หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 979
ตอนที่ 979 : กล้าหาญ
ตอนที่ 979
เซินลั่วล่องเรือไปตามลำน้ำ และ(@NameIsNovel)สภาพโดยรอบก็ค่อย ๆ มืดมิดลง ผีน้ำเบื้องล่างปรากฏกายมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับปุยหลิวไร้ร่าง
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)พวกมันหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนารบกวนไม่ เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจจะปะทะกับพวกมัน ยามนี้เขา(@NameIsNovel)เพียงปรารถนาจะรุดไปยังยมโลกโดยเร็วพลัน ปราศจากความยุ่งยากอันใด
ในชั่วขณะนั้นเอง กระแสน้ำเบื้องหน้าพลันปั่นป่วน เรือเล็กที่(@NameIsNovel)เซินลั่วโดยสารพลันสูญสิ้นการควบคุม พุ่งทะยานไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว
ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)ควบคุมกลับคืน เรือก็พุ่งเข้าชนกับโขดหินที่(@NameIsNovel)ยื่นโผล่พ้นผิวน้ำ
บังเกิดเสียง ‘ปัง!’ ดังสนั่น
เรือที่(@NameIsNovel)เก่าคร่ำคร่าอยู่แล้วก็แตกหักเมื่อปะทะกับโขดหิน พลันระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยง ๆ
ด้วยแรงปะทะที่(@NameIsNovel)มหาศาล ร่างของเซินลั่วก็ถูกเหวี่ยงกระโจนขึ้นสู่กลางอากาศทันที
คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดมุ่น แววโกรธฉายชัดในส่วนลึกของดวงตา สิ่งนี้มิใช่การแปรเปลี่ยนของกระแสน้ำเมื่อครู่ หากแต่เป็น(@NameIsNovel)พลังไร้รูปที่(@NameIsNovel)ฉุดรั้งเรือให้พุ่งทะยานด้วยความเร็วเหนือคาด
พลังปราณเต๋าเริ่มโคจรภายในกายของเซินลั่ว เพื่อสร้างความมั่นคงให้แก่ร่างในทันใด ก่อนจะค่อย ๆ ร่อนลงสู่ผิวน้ำ
ทว่า(@NameIsNovel)ในพริบตานั้น พลังไร้รูปเดิมก็ปรากฏขึ้นอีกครา ครานี้พุ่งเป้าเข้าใส่เซินลั่วโดยตรง
เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ถึงความเฉื่อยชาไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่ตรวน ร่างก็พลันจมดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำอย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ผิวน้ำเบื้องล่างก็พลันแยกออกไปทั้งสองฟากฝั่งอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นพื้นก้นแม่น้ำที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยกระดูกขาวบริสุทธิ์นับไม่ถ้วน กระดูกเหล่านั้นรวมตัวกัน ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)กะโหลกศีรษะมหึมาขนาดเกือบหนึ่งร้อยฉื่อ
กะโหลกศีรษะมหึมามิได้(@NameIsNovel)แผ่กระแสปราณใด ๆ ออกมา มี(@NameIsNovel)เพียงปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้างซึ่งกำลังเปิดออกช้า ๆ เผยให้เห็นวังวนสีดำมืดภายใน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รวมตัวของปราณมรณะที่(@NameIsNovel)กำลังหมุนวนเคลื่อนเข้าหาเซินลั่วอย่างเชื่องช้า
"หาที่(@NameIsNovel)ตายรึ!"
เซินลั่วคำรามลั่นราวคนบ้าคลั่ง ร่างของเขา(@NameIsNovel)เปล่งประกายสีทองอร่าม สลัดหลุดจากพลังพันธนาการที่(@NameIsNovel)ผูกมัดกายในทันใด
เขา(@NameIsNovel)กำหมัดข้างหนึ่ง และ(@NameIsNovel)กระแทกออกไปเบื้องหน้าอย่างแรงกล้า
ประกายคล้ายหยกขาวส่องแสงเรืองรองบนแขนของเซินลั่ว พร้อมกับที่(@NameIsNovel)ชั้นพลังปราณเต๋าพลันห่อหุ้มหมัด หมุนวนไปพร้อมกับการกระแทกเข้าใส่กะโหลกศีรษะมหึมา
บังเกิดเสียง ‘ตูม!’ สะท้านสะเทือน พลังปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มหมัดของเซินลั่วพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เสาแสงสีทองในทันใด
พุ่งตรงเข้าไปในปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้างของกะโหลกกระดูกขาว โจมตีเข้าใส่วังวนสีดำมืดภายในอย่างรุนแรง
ชั่วอึดใจนั้น ปราณมรณะก็พลันเดือดพล่าน หมอกดำมืดที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวกลับมิได้(@NameIsNovel)สลายหาย หากแต่แผ่กระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง ทำให้เหล่าผีน้ำที่(@NameIsNovel)ถูกดึงดูดเข้ามาด้วยความโกลาหลต้องหนีพ้นไปอย่างรวดเร็ว
ผู้ใดเคราะห์ร้ายถูกปราณนั้นสัมผัส ก็ถูกปราณมรณะแปดเปื้อนในทันใด และ(@NameIsNovel)เลือนหายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ปราณมรณะที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวพวยพุ่งขึ้นตามเสาแสงสีทองนั้น หวังจะเข้าโจมตีเซินลั่ว
ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)ปราณมรณะจะขึ้นไปถึงได้(@NameIsNovel)ไม่ไกล คลื่นกระแทกอันรุนแรงก็พลันระเบิดขึ้นจากเบื้องล่าง
กะโหลกกระดูกขาวบนพื้นแม่น้ำก็แตกหักเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยง ๆ และ(@NameIsNovel)วังวนสีดำมืดก็พลันสลายหายไป
บุรุษในชุดคลุมสีฟ้าที่(@NameIsNovel)เพิ่งรุดเข้ามาใกล้ เมื่อเห็นดังนั้นก็ฉายแววตื่นตกใจเพียงเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)ลังเลแม้แต่น้อย กลับยกแขนเสื้อขึ้นโบกสะบัดไปทางเซินลั่ว
แสงสีเขียวแผ่ออกมาจากชายแขนเสื้อของบุรุษผู้นั้น พร้อมกับตราประทับภูตสี่เหลี่ยมที่(@NameIsNovel)สลักใบหน้าภูตผีอันน่าสยดสยองก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ขยายใหญ่ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ร้อยเท่าในชั่วพริบตา ก่อนจะโถมเข้าทุบลงใส่เซินลั่วจากเบื้องบน
"ที่(@NameIsNovel)แท้เป็น(@NameIsNovel)เจ้าที่(@NameIsNovel)ก่อกวนรึ?"
เซินลั่วแค่นเสียงเย้ยหยัน มิได้(@NameIsNovel)หวั่นไหวแม้แต่น้อย พร้อมกับสะบัดมือออกไปอย่างไม่ใส่ใจ แส้หกเฉินพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีดำสายหนึ่ง พุ่งออกไปฟาดเข้าใส่ตราประทับภูตสี่เหลี่ยม จนบังเกิดเสียงระเบิดกึกก้องต่อเนื่อง
บุรุษในชุดคลุมสีฟ้าเห็นดังนั้น ใบหน้าพลันแปรเปลี่ยนไปด้วยความตื่นตระหนก
อย่างไรก็ตาม เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจบุรุษผู้นั้นมากนัก เพียงแต่เบี่ยงเบนจิตวิญญาณส่วนหนึ่งไปควบคุมแส้หกเฉินเพื่อเข้าต่อสู้กับอีกฝ่าย
สายตาของเขา(@NameIsNovel)กลับกวาดมองไปยังส่วนอื่นของผนังภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ดูว่า(@NameIsNovel)งเปล่าและ(@NameIsNovel)ไม่สม่ำเสมอ
"ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)การซุ่มโจมตี พวกท่านมิควรจะลงมือพร้อมกันรึ? เหตุใดจึงโจมตีทีละคนเล่า?" เซินลั่วเอ่ยพลางแย้มรอยยิ้ม
มิทันสิ้นเสียง ผนังหินที่(@NameIsNovel)สายตาของเซินลั่วจับจ้องพลันส่งเสียงคำรามกึกก้อง ผนังหินส่วนใหญ่ก็พลันแยกตัวออกจากภูผา และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่
ใบหน้าปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วบนผนังหินชิ้นนั้น พร้อมกับมันที่(@NameIsNovel)แยกออกเป็น(@NameIsNovel)แขนขา แขนข้างหนึ่งแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)หมัดมหึมา และ(@NameIsNovel)โถมเข้าทุบเซินลั่วในทันที
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง กระดูกขาวมากมายที่(@NameIsNovel)เพิ่งจะกระจัดกระจายอยู่เบื้องล่างก็พลันรวมตัวกันอีกครา
แปรเปลี่ยนกลับเป็น(@NameIsNovel)กะโหลกยักษ์ ซึ่งมี(@NameIsNovel)แสงภูตผีสีเขียวส่องประกายออกจากปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้างของมัน และ(@NameIsNovel)บังเกิดวังวนแห่งความโกลาหลปรากฏขึ้นภายในอย่างน่าสะพรึงกลัว
"ราชาผีระดับเซียนแท้ขั้นกลางถึงสามตน พวกเจ้ากลับกล้ามาซุ่มโจมตีข้ารึ?" เซินลั่วเย้ยหยันอย่างเย็นชา
เขา(@NameIsNovel)เงยแขนขึ้น รัศมี(@NameIsNovel)บริสุทธิ์พลันแผ่ออกมา ในชั่วพริบตานั้น ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็ดูโปร่งแสงขึ้นเล็กน้อย พลังปราณเต๋าพุ่งแล่นผ่านกระดูกสีทอง และ(@NameIsNovel)รวมตัวกันที่(@NameIsNovel)หมัดของเขา(@NameIsNovel)
"ฟู่!"
หมัดถูกปล่อยออกไป เสียงลมก็ดังขึ้นระงม
เงาหมัดสีทองขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่ว โครงสร้างกระดูกของมันมองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดเจน ราวกับแขนของเซินลั่วถูกขยายให้ใหญ่ขึ้นนับร้อยเท่า ก่อนจะพุ่งเข้าปะทะกับหมัดของผียักษ์ผนังภูผา
หลังจากเสียง 'ปัง!' อันกึกก้อง ก็ติดตามมาด้วยเสียงระเบิดกึกก้องต่อเนื่อง
แขนของผียักษ์ผนังภูผาแตกสลายออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยง ๆ ระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)เศษหินนับไม่ถ้วน เผยให้เห็นวิญญาณชั่วร้ายภูตผีสีดำสนิท ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดวงตาสีแดงโลหิตซ่อนเร้นอยู่ภายใน
แขนของมันที่(@NameIsNovel)ถูกระเบิดไปครึ่งหนึ่ง ร่างของผีก็พลันถอยร่นอย่างไม่อาจควบคุม และ(@NameIsNovel)กระแทกเข้ากับผนังหินอย่างรุนแรง
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง วังวนสีเขียวในปากของราชาผีกะโหลกยักษ์ก็ปล่อยสายปราณมรณะสีเขียวพวยพุ่งออกมา พันธนาการรอบขาของเซินลั่วไว้แน่นแล้ว
พลังกัดกร่อนที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากปราณนั้นก็พลันเปลี่ยนเสื้อผ้าของเซินลั่วให้กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านสีเทาขาวในทันใด ก่อนจะสลายหายไปเป็น(@NameIsNovel)ผุยผง
น่องที่(@NameIsNovel)เปลือยเปล่าก็เริ่มสึกกร่อนทีละน้อย ค่อย ๆ กลายเป็น(@NameIsNovel)สีเทาขาวซีด
ในทางกลับกัน บุรุษในชุดคลุมสีฟ้าก็มิได้(@NameIsNovel)นิ่งเฉย เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้แรกที่(@NameIsNovel)สังเกตเห็นเซินลั่วเข้ามาในยมโลกแห่งนี้ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ติดต่อกับราชาผีอีกสองตนเพื่อซุ่มโจมตีเซินลั่วระหว่า(@NameIsNovel)งเส้นทางนี้ แม้ภายในใจจะตื่นตระหนก ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็รู้ดีว่า(@NameIsNovel)มิอาจล่าถอยได้(@NameIsNovel)
การที่(@NameIsNovel)ทั้งสามร่วมมือกันยังคงมี(@NameIsNovel)หวัง หากพวกเขา(@NameIsNovel)คิดหลบหนี ความตายอันแน่นอนก็จะรอคอยอยู่เบื้องหน้า
เขา(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางห้วงสุญญตาจากระยะไกล มือของเขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังควบคุมตราประทับภูตอย่างเต็มพลัง เพื่อพยายามสะกดแส้หกเฉินไว้ให้ได้(@NameIsNovel)
ในทันใดนั้นเอง ความผันผวนประหลาดก็ส่งผ่านห้วงสุญญตา บุรุษในชุดคลุมสีฟ้าซึ่งลอยอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)นั้นก็พลันสลายร่างไปราวกับควันธูป และ(@NameIsNovel)หายวับไปจากจุดเดิม
แทบจะในเวลาเดียวกัน เบื้องหลังเซินลั่ว ณ จุดที่(@NameIsNovel)ไร้ซึ่งระลอกคลื่นพลังปราณเต๋า ร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน
" 'ได้(@NameIsNovel)ตัวแล้ว...' แววแห่งความยินดีในชัยชนะฉายชัดบนใบหน้าของบุรุษในชุดคลุมสีฟ้า ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)แทงใบมี(@NameIsNovel)ดสั้นกึ่งโปร่งใสเข้าใส่หัวใจของเซินลั่วในทันใด"
ใบมี(@NameIsNovel)ดสั้นถูกสลักด้วยลวดลายมนตราอันซับซ้อน และ(@NameIsNovel)แผ่คลื่นพลังผนึกสะกดออกมารอบด้าน เมื่อมันแทงทะลุร่างของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สัมผัสกับโลหิตของเขา(@NameIsNovel) มันก็จะสามารถเปิดใช้งานผนึกได้(@NameIsNovel)ในทันที เพื่อผนึกพลังปราณเต๋าทั้งหมดของเขา(@NameIsNovel)ไว้
ในชั่วขณะนั้น แสงสีทองก็พลันปะทุออกมาจากรอบกายของเซินลั่ว พร้อมกับภาพมายาเจดีย์ทองคำที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า โอบล้อมร่างของเขา(@NameIsNovel)ไว้ตรงกลาง
'แคร้ง!'
ใบมี(@NameIsNovel)ดสั้นของบุรุษในชุดคลุมสีฟ้าฟาดเข้าใส่เงาเจดีย์ทองคำ และ(@NameIsNovel)ถูกดีดกลับในทันใด
---------------