ตอนที่ 982 : เรือนเขาดำเฒ่า

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายในชุดคลุมสีฟ้าเดินทางเลียบแม่น้ำหวงเฉวียนกว่า(@NameIsNovel)สิบลี้ จนกระทั่งพบกับขบวนทัพผี ซึ่งนำโดยบุรุษปีศาจผิวสีม่วงผู้หนึ่ง

เมื่อเห็นทั้งสองเข้ามาใกล้ ชิงหลูแรกเริ่มก็ดีใจ ทว่า(@NameIsNovel)ไม่นานก็บังเกิดความผิดหวังขึ้นในใจ ตระหนักดีว่า(@NameIsNovel)บุรุษปีศาจผู้นี้ในระดับกลางของเซียนแท้ มิใช่คู่ต่อสู้ของเซินลั่วเลยแม้แต่น้อย

“ชิงหลู เมื่อครู่ ต้นน้ำมี(@NameIsNovel)ผู้ใดห้ำหั่นกันรึ?” บุรุษปีศาจถามอย่างหยาบคาย

“เป็น(@NameIsNovel)ไอ้ผีศพหินโง่เง่านั่น มันเห็นว่า(@NameIsNovel)ข้านำพาดวงวิญญาณเร่ร่อนมามิใช่น้อย จึงคิดฉกฉวยพวกมันไปเป็น(@NameIsNovel)อาหาร แต่ข้าก็สั่งสอนมันจนรู้สำนึก และ(@NameIsNovel)ขับไล่มันไปเสียแล้ว” ชิงหลูตอบตามคำแนะนำของเซินลั่ว

“ต้องมาห้ำหั่นแย่งชิงเศษซากดวงวิญญาณเยี่ยงสุนัขจรจัด... จะบอกให้รู้ไว้ พวกเหล่าวิญญาณในแดนนรกทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว และ(@NameIsNovel)กระหายที่(@NameIsNovel)จะหลบหนีออกไปให้ได้(@NameIsNovel) ท่านเขา(@NameIsNovel)ดำเองก็ไปให้การสนับสนุนแล้วเช่นกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พวกเจ้าจงเฝ้าระวังแม่น้ำหวงเฉวียนให้ดี หากเกิดปัญหาใดขึ้นมา จะต้องถูกลงทัณฑ์สถานหนัก” บุรุษปีศาจกล่าวอย่างดูแคลนเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น

“เข้าใจแล้ว” ชิงหลูตอบรับพลางก้มศีรษะลง กำหมัดแน่น และ(@NameIsNovel)ขบฟันเข้าหากันอย่างลับๆ

เมื่อเห็นเช่นนี้ บุรุษปีศาจผู้นั้นก็มิได้(@NameIsNovel)สนใจอันใดอีก ยังคงเคลื่อนทัพผีของตนมุ่งหน้าสู่ต้นน้ำต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่ออีกฝ่ายเลือนหายไปในระยะไกล ชิงหลูก็ยังคงนิ่งเงียบ และ(@NameIsNovel)นำพาดวงวิญญาณหมู่ใหญ่ไปยังยมโลก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม กระแสน้ำเบื้องหน้าก็เริ่มเอื่อยเฉื่อยลง และ(@NameIsNovel)สายน้ำหวงเฉวียนก็ยิ่งขุ่นมัวมากขึ้นทุกขณะ เซินลั่วทอดสายตาจากท่ามกลางฝูงผีไปเบื้องหน้า พบทะเลสาบขนาดใหญ่พอประมาณปรากฏอยู่กลางลำน้ำ

ใจกลางทะเลสาบ มี(@NameIsNovel)วังวนสีน้ำตาลเหลืองพร้อมกับสายน้ำสีเหลืองที่(@NameIsNovel)เดือดพล่านหมุนวนอยู่ภายใน พร้อมทั้งปลดปล่อยคลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงแผ่ซ่านออกมา [Source: NameIsNovel]

“ยมโลกมาถึงแล้ว…”

ท่ามกลางบรรยากาศอันแปลกประหลาด พลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงชิงหลูกล่าวว่า(@NameIsNovel) “ท่านเซียนสวรรค์ เรือนผีริมยมโลกแห่งนั้นคือที่(@NameIsNovel)พำนักของ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ

[Source: NameIsNovel] เดิมทีเขา(@NameIsNovel)ควรจะพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บที่(@NameIsNovel)นั่น หลังจากถูกกลุ่มชนเหล่านั้นทำร้าย แต่ดูจากลักษณะแล้ว คล้ายว่า(@NameIsNovel)เพิ่งจะถูกเรียกตัวไปเมื่อไม่นานมานี้เช่นกัน”

“เรื่องนั้นข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาบอกกล่าว ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินมาบ้างแล้วก่อนหน้านี้ แต่เพื่อความแน่ใจ เจ้าจงไปที่(@NameIsNovel)คฤหาสน์ของเขา(@NameIsNovel)ก่อนเพื่อสอบถาม ข้าต้องการจะตรวจสอบยืนยันอีกครั้ง” เซินลั่วพยักหน้าพลางกล่าว

“ท่านเซียนสวรรค์ ข้ามิได้(@NameIsNovel)คุ้นเคยกับท่านเขา(@NameIsNovel)ดำมากนัก และ(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์โดยตรงกับท่าน หากข้าเข้าไปอย่างบุ่มบ่าม เกรงว่า(@NameIsNovel)…” ชิงหลูบังเกิดความลังเลเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น

“หากตอนนี้ท่านเขา(@NameIsNovel)ดำมิได้(@NameIsNovel)อยู่ในคฤหาสน์ เจ้าก็แค่ไปเพื่อยืนยันเท่านั้นเอง เจ้ามิเต็มใจที่(@NameIsNovel)จะทำแม้เพียงเรื่องแค่นั้นรึ หรือเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การหลอกลวงใดแอบแฝงอยู่เบื้องหลัง?” น้ำเสียงของเซินลั่วพลันเย็นเยียบลง

“มิกล้าขอรับ! โปรดวางใจเถิด ท่านเซียนสวรรค์ มิมี(@NameIsNovel)การหลอกลวงใดแอบแฝงอยู่ทั้งสิ้น โปรดรอชั่วครู่ ข้าจะไปยืนยันเดี๋ยวนี้เลย” ชิงหลูรีบตอบกลับในทันใด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรีบร้อน ข้าจะไปพร้อมเจ้า” เซินลั่วกล่าว แยกตัวออกจากเหล่าผี เพื่อติดตามชิงหลูไป

“ขอรับ” ชิงหลูได้(@NameIsNovel)แต่สบถในใจ แต่ก็มิกล้าปริปากกล่าวอันใดออกมา

ในเมื่อไร้ทางเลือกอื่น ชิงหลูจึงโบกมือ กระตุ้นให้ดวงวิญญาณทั้งหมดเดินทางมุ่งหน้าสู่ยมโลกด้วยตนเอง ขณะที่(@NameIsNovel)ตนกับเซินลั่วลงจากเรือ ลอยละล่องไปยังเรือนผีซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบ

ประตูบานใหญ่ของเรือนผีปิดสนิทแน่นหนา มิมี(@NameIsNovel)ผู้คุมเฝ้าอยู่ภายนอก เบื้องบนประตูสีชาดบานนั้น แขวนโคมไฟสีขาวสองดวง มี(@NameIsNovel)ตัวอักษร ‘เขา(@NameIsNovel)ดำ’ เขียนเอาไว้ ปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและ(@NameIsNovel)มืดมิดออกมา

“ผีน้ำแห่งแม่น้ำหวงเฉวียน ชิงหลู ขอเข้าพบท่านเขา(@NameIsNovel)ดำ” ชิงหลูร้องเรียกอยู่เบื้องหน้าประตู

ภายในคฤหาสน์พลันเงียบสงัด มิมี(@NameIsNovel)ผู้ใดตอบรับ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ชิงหลูขมวดคิ้วเล็กน้อย ในเมื่อไร้ทางเลือกอื่นใด จึงร้องเรียกซ้ำอีกสองครา ก่อนที่(@NameIsNovel)ประตูสีชาดบานใหญ่จะค่อยๆ แง้มออกช้าๆ พร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าดอันน่าขนลุก

บุรุษชราหลังค่อมผู้หนึ่งปรากฏกายออกมาจากภายในบานประตู ใบหน้าซีดเผือดราวเถ้าถ่าน เหี่ยวย่นลึก และ(@NameIsNovel)แลดูแห้งกรังยิ่งนัก

ดวงตาของเซินลั่วลึกล้ำ ดุจห้วงเหวอำพรางประกายคมคายที่(@NameIsNovel)ควรจะมี(@NameIsNovel)อยู่ เขา(@NameIsNovel)สำรวจชายชราผู้นั้น และ(@NameIsNovel)สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)มิเพียงแต่ผิวพรรณบนใบหน้าจะเหี่ยวย่นลึกจนเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดเท่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)เสื้อผ้าบนกายของอีกฝ่ายก็ยังดูยับย่น ยับเยิน และ(@NameIsNovel)ทรุดโทรมไม่ต่างกัน [Source: NameIsNovel]

“นายท่านมิได้(@NameIsNovel)พำนักอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ กลับไปเถิด” บุรุษชราหลังค่อมกล่าว น้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)แห้งผาก เช่นเดียวกับส่วนอื่น ๆ ในกาย ปราศจากความผันผวนทางอารมณ์ใด ๆ

“เช่นนั้นข้าขอตัวลา…”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ก่อนที่(@NameIsNovel)ชิงหลูจะได้(@NameIsNovel)กล่าวจบท่า ร่างร่างหนึ่งพลันพุ่งวาบออกไป

เพียงชั่วพริบตาต่อมา รอยแยกก็ฉีกขาดจากกลางกระหม่อมของชายชราลงไปจนจรดปลายเท้า ผ่าร่างของเขา(@NameIsNovel)แยกออกเป็น(@NameIsNovel)สองซีก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ฝ่ามือข้างหนึ่งพลันทะลวงผ่านร่างของชายชราที่(@NameIsNovel)แยกออกจากกัน ฉกฉวยยันต์ที่(@NameIsNovel)เพิ่งเริ่มลุกไหม้จากมุมหนึ่งของร่างนั้น แล้วห่อหุ้มมันไว้ด้วยชั้นแสงสีทอง กักเก็บมันไว้ในฝ่ามือ

ยันต์นั้นเมื่อถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง พลันแข็งค้างอยู่กับที่(@NameIsNovel) แม้เปลวไฟจะยังมิได้(@NameIsNovel)มอดดับลงโดยสิ้นเชิง แต่ก็หยุดการลุกลามไปในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ชิงหลูอ้าปากค้างเล็กน้อย ตกตะลึงกับการเคลื่อนไหวอันว่องไวฉับพลันของเซินลั่ว ทว่า(@NameIsNovel)ก็รู้สึกโชคดีที่(@NameIsNovel)ตนมิได้(@NameIsNovel)กระทำการโง่เขลาอันใดลงไป มิเช่นนั้นเซินลั่วคงสามารถปลิดชีพตนได้(@NameIsNovel)ในทันที ก่อนที่(@NameIsNovel)ตนจะได้(@NameIsNovel)ทันส่งสัญญาณเตือนภัยใดๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือบุรุษชราหลังค่อมที่(@NameIsNovel)ถูกเซินลั่วฉีกเป็น(@NameIsNovel)สองซีกนั้น มิได้(@NameIsNovel)หลั่งเลือดหรือปลดปล่อยพลังวิญญาณใดๆ ออกมาเลย กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)หุ่นกระดาษสองตัวในทันที แล้วจึงเริ่มลุกไหม้ขึ้นเอง

“หุ่นกระดาษ… ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ท่านเขา(@NameIsNovel)ดำเป็น(@NameIsNovel)คนขี้ระแวงแต่กำเนิด แต่ไม่คิดว่า(@NameIsNovel)แม้แต่ผู้คนที่(@NameIsNovel)อยู่ในคฤหาสน์ของท่าน ก็ยังเป็น(@NameIsNovel)หุ่นกระดาษ!” ชิงหลูอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะพึมพำออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วโบกมือรวบรวมเถ้าถ่านทั้งหมด และ(@NameIsNovel)เก็บยันต์แจ้งภัย ก่อนจะคว้าจับชิงหลู แล้วพุ่งทะยานเข้าไปยังเรือนผีของมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ

เมื่อเข้ามาด้านใน เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ลงมือในทันที ทว่า(@NameIsNovel)ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)กลับคมกริบขึ้นทันใด ขณะที่(@NameIsNovel)เปิดใช้งานดวงตาเพลิงสีทอง กวาดมองสำรวจไปโดยรอบ

“เป็น(@NameIsNovel)ไปตามคาด... มี(@NameIsNovel)ค่ายกลจริงๆ ด้วย” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในสายตาของเซินลั่ว ลานเบื้องหน้าเต็มไปด้วยสัญลักษณ์และ(@NameIsNovel)ธงค่ายกลนานาชนิด บางค่ายกลก็ปรากฏเด่นชัด มี(@NameIsNovel)ไว้เพื่อดึงดูดความสนใจ ขณะที่(@NameIsNovel)บางค่ายกลกลับซ่อนเร้นอย่างลึกซึ้งกว่า(@NameIsNovel) วางไว้เพื่อปลุกท่านเขา(@NameIsNovel)ดำให้ตื่นเมื่อถูกสัมผัสเพียงน้อยนิด

ทว่า(@NameIsNovel)ทั้งหมดนั้นก็มิอาจรอดพ้นสายตาคมกริบของดวงตาเพลิงสีทองไปได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วคว้าจับชิงหลูราวกับหิ้วลูกไก่ ทะยานกระโดดและ(@NameIsNovel)หลบหลีกอย่างรวดเร็วผ่านลานกว้าง หลบหลีกการจัดวางค่ายกลทั้งหมดได้(@NameIsNovel)โดยง่ายดาย และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็ข้ามผ่านลานไปได้(@NameIsNovel)สำเร็จอ่านตอนต่อไปฟรี

ในลานยังคงมี(@NameIsNovel)หุ่นกระดาษและ(@NameIsNovel)การจัดวางลับอีกมากมายเช่นกัน ซึ่งทั้งหมดนั้นก็ถูกหลบหลีกไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย จนมาถึงเบื้องหน้าหอคอยซึ่งส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยโคมไฟหัวผีอันน่าสะพรึง ในลานชั้นในอย่างรวดเร็ว

“ท่านเขา(@NameIsNovel)ดำมักจะพำนักอยู่ในที่(@NameIsNovel)แห่งนี้” ชิงหลูกล่าว

เซินลั่วที่(@NameIsNovel)กลับคืนสู่รูปลักษณ์เดิมแล้ว ก็ค้นพบห้องลับภายในหอคอยอย่างรวดเร็ว หลังจากกวาดสายตามองด้วยดวงตาเพลิงสีทอง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] เมื่อเข้าไปในห้อง เซินลั่วก็มาหยุดอยู่ข้างโต๊ะเขียนหนังสือหินสีดำ ซึ่งตั้งอยู่ในโถงชั้นในในทันที ที่(@NameIsNovel)บนนั้นมี(@NameIsNovel)กระถางธูปวางอยู่ เขา(@NameIsNovel)หมุนกระถางธูปนั้นสองสามครา ประตูที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่หลังโต๊ะพลันเปิดออก ทั้งหมดนี้ล้วนอยู่ในสายตาอันตกตะลึงของชิงหลู

เมื่อประตูที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ปรากฏขึ้น เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)รีบร้อนเข้าไป ทว่า(@NameIsNovel)กลับยื่นมือออกไป ร่ายคาถาอาคม ใช้พลังปราณเต๋าควบแน่นหนามแหลมคม แล้วฝังมันลงไปทีละอันในจุดที่(@NameIsNovel)กำหนดอย่างแม่นยำข้างประตูที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่นั้น

จากนั้น พลันเกิดแสงเรืองรองสายหนึ่งกระเพื่อมไหวเหนือทางเข้าประตูที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ และ(@NameIsNovel)พลังงานที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นพลันสลายไปพร้อมกัน

เมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น เซินลั่วจึงพุ่งวาบเข้าไปพร้อมกับชิงหลู

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ห้องลับแห่งนั้นมิได้(@NameIsNovel)ใหญ่โตนัก แลดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรปกติของมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ การตกแต่งห้องเรียบง่ายยิ่งนัก นอกจากเบาะฟางสำหรับนั่งสมาธิแล้ว ก็มี(@NameIsNovel)เพียงชั้นวางไม้สีดำซึ่งมี(@NameIsNovel)ขวดและ(@NameIsNovel)ไหหลายใบวางอยู่

เซินลั่วกวาดสายตาสำรวจของเหล่านั้น สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของปราณมรณะ ซึ่งดูแล้วน่าจะช่วยในการบำเพ็ญวิถีภูต และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใดต่อตนเองเลย ทว่า(@NameIsNovel)ชิงหลูกลับจ้องมองสิ่งเหล่านั้นด้วยความสนใจอย่างยิ่งยวด

ในพริบตา สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็จับจ้องไปยังกล่องไม้ซึ่งวางอยู่บนสุดของชั้นวางไม้ จากนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงเอื้อมมือออกไปกลางอากาศ กล่องไม้นั้นพลันบินเข้ามาอยู่ในมือ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กล่องไม้นั้นมิมี(@NameIsNovel)กลอุบายอันใดซ่อนอยู่เลย ราวกับว่า(@NameIsNovel)มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำมิได้(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)สิ่งของภายในนั้นมี(@NameIsNovel)ความสำคัญแม้แต่น้อย

หลังจากตรวจสอบอยู่ชั่วครู่ เซินลั่วก็ยกฝากล่องขึ้น เผยให้เห็นม้วนตำราโบราณซึ่งทำจากหนังของเผ่าพันธุ์มิอาจระบุได้(@NameIsNovel)วางอยู่ภายใน

“ท่านเซียนสวรรค์ นี่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)สิ่งนั้นกระมัง” ชิงหลูกล่าวพลางโน้มกายเข้าใกล้ และ(@NameIsNovel)เหลือบมองม้วนตำราในกล่อง กล่าวด้วยน้ำเสียงประจบสอพลออยู่บ้าง

---------------