ตอนที่ 942 : ทะลวง

เซินลั่วตระหนักในที่(@NameIsNovel)สุดว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ปีศาจบุปผาเถาวัลย์พ่นออกมาเมื่อครู่คือเกสรปีศาจของมันอย่างแท้จริง

โชคดีที่(@NameIsNovel)ใช้ม่านน้ำป้องกันไว้ได้(@NameIsNovel)ทัน มิฉะนั้นหากสิ่งเหล่านั้นตกลงบนร่าง ป่านนี้คงได้(@NameIsNovel)งอกออกมาจากร่างตนและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนแล้ว

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ยังห่างไกลจากคำว่า(@NameIsNovel)ดี เถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)หนาทึบราวกับลูกธนูพุ่งลงมาจากท้องฟ้า สาดเข้าใส่ทั้งสองคน

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกนอกจากต้องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ถอยหลังกลับไป

เถาวัลย์จำนวนมากไม่สามารถแทงทะลุร่างของชายทั้งสองและ(@NameIsNovel)มุดลงไปในพื้นดินแทน แต่พวกมันก็เติบโตขึ้นสิบเท่าอย่างรวดเร็ว ทะลุผ่านดินและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่พวกเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) บางส่วนถึงกับเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ พุ่งเข้าหาทั้งคู่ต่อไป

“ขึ้นไปข้างบน”

ด้วยเสียงตะโกนดังลั่น ไป๋เสี่ยวเถียนกระโดดขึ้นไปก่อน พุ่งไปยังท้องฟ้าเหนือหุบเขา(@NameIsNovel) ตามมาด้วยเซินลั่วอย่างใกล้ชิด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)สูงขึ้นเหนือผนังภูเขา(@NameIsNovel) ปากอ้ากว้างราวกับเหวลึกก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าบนยอดไม้เบื้องบน งับลงมายังพวกเขา(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ปีศาจบุปผาเถาวัลย์…” หัวใจของเซินลั่วเต้นผิดจังหวะ

[Source: NameIsNovel] ดอกลำโพงที่(@NameIsNovel)โอ่อ่าบนใบหน้าของปีศาจบุปผาเถาวัลย์บัดนี้ได้(@NameIsNovel)เติบโตใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของมันเสียอีก กลีบของมันเปิดกว้างราวกับอ่างโลหิต

ภายใน เกสรตัวเมี(@NameIsNovel)ยที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวจำนวนนับไม่ถ้วนดูเหมือนจะเอื้อมมือมาหาเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน [Source: NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)กลิ่นเหม็นเน่าที่(@NameIsNovel)รุนแรงมาจากใจกลางดอกไม้ ศีรษะของเซินลั่วก็หมุนด้วยความวิงเวียน และ(@NameIsNovel)รู้สึกอยากจะอาเจียน

มองลงไปและ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดเบื้องล่างถูกปีศาจบุปผาเถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)แพร่พันธุ์ออกไปยึดครองโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)เถาวัลย์ก็กำลังแผ่ขยายขึ้นไปตามผนังภูเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วเช่นกัน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)เส้นทางหลบหนี

“ตอนนี้ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกแล้ว เราต้องบุกทะลวงออกไปในคราวเดียว…”

โบกมือ และ(@NameIsNovel)พลังปราณเต๋าก็พวยพุ่งออกมาจากภายใน สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรปรากฏขึ้นเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ด้วยแสงที่(@NameIsNovel)สั่นไหว มันก็เปล่งเสียงคำรามของมังกรดังลั่น พุ่งเข้าใส่ปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้างของปีศาจดอกไม้อย่างดุเดือด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรส่องประกายเจิดจ้าด้วยแสงสีทอง มังกรทองคำทั้งตัวขดตัวรอบมัน พุ่งทะยานด้วยพลังที่(@NameIsNovel)ไม่อาจต้านทานได้(@NameIsNovel)เข้าไปในใจกลางของปีศาจเถาวัลย์

เพียงเพื่อจะถูกเกสรตัวเมี(@NameIsNovel)ยนับไม่ถ้วนพันธนาการอย่างแน่นหนา ทำให้ความเร็วลดลงอย่างมาก

[Source: NameIsNovel] ในขณะเดียวกัน แสงกระบี่ก็ตามมาติดๆ ขณะที่(@NameIsNovel)มันเข้าใกล้เกสรตัวเมี(@NameIsNovel)ย เสียงหึ่งของกระบี่ก็ทวีความรุนแรงขึ้น แสงเจิดจ้าสั่นไหวไปตามตัวกระบี่

และ(@NameIsNovel)แสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)คมกริบราวนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมา ตัดขาดเกสรตัวเมี(@NameIsNovel)ยส่วนใหญ่ในทันที

อย่างไรก็ตาม สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรยังคงถูกเกสรตัวเมี(@NameIsNovel)ยจำนวนมากฉีกกระชากและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถหลุดพ้นได้(@NameIsNovel)ในทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันใดนั้น ร่างสีดำสนิทก็พุ่งผ่านไปและ(@NameIsNovel)มุดเข้าไปในดอกไม้ ระเบิดออกพร้อมกับเสียงตะโกนใกล้ๆ สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร “ผู้พิทักษ์วัชระ”

ในชั่วพริบตาต่อมา ความมืดรอบตัวก็จางหายไปเมื่อท่อนบนที่(@NameIsNovel)เปลือยเปล่าของผู้พิทักษ์วัชระปรากฏขึ้นข้างหลัง ลุกขึ้นมาปล่อยหมัดอันทรงพลังพร้อมกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ผู้พิทักษ์วัชระส่องประกายเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)ในทันทีที่(@NameIsNovel)โจมตี ก็สลายไปเป็น(@NameIsNovel)จุดแสง ทั้งหมดรวมเข้ากับหมัดของไป๋เสี่ยวเถียน เปล่งแสงสีขาวเจิดจ้า

เสียงทื่อๆ ดังสะท้อนอ่านตอนต่อไปฟรี

หมัดของไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งบรรจุพลังเทวะอันสมบูรณ์ของผู้พิทักษ์วัชระ กระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)ปลายหางของสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรอย่างหนัก

แสงสีทองบนสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรผสมผสานกับแสงสีขาว ฉีกกระชากเกสรตัวเมี(@NameIsNovel)ยที่(@NameIsNovel)พันรอบมันในทันทีและ(@NameIsNovel)พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ทำให้ใจกลางของดอกลำโพงสะท้อนเสียงระเบิดออกมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในชั่วพริบตาต่อมา เสียงดังสนั่นก็สะท้อนก้อง [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ตูม”

ดอกลำโพงทั้งดอกระเบิดออกจากด้านหลัง อนุภาคแสงสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งออกมา ฉีกมันออกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นอย่างกะทันหันเบื้องหน้า เซินลั่วก็ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียวและ(@NameIsNovel)พุ่งออกไป คว้าตัวไป๋เสี่ยวเถียนที่(@NameIsNovel)อ่อนแรงอยู่บ้าง เรียกคืนศาสตราเวทของตน และ(@NameIsNovel)บินออกจากหุบเขา(@NameIsNovel)ไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากบินออกจากหุบเขา(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หลายลี้และ(@NameIsNovel)ไม่เห็นผู้ไล่ตามอยู่ข้างหลัง เซินลั่วก็ช่วยไป๋เสี่ยวเถียนให้ลงจอดอย่างช้าๆ ในที่(@NameIsNovel)สุด

ทั้งสองลงสู่พื้น แต่ละคนทรุดตัวลงนั่งกับพื้น

“ให้ตายสิ ปีศาจบุปผาเถาวัลย์นั่นดุร้ายจริงๆ หากเราถูกต้นอ่อนที่(@NameIsNovel)เกิดจากเกสรปีศาจของมันพันธนาการไว้ คงจะยากสำหรับเราที่(@NameIsNovel)จะออกมาได้(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว พลางตบหน้าอกด้วยความหวาดกลัวที่(@NameIsNovel)ยังคงอยู่

“ด้วยสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตเช่นนั้นซ่อนตัวอยู่ในหุบเขา(@NameIsNovel) ไม่มี(@NameIsNovel)ทางที่(@NameIsNovel)หลินซินเยว่จะไม่รู้เรื่องนี้ ให้เราพักสักครู่แล้วค่อยไปชำระแค้นกับนาง” ความคิดที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สตรีผู้นั้นจงใจนำพวกเขา(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)นี่ทำให้เซินลั่วเต็มไปด้วยความโกรธ

“หากไม่ได้(@NameIsNovel)ทำโดยเจตนา ท่านจะบอกว่า(@NameIsNovel)นางถูกใครบางคนบังคับรึ?” เซินลั่วเลิกคิ้วและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างโกรธเคือง [Source: NameIsNovel]

“นั่น… ก็ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)ใช่ไหม?” ไป๋เสี่ยวเถียนหัวเราะเบาๆ และ(@NameIsNovel)กล่าว

“ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)เจ้าถูกมนต์สะกดจนเกินเยียวยาแล้วจริงๆ” เซินลั่วกล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)เคร่งขรึม จ้องมองไป๋เสี่ยวเถียน

“ข้าจะไม่พูดอีกแล้ว ตกลงไหม?” คนหลังรีบยกมือขึ้นยอมแพ้

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] โดยไม่สนใจอีกต่อไป เซินลั่วก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และ(@NameIsNovel)ลำแสงสายหนึ่งก็วาบขึ้นเบื้องหน้า เผยให้เห็นร่างหนึ่งที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้น—มันคือหยวนชิว

“นายท่าน ท่านมี(@NameIsNovel)คำสั่งอันใดจึงเรียกข้าออกมา?” หยวนชิวถาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ปล่อยแมลงกู่ไปตามหาใครบางคนให้ข้า” เซินลั่วสั่ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านมี(@NameIsNovel)ของที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลิ่นของพวกเขา(@NameIsNovel)รึ?” หยวนชิวถาม

เซินลั่วพลิกฝ่ามือ เผยให้เห็นกล่องหยกขาวในมือ ด้วยเสียงแกร๊ก เขา(@NameIsNovel)เปิดมันออกเพื่อแสดงให้เห็นลำต้นพืชสีแดงเพลิงอยู่ภายใน—มันคือสมุนไพรพิษหมาป่าอัคคีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งจะเก็บมาก่อนหน้านี้

“ดอกไม้นี้เปื้อนกระโปรงของสตรีผู้นั้น ดมดูสิ ยังมี(@NameIsNovel)กลิ่นเหลืออยู่หรือไม่?” เซินลั่วถาม

“เซินลั่ว ท่านไปเก็บดอกไม้นั่นมาก่อนหน้านี้ก็เพื่อการนี้รึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนถาม ประหลาดใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สตรีผู้นั้นกล้าที่(@NameIsNovel)จะสัมผัสสมุนไพรพิษหมาป่าอัคคีด้วยมือเปล่า นางจะเป็น(@NameIsNovel)คนธรรมดาได้(@NameIsNovel)อย่างไร? เป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)ข้าจะต้องเตรียมพร้อม” เซินลั่วกล่าว พลางเหลือบมอง

หยวนชิวรีบรับกล่องหยก เพียงแค่พัดเหนือดอกไม้พิษด้วยมือก่อนจะโน้มตัวลงไปดมอากาศ ขมวดคิ้วเกือบจะในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติรึ? มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติหรือไม่?” เซินลั่วถามทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติ เพียงแต่ว่า(@NameIsNovel)สมุนไพรพิษหมาป่าอัคคีนี้มี(@NameIsNovel)กลิ่นคาวเหม็นที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างจะรุนแรง” หยวนชิวรายงาน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ทั้งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็ประหลาดใจ เนื่องจากพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)กลิ่นใดๆ เลย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “นายท่าน สตรีที่(@NameIsNovel)ท่านพูดถึงน่าจะมาจากเผ่าพันธุ์จิ้งจอก” หยวนชิวเปิดเผย

“เผ่าพันธุ์จิ้งจอก นั่นก็อธิบายได้(@NameIsNovel) ท่านถูกเคล็ดวิชาลับดึงดูดวิญญาณของพวกเขา(@NameIsNovel)รึ?” เซินลั่วพลันตระหนักและ(@NameIsNovel)หันไปมองไป๋เสี่ยวเถียน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากเคล็ดวิชาลับดึงดูดวิญญาณใดๆ” ไป๋เสี่ยวเถียนยืนยันอย่างมั่นใจ

“เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากภาพลวงตาใดๆ และ(@NameIsNovel)วิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ถูกล่อลวง” หยวนชิวเห็นด้วย

“นั่นยิ่งแย่ไปใหญ่ เจ้าก็แค่เสียสติไปแล้วสินะ” เซินลั่วคร่ำครวญเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ [Source: NameIsNovel]

ขณะที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กำลังพูดคุยกันอยู่ หยวนชิวก็ถูนิ้วเข้าด้วยกันและ(@NameIsNovel)จุดแสงสีเขียวเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ แมลงกู่สีเขียวเล็กๆ สี่ตัว [Source: NameIsNovel]

แต่ละตัวมี(@NameIsNovel)ขนาดประมาณเมล็ดข้าว พร้อมกับปีกที่(@NameIsNovel)กระพืออย่างเงียบงัน ก็พุ่งออกไปในสี่ทิศทางที่(@NameIsNovel)แตกต่างกัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในไม่ช้า แสงวาบก็สั่นไหวเหนือแมลงกู่ทั้งสี่ตัว และ(@NameIsNovel)พวกมันก็หายไปในห้วงสุญญตา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)ลมหายใจต่อมาเมื่อหยวนชิวพลันเบิกตากว้างและ(@NameIsNovel)อุทานว่า(@NameIsNovel) “นายท่าน คนที่(@NameIsNovel)ท่านกำลังมองหาซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ นางเพิ่งจะฆ่าแมลงกู่ของข้าไปตัวหนึ่งเมื่อครู่นี้”

---------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)