้งหมดออกไปทุกทิศทุกทาง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ฟิ้ว”

ด้วยลมกระโชกนี้ พลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นอันมหาศาลก็แผ่ออกไปทุกทิศทุกทาง กระจายฝูงผึ้งพิษ ลายพยัคฆ์ออกไป

อย่างไรก็ตาม สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตเล็กๆ เหล่านี้แม้จะตัวเล็ก แต่ก็ทนทานอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)รีบรวมตัวกันเพื่อโจมตีอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น เซินลั่วก็ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)กวาดไปข้างหน้า ปลดปล่อยตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ซึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเป็น(@NameIsNovel)รุ้งกระบี่

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ประสานอินเคล็ดวิชากระบี่ด้วยมือข้างหนึ่งและ(@NameIsNovel)โบก ส่งตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์พุ่งออกไปด้วยเสียง “ฟิ้ว” ฟันผึ้งเจ็ดแปดตัวที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาเป็น(@NameIsNovel)สองท่อนในทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ในไม่ช้า ผึ้งพิษ ลายพยัคฆ์ก็ยิ่งโจมตีเข้ามาจากรอบทิศทาง และ(@NameIsNovel)เสียงปีกของพวกมันก็ดังกระหึ่มราวกับพายุฝนที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำ

เห็นฝูงผึ้งหนาทึบ เซินลั่วรู้สึกเสียววาบทั่วหนังศีรษะ รีบโคจรเคล็ดขับธาราป้องกันร่าง พร้อมสั่งกระบี่ด้วยจิต พุ่งไปมาดุจมังกรแหวก ว่า(@NameIsNovel)ย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แสงกระบี่สั่นไหวอย่างต่อเนื่อง แม้ว่า(@NameIsNovel)การฆ่าผึ้งจะง่ายเหมือนหั่นผัก แต่จำนวนที่(@NameIsNovel)มากมายราวกับขนบนวัวของพวกมันก็ท่วมท้นตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์อย่างรวดเร็ว ห่อหุ้มมันไว้ในลูกบอลสีดำขนาดยักษ์

ด้วยความหงุดหงิด เซินลั่วก็สะบัดข้อมือ และ(@NameIsNovel)ฝ่ามือก็พลันเต็มไปด้วยกระดาษยันต์สีเขียวกว่า(@NameIsNovel)สิบแผ่น โยนพวกมันออกไปข้างหน้า และ(@NameIsNovel)พวกมันก็บินออกไปราวกับว่า(@NameIsNovel)วกระดาษฝูงหนึ่ง พุ่งเข้าไปในฝูงผึ้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ระเบิด” เซินลั่วเอ่ยเบาๆ

“ตูม ตูม ตูม”

เสียงระเบิดดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุดอย่างต่อเนื่อง และ(@NameIsNovel)จากอักขระที่(@NameIsNovel)ระเบิดออก ลูกบอลเปลวเพลิงสีแดงฉานก็พวยพุ่งออกมา กลืนกินฝูงผึ้งพิษ ลายพยัคฆ์จำนวนมาก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

----------

ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา [Source: NameIsNovel]