หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 980
ตอนที่ 980 : วิญญาณวารีแห่งแม่น้ำหวงเฉวียน
ตอนที่ 980
เซินลั่วพลันหมุนกายกลับ ตวัดแขนออกไปด้านข้าง แม้เงาของเจดีย์ทองคำมิอาจขัดขวางเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)กลับซัดหมัดหนึ่งเข้าใส่แก้มของบุรุษในชุดคลุมสีฟ้าเต็มแรง
บุรุษชุดฟ้ารู้สึกราวกับถูกพลังหนักหมื่นชั่งกระแทกเข้าอย่างจัง เนื้อแก้มของเขา(@NameIsNovel)ยุบฮวบลงในบัดดล
แม้จะมิมี(@NameIsNovel)โลหิตพุ่งทะลักจากปาก แต่กลับมี(@NameIsNovel)แสงสีเขียวไหลทะลักจากปากและ(@NameIsNovel)จมูกของเขา(@NameIsNovel)ไม่ขาดสาย ร่างพลันลอยละลิ่วถอยหลังออกไปนับพันฉื่อ
ในเพลานั้น เปลวเพลิงสีทองพลันพวยพุ่งจากใต้เจดีย์ทองคำ แผ่ปกคลุมทั่วสองขาของเซินลั่วในฉับพลัน ก่อนจะแผดเผาลงไปเบื้องล่าง ปราณมรณะสีเขียวที่(@NameIsNovel)ปะทุอยู่ก็พลันสลายและ(@NameIsNovel)หดกลับเข้าสู่วังวน
ทว่า(@NameIsNovel)เปลวเพลิงนั้นยังคงไม่ลดละ ไล่ตามลงไปเบื้องล่าง และ(@NameIsNovel)กลืนกินกะโหลกศีรษะสีขาวนั้นทันที
เสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นจากเบื้องล่าง เมื่อเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำสลายปราณมรณะสีเขียวอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของผีสุญญตาก็ยิ่งเลือนรางไร้รูปมากขึ้น จนกระทั่งหายลับไปในที่(@NameIsNovel)สุด
อีกด้านหนึ่ง บุรุษที่(@NameIsNovel)เซินลั่วซัดกลับเข้าไปในผนังภูเขา(@NameIsNovel) มิอาจกล้าเข้าโจมตีอีกครั้งได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)กลับเร่งรวมร่างเข้ากับผนังหินโดยพลัน
“คิดจะหนีรึ?”
เซินลั่วเย้ยหยันพลางเรียกเงาเจดีย์สมบัติที่(@NameIsNovel)ปกคลุมกายกลับ คว้าแส้หกเฉินมาในมือ ซัดกระหน่ำตราประทับภูตจนแหลกละเอียด ก่อนจะทะยานลงไปอย่างดุดัน เหวี่ยงแส้เข้าใส่ผนังหินนั้น
แสงสีดำปะทุวาบขึ้นบนแส้หกเฉิน เงาแส้ที่(@NameIsNovel)ซ้อนทับกันเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ พุ่งทะยานออกไป ระดมฟาดฟันเข้าใส่ผนังหินข้างแม่น้ำไม่หยุดหย่อน
เสียง ‘ครืนๆ’ ดังกึกก้องไม่ขาดสาย พร้อมกับชิ้นส่วนใหญ่ของผนังภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พังทลายลงมา ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิได้(@NameIsNovel)เกิดฝุ่นคละคลุ้งมากนัก และ(@NameIsNovel)ร่างของผียักษ์ผนังภูเขา(@NameIsNovel)ก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว
เซินลั่วขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)สืบสาวต่อ กลับหมุนกายไล่ตามบุรุษชุดฟ้าไปในทันที
หลังจากตราประทับภูตถูกเซินลั่วทำลาย ทั้งได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บจากแรงสะท้อนกลับ ผนวกกับแรงกระแทกจากหมัดของเซินลั่วก่อนหน้านี้ บุรุษชุดฟ้าก็ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว มิอาจคงความองอาจดังเดิมได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หลบหนีตรงรี่ไปเบื้องหน้าแล้ว
เซินลั่วกางแขนกว้าง ใช้เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ พลันแปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงพุ่งทะยานไป
บุรุษชุดฟ้าเมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงความผันผวนอันรุนแรงที่(@NameIsNovel)แผ่มาจากด้านหลัง ก็มิกล้าหันกายกลับไปมอง และ(@NameIsNovel)ด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างก็ดิ่งตรงลงสู่แม่น้ำหวงเฉวียนเบื้องล่างทันที
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ตามมาติดๆ มิได้(@NameIsNovel)ผลีผลามลงสู่ธารน้ำ แต่กลับติดตามจากเบื้องบนอย่างใกล้ชิด ตรวจตราสถานการณ์อย่างระแวดระวัง
น้ำในแม่น้ำหวงเฉวียนใสกระจ่างนัก จะขุ่นมัวก็ต่อเมื่อไปถึงใกล้เขตแดนยมโลกเท่านั้น ยามนี้จึงมองเห็นบุรุษชุดฟ้าที่(@NameIsNovel)กำลังเคลื่อนไปตามกระแสน้ำได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน
ระหว่า(@NameIsNovel)งทาง ไฟเรื่องแสงที่(@NameIsNovel)อยู่ในธารน้ำก็ถูกรวบรวมเข้าสู่แขนเสื้อ และ(@NameIsNovel)ผีวารีที่(@NameIsNovel)พานพบก็ถูกดูดซับเข้าสู่ร่างเช่นกัน บาดแผลบนกายของเขา(@NameIsNovel)ก็กำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า
สายตาของเซินลั่วพลันคมกริบขึ้น ข้อมือพลิกกลับ เจดีย์อันวิจิตรพลันปรากฏขึ้นในฝ่ามือ
“สะกด!”
สิ้นเสียงตะโกนแผ่วเบาจากริมฝีปาก มือพลันพลิกคว่ำลง
เจดีย์อันวิจิตรในฝ่ามือก็ระเบิดแสงเทวะเจิดจ้าในฉับพลัน พุ่งดิ่งตรงไปยังบุรุษเบื้องล่าง
วงแหวนแสงซ้อนทับกันกระเพื่อมคลื่นออกไปจากใต้เจดีย์ ขับไล่ธารน้ำส่วนใหญ่ออกไปจากแม่น้ำหวงเฉวียนในบัดดล ทำให้บุรุษชุดฟ้าถูกเปิดเผยอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ถูกกดทับลงไปยังก้นแม่น้ำอย่างรุนแรง
เห็นดังนั้น เซินลั่วก็ใช้เคล็ดวิชาควบคุมน้ำ หยุดการไหลเวียนของแม่น้ำหวงเฉวียน ก่อนจะทะยานลงไปพร้อมแส้หกเฉินในมือ
กดแส้เรียวยาวจ่อที่(@NameIsNovel)ลำคอของบุรุษชุดฟ้า พลางเอ่ยถามว่า(@NameIsNovel) “เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร และ(@NameIsNovel)เหตุใดจึงขวางทางข้า?”
บุรุษชุดฟ้าขมวดคิ้วมุ่นเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยสิ่งใด
เซินลั่วพลันขมวดคิ้ว แสงจากเจดีย์อันวิจิตรที่(@NameIsNovel)กดทับบุรุษผู้นั้นพลันรุนแรงขึ้น พลังมหาศาลก็ปะทุออกจากหอคอย กดทับลงไปยังเบื้องล่าง
เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะดังมาจากทรวงอกของบุรุษชุดฟ้า และ(@NameIsNovel)อกของเขา(@NameIsNovel)ก็ยุบฮวบลงอย่างหนัก
“ข้าคือ… ข้าคือเทพแห่งน้ำของแม่น้ำหวงเฉวียนสายนี้” บุรุษชุดฟ้ากล่าวด้วยสีหน้าซีดเผือดอย่างเร่งร้อน
“แม่น้ำหวงเฉวียนมี(@NameIsNovel)เทพแห่งน้ำด้วยรึ?” เซินลั่วเอ่ยด้วยความประหลาดใจ
ข้าไม่เคยล่วงรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย
“แม้แม่น้ำหวงเฉวียนจะมี(@NameIsNovel)เทพแห่งน้ำคอยควบคุมดูแล แต่บัดนี้ทั้งราชสำนักสวรรค์และ(@NameIsNovel)ยมโลกล้วนล่มสลายไปแล้ว เหตุใดท่านจึงยังคงมี(@NameIsNovel)ชีวิตรอดอยู่ได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้? และ(@NameIsNovel)เหตุใดท่านจึงโจมตีข้า?” เซินลั่วเอ่ยถามอย่างเย็นชา
“เมื่อเผ่าปีศาจยึดครองยมโลก ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงวิญญาณเร่ร่อนตนหนึ่ง ด้วยเพราะข้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้ชี้นำเส้นทาง พวกมันจึงมิได้(@NameIsNovel)สังหารข้า
พวกมันจึงมอบแม่น้ำหวงเฉวียนแปดร้อยลี้สายนี้ให้แก่ข้า พร้อมทั้งบัญชาอย่างเคร่งครัดให้ข้าสังหารสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตมิใช่ปีศาจทั้งหมด” บุรุษชุดฟ้าอธิบายอย่างระมัดระวัง
“เจ้าได้(@NameIsNovel)รับความชอบจากการนำทางให้เผ่าปีศาจรึ?” แววสังหารฉายวาบในดวงตาของเซินลั่ว
“เซียนสวรรค์ โปรดระงับโทสะของท่าน เผ่าปีศาจมี(@NameIsNovel)พลังอำนาจล้นฟ้า ยามนั้น ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงวิญญาณเร่ร่อนตนหนึ่ง จะกล้าขัดขืนพวกมันได้(@NameIsNovel)อย่างไรกันเล่า?
นอกจากนี้ แม้จะไม่มี(@NameIsNovel)ข้านำทาง พวกมันก็สามารถบุกรุกยมโลกได้(@NameIsNovel)เช่นกัน” บุรุษชุดฟ้ากล่าวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
เซินลั่วขมวดคิ้วแต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ติดใจประเด็นนี้อีก ยังคงเอ่ยถามต่อไปว่า(@NameIsNovel) “ในช่วงไม่กี่วันที่(@NameIsNovel)ผ่านมานี้ มี(@NameIsNovel)ความไม่สงบใดๆ ในยมโลกหรือไม่?”
“ความไม่สงบรึ… ท่านกำลังหมายถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อนที่(@NameIsNovel)กลุ่มเซียนมนุษย์ผู้รอดชีวิตบุกเข้าโจมตียยมโลกใช่หรือไม่?” บุรุษชุดฟ้าตอบกลับอย่างรวดเร็ว
“พวกนั้นบุกเข้าโจมตียยมโลก พวกนั้นเป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่?” เซินลั่วซักไซ้
“ข้า… ข้าไม่ล่วงรู้ ข้าจะกล้าเข้าไปยุ่มย่ามในเหตุการณ์เช่นนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไรกันเล่า? มี(@NameIsNovel)เพียงเจ้าผีศพหินนั่นที่(@NameIsNovel)กลับมาเล่าให้ฟัง มันกล่าวว่า(@NameIsNovel)ผู้นำเป็น(@NameIsNovel)ชายชราเคราขาวที่(@NameIsNovel)ทรงพลังยิ่งนัก
และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงอีกผู้หนึ่งด้วย ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไรก็ตาม พวกนั้นมี(@NameIsNovel)จำนวนไม่น้อยเลย และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าพวกนั้นก็เอาชนะท่านเขา(@NameIsNovel)ดำ…
ไม่ใช่สิ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำผู้นั้น” บุรุษชุดฟ้าตอบหลังจากลังเลเล็กน้อย
“มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำรึ?” เซินลั่วพลันตกตะลึงชั่วขณะ
เมื่อครั้งเคยนิมิตเข้าไปในยมโลกก่อนหน้านี้ ก็ถูกมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำไล่ล่า แต่ยามนั้น มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำอยู่ในระดับก่อกำเนิดเท่านั้น เขา(@NameIsNovel)จะคู่ควรแก่การถูกเรียกว่า(@NameIsNovel) ‘ท่าน’ โดยบุรุษเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)อย่างไรกันเล่า?
“ท่านไม่ล่วงรู้หรือ เดิมทีมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำเป็น(@NameIsNovel)เพียงราชาผีระดับก่อกำเนิดเท่านั้น แต่ต่อมาด้วยเหตุผลบางประการที่(@NameIsNovel)มิอาจหยั่งรู้ได้(@NameIsNovel) ก็ได้(@NameIsNovel)รับความโปรดปรานจากเผ่าปีศาจ
จึงได้(@NameIsNovel)รับการถ่ายทอดปราณอสูรของฉือโหยว ทำให้ระดับการบำเพ็ญเพียรพุ่งสูงขึ้นถึงจุดสูงสุดของเซียนแท้” ชิงหลูคล้ายเดาความคิดของเซินลั่วออก จึงรีบอธิบาย
“เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น? พวกนั้นเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” เซินลั่วเอ่ยถาม มิได้(@NameIsNovel)สนใจหัวข้อก่อนหน้าเป็น(@NameIsNovel)พิเศษนัก และ(@NameIsNovel)ยังคงซักไซ้ต่อไป
“ผีศพหินมิได้(@NameIsNovel)เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ข้าได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ภายหลัง มี(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญจากเผ่าปีศาจมาเสริมกำลัง และ(@NameIsNovel)ขับไล่พวกนั้นเข้าไปในนรกสิบแปดขุม
ทว่า(@NameIsNovel)พวกนั้นถูกผลักเข้าไปในขุมใดโดยเฉพาะ ข้าไม่ล่วงรู้จริงๆ” บุรุษชุดฟ้ากล่าวด้วยแววตาสั่นไหว
“ตราบใดที่(@NameIsNovel)พวกนั้นยังไม่ตาย นั่นก็ยังนับว่า(@NameIsNovel)ดี…” เซินลั่วรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยกับข่าวนี้
“เซียนสวรรค์ ข้ามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาทำร้ายท่านจริงๆ หลังจากที่(@NameIsNovel)ท่านลงทัณฑ์ข้าเล็กน้อยก่อนหน้านี้ ข้าก็คอยตามหลังท่านอย่างระมัดระวัง
ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านเคลื่อนออกจากระยะของแม่น้ำหวงเฉวียน ข้าก็จะถือว่า(@NameIsNovel)ทำหน้าที่(@NameIsNovel)ของข้าเสร็จสิ้นแล้ว ใครจะล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าพวกโง่เขลาเบาปัญญาอย่างผีศพหินและ(@NameIsNovel)กะโหลกสกปรก จะพยายามจับท่านเพื่อเอาใจเผ่าปีศาจกันเล่า?
ข้าถูกลากเข้ามาพัวพันในเรื่องนี้ จึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องลงมือ ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเมตตาไว้ชีวิตข้า” บุรุษชุดฟ้ากล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น
“เจ้า… สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตที่(@NameIsNovel)ตายแล้ว ยังจะเอ่ยถึงเส้นทางแห่งชีวิตอยู่อีกรึ?” เซินลั่วเย้ยหยัน
เขา(@NameIsNovel)ไม่เชื่อคำพูดของบุรุษชุดฟ้าแม้แต่คำเดียว ผู้โจมตีทั้งสาม… ไม่สิ ผีทั้งสามตนที่(@NameIsNovel)ซุ่มโจมตีเขา(@NameIsNovel)เมื่อครู่นี้ โดยมี(@NameIsNovel)บุรุษชุดฟ้าผู้นี้เป็น(@NameIsNovel)คนแรกที่(@NameIsNovel)ตรวจพบการมาของเขา(@NameIsNovel) ดูคล้ายว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ผู้เรียกอีกสองตนมาเพื่อวางกับดักซุ่มโจมตีบนเส้นทางเบื้องหน้าโดยเฉพาะ
“เซียนสวรรค์ ข้าขอเสนอแนะท่าน อย่าได้(@NameIsNovel)ไปที่(@NameIsNovel)นั่นเลยจริงๆ
นับตั้งแต่เผ่าปีศาจยึดครอง ยมโลกก็ตกอยู่ในความวุ่นวายทั่วหย่อมหญ้า นรกสิบแปดขุมมิได้(@NameIsNovel)รับการจัดการดูแล และ(@NameIsNovel)มิมี(@NameIsNovel)ผู้ใดล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)พวกมันกลายเป็น(@NameIsNovel)เช่นไรไปแล้ว ผู้ที่(@NameIsNovel)เข้าไปในนั้นย่อมมี(@NameIsNovel)โอกาสรอดชีวิตน้อยมาก
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ยังมี(@NameIsNovel)ผู้ทรงพลังระดับกลางของไท่อี่ และ(@NameIsNovel)แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับปลาย ประจำการอยู่ในยมโลก ท่านจะเข้าไปมิได้(@NameIsNovel)โดยเด็ดขาด” บุรุษชุดฟ้าแนะนำเซินลั่วอย่างจริงจัง ดูคล้ายจะทำไปเพราะความห่วงใยในตัวเขา(@NameIsNovel)
------------------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา