หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 947
ตอนที่ 947 : ความยากลำบาก
ตอนที่ 947
อีกด้านหนึ่ง หลังจากกลับมาถึงอาคารไม้ ท่านย่าซุนก็นั่งอยู่ในโถงเป็น(@NameIsNovel)เวลานานก่อนจะลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปในโถงด้านหลัง
บนผนังของโถงด้านหลังแขวนกระจกทองแดงแปดเหลี่ยมบานหนึ่ง ท่านย่าซุนโบกมือ และ(@NameIsNovel)กระจกก็เริ่มส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดและ(@NameIsNovel)หมุนตัว ตามการเคลื่อนไหวของมัน
แท่นหินขนาดประมาณหกฉื่อสี่เหลี่ยมบนผนังก็ค่อยๆ จมลง เผยให้เห็นทางเข้าถ้ำที่(@NameIsNovel)มืดมิด
ภายในทางเข้าถ้ำ สามารถมองเห็นแสงไฟจางๆ และ(@NameIsNovel)บนพื้นดินมี(@NameIsNovel)บันไดหินที่(@NameIsNovel)คดเคี้ยวทอดลงไป
ท่านย่าซุนตามบันไดหินลงไปยังห้องหินใต้ดินที่(@NameIsNovel)มืดมน
ภายในห้องหิน มี(@NameIsNovel)โต๊ะหินสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่พร้อมกับเก้าอี้หินสีเทาขาวหลายตัวที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พนักพิงอยู่รอบๆ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ร่างเจ็ดแปดร่างนั่งอยู่ กลิ่นอายของพวกเขา(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่แข็งแกร่ง เกือบทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณ
“ท่านย่าซุน สถานการณ์ของคนไม่กี่คนนั้นเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” หญิงชราในชุดคลุมสีเทาซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ใกล้กับด้านใน โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ถาม
โหนกแก้มของนางยื่นออกมาสูง เบ้าตาลึก ใบหน้าแก่ชรา และ(@NameIsNovel)ผิวหนังเต็มไปด้วยริ้วรอยเหมือนรอยไส้เดือนดิน ดูใกล้จะสิ้นใจ ทว่า(@NameIsNovel)นางเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในผู้บำเพ็ญเซียนแท้ไม่กี่คนในหมู่บ้าน
“พวกเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงคนนอกที่(@NameIsNovel)หลงเข้ามาในหมู่บ้าน อย่าไปใส่ใจเลย เรามาพูดถึงเรื่องสำคัญที่(@NameIsNovel)ต้องทำกันดีกว่า(@NameIsNovel)” ท่านย่าซุนกล่าวขณะที่(@NameIsNovel)นางนั่งลงที่(@NameIsNovel)หัวโต๊ะ พูดอย่างช้าๆ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ทุกคนก็หยุดการสนทนาและ(@NameIsNovel)นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครพูดอะไรอีก ท่านย่าซุนก็เริ่มพูดขึ้นเองว่า(@NameIsNovel) “พวกท่านทุกคนต่างก็ทราบถึงสภาพของหมู่บ้านดี นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)ลูกปัดธาตุผสมหมื่นพิษหายไป ก็เป็น(@NameIsNovel)เวลานานแล้วที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเซียนแท้คนใหม่ปรากฏขึ้นในหมู่บ้านของเรา”
เมื่อคำพูดเหล่านี้ถูกกล่าวออกมา บรรยากาศในห้องหินก็ยิ่งหนักอึ้งขึ้น และ(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญทุกคนก็ยังคงนิ่งเงียบ
“มันเป็น(@NameIsNovel)ปัญหาที่(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงไม่ได้(@NameIsNovel) หมู่บ้านธิดาของเราบำเพ็ญเคล็ดวิชา ‘คัมภีร์พิษ’ มาหลายชั่วอายุคน
แม้ว่า(@NameIsNovel)ความเร็วในการบำเพ็ญของเราจะเหนือกว่า(@NameIsNovel)เคล็ดลับของสำนักอื่นอย่างมากและ(@NameIsNovel)พลังของเราก็น่าประทับใจ
แต่การที่(@NameIsNovel)จะก้าวสู่ระดับเซียนแท้ได้(@NameIsNovel)นั้น ต้องบริโภคหมื่นพิษเพื่อเป็น(@NameIsNovel)ตัวช่วย มิฉะนั้นโอกาสที่(@NameIsNovel)จะล้มเหลวก็สูงอย่างยิ่ง
แต่ความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถูกพิษที่(@NameIsNovel)บริโภคเข้าไปตีกลับก็สูงมากเช่นกัน และ(@NameIsNovel)เมื่อพิษกำเริบขึ้น ความตายและ(@NameIsNovel)การทำลายเส้นทางของตนเองก็คือผลลัพธ์” สตรีร่างสูงในชุดคลุมสีม่วงอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกล่าว
“ลูกปัดธาตุผสมหมื่นพิษสามารถสะกดพิษทั้งหมดในโลกได้(@NameIsNovel) มันเป็น(@NameIsNovel)กุญแจสำคัญในการเอาชนะปัญหานี้ แต่น่าเสียดาย…” อีกคนหนึ่งก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะโพล่งออกมา
“อย่าพูดถึงเรื่องที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นไปแล้วอีกเลย แท่นบูชาหลอมกายาอ้างว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถช่วยเราในเรื่องนี้ได้(@NameIsNovel) พวกท่านคิดว่า(@NameIsNovel)อย่างไร?” ท่านย่าซุนตัดบทคำพูดของนางและ(@NameIsNovel)ถามอีกครั้ง
หลังจากเงียบไปอีกครู่หนึ่ง หญิงชราหน้าตาแก่ชราก็พูดขึ้นว่า(@NameIsNovel)
“ชื่อเสียงของแท่นบูชาหลอมกายานั้นไม่ดีมาโดยตลอดในหมู่สำนักและ(@NameIsNovel)กองกำลังภายนอก ซึ่งถือว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เส้นทางที่(@NameIsNovel)คดเคี้ยวของปีศาจชั่วร้าย
แม้ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ทำบางสิ่งบางอย่างในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา แต่ก็ไม่ใช่การกระทำของเส้นทางที่(@NameIsNovel)เที่(@NameIsNovel)ยงธรรม ข้าพบว่า(@NameIsNovel)คำกล่าวอ้างของพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่น่าเชื่อถือ”
“คำพูดของผู้อาวุโสผู่ไม่ค่อยจะถูกต้องนัก เคล็ดวิชาและ(@NameIsNovel)พลังเทวะของหมู่บ้านธิดาของเราก็ขึ้นอยู่กับเส้นทางแห่งพิษเช่นกัน
เป็น(@NameIsNovel)เพียงเพราะเราไม่ค่อยจะท่องโลกภายนอก เราจึงไม่ถูกมองว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ส่วนหนึ่งของวิถีแห่งธรรม สำหรับความแตกต่างระหว่า(@NameIsNovel)งความดีและ(@NameIsNovel)ความชั่วที่(@NameIsNovel)เผยแพร่อยู่ภายนอก
ข้าไม่คิดว่า(@NameIsNovel)เราจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องจริงจังกับมัน สิ่งสำคัญที่(@NameIsNovel)สุดคือ ข้อเสนอของแท่นบูชาหลอมกายานั้นมี(@NameIsNovel)น้ำหนักหรือไม่และ(@NameIsNovel)เราสามารถใช้ประโยชน์จากมันได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” หญิงสาวอีกคนในชุดคลุมสีขาวมี(@NameIsNovel)รูปร่างอวบอ้วนกล่าว
นางชื่อหลี่เจี้ยนเสวี่ย เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในผู้อาวุโสของหมู่บ้านธิดาเช่นกัน แต่มี(@NameIsNovel)ระดับเพียงจุดสูงสุดของมหาโพธิญาณเท่านั้น
ได้(@NameIsNovel)ปรารถนาถึงระดับเซียนแท้ที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปเพียงก้าวเดียวมานานแล้ว และ(@NameIsNovel)หากตอนนี้มี(@NameIsNovel)โอกาสจริงๆ ก็ไม่ต้องการที่(@NameIsNovel)จะพลาดมันไป
“เกี่ยวกับเรื่องนั้น ข้าไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่ แท่นบูชาหลอมกายา สำนักที่(@NameIsNovel)เคยคลุมเครือและ(@NameIsNovel)ลึกลับแห่งนี้ ต้องมี(@NameIsNovel)แง่มุมที่(@NameIsNovel)ไม่เหมือนใครบางอย่างที่(@NameIsNovel)ทำให้สามารถผงาดขึ้นมาได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
บางทีเคล็ดวิชาหลอมกายาที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ค้นคว้าเพื่อบรรลุความเป็น(@NameIsNovel)อมตะอาจจะไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมด” หญิงชราหลังค่อมกล่าว เสียงของนางแหบแห้ง
“ผู้อาวุโสชิวสุ่ยพูดมี(@NameIsNovel)เหตุผล หากไม่มี(@NameIsNovel)ความสามารถที่(@NameIsNovel)แท้จริงบางอย่าง แท่นบูชาหลอมกายาก็คงจะไม่ดึงดูดความสนใจจากสำนักอื่นมากนัก
การที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายริเริ่มที่(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)พันธมิตรกับเราก็เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ดีเช่นกัน ดีกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะมามุ่งเป้ามาที่(@NameIsNovel)เรา ใช่หรือไม่?”
ทันทีที่(@NameIsNovel)นางพูดจบ ผู้อาวุโสมหาโพธิญาณหลายคนก็แสดงความเห็นด้วยทันที
“ข้าไม่เคยบอกว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของปลอมอย่างแน่นอน แต่เมื่อต้องรับมือกับสำนักเช่นนี้ จะระมัดระวังเกินไปก็ไม่ได้(@NameIsNovel)” ผู้อาวุโสผู่กล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว ทำให้ริ้วรอยบนใบหน้าของนางลึกขึ้น
“แท่นบูชาหลอมกายาคงจะไม่ใจกว้างขนาดนี้หากไม่มี(@NameIsNovel)แรงจูงใจ พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องการให้เราแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชา ‘คัมภีร์พิษ’ บางส่วนและ(@NameIsNovel)พิษลับสิบสามชนิดที่(@NameIsNovel)หมู่บ้านธิดาสร้างขึ้นโดยเฉพาะ” ท่านย่าซุนกล่าว
“เคล็ดวิชาบางส่วน… ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)นั่นครอบคลุมมากแค่ไหน?” คิ้วของผู้อาวุโสผู่ยิ่งขมวดลึกขึ้น
“ข้าได้(@NameIsNovel)สอบถามอย่างละเอียดแล้ว ไม่มากนัก เพียงแค่สามเล่มพื้นฐานเล่มแรกเท่านั้น” เสียงที่(@NameIsNovel)เจือด้วยความเย้ายวนพลันดังขึ้น และ(@NameIsNovel)ควันสีขาวสายหนึ่งก็ไหลออกมาจากทางเดิน ค่อยๆ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างมนุษย์
ทุกคนตื่นตัวในตอนแรกแต่ก็ผ่อนคลายลงหลังจากจำผู้มาใหม่ได้(@NameIsNovel)
ร่างนั้นบอบบางและ(@NameIsNovel)เล็ก ผิวขาวราวหิมะ ความงามน่าทึ่ง มี(@NameIsNovel)ไฝแดงที่(@NameIsNovel)มุมคิ้วขวา ใบหน้ากลมที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เสน่ห์โดยธรรมชาติ และ(@NameIsNovel)ดวงตารูปผลไม้เซียน ที่(@NameIsNovel)ส่องประกายด้วยความชุ่มชื้น แผ่เสน่ห์ที่(@NameIsNovel)น่าหลงใหลออกมา
อย่างไรก็ตาม ในห้องหินที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยสตรีแห่งนี้ แทบไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใช้เสน่หา
“ผู้อาวุโสมู่หรง ท่านไม่คิดว่า(@NameIsNovel)มันจะหยาบคายไปหน่อยรึที่(@NameIsNovel)จะบุกเข้ามาเช่นนี้?” ผู้อาวุโสผู่ลุกขึ้นยืนและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างไม่พอใจ
“โอ๊ย ท่านผู้อาวุโสผู่ ถ้ำใยแมงมุมและ(@NameIsNovel)หมู่บ้านธิดาของเราสนิทสนมกันราวกับครอบครัวมาโดยตลอด เหตุใดต้องใส่ใจกับพิธีรีตองทางโลกเช่นนี้ด้วย?
ข้าเพิ่งจะได้(@NameIsNovel)รับข่าวยืนยันจากพวกเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)รีบร้อนมาแจ้งให้พวกท่านทุกคนทราบ” สตรีผู้เย้ายวนร้องคราง รีบวิ่งไปข้างๆ หญิงชราและ(@NameIsNovel)ดึงแขนของนางเบาๆ พลางบ่น
“เอาเถอะ ผู้อาวุโสมู่หรงไม่ใช่คนนอก นั่งลงและ(@NameIsNovel)หารือเรื่องนี้ด้วยกันเถอะ” ท่านย่าซุนกล่าวพร้อมกับโบกมือ
สตรีผู้เย้ายวนมี(@NameIsNovel)ชื่อว่า(@NameIsNovel)มู่หรงอวี้ เป็น(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสมหาโพธิญาณจากถ้ำใยแมงมุม นางมี(@NameIsNovel)บทบาทสำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่า(@NameIsNovel)งแท่นบูชาหลอมกายาและ(@NameIsNovel)หมู่บ้านธิดาในครั้งนี้
“ทุกท่าน อย่าได้(@NameIsNovel)มองแท่นบูชาหลอมกายาในแง่ที่(@NameIsNovel)ไม่ดีนัก ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา พวกเขา(@NameIsNovel)เสื่อมเสียชื่อเสียงเพียงเพราะความขัดแย้งกับสำนักหลวงต้าถัง
ซึ่งนำไปสู่การใส่ร้ายป้ายสีจากสำนักที่(@NameIsNovel)สมรู้ร่วมคิดกับทางการอย่างวัดหัวเซิง เราไม่มี(@NameIsNovel)ทั้งความแค้นเก่าและ(@NameIsNovel)ความขัดแย้งล่าสุดกับแท่นบูชาหลอมกายา
หากพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)เจตนา พวกเขา(@NameIsNovel)ก็คงจะไม่มารบกวนเรา” มู่หรงอวี้เริ่มชักชวนทันทีที่(@NameIsNovel)นางนั่งลง
“ท่านได้(@NameIsNovel)คำตอบที่(@NameIsNovel)ชัดเจนหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องการ ‘คัมภีร์พิษ’ สามเล่มของหมู่บ้านธิดาของเราไปทำไม?” ท่านย่าซุนถาม เสียงของนางเคร่งขรึม
“ข้าได้(@NameIsNovel)ถามแล้ว และ(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)บอกว่า(@NameIsNovel)เพื่อช่วยสร้างความมั่นคงให้กับรากฐานของศิษย์ของพวกเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)เพื่อรวมเคล็ดวิชาหลอมกายาโดยใช้พิษเข้ากับเคล็ดวิชาของพวกเขา(@NameIsNovel)
พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เปิดเผยรายละเอียด เนื่องจากเป็น(@NameIsNovel)ความลับ ท่านย่าซุน ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)เราจะมอบสามเล่มนั้นให้พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” มู่หรงอวี้พยักหน้าและ(@NameIsNovel)ตอบกลับอย่างรวดเร็ว
“ท่านได้(@NameIsNovel)ชื่อของพิษเฉพาะสิบสามชนิดที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องการหรือไม่?” ท่านย่าซุนไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบในทันทีแต่ยังคงสอบถามต่อไป
“ข้ามี(@NameIsNovel)เกือบจะลืมไปแล้ว… โปรดดูก่อน” มู่หรงอวี้ตบหน้าผากของตนเองราวกับเพิ่งจะนึกออก และ(@NameIsNovel)รีบยื่นม้วนตำราที่(@NameIsNovel)ทำอย่างประณีตให้
----------