หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,038
ตอนที่ 1,038 : ลูกศรทองคำ
ตอนที่ 1038
“ถึงกับสามารถใช้พลังวิถีสวรรค์ได้(@NameIsNovel)เชียวหรือ…” ฉือโย่วตะลึงงันกับสิ่งที่(@NameIsNovel)เห็น
แต่แล้วแสดงสีหน้าดูแคลน ไม่เร่งรีบที่(@NameIsNovel)จะหลบหนีจากการกักขังของห้าขุนเขา(@NameIsNovel)อีกต่อไป กอบกุมขวานรบผานกู่ด้วยสองมือ ร่างถูกโอบคลุมด้วยแสงสีดำ คมขวานชี้ตรงสู่ฟากฟ้า ฟาดฟันลงมาในคราเดียว
“ตูม ตูม ตูม!”
ท่ามกลางเสียงระเบิดกึกก้องไม่หยุดหย่อน แสงสีทองเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ถูกฟาดฟันจนแตกกระจาย พลังวิถีสวรรค์มิอาจสกัดกั้นพลังของขวานได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ตกตะลึงกับภาพนั้น ตระหนักถึงความยากลำบากที่(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่ต้องเผชิญในการสกัดกั้นการโจมตีเมื่อก่อนหน้านี้
เมื่อเห็นดังนั้น เจิ้นหยวนจื่อยังคงสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แสงขาวดำในดวงตาเริ่มส่องประกาย สุกใสยิ่งขึ้น ณ ห้วงสุญญตาเบื้องล่าง แสงขาวดำอีกชุดหนึ่งควบแน่น ก่อร่างเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลหยินหยางปลาคู่ขนาดมหึมา
ค่ายกลดูเลือนรางและ(@NameIsNovel)ไร้รูปลักษณ์ ทว่า(@NameIsNovel)ปลาคู่ในค่ายกลกลับเคลื่อนไหวไม่หยุดหย่อน ปลดปล่อยกลิ่นอายโบราณดึกดำบรรพ์ออกมา
เมื่อกดมือลงไป ค่ายกลหยินหยางปลาคู่ก็ร่วงลงมาอย่างต่อเนื่อง ทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ผ่าน แสงสีทองก็หลั่งไหลเข้าไปในค่ายกล ทำให้ค่ายกลแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากร่วงลงมาร้อยจั้ง ค่ายกลหยินหยางปลาคู่ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ปะทะเข้ากับคมขวาน
ทว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)คาดไม่ถึงคือ ไม่มี(@NameIsNovel)เสียงปะทะอันกึกก้องเกิดขึ้น ทันทีที่(@NameIsNovel)คมขวานตกลงไปในปลาสีดำ ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับวัวดินละลายลงสู่ทะเล
จากนั้น แสงสีดำก็วาบขึ้น ณ ตำแหน่งดวงตาของปลาสีขาว คมขวานที่(@NameIsNovel)เพิ่งหายไปก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พลิกกลับทิศทางพุ่งลงสู่ฉือโย่วเบื้องล่าง
“วัฏจักรแห่งสวรรค์ การสืบทอดหยินหยาง ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)กล้าลองดี” ในที่(@NameIsNovel)สุดฉือโย่วก็เปลี่ยนสีหน้า
กวัดแกว่งขวานอีกครั้ง แสงสีดำพุ่งทะยานสู่ฟากฟ้า ทำลายคมขวานที่(@NameIsNovel)เพิ่งสะท้อนกลับ สั่นสะท้านแขนทั้งสองข้าง พร้อมเปล่งเสียงคำรามกึกก้องสู่ท้องฟ้า
ราวกับเสียงฟ้าผ่าคำรนจากเก้าสวรรค์!
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ รู้สึกเจ็บปวดเสียดแทงแก้วหู วิญญาณสั่นสะเทือน รีบร่ายคาถาเพื่อรักษาสภาพทะเลจิตวิญญาณให้มั่นคง
เนี่ยไฉจูเลือดไหลออกจากเจ็ดทวาร ทว่า(@NameIsNovel)ยังคงไม่ขยับ ร่ายคาถาเพื่อรักษา ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่ อย่างต่อเนื่อง หากขัดขวางพลังเทวะ จะไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสนำ ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่ กลับคืนมาได้(@NameIsNovel)อีก
จิตวิญญาณของเซินลั่วมั่นคงกว่า(@NameIsNovel)ผู้อื่น อดทนต่อความไม่สบายกาย พริบตาเดียวก็ปรากฏข้างทั้งสอง สัมผัสหน้าผากของทั้งสองด้วยสองนิ้ว ปล่อยพลังวิญญาณส่วนหนึ่งเพื่อช่วยต้านทานการรุกราน
อีกด้านหนึ่ง ฉือโย่วคำรามและ(@NameIsNovel)สามารถหยุดการร่วงลงของค่ายกลหยินหยางปลาคู่ไว้ได้(@NameIsNovel) แท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)เทพสงครามโบราณ ดวงตาตอนนี้ลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งจิตสังหาร พร้อมกับที่(@NameIsNovel)ร่างกายอันใหญ่โตขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง
อ้าปากกว้าง แรงดูดอันทรงพลังปรากฏขึ้นจากภายใน พยายามกลืนค่ายกลหยินหยางปลาคู่ลงไปในคราวเดียว
ทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพที่(@NameIsNovel)เห็น
ทว่า(@NameIsNovel) ในชั่วพริบตาถัดมา โลกดูเหมือนจะมืดมิดลงกะทันหัน ทันทีที่(@NameIsNovel)ปากอ้ากว้างตกลงมา ค่ายกลหยินหยางปลาคู่ก็หายไป ถูกกลืนลงท้อง
บรรพบุรุษแห่งเผ่าปีศาจ เทพสงครามโบราณ แท้จริงแล้วแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แม้แต่เซินลั่วยังรู้สึกไร้หนทางในเวลานั้น
ขณะเดียวกัน บนท้องฟ้าสูง แสงขาวดำในดวงตาของเจิ้นหยวนจื่อได้(@NameIsNovel)หายไป กลับคืนสู่สภาพเดิม และ(@NameIsNovel)ด้วยการตบที่(@NameIsNovel)ฉือโย่วกระทำ ร่างก็หายไปจากสายตาของทุกคน
“แคร็ก…”
สายฟ้าสีขาววาบขึ้น เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วสวรรค์
เซินลั่วเงยหน้ามอง อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถอนหายใจ เห็นท้องฟ้าเต็มไปด้วยรอยแยกน่าสะพรึงกลัว และ(@NameIsNovel)เกินกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือฟ้าดินที่(@NameIsNovel)แท้จริง
ความพยายามก่อนหน้านี้ในการซ่อมแซมคัมภีร์สวรรค์ ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดก็ไม่สามารถฟื้นฟูให้กลับคืนสู่สภาพเดิมได้(@NameIsNovel) ไม่เพียงแต่ไม่สามารถปลดปล่อยพลังวิถีสวรรค์ได้(@NameIsNovel)อย่างเต็มที่(@NameIsNovel)
แต่ตอนนี้ ภายใต้การจู่โจมอย่างดุเดือดของฉือโย่ว คัมภีร์ยังแสดงให้เห็นร่องรอยของการแตกร้าวอีกครั้ง
“คัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)แตกสลาย เพียงแค่ปะติดปะต่อกัน คิดจะใช้สิ่งนั้นปราบข้าหรือ? ข้าสงสัยจริงๆ ว่า(@NameIsNovel)พวกเจ้าไร้เดียงสาเกินไป หรือโง่เขลาโดยสิ้นเชิง” ฉือโย่วเยาะเย้ยพลางชายตามองท้องฟ้า ก่อนจะมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ
กล่าวจบก็เหวี่ยงขวานรบลงพื้นด้วยเสียง “เคล้ง” คมขวานจมลึกเข้าไปในก้อนหิน ยอดเขา(@NameIsNovel)จงเยว่ทั้งลูกสั่นสะเทือนกึกก้อง เกิดรอยแยกยาวหนึ่งพันจั้ง แม้จะไม่ถล่มลงมา แต่ภาพที่(@NameIsNovel)เห็นก็น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง
ฉือโย่วไม่ใส่ใจที่(@NameIsNovel)จะมองสภาพของภูเขา(@NameIsNovel)เบื้องล่าง เหยียดสองมือออกไปทางห้วงสุญญตาเบื้องบน ท้องฟ้าทั้งผืนก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงตามไปด้วย
เซินลั่วรีบเงยหน้ามองและ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel) ภายในรอยแยกเบื้องบน สายพลังปราณปีศาจสีดำรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ก่อร่างเป็น(@NameIsNovel)มือขนาดมหึมาสองข้างที่(@NameIsNovel)ราวกับจะค้ำจุนสวรรค์ มือข้างหนึ่งอยู่คนละด้าน กำขอบรอยแยกแน่น ราวกับจะฉีกทำลายม่านฟ้าออก
“ไม่อาจปล่อยให้หลบหนีไปได้(@NameIsNovel) มิฉะนั้นจะไร้ซึ่งความหวัง” หยางเจี้ยนคำรามลอดไรฟันเมื่อเห็นดังนั้น
กล่าวจบก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สองมือประสานอิน เริ่มร่ายคาถา ปลดปล่อยเคล็ดเทวะวิถีฟ้าดิน ร่างขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็น(@NameIsNovel)ยักษ์สูงหนึ่งพันจั้ง ยืนตระหง่านอยู่บนยอดเขา(@NameIsNovel)ตงเยว่
กวัดแกว่งทวนสามง่ามสองคมในห้วงสุญญตา แสงสีเงินหนาแน่นควบแน่นบนคมทวน ฟาดฟันลงสู่ฉือโย่ว
ฉือโย่วชูมือขึ้นสูง ดูราวกับยุ่งอยู่กับการฉีกม่านฟ้าจนไม่มี(@NameIsNovel)เวลาตอบโต้ แต่เมื่อแสงทวนฟาดฟันลงมา อักขระปีศาจสีดำบนร่างก็เรืองแสงขึ้น แผ่นหลังที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและ(@NameIsNovel)เส้นเอ็นบิดเบี้ยว เนื้อหนังขยุกขยิก พลันงอกแขนหนาขึ้นมาอีกสองข้าง
มือข้างหนึ่งคว้าขวานยักษ์จากพื้น ถือขวางเพื่อสกัดคมทวนอันคมกริบของหยางเจี้ยน ในขณะที่(@NameIsNovel)ฝ่ามืออีกข้าง พลังแสงสีดำควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ลูกกลมสีดำขนาดเท่าครก โยนเข้าใส่หยางเจี้ยนอย่างดุเดือด
เสียง “เปรี๊ยะๆ” ดังออกมาจากลูกกลมสีดำ พร้อมกับประกายสายฟ้าสีดำพันรอบ กลิ่นอายของมันถูกกักเก็บไว้อย่างน่าสะพรึงกลัว
หยางเจี้ยนย่อมรู้ดีว่า(@NameIsNovel)สิ่งนั้นไม่ธรรมดา แสงสีทองพุ่งออกจากดวงตาแนวตั้งบนหน้าผาก พุ่งเข้าชนลูกกลมสีดำโดยตรง
ทันทีที่(@NameIsNovel)ปะทะกัน ทั้งสองก็ระเบิดออกพร้อมกัน
แสงสีทองจากดวงตาแนวตั้งหายวับไปในชั่วพริบตา ในขณะที่(@NameIsNovel)ลูกกลมสีดำขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ขยายจากขนาดเท่าครกเป็น(@NameIsNovel)ขนาดเท่าบ้าน แล้วพองโตจนมี(@NameIsNovel)ขนาดเท่าภูเขา(@NameIsNovel)
ประกายสายฟ้าสีดำที่(@NameIsNovel)พันรอบก็กลายเป็น(@NameIsNovel)แส้สายฟ้าความยาวร้อยจั้ง ทำให้ห้วงสุญญตาโดยรอบสั่นสะเทือนไม่หยุดหย่อน
เมื่อลูกกลมสีดำขยายถึงขีดสุดและ(@NameIsNovel)กำลังจะระเบิดอย่างสมบูรณ์ หยางเจี้ยนก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนสีหน้าอย่างรุนแรง
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แสงวูบวาบใต้เท้าขณะที่(@NameIsNovel)รีบถอยร่น เก็บ ทวนสามง่ามสองคม ชักเครื่องยิงจากเอว ดึงสายจนตึง แล้วยิงลูกศรออกไปทางฉือโย่ว
“หวือ!”
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น ลูกศรทองคำที่(@NameIsNovel)ประดิษฐ์ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)พิเศษพุ่งแหวกผ่านห้วงสุญญตา ทิ้งรอยแสงไว้เบื้องหลัง และ(@NameIsNovel)พุ่งเจาะลูกกลมสีดำที่(@NameIsNovel)กำลังจะระเบิดอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)
ลูกกลมสีดำขนาดเท่าภูเขา(@NameIsNovel) ตอนนี้ราวกับลูกโป่งที่(@NameIsNovel)แฟบลง เริ่มยุบตัวลงอย่างรวดเร็ว แสงสีดำและ(@NameIsNovel)ประกายสายฟ้าบนลูกกลมถูกลูกศรทองคำลากเข้าสู่หางยาว พุ่งตรงเข้าใส่ฉือโย่ว
ฉือโย่วหันกลับไปมอง ดูเหมือนจะประหลาดใจเล็กน้อย ฟาดขวานยักษ์ลงไปทางลูกศรทองคำที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งเข้ามา
ทว่า(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)ลูกศรกำลังจะแตกสลายบนคมขวาน อักขระเวทบนก้านลูกศรก็เรืองแสงขึ้นมาทันที ลูกศรก็เบี่ยงเบนเล็กน้อย เฉียดผ่านด้านข้างของคมขวาน เกิดประกายไฟสีทองพุ่งเข้าใส่ศีรษะของฉือโย่ว
แม้แต่ฉือโย่วก็ยังรู้สึกเย็นวาบในชั่วขณะนั้น ละทิ้งความพยายามที่(@NameIsNovel)จะฉีกท้องฟ้าออกจากกันอย่างเด็ดขาด ดึงมือกลับ และ(@NameIsNovel)คว้าลูกศรที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ดวงตาซ้ายไว้
“หึ่ง!”
ราวกับเสียงสั่นสะเทือนที่(@NameIsNovel)ยังคงค้าง ปลายลูกศรทองคำก็พลันระเบิดแสงสีทองออกมา ส่องประกายราวกับดวงอาทิตย์อันเจิดจ้า
ด้วยเสียง “ตูม!” ดังกึกก้อง ดวงอาทิตย์สีทองก็พลันระเบิดออกทันที โลกถูกปกคลุมด้วยแสงสีขาวเจิดจ้าจนมองไม่เห็น เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ตาพร่ามัวชั่วขณะ ไม่อาจมองเห็นสิ่งใดเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)
---------------