ตอนที่ 975 : คนรุ่นหลังน่าเกรงขาม

กาลเวลาล่วงเลยไป กว่า(@NameIsNovel)ครึ่งปีก็ผ่านพ้น

ภายในสำนักหลวงฉางอัน ม่านแสงสีทองเรืองรองห่อหุ้มพื้นที่(@NameIsNovel)สวนหย่อมแห่งหนึ่ง ก่อกำเนิดเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลทองคำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ล้อมรอบโถงใหญ่พร้อมลานกว้างโดยสมบูรณ์

ณ มุมทั้งสี่ของลานปรากฏเสาหินสูงครึ่งร่างมนุษย์ตั้งตระหง่าน แต่ละต้นจารึกด้วยอักขระเวทซับซ้อน บัดนี้กำลังเปล่งประกายสีทองเรืองรองจางๆ

นอกค่ายกล พลังปราณฟ้าดินซึ่งแทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า หลั่งไหลมารวมตัวกันจากทุกทิศานุทิศ แล้วพุ่งทะยานเข้าสู่ม่านแสงสีทอง ก่อนจะโถมเข้าสู่โถงใหญ่กลางอย่างบ้าคลั่ง

ต่างจากความสงบนิ่งภายนอกค่ายกลลิบลับ เหนือโถงใหญ่ภายในค่ายกล วังวนรูปกรวยก่อตัวขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด ดูดซับพลังปราณฟ้าดินอันกว้างใหญ่จากภายนอกเข้ามาอย่างบ้าคลั่งมิขาดสาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ภายในโถงใหญ่ เซินลั่วนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะฟาง สรรพสิ่งรอบกายล้วนถูกเก็บกวาดจนหมดสิ้น เหลือเพียงบัวเขียวดอกหนึ่งที่(@NameIsNovel)ลอยนิ่งอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)

ในขณะนี้ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ถูกห่อหุ้มด้วยวงแหวนเปลวไฟสีทอง เปลวเพลิงหลากสีผุดขึ้นจากทั้งหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วและ(@NameIsNovel)ตันเถียน สั่นไหวระริกไปทั่วทุกทิศ ราวกับจะหลุดจากการควบคุมและ(@NameIsNovel)เผาร่างของเขา(@NameIsNovel)ให้มอดไหม้ได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ

[Source: NameIsNovel] แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะเคยทำการหลอมรวมเช่นนี้มาแล้วนับไม่ถ้วนในความฝัน แต่จิตใจของเขา(@NameIsNovel)ยังคงตึงเครียดอย่างหนักในยามนี้

ไม่เหมือนในความฝันที่(@NameIsNovel)สามารถลองผิดลองถูกได้(@NameIsNovel)หลายครา แต่ในความเป็น(@NameIsNovel)จริงย่อมไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสให้เริ่มต้นใหม่ หากพลาดพลั้ง คงต้องถูกเพลิงสามธาตุเผาผลาญจนมอดไหม้ และ(@NameIsNovel)ทุกสรรพสิ่งก็จะไร้ความหมาย

ร่างของเซินลั่วเกร็งแน่น ดวงตาจ้องเขม็งไปยังเบื้องหน้า พลางเริ่มประสานอินเพื่อนำทางกระบวนการ

ม่านแสงสีทองรอบกายเขา(@NameIsNovel)เริ่มหดตัวลง รวมเข้าสู่บริเวณหน้าอก ส่วนเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)หว่า(@NameIsNovel)งคิ้วก็ค่อยๆ ลดระดับลงอ่านตอนต่อไปฟรี

ขณะเดียวกัน เปลวเพลิงเบื้องหน้าตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)กลับลอยสูงขึ้นในทิศทางตรงกันข้าม โดยที่(@NameIsNovel)เพลิงสามธาตุค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้กันและ(@NameIsNovel)กัน

ขณะที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงทั้งสามชนิดเคลื่อนเข้าใกล้กันมากขึ้น เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกถึงความร้อนอันรุนแรงในทรวงอก และ(@NameIsNovel)ความรู้สึกเจ็บปวดเสียดแทงที่(@NameIsNovel)ตันเถียน

ทว่า(@NameIsNovel)ความรู้สึกที่(@NameIsNovel)เด่นชัดที่(@NameIsNovel)สุดกลับอยู่ที่(@NameIsNovel)ทะเลจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel) ซึ่งกำลังลุกไหม้ราวกับถูกเผา

ความรู้สึกนี้แตกต่างอย่างมากกับตอนที่(@NameIsNovel)ทะลวงสู่ระดับมหาโพธิญาณในความฝัน เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจทราบได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะความแตกต่างด้านพรสวรรค์แต่กำเนิด หรือกายภาพของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทำให้ความทนทานต่อเพลิงสามธาตุน้อยกว่า(@NameIsNovel)ในความฝันนัก

“หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ต่อไป ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงจะหลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่ง ทะเลจิตวิญญาณของข้าคงถูกเผาผลาญจนพินาศเสียก่อน”

เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง ขณะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอันรุนแรงภายในกาย หัวใจของเขา(@NameIsNovel)เต็มเปี่ยมด้วยความหวาดหวั่น

[Source: NameIsNovel] ช่องว่า(@NameIsNovel)งด้านพรสวรรค์ทำให้เขา(@NameIsNovel)ยิ่งหวั่นเกรงว่า(@NameIsNovel) อาจถูกเพลิงสามธาตุทำลายในยามนี้เป็น(@NameIsNovel)แน่แท้

“ช่างเถอะ ลองใช้บัวเก้าพรหมดูก่อน หากยังไร้ผล คงต้องใช้คัมภีร์สวรรค์เพื่อดูดซับเปลวเพลิงเหล่านี้ แรงสะท้อนกลับย่อมหลีกเลี่ยงมิได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)ยังดีกว่า(@NameIsNovel)ต้องถูกเผาผลาญจนมอดม้วยจริงๆ” เขา(@NameIsNovel)คิดในใจอย่างเด็ดเดี่ยว

เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)ดังนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็ชี้นิ้วไปเบื้องหน้า เปลวเพลิงสีทองสายหนึ่งซึ่งถูกนำทางด้วยพลังปราณเต๋า ก็พันรอบบัวเก้าพรหมในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในชั่วพริบตาต่อมา บัวเก้าพรหมก็พลันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทอง และ(@NameIsNovel)เริ่มเผาไหม้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)เฝ้ามองอย่างตกตะลึง เมื่อกลีบบัวเก้าพรหมเหี่ยวเฉาและ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านในเปลวเพลิงนั้นพลางรำพึงว่า(@NameIsNovel):

“บัวเก้าพรหมมิใช่บัวศักดิ์สิทธิ์ที่(@NameIsNovel)ตกลงมาจากแดนเซียนสู่โลกมนุษย์หรอกหรือ? ไม่เพียงบรรจุพลังแก่นแท้มหาศาล (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel)ดอกบัวตูมของมันยังกล่าวกันว่า(@NameIsNovel)ช่วยสงบจิตใจและ(@NameIsNovel)รักษาระดับลมปราณให้มั่นคง อีกทั้งยังควรมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพน่าทึ่งในการช่วยทะลวงสู่ระดับมหาโพธิญาณ เหตุใดกลับถูกเผาผลาญไปก่อนที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)สำแดงผลของมันกัน?” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)จดจำได้(@NameIsNovel)ชัดเจนถึงการใช้งานที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในตำรา ว่า(@NameIsNovel)คือการจุดบัวเก้าพรหมด้วยเพลิงสามธาตุ มิใช่การนำมาปรุงเป็น(@NameIsNovel)ยาเพื่อรับประทาน หรือว่า(@NameIsNovel)ตำราจะทำให้เขา(@NameIsNovel)เข้าใจผิดไป?”

เขา(@NameIsNovel)รู้สึกเหมือนอยากจะร่ำไห้แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)น้ำตา “ยังพอมี(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)จะกินมันอยู่หรือเปล่า?”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันใดนั้น พลันเถ้าถ่านที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ โปรยปรายลงมา ท่ามกลางเปลวเพลิงสีทองที่(@NameIsNovel)ลุกโชนนั้น จุดแสงสีฟ้าเล็กๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นทีละจุด… มากขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่(@NameIsNovel)จุดแสงสีฟ้ายังคงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง เงาร่างของดอกบัวก็ค่อยๆ ควบแน่นขึ้นในห้วงสุญญากาศ แผ่ระลอกแสงอ่อนโยนดุจผิวน้ำที่(@NameIsNovel)ถูกรบกวน กระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบ [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)รู้สึกถึงพลังอ่อนโยนนั้นพุ่งเข้าหาตนเอง คล้ายคลื่นซัดฝั่งที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รุนแรง ทว่า(@NameIsNovel)มิอาจหยุดยั้งและ(@NameIsNovel)ต่อเนื่องมิขาดสาย

ภายในทะเลจิตวิญญาณ ภายใต้การชะล้างต่อเนื่องของพลังนี้ ความร้อนระอุที่(@NameIsNovel)แผดเผาก็ค่อยๆ ทุเลาเบาบางลง และ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ มั่นคงขึ้นด้วยเช่นกัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“แท้จริงแล้ว นี่คือสมุนไพรวิญญาณแห่งเหล่าเซียน…” เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจในใจ พลางรีบยกมือขึ้นกวักเรียก

บัวเก้าพรหมซึ่งควบแน่นจากแสงดาว ดูคล้ายถูกสายลมพัดเบาๆ ก็ค่อยๆ สลายไป จุดแสงเหล่านั้นราวกับถ่านที่(@NameIsNovel)ลุกโชน ก็พุ่งเข้าสู่ร่างของเขา(@NameIsNovel) ผสานรวมเข้ากับเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)กำลังลุกโชนอยู่

ในพริบตา พลังชีวิตอันแข็งแกร่งก็พลันปะทุขึ้น

ในที่(@NameIsNovel)สุดแววความยินดีก็ฉายชัดในดวงตาของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)รีบประสานอินอีกครา และ(@NameIsNovel)ตะโกนลั่นว่า(@NameIsNovel) “หลอมรวม!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

พลันนั้น เปลวเพลิงทั้งสามก็ปะทะกัน พันเกี่ยวพัวพัน ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)เปลวเพลิงทรงกลมขนาดใหญ่

แม้จะยังคงมองเห็นสีที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันต่อต้านกันอยู่ แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงสามารถสะกดพวกมันไว้ได้(@NameIsNovel)ด้วยพลังล้วนๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ ประกบฝ่ามือเข้าหากัน เปลวเพลิงทั้งสามชนิดก็เริ่มหมุนวนอย่างช้าๆ ภายในลูกไฟขนาดใหญ่ พลางดูดซับแสงดาวสีฟ้าอย่างต่อเนื่องมิขาดสาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เริ่มหลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียวอย่างเชื่องช้า สีสันของแต่ละชนิดก็ค่อยๆ กลืนกันจนเป็น(@NameIsNovel)สีเดียว

ทันใดนั้น ลูกไฟก็พลันหดตัวลงอย่างรุนแรง เข้าใกล้ร่างของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ผสานรวมเข้ากับเขา(@NameIsNovel)โดยตรง

ภายในทะเลจิตวิญญาณ จิตวิญญาณเทวะในร่างเล็กของเซินลั่วก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงสองสามครา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียง ‘พุ่บ’ มันก็แตกสลายออก กลายเป็น(@NameIsNovel)ลูกบอลแสงกึ่งโปร่งใสนับไม่ถ้วน ซึ่งก็เริ่มผสานรวมเข้ากับร่างของเขา(@NameIsNovel)เช่นกัน

เสียงกึกก้องสะท้านสะเทือนดุจฟ้าร้องคำราม

เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถแยกแยะได้(@NameIsNovel)อีกต่อไปว่า(@NameIsNovel)เสียงนั้นดังมาจากทะเลจิตวิญญาณหรือโลกภายนอก เพียงรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในหูจนไม่อาจได้(@NameIsNovel)ยินสิ่งใดชัดเจนอีกต่อไป

ในชั่วพริบตาต่อมา เสียงแตกสลายก็ดังมาจากเหนือศีรษะเขา(@NameIsNovel) กระเบื้องหลังคาถูกพลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)รวมตัวกันทำลายจนพังทลายลงในทันที

และ(@NameIsNovel)วังวนพลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)หมุนวนอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดก็หลั่งไหลลงมาอย่างบ้าคลั่งผ่านยอดกะโหลกศีรษะของเขา(@NameIsNovel)

“อ๊า…” เขา(@NameIsNovel)อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะคำรามลั่นสู่ท้องฟ้าอย่างยาวนาน

นอกโถงใหญ่ ท้องฟ้าเหนือครึ่งหนึ่งของเมืองฉางอันพลันสะท้อนเสียงผิดปกติ ราวกับฟ้าร้องคํารามยามกลางวันแสกๆ โดยปราศจากการรวมตัวของเมฆดำมืด

ในทันทีนั้น พลังปราณฟ้าดินในรัศมี(@NameIsNovel)เกือบร้อยลี้ โดยมี(@NameIsNovel)สำนักหลวงฉางอันเป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง ก็ปั่นป่วนอย่างรุนแรง

กลุ่มพลังวิญญาณหลากสีนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าในห้วงสุญญากาศโดยรอบ แล้วจึงรวมตัวกันอย่างรวดเร็วเข้าสู่โถงใหญ่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขยายวังวนพลังวิญญาณเดิมออกไปกว่า(@NameIsNovel)สิบเท่าตัว จนกระทั่งแม้แต่ค่ายกลทองคำก็ไม่อาจปกปิดมันไว้ได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้คนมากมายภายในสำนักหลวงต้าถังต่างหยุดฝีเท้าลง จ้องมองไปยังทิศทางนั้น และ(@NameIsNovel)แม้แต่ภายในเมืองฉางอัน ผู้คนจำนวนมากต่างก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความสับสนงุนงง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลายร้อยฉื่อห่างออกไปในโถงใหญ่อีกแห่ง ชายร่างกำยำผู้มี(@NameIsNovel)เคราก็พลันรีบร้อนออกมา เหลือบมองท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)ซึ่งเสียงผิดปกติดังมาจาก ดวงตากลมโตของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเบิกกว้างยิ่งนัก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เจ้าเด็กดี การทะลวงสู่ระดับมหาโพธิญาณเพียงเท่านี้ ถึงกับต้องเผชิญหน้ากับเคราะห์กรรมสวรรค์เชียวรึ?” เฉิงเหย่าจินถอนหายใจแผ่วเบา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะกล่าว เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบยันต์ออกมา ร่ายคาถา แล้วโยนมันขึ้นสู่ท้องฟ้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไม่ทันที่(@NameIsNovel)ยันต์จะลอยขึ้นสู่เบื้องบน แสงสีทองก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น พร้อมกับแสงที่(@NameIsNovel)สอดรับกันซึ่งสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นจากหลายมุมของสำนักหลวงต้าถัง

ในเวลาอันสั้น ค่ายกลอันทรงพลังดุจค่ายกลปกป้องสำนัก ก็เริ่มทำงานในทันที สร้างม่านแสงค่ายกลที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)เดิม ปกคลุมสำนักหลวงต้าถังเอาไว้ทั้งมวล

เมื่อชั้นของแสงไหลเวียนวาบผ่านม่านค่ายกล เสียงผิดปกติทั้งมวลก็พลันเงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย เว้นแต่เสียงฟ้าร้อง ซึ่งยังคงดังต่อไปเนิ่นนาน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“คนรุ่นหลังน่าเกรงขามโดยแท้…” เฉิงเหย่าจินปรบมือ พลางประสานมือไว้เบื้องหลัง แล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในโถงใหญ่

--------------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]