หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,039
ตอนที่ 1,039 : ความสิ้นหวัง
ตอนที่ 1039
เซินลั่วเปิดใช้เคล็ดเนตรอัคคีทองคำ ทว่า(@NameIsNovel)ยังคงเห็นเพียงเงาร่างเลือนรางในแสงสีขาว มือที่(@NameIsNovel)กอบกุมคันธนูของหยางเจี้ยนยังคงแข็งค้าง โลหิตยังคงหยดรินจากมือไม่หยุดหย่อน
ขณะที่(@NameIsNovel)ร่างมหึมาดุจขุนเขา(@NameIsNovel)นั้นยังคงยืนหยัดมั่นคง ปราศจากการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อยนิด
ครู่หนึ่งให้หลัง เมื่อแสงสีทองจางลง ฉือโย่วก็ยังคงยืนตระหง่านอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)เดิม มี(@NameIsNovel)เพียงครึ่งหนึ่งของแขนที่(@NameIsNovel)เนื้อหนังฉีกขาดจนเห็นโครงกระดูกเปื้อนโลหิต
แม้แต่ครึ่งซีกใบหน้าของมันก็เช่นกัน ซีกหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)เนื้อหนังและ(@NameIsNovel)โลหิต ซีกหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)โครงกระดูกสีชมพูฉาด ดูดุร้ายและ(@NameIsNovel)น่าพรั่นพรึงยิ่งนัก
"ศรทลายอสูรเพียงหนึ่งดอกนี้ แม้จะผนวกด้วยแก่นโลหิต ทว่า(@NameIsNovel)สามารถสร้างความเสียหายได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้ นับว่า(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาโดยแท้" ฉือโย่วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่(@NameIsNovel)เจือแววชื่นชม ขณะกวาดสายตาเหลือบมองหยางเจี้ยนผู้กำลังหอบหายใจและ(@NameIsNovel)กระอักโลหิตอยู่ห่างออกไป
เมื่อสิ้นคำ ไอน้ำสีขาวก็ลอยกรุ่นขึ้นจากบาดแผลบนแขนและ(@NameIsNovel)ซีกแก้มของมัน เนื้อหนังฟื้นฟูสมานกันด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า
ไม่กี่อึดใจ บาดแผลเหล่านั้นก็สมานกลับคืนสู่สภาพเดิมเป็น(@NameIsNovel)ปกติ เมื่อเห็นดังนั้น หยางเจี้ยนพลันเซถอยหลังไปสองก้าว หัวใจของเขา(@NameIsNovel)พลันแหลกสลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลี
"แม้พลังข้าจะยังไม่ฟื้นฟูเต็มที่(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)พวกเจ้าก็ดิ้นรนมากเกินไปแล้ว ถึงเวลาจบเรื่องไร้สาระนี้เสียที" ฉือโย่วกล่าวราวกับหมดความอดทน
มิได้(@NameIsNovel)จ้องมองการต่อต้านอันบ้าคลั่งอีกต่อไป หากแต่หันมาจ้องมองเหล่ามดปลวกที่(@NameIsNovel)พยายามจะขัดขืน
สิ้นคำ ร่างมหึมาก็พลิกกายกลับ ฝ่ามือยักษ์ใหญ่ดุจฟ้าถล่มก็ฟาดลงมายังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายของเขา(@NameIsNovel) ในชั่วพริบตา เงาทะมึนขนาดใหญ่ก็กลืนกินพวกเขา(@NameIsNovel)ไว้ภายใต้ร่มเงา
ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายจะทันได้(@NameIsNovel)ตอบสนอง พลังกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)ไม่อาจอธิบายได้(@NameIsNovel)ก็กดทับลงมาจากเบื้องบนราวภูผา เนี่ยไฉจูพลันรู้สึกราวกับแบกรับขุนเขา(@NameIsNovel)นับพัน เคลื่อนไหวลำบากยิ่ง ขณะที่(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่
ซึ่งเพิ่งถูกดึงกลับมาจากปากเหวแห่งความตาย ยังคงอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง ก็ถูกกดทับแบนราบกับพื้นจนไม่อาจลุกขึ้นยืนได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วเห็นดังนั้นก็รีบเข้าช่วยเหลือทั้งสองอย่างไม่ลังเล ปราณเต๋าในกายพลันหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง เคล็ดวิชาหวงถิงถูกผลักดันจนถึงขีดสุด
ภาพยักษ์ทองคำหกตนพลันปรากฏขึ้นรอบกายเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)บนหลังยักษ์ทองคำแต่ละตนนั้นมี(@NameIsNovel)มังกรทองหกตัวเกาะเกี่ยว ก่อเป็น(@NameIsNovel)กำแพงทองคำอันแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)ค้ำจุนพื้นที่(@NameIsNovel)นั้นไว้
แรงกดดันที่(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูและ(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่แบกรับพลันคลี่คลายลงทันที ทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถลุกขึ้นยืนจากพื้นได้(@NameIsNovel)
"พวกเจ้าไปจากที่(@NameIsNovel)นี่ก่อน!" เซินลั่วสั่งด้วยเสียงตะโกนก้อง เนี่ยไฉจูเหลือบมองอีกครั้งด้วยแววกังวลใจ ก่อนจะประคองราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่หนีไปยังที่(@NameIsNovel)ห่างไกลออกไป
"ของเล่นเล็กๆ น้อยๆ ของปรมาจารย์โพธิญาณ..." ฉือโย่วหัวร่อเยาะเมื่อเห็นเช่นนั้น
เมื่อสิ้นคำ อักขระปีศาจบนแขนของมันก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยแสงสีดำทะมึน วงแหวนรัศมี(@NameIsNovel)สีดำพลันปรากฏขึ้นบนแขนของมัน
ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)วงแหวนส่องสว่า(@NameIsNovel)ง ฝ่ามือยักษ์บนฟ้าสูงก็กดทับลงมาอีกเพียงเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)เซินลั่วก็รู้สึกราวกับต้องแบกรับน้ำหนักของยอดเขา(@NameIsNovel)อีกยอดหนึ่งซ้อนทับเข้ามา
"ปัง! ปัง! ปัง!" เสียงระเบิดดังกึกก้องเจ็ดครั้งติดต่อกัน พร้อมกับวงแหวนรัศมี(@NameIsNovel)สีดำเจ็ดวงปรากฏขึ้นบนแขนของมัน แรงกดดันดุจขุนเขา(@NameIsNovel)เจ็ดชั้นถล่มทลายลงมา
แม้แต่เซินลั่วก็ไม่อาจแบกรับได้(@NameIsNovel)อีกต่อไปแล้ว มังกรทองทั้งหกตนแตกสลายไปก่อนเป็น(@NameIsNovel)อันดับแรก เกล็ดทองคำนับไม่ถ้วนกระจัดกระจายราวกลีบดอกไม้ที่(@NameIsNovel)ถูกพายุพัดพา สลายหายไปในสุญญากาศ
ครั้นแล้ว ยักษ์ทองคำทั้งหกตนก็เริ่มแตกร้าวราวเครื่องกระเบื้อง ร่างกายของพวกมันเกิดรอยร้าวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแตกออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ในชั่วพริบตาเดียว
เซินลั่วเฝ้ามองเนี่ยไฉจูและ(@NameIsNovel)สหายหนีออกจากพื้นที่(@NameIsNovel)นั้น กลืนโลหิตสดที่(@NameIsNovel)เอ่อทะลักขึ้นในลำคออย่างเงียบงัน แล้วสั่นสะเทือนแขนทั้งสองข้างอีกครั้ง ยกขึ้นราวกับจะค้ำจุนสรวงสวรรค์เอาไว้ ยักษ์ทองคำทั้งหกตน ราวกับดิ้นรนในวาระสุดท้าย
กลับยกเท้าขึ้นตะปบปะทะกับสรวงสวรรค์ พร้อมกับเสียง "ตูม!" สนั่นกึกก้อง! ร่างของยักษ์ทองคำทั้งหกตนก็แตกสลายในทันที และ(@NameIsNovel)เซินลั่วผู้ยืนอยู่เบื้องล่างก็ไม่อาจกดข่มไว้ได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป อาเจียนโลหิตสดออกมาเต็มปาก
ทว่า(@NameIsNovel)ในชั่วขณะเดียวกันนั้นเอง แขนของเขา(@NameIsNovel)ก็ส่องประกาย แสงสีทองและ(@NameIsNovel)เงิน เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ถูกเปิดใช้งานในทันทีทันใด
"คิดจะหลบหนีงั้นรึ? อย่าได้(@NameIsNovel)ฝันไปเลย!" ฉือโย่วคำรามก้อง เมื่อสิ้นเสียงคำราม บทสวดปีศาจก็ดังกระหึ่มออกมาจากปากของมัน
คลื่นเสียงก้องสะท้อนนั้นปกคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ทั้งหมดไว้ในทันที เซินลั่วรู้สึกราวกับร่างถูกพันธนาการด้วยเส้นด้ายล่องหนหลายชั้น
เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ ที่(@NameIsNovel)เตรียมจะปลดปล่อยก็ไม่อาจสำเร็จ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามเพียงใดก็ตาม
แม้แต่เนี่ยไฉจูและ(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงผู้ยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)เพิ่งหนีไปยังที่(@NameIsNovel)ห่างไกลออกไป ก็ยังดูเหมือนถูกพันธนาการด้วยพลังเร้นลับที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็น ทำให้เคลื่อนไหวอย่างยากลำบาก
"พลังของมันกำลังฟื้นคืนทีละก้าว" หยางเจี้ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงแห่งความสิ้นหวัง
"เมื่อข้าสังหารพวกเจ้าทั้งหมดแล้ว ข้าจะทำลายคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ผนึกสามภพมานับไม่ถ้วนนี้ให้สิ้นซาก ระเบียบแห่งฟ้าดินจะถูกปรับเปลี่ยนเสียใหม่ วิถีสวรรค์...
ไม่สิ วิถีปีศาจ จะถูกหล่อหลอมขึ้นใหม่โดยสมบูรณ์ เมื่อถึงตอนนั้น ปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินจะถูกตัดขาด แล้วแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)หมุนเวียนอยู่ทั่วทุกสารทิศ
ทุกคนจะเคารพพลังเหนือสิ่งอื่นใด โดยมิแบ่งแยกเผ่าพันธุ์ จะต่อสู้แย่งชิงความเป็น(@NameIsNovel)ใหญ่ นั่นแหละคือแดนสุขาวดีที่(@NameIsNovel)แท้จริงของสามภพ!" ฉือโย่วประกาศก้องพร้อมกับระเบิดเสียงหัวร่ออย่างบ้าคลั่ง
เมื่อกล่าวจบ แรงกดจากฝ่ามือก็ทวีความรุนแรงขึ้นพร้อมกับประกาย แสงวาบ และ(@NameIsNovel)กดทับลงมายังเซินลั่วโดยปราศจากสิ่งใดขวางกั้น
ดวงตาของเซินลั่วแดงก่ำ ในขณะนี้ แก่นโลหิตในกายก็พลุ่งพล่าน เมื่อไร้ซึ่งทางถอย เขา(@NameIsNovel)จึงเตรียมพร้อมสู้ตาย แสวงหาเพียงการต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิต
เพื่อให้จิตใจตื่นเต้นและ(@NameIsNovel)พึงพอใจในยามเผชิญหน้าความตาย เขา(@NameIsNovel)สร้างสัญลักษณ์หัตถ์ด้วยมือข้างหนึ่งพลางยกขึ้น ไข่มุกสีน้ำเงินเข้มพลันพุ่งสูงขึ้นกลางอากาศ ปลดปล่อยพลังอาคมผนึกอันทรงอำนาจถาโถมเป็น(@NameIsNovel)คลื่นเข้าสู่ฟากฟ้าเบื้องบน
แสงสีน้ำเงินหลายชั้นถาโถมเข้าปะทะกับฝ่ามือยักษ์ ราวคลื่นซัดฝั่ง ก่อเกิดละอองพลังที่(@NameIsNovel)แตกสลายไปในทันที ไม่อาจหยุดยั้งการกดทับอันบีบคั้นที่(@NameIsNovel)กำลังร่วงหล่นลงมาได้(@NameIsNovel)เลย เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ตัดสินใจแน่วแน่ ตะโกนลั่นว่า(@NameIsNovel) "แตกสลาย!"
ในชั่วพริบตาต่อมา ไข่มุกสะกดทะเลที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศก็พลันปะทุขึ้นด้วยแสงสีน้ำเงินเจิดจรัส แตกออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ แสงสีน้ำเงินอันเจิดจ้านั้นแผ่ขยายออกไปหลายร้อยลี้
ทำให้พื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ถูกครอบคลุมกลายเป็น(@NameIsNovel)น้ำแข็งในฉับพลัน ฝ่ามือยักษ์ที่(@NameIsNovel)ถูกแสงสีน้ำเงินตรึงไว้ดูเหมือนถูกบีบอัดด้วยมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ไม่อาจกดทับหรือถอยกลับได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป
เซินลั่วสั่นสะเทือนแขนอีกครั้ง แล้วเปิดใช้เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ ทว่า(@NameIsNovel)แทนที่(@NameIsNovel)จะหลบหนี เขา(@NameIsNovel)กลับกระโดดทะยานขึ้นไป วางตำแหน่งตนเองอยู่เหนือศีรษะของฉือโย่ว
กอบกุมพลองยาวแน่นหนา แล้วร่ายรำอยู่กลางอากาศรวดเร็วดุจสายฟ้า เพลงกระบองพิรุณโกลาหลสร้างเงากระบองนับร้อยนับพัน บดบังท้องฟ้าจนคล้ายหิมะโปรยปราย
"จงร่วงหล่น!"
เสียงตะโกนดังลั่นจากเซินลั่วดังก้องไปทั่ว แสงสีทองก็พลันแผ่ออกมาจากกายเขา(@NameIsNovel) ในขณะนั้น พลังวิถีสวรรค์เบื้องบนก็ตอบสนองต่อคำเรียกขานของเขา(@NameIsNovel)
สาดแสงสีทองลงมาจากฟากฟ้าเบื้องบน สะท้อนบนเงากระบองนับไม่ถ้วน หักเหเป็น(@NameIsNovel)สายรุ้งแห่งแสงอันเจิดจ้า
ในชั่วพริบตาต่อมา เงากระบองนับร้อยนับพันก็เริ่มรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ภาพลวงตานับไม่ถ้วนพลันหลอมรวมสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริง
สุดท้ายก็รวมศูนย์เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียว ควบรวมเข้ากับพลองเหล็กสะกดสมุทรในมือเขา(@NameIsNovel) พลองที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยแสงหลากสีสันเจิดจ้า ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)เงากระบองหลากสีขนาดยาวนับสิบจั้ง ซึ่งฟาดฟันลงมาอย่างหนักหน่วง
แม้จะเป็น(@NameIsNovel)อาวุธทื่อ ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนี้ พลองเหล็กสะกดสมุทรก็ปะทุความคมน่าตกตะลึง ฉีกผ่านสุญญากาศราวคมกระบี่ ราวกับจะผ่าแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูผาและ(@NameIsNovel)ห้วงนที แล้วฟาดเข้าที่(@NameIsNovel)ศีรษะของฉือโย่วอย่างจัง
"ผัวะ!" เสียงแตกร้าวสนั่นกึกก้อง ศีรษะมหึมาของฉือโย่วพลันแยกออกในทันที รอยแยกขนาดใหญ่ก่อตัวจากกระหม่อมของมันและ(@NameIsNovel)ดิ่งลึกลงไป ราวกับแผ่นดินไหวฉีกมันออกจากกัน ทั่วทั้งร่างก็แยกขาดออกจากกัน!
ในอีกด้านหนึ่ง โลหิตไหลซึมออกมาจากกายของเซินลั่ว รัศมี(@NameIsNovel)หลากสีบนพลองเหล็กสะกดสมุทรในมือเขา(@NameIsNovel)ก็แตกสลายไปทีละน้อย
เผยให้เห็นรอยร้าวบนพื้นผิว แล้วด้วยเสียง "แคว๊ก" มันก็ผุพังลงไป ราวกับพลังทั้งหมดถูกระบายออกไปจนหมดสิ้น
เขา(@NameIsNovel)ก็ร่วงหล่นตรงดิ่งลงมาจากที่(@NameIsNovel)สูง โดยปราศจากสิ่งใดค้ำจุน หยางเจี้ยนผู้รีบรุดเข้ามา ก็เข้าประคองไหล่ ช่วยพยุงร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้ไม่ให้ร่วงหล่นถึงพื้น
สายตาของเซินลั่วพร่ามัว และ(@NameIsNovel)รู้สึกปวดศีรษะอย่างสุดแสนจะทานทน เอ่ยถามออกไปอย่างยากลำบากว่า(@NameIsNovel) "พวกเรา...สำเร็จแล้วใช่ไหม?"
การโจมตีครั้งนั้นเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ทรงพลังที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยปลดปล่อยมาในชีวิต ปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)พลังสัมผัสจิตเทวะเกือบทั้งหมดถูกส่งผ่านเข้าไปในพลอง
จนกายแทบจะสิ้นเรี่ยวแรง ได้(@NameIsNovel)ยินคำกล่าวเหล่านั้น โลหิตก็ซึมออกมาจากทวารทั้งเจ็ดบนใบหน้าของเซินลั่วอย่างช้าๆ ทว่า(@NameIsNovel)รอยยิ้มเล็กน้อยก็พลันปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปากเขา(@NameIsNovel)
"ข้านึกว่า(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)สามารถผลักดันข้าได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็น(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อเสียอีก ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เจ้า มนุษย์ผู้ต่ำต้อยคนหนึ่ง" พลันเสียงแห่งความสิ้นหวังก็ดังขึ้น
---------------