ตอนที่ 981 : นำทาง

เมื่อเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินถ้อยคำเหล่านั้น พลันบังเกิดความคิดหนึ่งขึ้นในใจ "นี่ช่างเป็น(@NameIsNovel)ปัญหาเสียจริง"

ด้วยพละกำลังในยามนี้ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ร่ำเรียนคัมภีร์สวรรค์ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจดีย์อันวิจิตรหนุนช่วย เขา(@NameIsNovel)ย่อมพอจะต่อกรกับยอดฝีมือระดับไท่อี่ขั้นกลางได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)แน่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อย่างน้อยที่(@NameIsNovel)สุดก็ย่อมไม่ต้องวิตกเรื่องชีวิตตน ทว่า(@NameIsNovel)หากต้องเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ไท่อี่ขั้นปลาย การคิดจะหลบหนีก็ยังเป็น(@NameIsNovel)ปัญหาใหญ่อยู่ดี

[Source: NameIsNovel] "ท่านรู้วิธีใดที่(@NameIsNovel)จะเลี่ยงผ่านเหล่าอสูรที่(@NameIsNovel)เฝ้ายามอยู่และ(@NameIsNovel)ตรงเข้าไปในนรกภูมิได้(@NameIsNovel)หรือไม่?" เซินลั่วจ้องมองบุรุษชุดคลุมฟ้าพลางเอ่ยถาม

"อึก..." บุรุษชุดคลุมฟ้าลังเล

"พูดมาเถอะ" เซินลั่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "การเลี่ยงผ่านเหล่าอสูรแล้วตรงเข้าไปในนรกภูมิ นั้น...มิใช่ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)" บุรุษชุดคลุมฟ้ากล่าวเสียงสั่น

"แต่เส้นทางเช่นนั้นอันตรายอย่างยิ่งยวด เทียบเท่ากับการปะทะกับเหล่าอสูรซึ่งหน้า หรืออาจจะ...เลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)การฝ่าฟันเข้าไปเสียอีก"

"เล่าถึงอันตรายเหล่านั้นมา" ความสนใจของเซินลั่วถูกจุดประกาย เขา(@NameIsNovel)กดดันเร่งรัดให้บอกกล่าว

"สิ่งที่(@NameIsNovel)เซียนสวรรค์อาจไม่ทราบ คือพ้นจากปลายถนนแม่น้ำหวงเฉวียนในยมโลก ยังมี(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)พิเศษแห่งหนึ่งนามว่า(@NameIsNovel) 'วงกตนรก' หากสามารถผ่านวงกตนี้ไปได้(@NameIsNovel)สำเร็จ ย่อมจะเข้าถึงนรกภูมิได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel)ภายในวงกตนั้นเต็มไปด้วยอันตรายนานัปการ การบุกรุกเข้าไปอย่างไม่ไตร่ตรองย่อมนำไปสู่ความตายอย่างไม่ต้องสงสัย

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น แม้จะสามารถผ่านไปได้(@NameIsNovel) ก็จะไปถึงนรกภูมิชั้นที่(@NameIsNovel)สิบแปด ซึ่งการคิดจะกลับออกมาอีกครั้งนั้นย่อมยากยิ่งกว่า(@NameIsNovel)หลายเท่า" บุรุษชุดคลุมฟ้าอธิบายด้วยสีหน้าทุกข์ตรม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันขมวดเข้าหากัน

[Source: NameIsNovel] หากถ้อยคำของอีกฝ่ายเป็น(@NameIsNovel)ความจริง เส้นทางนี้อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)การต่อสู้ฝ่าฟันจากถนนหวงเฉวียนเสียอีก

"ว่า(@NameIsNovel)แต่ ผู้ใดที่(@NameIsNovel)กำลังเฝ้ายมโลก อยู่ในยามนี้?" เซินลั่วถามอีกครา

"ข้าไม่ทราบจำนวนที่(@NameIsNovel)แน่ชัด" บุรุษชุดคลุมฟ้า กล่าวเสียงแผ่ว [Source: NameIsNovel]

"แต่พวกเขา(@NameIsNovel) นำโดยจอมราชันเก้าหมิง ภายใต้การบังคับบัญชามี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญวิชาชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตายหลายคน ทั้งยังมี(@NameIsNovel)มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำที่(@NameIsNovel)เคยพ่ายแพ้และ(@NameIsNovel)หลบหนีไปก่อนหน้านั้น..."

เซินลั่วพลันไร้ถ้อยคำ ด้วยกองกำลังเช่นนี้ที่(@NameIsNovel)เฝ้ายมโลก การทะลวงฝ่าด้วยพละกำลังจึงเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel) แม้แต่การลอบแทรกซึมอย่างเงียบงันก็ดูจะแทบไร้หนทาง

เช่นนั้นแล้ว การลองเสี่ยงกับวงกตนรก...นับเป็น(@NameIsNovel)โอกาสที่(@NameIsNovel)น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)งั้นหรือ?

"มี(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)ของวงกตนรกนี้หรือไม่?" เซินลั่วถามพลางขมวดคิ้ว

"เซียนสวรรค์ ท่าน...ท่านตั้งใจจะฝ่าวงกตนี้จริงๆ หรือขอรับ?" บุรุษชุดคลุมฟ้าอุทานด้วยความตกตะลึง

"มี(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)จริงๆ หรือ?" เซินลั่วถามรวดเร็ว

"มี(@NameIsNovel)...มี(@NameIsNovel)ขอรับ แต่ข้ามิได้(@NameIsNovel)ครอบครองมัน มันอาจจะอยู่ใน...ถ้ำของ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ" บุรุษชุดคลุมฟ้าลังเลเอ่ย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] "ถ้ำแห่งนั้นอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด? พาข้าไปที่(@NameIsNovel)นั่น" เซินลั่วสั่งเสียงเย็นชา

"เซียนสวรรค์ ข้า..." บุรุษชุดคลุมฟ้าเผยสีหน้าขมขื่น [Source: NameIsNovel]

"พอได้(@NameIsNovel)แล้วกับวาจาอันไร้สาระของเจ้า จงทำตนให้มี(@NameIsNovel)ประโยชน์ในยามที่(@NameIsNovel)ยังทำได้(@NameIsNovel) มิฉะนั้นอย่าหาว่า(@NameIsNovel)ข้าลงมือทำลายเจ้าโดยมิได้(@NameIsNovel)ตั้งใจ" บนแส้หกเฉินของเซินลั่วพลันมี(@NameIsNovel)แสงสีดำทอประกายเข้มขึ้นยามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เอ่ยข่มขู่

[Source: NameIsNovel] "ไม่...ไม่ขอรับ...นายท่าน ข้าจะพาท่านไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะพาท่านไปเดี๋ยวนี้เลย" บุรุษชุดคลุมฟ้าอ้อนวอนขอชีวิต

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็เก็บเจดีย์อันวิจิตรที่(@NameIsNovel)กดทับบุรุษชุดคลุมฟ้าอยู่ ใช้แส้หกเฉินยกปลายคางอีกฝ่าย พลางดึงร่างเขา(@NameIsNovel)ให้ลอยขึ้นจากพื้น [Source: NameIsNovel]

"อย่าเล่นตุกติกใดๆ เจ้ามี(@NameIsNovel)โอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น" เซินลั่วกล่าวอย่างเย็นชา

"เรือนผีของมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำอยู่ใกล้กับแม่น้ำหวงเฉวียนขอรับ มิไกลจากสะพานไน่เหอและ(@NameIsNovel)ด่านประตูผี หากเซียนสวรรค์ตรงไปที่(@NameIsNovel)นั่นอย่างบุ่มบ่าม เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)สูงที่(@NameIsNovel)ท่านจะถูกตรวจพบ" บุรุษชุดคลุมฟ้าคร่ำครวญอย่างระแวดระวัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น แค่นำทางไป" เซินลั่วกล่าว

ว่า(@NameIsNovel)แล้ว พลันมี(@NameIsNovel)แสงเรืองรองบางเบาสั่นไหวทั่วร่างยามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เปิดใช้เคล็ดวิชาเสวียนกงแปดภพเก้าชั้น ร่องรอยปราณทั้งหมดของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเลือนหาย ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มเลือนรางไร้ตัวตน ปราณภูตผีพวยพุ่งออกจากกาย และ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณคนตาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นเช่นนี้ บุรุษชุดคลุมฟ้าก็ขยี้ตาอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่(@NameIsNovel)เห็น หากมิได้(@NameIsNovel)เห็นการแปลงกายของเซินลั่วด้วยตาตนเอง ก็คงยากยิ่งที่(@NameIsNovel)จะยอมรับว่า(@NameIsNovel)วิญญาณที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เบื้องหน้านั้นคือร่างจำแลงของบุรุษผู้นี้ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"เจ้ามัวตะลึงอะไรอยู่? นำทางไป" เซินลั่วเอ่ยดุเสียงต่ำ

บุรุษชุดคลุมฟ้าสะท้านเล็กน้อย พลางเอ่ยด้วยความหวาดกลัว "เซียนสวรรค์ ด้วยเคล็ดวิชาแปลงกายเช่นนี้ เหตุใดท่านมิคิดลอบแทรกซึมเข้าไปด้วยตนเองเล่า? แน่นอนว่า(@NameIsNovel)เหล่าอสูรอาจจะมิสังเกตเห็นด้วยซ้ำ"

เป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายย่อมไม่ต้องการนำทางเซินลั่ว ไม่ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะถูกค้นพบหรือไม่ก็ตาม โอกาสที่(@NameIsNovel)ตนเองจะเสียชีวิตนั้นมี(@NameIsNovel)สูงยิ่ง ความเสี่ยงนั้นสูงส่งเกินไป เขา(@NameIsNovel)จึงอยากให้เซินลั่วดำเนินการด้วยตนเองมากกว่า(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "พอได้(@NameIsNovel)แล้วกับวาจาเหลวไหลของเจ้า เคล็ดวิชาแปลงกายของข้ามิใช่เรื่องยากที่(@NameIsNovel)จะหลอกล่อยอดฝีมือไท่อี่ทั่วไปได้(@NameIsNovel) แต่กับจิ่วโยว...รีบนำทางไปนำแผนที่(@NameIsNovel)มา!" เซินลั่วพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แม้ว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพีจะทรงพลังอย่างแท้จริง แต่จิ่วโยวในฐานะหนึ่งในนายพลของฉือโยวและ(@NameIsNovel)ผู้หนุนช่วยสำคัญในการฟื้นคืนชีพของฉือโยว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) มี(@NameIsNovel)ทั้งพละกำลังและ(@NameIsNovel)ฐานะที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)สิบสองขุนพลอสูรทั่วไปนัก ย่อมไม่อาจรับประกันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะมิมี(@NameIsNovel)วิธีการพิเศษหรือศาสตราเวทบางอย่าง แทนที่(@NameIsNovel)จะเผชิญกับความเสี่ยงอันใหญ่หลวงเช่นนั้น เหตุใดจะไม่เลือกเส้นทางอื่น?

นอกจากนี้ ตราบใดที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)มา ความยากลำบากของวงกตนรกจะไม่ถูกแก้ไขได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดายหรอกหรือ?

"ก็ได้(@NameIsNovel)ขอรับ แต่ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ระหว่า(@NameIsNovel)งทางนี้ เซียนสวรรค์จะแสร้งเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณที่(@NameIsNovel)ข้านำทางไป โปรดอย่าทำการเคลื่อนไหวอันผิดวิสัยอื่นใด เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจพบจากผู้อื่น" บุรุษชุดคลุมฟ้าซึ่งยอมจำนนต่อชะตากรรมของตนกล่าวเตือน

เซินลั่วพลันนึกบางสิ่งออก ด้วยการสั่นไหวของร่าง เขา(@NameIsNovel)ก็กลับคืนสู่ร่างเดิมของตน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

"เซียนสวรรค์ ไว้ชีวิตข้าด้วย! ไว้ชีวิตข้าด้วยขอรับ..." บุรุษชุดคลุมฟ้าคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังเปลี่ยนใจ ก็พลันตื่นตระหนกจนขวัญหนีดีฝ่อในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"ข้าเกือบลืมไป ยังมี(@NameIsNovel)ภัยคุกคามที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่อีก" เซินลั่วกล่าวพลางเหลือบมองอีกฝ่าย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในชั่วพริบตาต่อมา ร่างของเซินลั่วก็หายวับไปจากจุดนั้น และ(@NameIsNovel)หลังจากนั้นไม่นาน เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากระยะหลายสิบจั้ง

บุรุษชุดคลุมฟ้าเดิมทีคิดจะฉวยโอกาสหลบหนี แต่หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน เขา(@NameIsNovel)ก็ล้มเลิกความคิดนั้น เขา(@NameIsNovel)มองไปยังทิศทางนั้นและ(@NameIsNovel)เห็นร่างผีศพหินถูกบดขยี้อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเซินลั่ว จิตวิญญาณเทวะชิ้นสุดท้ายของมันก็แหลกละเอียดเป็น(@NameIsNovel)ผงธุลี ส่งความเย็นเยียบยะเยือกลงไปถึงไขสันหลัง

"เจ้าผีศพหินโง่เขลานั่นไม่คิดจะหลบหนี ยังกล้าเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ... ก็หัวของมันทำด้วยหินแต่แรก มิมี(@NameIsNovel)ความฉลาดเลยสักนิด" บุรุษชุดคลุมฟ้าสบถกับตนเองในลำคอ พลางรู้สึกโล่งใจอยู่บ้างที่(@NameIsNovel)ตนเองมิได้(@NameIsNovel)หลบหนีไป

ในชั่วพริบตา เซินลั่วก็กลับมายืนข้างกาย และ(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์อย่างรวดเร็ว กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณเร่ร่อนอีกครา

บุรุษชุดคลุมฟ้าเช็ดเหงื่อเย็นที่(@NameIsNovel)ผุดพรายอย่างไร้ตัวตนบนหน้าผาก พลางรีบนำทางไปเบื้องหน้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

"เดี๋ยวก่อน" เซินลั่วพลันเอ่ยขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) บุรุษชุดคลุมฟ้าพลันตึงเครียดและ(@NameIsNovel)หันกายกลับมามอง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วหยิบธงภูตทมิฬออกมาอย่างไม่แยแส เขย่ามันเบาๆ พลันมี(@NameIsNovel)แสงสีดำพวยพุ่ง เมื่อเงาร่างภูตผีปรากฏขึ้นทีละตน ล้วนเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณเดียวกันกับที่(@NameIsNovel)รวมตัวกันอยู่ ณ ทางข้ามแม่น้ำหวงเฉวียนก่อนหน้านี้

วิญญาณเหล่านี้ปรากฏอยู่เหนือผิวน้ำแม่น้ำหวงเฉวียน ส่วนใหญ่มิใช่ผีน้ำที่(@NameIsNovel)จะจมลงสู่แม่น้ำ ดังนั้นเช่นเดียวกับเซินลั่ว พวกมันจึงลอยอยู่ในห้วงสุญญากาศ

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วกระซิบสองสามคำกับบุรุษชุดคลุมฟ้า ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้าหงึกๆ อย่างต่อเนื่อง

เมื่อเห็นเซินลั่วซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหมู่ผี บุรุษชุดคลุมฟ้าก็เริ่มประสานอิน ร่ายมนตร์คาถา พลางกวักมือเรียกในห้วงอากาศ พลังอันไร้รูปพัดผ่านวิญญาณเหล่านั้นราวกับสายลม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] วิญญาณที่(@NameIsNovel)เคยสับสนงุนงงบัดนี้มี(@NameIsNovel)ประกายจางๆ ในดวงตา ภายใต้การนำทางของบุรุษชุดคลุมฟ้า พวกมันก็ล่องลอยไปยังกระแสน้ำตอนล่างของแม่น้ำหวงเฉวียน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ---------------