หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 943
ตอนที่ 943 : หมู่บ้านธิดา (1)
ตอนที่ 943
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)นางจะคอยตามและ(@NameIsNovel)จับตาดูเรามาตลอด… ไป๋เสี่ยวเถียน ท่านยังจะกล้าบอกว่า(@NameIsNovel)นางบริสุทธิ์อยู่อีกรึ?” เซินลั่วถาม เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนก็รีบส่ายหน้าเหมือนลูกตุ้มนาฬิกา
“ไปกันเถอะ พาพวกเราไปที่(@NameIsNovel)นั่น” เซินลั่วกล่าวอย่างเคร่งขรึม
หยวนชิวรับคำและ(@NameIsNovel)กระโจนขึ้นไปในอากาศทันที ไล่ตามไปยังทิศทางที่(@NameIsNovel)แมลงกู่เพิ่งจะถูกฆ่าอย่างรวดเร็ว เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็รีบตามไปเช่นกัน
ทั้งสามเคลื่อนที่(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว ไล่ตามไปหลายลี้ทางทิศเหนือ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็มาถึงพื้นที่(@NameIsNovel)ลาดชันที่(@NameIsNovel)สูงขึ้น บนต้นสนโบราณที่(@NameIsNovel)สูงที่(@NameIsNovel)สุด หยวนชิวพบซากแมลงกู่ที่(@NameIsNovel)ถูกบดขยี้
“ตอนนี้ก็จะหาง่ายขึ้นแล้ว” เขา(@NameIsNovel)กล่าว รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปากเมื่อเห็นภาพนี้ จากนั้นก็หยิบแมลงกู่อีกตัวหนึ่งออกมา ตัวนี้มี(@NameIsNovel)สีเทาขาว
และ(@NameIsNovel)โบกมันเหนือซากของตัวที่(@NameIsNovel)ตายไป แมลงกู่สีเทาขาวเมื่อตรวจจับกลิ่นได้(@NameIsNovel)ก็บินขึ้นทันที พุ่งไปยังทิศตะวันออก
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ รีบไล่ตามแมลงกู่อีกครั้ง
หลังจากหนีไปได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)สิบลี้ เซินลั่วก็พลันเลิกคิ้วขึ้นและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “พบนางแล้ว”
สตรีผู้นั้นซ่อนกลิ่นอายของตนมาตลอด แต่ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ในการรีบร้อนที่(@NameIsNovel)จะหนีจากแมลงกู่ที่(@NameIsNovel)ไล่ตามมา ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะปล่อยสัมผัสจิตเทวะเพื่อตรวจสอบข้างหลัง และ(@NameIsNovel)เพียงแค่ความผันผวนชั่วขณะของจิตวิญญาณเทวะนี้ก็ถูกเซินลั่วจับได้(@NameIsNovel)ในทันที
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก็เปิดใช้งานเคล็ดวิชาเงาพฤกษาในทันที ไล่ตามหลินซินเยว่ไป
หลินซินเยว่กำลังหนีอย่างเร่งรีบเมื่อพลันเห็นร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างหลังในชั่วพริบตา ห่างออกไปเพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)ลี้ ซึ่งทำให้ตกใจอย่างมาก
รอบตัวสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยชั้นของแสงสีขาว และ(@NameIsNovel)ร่างก็พร่าเลือนในห้วงสุญญตา แล้วจึงหายไปจากสายตาของเซินลั่ว
เซินลั่วรีบกระตุ้นเคล็ดวิชาเงาพฤกษาอีกครั้งและ(@NameIsNovel)ไล่ตามไป แต่เมื่อลงมาถึง ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ใครให้เห็นบนพื้นดิน
เมื่อไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)หยวนชิวมาถึง ก็เห็นเซินลั่วกำลังเดินวนรอบดอกไม้ยักษ์ที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด ตรวจสอบมันอยู่
ดอกไม้ยักษ์ประหลาดสูงหลายสิบฉื่อ มี(@NameIsNovel)สีแดงเลือด ไม่มี(@NameIsNovel)ทั้งก้านและ(@NameIsNovel)ใบไม้สีเขียว ราวกับดอกไม้โดดเดี่ยวที่(@NameIsNovel)งอกออกมาจากพื้นดินจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า แผ่กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)น่าขนลุกไม่ว่า(@NameIsNovel)จะมองอย่างไร
“เกิดอะไรขึ้น?” ไป๋เสี่ยวเถียนถามด้วยความสงสัย
ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)พูด หยวนชิวก็เก็บแมลงกู่สีเทาขาวมาจากดอกไม้ประหลาดและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)นางจะหายไปตรงนี้”
“เราอาจจะคลาดกับสตรีผู้นั้นไป แต่ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เราจะพบหมู่บ้านแล้ว” เซินลั่วกล่าว
“อะไรนะ? ท่านพบหมู่บ้านธิดารึ? มันอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนก็รีบมองไปรอบๆ แต่หลังจากกวาดตามองอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังไม่พบร่องรอยของหมู่บ้านเลย
“หยุดมองได้(@NameIsNovel)แล้ว มันอยู่ในดอกไม้ยักษ์นี่แหละ” เซินลั่วกล่าว ได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบพื้นที่(@NameIsNovel)ด้วยเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอินลี้ลับเมื่อครู่นี้แล้ว และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เห็นร่างมายาของหมู่บ้านอยู่ภายในใจกลางของดอกไม้ขนาดมหึมานี้อย่างเลือนราง
“ต้องมี(@NameIsNovel)ค่ายกลหรือข้อห้ามบางอย่างอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แน่ หยวนชิว ลองใช้แมลงกู่กลืนหยวนของท่านดู” เซินลั่วเสนอแนะ
“ปล่อยให้เป็น(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)ของข้าเอง” หยวนชิวกล่าว กระตือรือร้นที่(@NameIsNovel)จะลอง ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สะบัดแขนเสื้อ ปล่อยเมฆสีเทาสองก้อนที่(@NameIsNovel)พุ่งไปยังดอกไม้ยักษ์ประหลาด—เป็น(@NameIsNovel)แมลงกู่กลืนหยวนอย่างไม่ต้องสงสัย
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนเมื่อเห็นเช่นนี้ก็ถอยกลับไปเล็กน้อยเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)แผ่กลิ่นอายแห่งการกัดกร่อนออกมา
ขณะที่(@NameIsNovel)แมลงกู่กลืนหยวนเกาะลงบนดอกไม้ มันก็เริ่มเปล่งแสงสีแดงและ(@NameIsNovel)เริ่มสั่นไหวเล็กน้อย แมลงกู่กลืนหยวนทั้งหมดก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เส้นหมอกสีเทาอย่างรวดเร็ว
เริ่มแทรกซึมเข้าไปในส่วนต่างๆ ของดอกไม้ยักษ์ ทำให้สีแดงเลือดของมันค่อยๆ หม่นลง
อย่างไรก็ตาม เพียงครู่ต่อมา หมอกสีเทาที่(@NameIsNovel)เกาะอยู่บนดอกไม้ยักษ์ก็เริ่มลอกออก เปลี่ยนกลับเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างแมลงสีเทาเถ้าและ(@NameIsNovel)โบยบินขึ้นไปในอากาศ
แต่พวกมันก็ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ถึงแขนเสื้อของหยวนชิวก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นทีละตัวๆ ทั้งหมดไร้ซึ่งชีวิต
“ตายแล้วรึ?” หัวใจของเซินลั่วบีบรัด
“พลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ข้อห้ามนี้บรรจุพิษร้ายแรง ซึ่งแม้แต่แมลงกู่กลืนหยวนก็ไม่สามารถย่อยสลายและ(@NameIsNovel)ดูดซับได้(@NameIsNovel)” หยวนชิวกล่าวขณะมองดูแมลงกู่ที่(@NameIsNovel)เกลื่อนอยู่บนพื้นด้วยแววตาที่(@NameIsNovel)เจ็บปวด
คิ้วของเซินลั่วขมวดแน่นขณะครุ่นคิดหามาตรการตอบโต้อย่างเงียบๆ
ไป๋เสี่ยวเถียนก้าวไปข้างหน้า เดินวนรอบดอกไม้ยักษ์เป็น(@NameIsNovel)เวลานานแต่ก็ไม่สามารถแยกแยะเบาะแสใดๆ ได้(@NameIsNovel)
“ก่อนหน้านี้ในหุบเขา(@NameIsNovel) ข้าดูเหมือนจะปนเปื้อนพิษบางอย่างและ(@NameIsNovel)ต้องพักฟื้นสักครู่ ข้าต้องรบกวนให้ท่านคุ้มกันข้าสักพัก” เซินลั่วกล่าวขึ้นทันที
“เหตุใดท่านจึงเพิ่งจะมาพูดตอนนี้?” ไป๋เสี่ยวเถียนขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ถาม
“ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ข้าจะสบายดีหลังจากพักฟื้นเล็กน้อย” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)หยวนชิวจึงเข้ารับตำแหน่งห่างออกไปหลายฉื่อเพื่อคุ้มกัน
ดวงตาของเซินลั่วปิดลง แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะโคจรพลังปราณเต๋าเพื่อฟื้นฟูอย่างแท้จริง กลับฉายสัมผัสจิตเทวะเข้าไปในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
เมื่อต้องเผชิญกับโครงสร้างที่(@NameIsNovel)ลึกลับของค่ายกลดอกไม้ยักษ์ ก็จนปัญญาอย่างสิ้นเชิงและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอคำแนะนำจากสหายหยวนอย่างหน้าไม่อาย
และ(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)ความคิดของเซินลั่วเคลื่อนไหว ก็ถูกดูดเข้าไปในคัมภีร์สวรรค์ ปรากฏตัวขึ้นในโถงทองคำ
ครู่ต่อมา หมอกทองคำก็หมุนวนขึ้นในโถงทองคำ ค่อยๆ รวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)รูปร่าง และ(@NameIsNovel)จากภายในก็ปรากฏร่างของสหายหยวนในชุดคลุมสีขาว
“สหายผู้บำเพ็ญเซิน มี(@NameIsNovel)เรื่องอันใดรึ? มี(@NameIsNovel)อะไรเกิดขึ้นอีกแล้วรึ?” สหายหยวนตัดบทเข้าประเด็นและ(@NameIsNovel)ถาม
“ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรเกิดขึ้น เพียงแต่ข้าเผชิญหน้ากับค่ายกลในแดนลับแห่งหนึ่งและ(@NameIsNovel)จนปัญญาที่(@NameIsNovel)จะทำลายมัน เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น จึงมารบกวนท่านผู้อาวุโส” เซินลั่วกล่าว
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร บอกข้าเกี่ยวกับค่ายกลในแดนลับที่(@NameIsNovel)ทำให้ท่านจนปัญญามาเถิด” สหายหยวนกล่าว
จากนั้นเซินลั่วก็เล่ารายละเอียดของกำแพงดอกไม้ยักษ์ในหมู่บ้านธิดาให้สหายหยวนฟัง
“เอ๊ะ เหตุใดท่านจึงไปลงเอยที่(@NameIsNovel)หมู่บ้านธิดาได้(@NameIsNovel)?” สหายหยวนถามด้วยความประหลาดใจ
“ท่านผู้อาวุโสรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)นี่คือหมู่บ้านธิดา?” ครั้งนี้ เป็น(@NameIsNovel)ตาของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)จะต้องตกตะลึง
“กำแพงดอกไม้ที่(@NameIsNovel)ท่านกล่าวถึง เรียกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งบุปผา หนึ่งโลก เป็น(@NameIsNovel)ศิลปะค่ายกลที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งของนิกายพุทธ พอดีข้ารู้เคล็ดลับในการคลี่คลายมัน ซึ่งข้าจะถ่ายทอดให้ท่าน” สหายหยวนกล่าว
“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส” เซินลั่วรีบแสดงความขอบคุณ
จากนั้นสหายหยวนก็เริ่มอธิบายทีละน้อย โดยมี(@NameIsNovel)เซินลั่วตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
หลังจากนั้นเนิ่นนาน เซินลั่วก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ได้(@NameIsNovel)ออกจากห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์แล้ว รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากขณะลุกขึ้นจากพื้น
“ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ ท่านฟื้นตัวแล้วรึ?” เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนก็รีบเข้ามาด้วยความกังวล
“ข้าบอกแล้วว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงพิษเล็กน้อย ไม่ต้องกังวล” เซินลั่วกล่าว โบกมือพร้อมรอยยิ้ม
ว่า(@NameIsNovel)แล้วก็เข้าใกล้ดอกไม้ยักษ์ ประสานนิ้วเข้าด้วยกันด้วยมือข้างหนึ่ง ระลึกถึงคาถาลับที่(@NameIsNovel)สหายหยวนสอนอย่างระมัดระวัง จากนั้น ตามคำแนะนำของเขา(@NameIsNovel) ก็เริ่มเคลื่อนไหวรอบดอกไม้ยักษ์
หลังจากหนึ่งรอบ เสียงสวดมนต์จากปากก็ไม่ขาดสาย และ(@NameIsNovel)คาถาอาคมในมือก็ไม่เปลี่ยนแปลง เดินต่อไปยังรอบที่(@NameIsNovel)สอง
แม้จะสงสัย แต่ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งเชื่อมั่นในความสัมพันธ์กับเซินลั่วมานานหลายปี ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)รบกวนและ(@NameIsNovel)เฝ้าดูอย่างเงียบๆ
หลังจากครบรอบสามรอบตามวงจร เซินลั่วก็พลันกระทืบเท้าลงบนพื้น แล้วจึงหันหลังและ(@NameIsNovel)เริ่มเดินถอยหลังรอบดอกไม้ยักษ์ ไม่มากไม่น้อย ครบสามรอบเช่นกัน
หลังจากสามรอบ เซินลั่วก็ยืนนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)สั่งเสียงดัง “เปิด!”
----------