ตอนที่ 945 : กักบริเวณ

“ท่านย่าเคยบอกไว้เสมอว่า(@NameIsNovel)บุรุษในโลกนี้ล้วนเต็มไปด้วยคำหวานและ(@NameIsNovel)คำเยินยอ ข้าไม่เชื่อคำพูดที่(@NameIsNovel)ออกมาจากปากพวกเจ้าแม้แต่คำเดียว” สตรีผู้นั้นเย้ยหยัน ง้างธนูและ(@NameIsNovel)ลูกธนูอีกครั้ง ครั้งนี้เล็งไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็รู้สึกไม่พอใจในใจอยู่บ้าง เนื่องจากไม่เคยพบสตรีที่(@NameIsNovel)ไร้เหตุผลเช่นนี้มาก่อน

สีหน้ามืดลง และ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา กระบี่บินหยางบริสุทธิ์ก็ได้(@NameIsNovel)กวาดออกจากแขนเสื้ออย่างเงียบงัน ขณะที่(@NameIsNovel)กระแสน้ำสีครามเริ่มขดตัวรอบกาย

สตรีผู้นั้นเมื่อเห็นเช่นนี้ก็เริ่มตึงเครียดอยู่บ้าง มือที่(@NameIsNovel)ดึงลูกธนูตึงขึ้น และ(@NameIsNovel)วังวนสีเขียวก็เริ่มควบแน่นรอบหัวลูกธนู (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เฟยซวี หยุด” เสียงของผู้สูงวัยดังมาจากข้างหลังในขณะนั้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] สตรีผู้นั้นเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียง ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ลดธนูและ(@NameIsNovel)ลูกธนูลง แต่หันไปเล็กน้อยเพื่อทักทายผู้มาใหม่

“ท่านย่า โจรพวกนี้มี(@NameIsNovel)ฝีมืออยู่บ้าง”

เซินลั่วหันกลับไปและ(@NameIsNovel)เห็นสตรีผมขาวสวมชุดสีม่วงเดินช้าๆ มาจากในหมู่บ้าน ขณะที่(@NameIsNovel)นางเข้าใกล้ค่ายกล นางก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

และ(@NameIsNovel)ประตูทางเข้าก็ปรากฏขึ้นบนค่ายกลโดยทันที ทำให้นางสามารถผ่านเข้ามาได้(@NameIsNovel)

แม้ว่า(@NameIsNovel)สตรีผู้นั้นจะมี(@NameIsNovel)ผมขาว แต่ใบหน้าของนางกลับดูอ่อนเยาว์อย่างยิ่ง งดงามและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สัดส่วนอย่างยิ่ง จะเป็น(@NameIsNovel) “ท่านย่า” ที่(@NameIsNovel)สตรีในชุดดำกล่าวถึงได้(@NameIsNovel)อย่างไร?

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เฟยซวี หยุดได้(@NameIsNovel)แล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ใช่คนร้าย” สตรีผมขาวกล่าว

[Source: NameIsNovel] “แต่ ท่านย่า…”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ทั้งสองคน คนหนึ่งใช้พลังเทวะของวัดหัวเซิงและ(@NameIsNovel)อีกคนหนึ่งใช้เคล็ดวิชากายาของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น ทั้งสองมาจากสำนักที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียง

เจ้าต่อสู้กับพวกเขา(@NameIsNovel)เมื่อครู่นี้ แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ยับยั้งชั่งใจอยู่เสมอ มิฉะนั้น เจ้าจะยังคงยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่โดยไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” สตรีผมขาวอธิบายอ่านตอนต่อไปฟรี

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ สตรีในชุดดำก็จำใจต้องวางธนูและ(@NameIsNovel)ลูกธนูลง

“ผู้เยาว์เซินลั่วขอคารวะผู้อาวุโส” เซินลั่วกล่าว รีบก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับประสานมือคารวะ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)หยวนชิวก็ทำเช่นเดียวกัน รายงานชื่อของตน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “แซ่ของข้าคือซุน พวกเจ้าจะเรียกข้าว่า(@NameIsNovel)ท่านย่าซุนก็ได้(@NameIsNovel)” สตรีผมขาวกล่าว พลางเหลือบมองสตรีในชุดดำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “หลิวเฟยซวี” สตรีในชุดดำจำต้องแนะนำตัวเองให้เซินลั่วและ(@NameIsNovel)อีกสองคนฟังด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ

“สหายผู้บำเพ็ญทุกท่าน แม้ว่า(@NameIsNovel)หมู่บ้านธิดาของเราจะไม่ใช่สำนักอมตะที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่ แต่มันก็ไม่ใช่สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ใครจะเข้ามาได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ พวกเจ้าเข้ามาได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” ท่านย่าซุนถาม พลางมองไปทั่วทั้งสามคน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)หยวนชิวยังคงนิ่งเงียบขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “เรียนตามตรง เป็น(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสของสำนักเราที่(@NameIsNovel)สอนวิธีเข้ามายังที่(@NameIsNovel)แห่งนี้”

“ผู้อาวุโสของสำนักเจ้ารึ… เอาเถอะ ในเมื่อมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว ก็ถือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)แขก ตามข้าเข้ามาในหมู่บ้านเถิด” ท่านย่าซุนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ซักถามต่อไป

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส” ทั้งสามรีบแสดงความขอบคุณ

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิวเฟยซวีทำได้(@NameIsNovel)เพียงเดินตามหลังท่านย่าซุนและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปในหมู่บ้าน

หลังจากเข้าไปในค่ายกลแล้ว ท่านย่าซุนก็กล่าวต่อว่า(@NameIsNovel) “พวกเจ้าไม่ควรจะโทษเฟยซวีสำหรับความบุ่มบ่ามของนาง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หมู่บ้านช่วงนี้ไม่สงบสุขนัก ศิษย์ของข้าคนหนึ่ง ลี่หลีเอ๋อร์ ได้(@NameIsNovel)หายตัวไป นางถูกชายแปลกหน้าลักพาตัวไปซึ่งมี(@NameIsNovel)รูปร่างหน้าตาและ(@NameIsNovel)สัดส่วนคล้ายกับเจ้ามาก”

“คล้ายกับข้างั้นรึ?” เซินลั่วประหลาดใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้

“คล้ายอะไรกัน เหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วต่างหาก ท่านย่า ข้าว่า(@NameIsNovel)เจ้าคนนี้แค่แกล้งทำเป็น(@NameIsNovel)ไม่รู้เรื่อง” หลิวเฟยซวีกล่าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในขณะนี้เองที่(@NameIsNovel)เซินลั่วตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดท่านย่าซุนจึงอนุญาตให้พวกเขา(@NameIsNovel)เข้ามาในหมู่บ้าน

ไม่ว่า(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)ลักพาตัวลี่หลีเอ๋อร์จะเป็น(@NameIsNovel)เซินลั่วหรือไม่ก็ตาม เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มันเกี่ยวข้องกับเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)กลัวว่า(@NameIsNovel)การได้(@NameIsNovel)บัวเก้าพรหมจากหมู่บ้านจะไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เซินลั่วก็ยังคงไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)คนปลอมตัวเป็น(@NameIsNovel)ตนเพื่อลักพาตัวศิษย์หญิงจากหมู่บ้านธิดา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านย่าซุน ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อแสวงหาบัวเก้าพรหม แต่ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นในหมู่บ้าน” เซินลั่วกล่าว

“ฝันกลางวันไปเถอะ เจ้าที่(@NameIsNovel)ลักพาตัวลี่หลีเอ๋อร์ไป กล้าดียังไงมาโลภบัวเก้าพรหม? นั่นคือสมบัติของหมู่บ้านธิดาของเรา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

จะมอบให้คนนอกอย่างเจ้าได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ หลิวเฟยซวีก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะโกรธจนไฟลุก

“เอ๊ะ เหตุใดเจ้าจึงรู้เรื่องบัวเก้าพรหม? แม้ว่า(@NameIsNovel)มันจะเป็น(@NameIsNovel)สมบัติจริง แต่ก็ไม่ค่อยเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักในโลก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] และ(@NameIsNovel)ไม่น่าจะมี(@NameIsNovel)คนรู้เรื่องนี้มากนัก” ท่านย่าซุนหยุดเดิน ยกมือขึ้นเพื่อหยุดหลิวเฟยซวี และ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยความสงสัย

“นี่… ข้าก็ได้(@NameIsNovel)รับแจ้งจากผู้มี(@NameIsNovel)พระคุณท่านหนึ่ง” เซินลั่วตอบกลับ

“ไม่ว่า(@NameIsNovel)ใครจะแจ้งเจ้า หรือเจ้าจะมี(@NameIsNovel)อาจารย์หรือผู้อาวุโสคนใดอยู่เบื้องหลัง บัวเก้าพรหมจะไม่ถูกมอบให้เจ้า เจ้าสามารถละทิ้งความหวังนั้นได้(@NameIsNovel)เลย ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การหายตัวไปของลี่หลีเอ๋อร์จะเกี่ยวข้องกับเจ้าอย่างมาก

ดังนั้นจนกว่า(@NameIsNovel)เรื่องนี้จะกระจ่าง เจ้าอาจจะไม่ได้(@NameIsNovel)ออกจากหมู่บ้าน” ท่านย่าซุนหันหลังและ(@NameIsNovel)เดินนำต่อไป กล่าวโดยไม่หันกลับมา

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็แลกเปลี่ยนสายตากับไป๋เสี่ยวเถียน ถอนหายใจในใจ เป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)คาดไว้จริงๆ พวกเขา(@NameIsNovel)ถูกกักบริเวณแล้ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ผู้อาวุโส ข้าไม่มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งในการสืบสวน แต่หากเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะข้า ข้าก็ปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ส่วนร่วมในการสืบสวนเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของข้า” เซินลั่วกลับมาใช้คำเรียกที่(@NameIsNovel)ให้ความเคารพว่า(@NameIsNovel) “ผู้อาวุโส” ขณะพูด

“ก็ได้(@NameIsNovel) ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้าไม่ออกจากหมู่บ้าน การเคลื่อนไหวภายในของเจ้าก็ยังคงไม่ถูกจำกัด แน่นอนว่า(@NameIsNovel)นี่ไม่รวมถึงบางสถานที่(@NameIsNovel)ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เขตหวงห้ามโดยเด็ดขาด เฟยซวีจะชี้แจงเรื่องนี้ให้เจ้าทราบในภายหลัง” ท่านย่าซุนพยักหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าว

“ขอบคุณท่านย่า” เซินลั่วกล่าวอีกครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เซินลั่ว ท่านวางแผนจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองอย่างไร?” ในขณะนั้น เสียงของไป๋เสี่ยวเถียนก็สะท้อนก้องอยู่ในทะเลจิตวิญญาณ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ในเมื่อมี(@NameIsNovel)คนกำลังมุ่งเป้ามาที่(@NameIsNovel)ข้า การมาที่(@NameIsNovel)นี่ พวกเขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่พลาดโอกาสที่(@NameIsNovel)จะเล่นงานข้า ข้าเพียงแค่ต้องเดินเตร่ไปรอบๆ หมู่บ้านสักหน่อย จะดีที่(@NameIsNovel)สุดหากข้าสามารถล่อให้งูออกมาจากรูได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] หากไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงใช้โอกาสนี้สำรวจสถานการณ์เกี่ยวกับบัวเก้าพรหม” เซินลั่วสื่อสารกลับด้วยพลังจิต

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเข้าไปในหมู่บ้าน ก็ได้(@NameIsNovel)พบกับผู้คนหลากหลายตลอดทาง รวมถึงเด็กสาวที่(@NameIsNovel)อ่อนเยาว์และ(@NameIsNovel)งดงาม สตรีสูงวัยที่(@NameIsNovel)แสดงสัญญาณแห่งความร่วงโรย และ(@NameIsNovel)เด็กๆ อีกมากมายที่(@NameIsNovel)กำลังไล่จับและ(@NameIsNovel)เล่นกันอยู่รอบๆ หมู่บ้าน

[Source: NameIsNovel] ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มใดก็ตาม เมื่อเห็นท่านย่าซุน พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดก็จะทักทายอย่างเคารพว่า(@NameIsNovel) “ท่านย่า”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) และ(@NameIsNovel)หลังจากทำเช่นนั้น คนเหล่านี้ก็จะเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายของเขา(@NameIsNovel)อยู่สองสามครั้ง คนที่(@NameIsNovel)อายุน้อยกว่า(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขณะที่(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)อายุมากกว่า(@NameIsNovel)หน่อยดูจะมี(@NameIsNovel)ความดูถูกและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศัตรูในสายตา

ในบรรดาพวกเขา(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)ทั้งผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความผันผวนของพลังปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)คนธรรมดาทั่วไป โดยไม่มี(@NameIsNovel)ข้อยกเว้น พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)เพศหญิง ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ชายแม้แต่คนเดียว

เมื่อตระหนักถึงขนบธรรมเนียมท้องถิ่นที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ประหลาดใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] พวกเขา(@NameIsNovel)มาถึงหน้าอาคารไม้สองชั้นในหมู่บ้าน ท่านย่าซุนหยุดและ(@NameIsNovel)กล่าวกับหลิวเฟยซวีว่า(@NameIsNovel) “ไปจัดที่(@NameIsNovel)พักให้พวกเขา(@NameIsNovel) อย่าลืมอธิบายสิ่งที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องรู้ให้พวกเขา(@NameIsNovel)ฟังด้วย”

“เจ้าค่ะ ท่านย่า” หลิวเฟยซวีตอบ พลางเหลือบมองเซินลั่วอย่างไม่เต็มใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ขอบคุณท่านย่าซุน” เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายก็รีบโค้งคำนับแสดงความขอบคุณเช่นกัน [Source: NameIsNovel]

ท่านย่าซุนพยักหน้า หันหลัง และ(@NameIsNovel)เข้าไปในอาคารไม้ ขณะที่(@NameIsNovel)หลิวเฟยซวียืนเท้าสะเอว จ้องมองเซินลั่วอย่างไม่เป็น(@NameIsNovel)มิตร

----------