หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 983
ตอนที่ 983 : ถูกค้นพบ
ตอนที่ 983
“หยิบไปเองเถิด หากท่านไม่กลัวว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ดำจะไปยุ่งกับของบนชั้นวางไม้นั่น” เซินลั่วเอ่ยอย่างไม่แยแส
แม้จะได้(@NameIsNovel)รับการอนุมัติจากเซินลั่วแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)ชิงหลูกลับบังเกิดความลังเลขึ้นทันทีเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจ หยิบม้วนหนังออกมาคลี่ออกดู เพียงพบเห็นแผนที่(@NameIsNovel)อันสลับซับซ้อนสลักอยู่บนนั้นราวกับรอยสัก มี(@NameIsNovel)เส้นสายหลายพันเส้นตัดไขว้ไปมา
ด้านข้างของแผนที่(@NameIsNovel)นั้น มี(@NameIsNovel)อักษรผนึกโบราณจารึกไว้ว่า(@NameIsNovel) “แผนที่(@NameIsNovel)วงกตนรก”
เซินลั่วจ้องมองแผนที่(@NameIsNovel)นั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน คิ้วของเขา(@NameIsNovel)พลันขมวดมุ่นโดยไม่รู้ตัว
แผนที่(@NameIsNovel)นี้ถูกวาดขึ้นอย่างพิถีพิถัน มิได้(@NameIsNovel)วาดขึ้นอย่างหยาบๆ เลย ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิได้(@NameIsNovel)ระบุเส้นทางที่(@NameIsNovel)ชัดเจนให้ติดตาม มันกลับดูคล้ายแผนผังภูมิประเทศที่(@NameIsNovel)แสดงการกระจายตัวของสิ่งต่างๆ เสียมากกว่า(@NameIsNovel)
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น แผนที่(@NameIsNovel)ยังเต็มไปด้วยความซับซ้อนอย่างยิ่ง เพียงชำเลืองมอง เซินลั่วก็เห็นทางแยกหลายสิบสาย เส้นทางตัดกันยุ่งเหยิงราวกับใยแมงมุม
ทว่า(@NameIsNovel)ขณะกำลังจะตรวจสอบใกล้ๆ สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)กลับพลันแปรเปลี่ยน
“เราถูกค้นพบแล้ว…”
ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)เอ่ยเตือนชิงหลูซึ่งยังคงลังเลอยู่ สายลมกระโชกแรงก็พัดกรรโชกมาจากภายนอก ท้องฟ้าซึ่งมืดมัวไร้แสงอยู่แล้ว ก็ยิ่งมืดครึ้มลงไปอีกขั้น
พร้อมเสียง “ตูม!” ดังสนั่น ร่างหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาอย่างแรงกลางลานคฤหาสน์ผี
เซินลั่วเก็บแผนที่(@NameIsNovel)วงกตนรก ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องลับไป หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ ชิงหลูซึ่งยังคงลังเลขัดแย้งในใจ ก็ตัดสินใจฮึดใจกวาดสิ่งของทั้งหมดบนชั้นวางไม้ติดตัวไป
“ครั้งนี้ข้าตายแน่ๆ ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไรก็คงไม่รอดพ้นความตายเป็น(@NameIsNovel)แน่แท้ ให้ตายเถิด…” เขา(@NameIsNovel)พึมพำเบาๆ ใต้ลมหายใจ ก่อนจะตัดสินใจติดตามเซินลั่วไป
ทันทีที่(@NameIsNovel)ตามทันเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ก็พลันเห็นเงาดำสูงใหญ่พุ่งทะยานออกมาจากลานเบื้องหน้า
“เซียนสวรรค์ อย่าได้(@NameIsNovel)พัวพันกับมัน เมื่อจิ่วโยวมาถึง ก็จะสายเกินแก้แล้ว…”
เซินลั่วหันกลับไปมองชิงหลู รู้สึกประหลาดใจที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายเอ่ยเตือนเช่นนั้น
“ที่(@NameIsNovel)นี่ ข้าต้องทนกัดฟันมานานมิใช่เพียงหนึ่งหรือสองวันแล้ว ด้วยการที่(@NameIsNovel)เซียนสวรรค์สร้างความวุ่นวายถึงเพียงนี้ ข้าก็แทบจะไร้ทางรอดอยู่แล้ว
ข้าเพียงขอให้เซียนสวรรค์พาข้าไปด้วย ข้าอาจเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์แก่ท่านได้(@NameIsNovel)ระหว่า(@NameIsNovel)งเส้นทาง” ชิงหลูกล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)แสดงความจำนน
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อ กึ่งควบคุมกึ่งลากชิงหลูให้ทะยานขึ้นสู่ท้องนภา
“เจ้าคิดจะไปไหน…”
เสียงคำรามกึกก้องอย่างกราดเกรี้ยวพลันดังมาจากเบื้องล่าง เมฆสีเหลืองบนท้องนภาก็พวยพุ่งและ(@NameIsNovel)ปั่นป่วนอย่างรุนแรงยิ่ง
พลันปรากฏใบหน้าผีบิดเบี้ยวขนาดมหึมาขึ้น แทบจะเหมือนกับที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยเห็นเมื่อครั้งก่อน
ในขณะนี้ กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากใบหน้าผีนี้แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)เมื่อก่อนหลายเท่า ปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวออกมาก็ถาโถมเข้าท่วมท้นร่างของชิงหลูแล้ว
แม้ว่า(@NameIsNovel)ทั้งสองจะอยู่ในขั้นเซียนแท้ แต่ด้วยความแตกต่างเพียงเล็กน้อยในขอบเขตย่อย ความแตกต่างของพลังระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองก็กว้างใหญ่ราวเมฆกับโคลน
ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วมิใช่เซินลั่วคนเดิมที่(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงหลบหนีอย่างตื่นตระหนกเมื่อครั้งกระโน้น ที่(@NameIsNovel)รอดชีวิตมาได้(@NameIsNovel)ก็ด้วยการเสียสละของภูตผีหน้าม้าเท่านั้น หากไม่ต้องการจะเสียเวลาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงอยากจะสังหารมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำให้สิ้นซากในทันที
เซินลั่วกำหมัด โคจรพลังเทวะหวงถิงอย่างเงียบงัน พลังปราณเต๋าพุ่งพล่านไปทั่วกาย ปรากฏประกายหยกสีทองเลือนรางรายล้อมกาย พร้อมกับเสียงคำรามของมังกรที่(@NameIsNovel)ก้องสะท้อน ซัดหมัดออกไปยังใบหน้าผีที่(@NameIsNovel)ดุร้ายนั้น
เงาของมังกรทองคำราวกับแหวกว่า(@NameIsNovel)ยขึ้นมาจากกระดูกสันหลัง ทะลวงผ่านแขน แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาหมัดสีทอง พุ่งเข้ากระแทกกลางใบหน้าผีนั้นอย่างจัง
“ตูม”—เสียงระเบิดดังสนั่น
เบื้องบนพลันระเบิดดวงตะวันสีทองแผดจ้าขึ้น พร้อมกับลำแสงสีทองนับหมื่นสายที่(@NameIsNovel)พุ่งทะลักออกมา ฉีกกระชากใบหน้าผีที่(@NameIsNovel)ดุร้ายนั้นจนแหลกสลายในพริบตา
เมฆสีเหลืองที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวอยู่ก็ถูกพังทลายเปิดออกเช่นกัน ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งขนาดมหึมาราวกับนภาถูกฉีกกระชากออกจากกัน
ทันทีที่(@NameIsNovel)มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำกระโจนขึ้นกลางอากาศหวังจะติดตาม พลันได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส พ่นเลือดสดออกมาขณะร่วงหล่นลง
ชิงหลูซึ่งถูกเซินลั่วดึงรั้งอยู่ด้านหลัง ก็เฝ้ามองฉากเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึงเช่นกัน เซินลั่วเพียงแค่ชกหมัดผ่านอากาศ ก็ทำลายพลังเวทของอสูรเฒ่าได้(@NameIsNovel)แล้ว และ(@NameIsNovel)แม้แต่แรงสะท้อนกลับเพียงอย่างเดียวก็ยังคงสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงแก่ร่างของเขา(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจกับเรื่องนี้เลย เขา(@NameIsNovel)ดึงชิงหลูทะยานออกจากห้วงสุญญตาที่(@NameIsNovel)ถูกเมฆสีเหลืองปกคลุม
ยังมิทันที่(@NameIsNovel)ทั้งสองจะบินห่างออกไป หัวใจของเซินลั่วพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังอันน่าเกรงขามและ(@NameIsNovel)โบราณแผ่กดทับลงมา พร้อมด้วยมือสีดำขนาดร้อยฉื่อฟาดลงมาจากเบื้องบน
“ไม่ดีแล้ว จิ่วโยวมาแล้ว…” ชิงหลูร้องออกมาด้วยเสียงที่(@NameIsNovel)เกือบจะกลายเป็น(@NameIsNovel)เสียงสะอื้น
เซินลั่วคำรามลั่น ร่างของเขา(@NameIsNovel)เปล่งประกายเจิดจ้าด้วยแสงสีทอง เงาเจดีย์ทองคำพลันปรากฏขึ้นเผชิญหน้ากับมือขนาดมหึมาที่(@NameIsNovel)ฟาดลงมาจากเบื้องบนนั้นโดยตรง
“ตูม”—เสียงกระแทกหนักอึ้ง
เงาเจดีย์ทองคำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)แม้จะมี(@NameIsNovel)พลังของมันขัดขวางไว้ พลังอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตราวห้วงมหาสมุทร ก็ยังคงแผ่กดทับลงมาอย่างไม่ลดละ บีบอัดเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชิงหลูให้ต้องถอยร่นต่อเนื่อง
ร่างของเซินลั่วแผ่รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีทองอร่ามขณะเผชิญหน้ากับพลังมหาศาลอย่างแน่วแน่ แรงกดดันมหาศาลบีบอัดเสื้อผ้าของเขา(@NameIsNovel)ให้แนบติดกับกาย และ(@NameIsNovel)แม้แต่ผิวหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังสั่นสะเทือนเล็กน้อย ชิงหลูที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่างนั้นยิ่งมิอาจทานทนไหว เลือดสดซึมไหลออกจากมุมปากของเขา(@NameIsNovel) รู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะกำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เจดีย์ทองคำทั้งหมด พร้อมกับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชิงหลู ถูกแรงกดดันมหาศาลนี้บีบให้ต้องถอยร่นลงมาเบื้องล่าง
เมื่อเห็นเช่นนี้ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำก็รีบรุดติดตามไปในทันที
เซินลั่วบิดข้อมือ พลองเหล็กสะกดสมุทรก็พลันปรากฏอยู่ในมือ พร้อมที่(@NameIsNovel)จะฟาดฟันออกไป
จากด้านข้าง เสียงแผ่วเบาของชิงหลูพลันดังขึ้น “เซียนสวรรค์ อย่าได้(@NameIsNovel)หักหาญด้วยกำลังเพียงฝ่ายเดียว ยมโลกก็เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในทางเข้าของวงกตยมโลกเช่นกัน ไปทางนั้นเถิด”
เซินลั่วเหลือบมองขึ้นเบื้องบน ก็เห็นเงาดำพุ่งผ่านห้วงสุญญตา กำลังพุ่งดิ่งลงมายังตนอย่างรวดเร็ว
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ยกมือขึ้นพร้อมโยนชิงหลูไปยังวังวนสีเหลืองที่(@NameIsNovel)ใจกลางทะเลสาบ
“ข้า…” ชิงหลูสบถในใจ ทว่า(@NameIsNovel)ก็รู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง
ในยามนี้ เขา(@NameIsNovel)ถูกผูกติดอยู่กับเซินลั่วอย่างไม่อาจแยกจาก หากไม่ติดตามไป ก็มี(@NameIsNovel)เพียงทางเดียวที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ คือความตายเท่านั้น
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วโยนชิงหลู ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็หมุนพลิกตัว เหวี่ยงพลองเหล็กสะกดสมุทรในมือ ฟาดฟันออกไปอย่างบ้าคลั่งในทุกทิศทุกทางด้วยเพลงกระบองพิรุณโกลาหล ก่อเกิดเงาพลองที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งไม่สลายไปในห้วงสุญญตา ปรากฏขึ้นและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างต่อเนื่อง
ขณะที่(@NameIsNovel)เงาร่างของจิ่วโยวใกล้จะพุ่งลงมาถึง เงาพลองทั้งหมดก็หลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียวในที่(@NameIsNovel)สุด แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)พลองยักษ์แสงสีทองอันแข็งแกร่งและ(@NameIsNovel)ม้วนเกลียว รวมเข้ากับพลองในมือของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ฟาดออกไปพร้อมพลังที่(@NameIsNovel)สามารถแผดเผานภาได้(@NameIsNovel)เลยทีเดียว
เงาพลองทองคำพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องนภา และ(@NameIsNovel)อากาศโดยรอบราวกับถูกดูดกลืนหายไปในทันที พร้อมกับสายลมกระโชกแรงพัดเข้าหาเซินลั่วอย่างบ้าคลั่ง มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำซึ่งวางแผนจะซุ่มโจมตีเซินลั่ว ก็ถูกพลังนี้พัดพาให้พุ่งเข้าหาเซินลั่วอย่างไม่อาจควบคุมได้(@NameIsNovel)เช่นกัน
“ตูม”—ท่ามกลางเสียงระเบิด เงาพลองทองคำก็แตกสลายไปก่อน ทว่า(@NameIsNovel) พลังอันไม่อาจหยุดยั้งได้(@NameIsNovel)ก็ปะทุขึ้นอีกครา ซัดร่างที่(@NameIsNovel)แท้จริงของจิ่วโยวให้ลอยกระเด็นออกไปไกลนับพันฉื่ออย่างรุนแรง
ในเวลาเดียวกัน แม้เซินลั่วจะสั่นสะเทือนจากแรงกระแทกเช่นกัน พื้นดินใต้เท้าของเขา(@NameIsNovel)ก็แตกระแหง เผยให้เห็นร่องรอยคล้ายกระดองเต่า แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ยังสามารถคว้าจับมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำที่(@NameIsNovel)ถูกดึงเข้ามาเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel) ก่อนจะซัดหมัดลงไป
หมัดที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยแสงสีทอง แม้จะมิได้(@NameIsNovel)ใช้พลังของเคล็ดวิชาหวงถิงอย่างเต็มเปี่ยม กระนั้น ก็ยังคงทำให้ร่างของมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำส่วนหนึ่งระเบิดออก ฝังร่างของมันจมลงไปในพื้นดินเบื้องล่างโดยตรง
---------------