หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,063
ตอนที่ 1,063 : กลับคืนสู่บรรพบุรุษ
ตอนที่ 1063
“ภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก!” ฉินหมิงพลันเงยหน้าขึ้น จ้องมองชายวัยกลางคนผู้มี(@NameIsNovel)เคราสีม่วงด้วยแววสงสัยมิเสื่อมคลาย
“หากไม่เชื่อ ก็จงพินิจป้ายนี้ให้ดี” บุรุษเคราม่วงเอ่ย พลางพลิกฝ่ามือหยิบป้ายประจำตัวออกมา พลันโยนส่งให้ ป้ายนั้นมี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายคลึงกับป้ายหินสีเขียวของเจ้าสำนักชุนชิวอย่างยิ่งยวด
“นี่คือป้ายประจำตัวของภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กจริงๆ ข้าเคยเห็นมันในตำราสำนัก ฉินกวานคารวะท่านผู้อาวุโส โปรดยกโทษให้ความหยาบคายก่อนหน้านี้ด้วย!” ฉินหมิงรับป้ายมาพินิจอย่างละเอียด
ก่อนจะยกคืนให้ด้วยสองมืออย่างนอบน้อม มิลดแสดงความกังขาอีกต่อไป พลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงยำเกรง
ตำราของสำนักชุนชิวมี(@NameIsNovel)บันทึกเกี่ยวกับภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก ป้ายประจำตัวนี้ย่อมเป็น(@NameIsNovel)ของแท้ มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของปลอมอย่างแน่นอน
“ไม่ต้องมากพิธีแล้ว พาข้าไปพบสหายผู้อยู่ด้านหลังเถิด” เฉินซื่อหยวนเอ่ย พลางพยักหน้าด้วยความพอใจขณะรับป้ายคืน
“ขอรับ ท่านผู้อาวุโส โปรดตามมา” ฉินหมิงนำเฉินซื่อหยวนไปยังภูเขา(@NameIsNovel)หลังสำนัก ณ เบื้องนอกถ้ำบำเพ็ญของเซินลั่ว
แสงสีครามที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งสู่ท้องฟ้ามิได้(@NameIsNovel)คงอยู่นานนักก็เลือนหายไป ทว่า(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)ม่านหมอกสีขาวปกคลุมหนาทึบทั่วบริเวณรอบถ้ำบำเพ็ญ ม่านหมอกนั้นซ้อนทับเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ปกคลุมถ้ำบำเพ็ญและ(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)โดยรอบจนมิดชิด
ฉินหมิงพยายามจะเข้าไปใกล้ ทว่า(@NameIsNovel)ม่านหมอกสีขาวกลับเต็มไปด้วยพลังต้านทานอันแข็งแกร่ง เพียงย่างก้าวเข้าไปไม่กี่ฉื่อ ก็ไม่อาจขยับเคลื่อนต่อไปได้(@NameIsNovel)อีก เขา(@NameIsNovel)พลันเริ่มร้อนใจ และ(@NameIsNovel)กำลังจะส่งเสียงเรียก
“สหายผู้อยู่ด้านหน้าเพิ่งจะทะลวงผ่านระดับบำเพ็ญ ดูท่ากำลังรวบรวมระดับพลัง จึงกระตุ้นอาคมคุ้มกันที่(@NameIsNovel)อยู่ภายนอก มารอตรงนี้สักครู่เถิด” เฉินซื่อหยวนยกมือห้ามฉินหมิงไว้
“ขอรับ” ฉินหมิงย่อมไม่มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งอันใด
“ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดให้กระทำ เจ้าช่วยบอกเล่าถึงที่(@NameIsNovel)มาของสหายผู้นี้หน่อยได้(@NameIsNovel)หรือไม่ เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ถึงผู้อาวุโสท่านหนึ่งของสำนักชุนชิวหรือ” เฉินซื่อหยวนเอ่ยถามพลางแย้มยิ้ม
อาคมที่(@NameIsNovel)รายล้อมม่านหมอกสีขาวเบื้องหน้าลึกล้ำยิ่งนัก ด้วยภูมิปัญญาของตน ไม่อาจมองทะลุเข้าไปได้(@NameIsNovel)เลย จึงประเมินค่าผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในสูงขึ้นหลายขั้น และ(@NameIsNovel)น้ำเสียงก็สุภาพอ่อนโยนลง
“ท่านผู้อาวุโส โปรดอย่าเรียกข้าด้วยความเคารพถึงเพียงนั้น เรียกข้าว่า(@NameIsNovel)ฉินหมิงก็พอ ส่วนผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในถ้ำเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์น้องของข้า มี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel)เซินลั่ว ผู้ที่(@NameIsNovel)ออกผจญภัยภายนอกมาหลายปี มิอาจทราบได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับวาสนาอันใดมา
ทว่า(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญกลับพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว เพิ่งกลับมาถึงเมื่อไม่นานนี้เอง” ฉินหมิงไม่ปิดบังสิ่งใด บอกเล่าทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ตนรู้
“อะไรนะ! เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์น้องของเจ้าหรือ ดูจากอายุขัยของเจ้าที่(@NameIsNovel)มิเกินสองร้อยปี ศิษย์น้องของเจ้าบรรลุระดับมหาโพธิญาณ ขั้นกลาง ในเวลาเพียงสองร้อยปีเชียวหรือ” เฉินซื่อหยวนอุทานด้วยความตื่นตะลึง
ฉินหมิงซึ่งมี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญด้อยกว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) ก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ความก้าวหน้าของเซินลั่วนั้นรวดเร็ว ทว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เข้าใจว่า(@NameIsNovel)ความเร็วนี้เหลือเชื่อเพียงใด เมื่อเห็นปฏิกิริยาของบุรุษผู้นั้น ก็เริ่มสงสัยขึ้นมาเช่นกัน
สิ่งที่(@NameIsNovel)ทั้งสองไม่รู้คือ เซินลั่วยังเคยหลับใหลไปถึงหนึ่งร้อยปีเต็มในช่วงเวลานั้น หากทั้งสองล่วงรู้ คงจะประหลาดใจเพียงใดกัน
เฉินซื่อหยวนเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณ สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)พลันกลับมาสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว มองถ้ำบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยม่านหมอกสีขาว พลางตกอยู่ในห้วงความคิด
“มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งใดสำคัญ ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่ในนามของผู้นำภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของสาขาต่างๆ ที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายอยู่ภายนอก” เฉินซื่อหยวนเอ่ยอย่างเฉยเมย โดยมิแม้แต่จะเหลือบมองฉินหมิงเลยแม้แต่น้อย
“ตรวจสอบสาขาหรือ” แววตาของฉินหมิงฉายประกายตื่นเต้นระคนยินดี
ในฐานะสาขาของภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก เจ้าสำนักชุนชิวทุกรุ่นต่างปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะกลับคืนสู่สำนักหลัก น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)กำลังของสำนักชุนชิวอ่อนแอเกินกว่า(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)
มิเคยมี(@NameIsNovel)โอกาสแม้แต่จะพบเจอศิษย์คนใดจากภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก นับประสาอะไรกับการกลับคืนสู่สำนักหลักโดยสมบูรณ์
ทว่า(@NameIsNovel)วันนี้ สำนักชุนชิวก็ได้(@NameIsNovel)พบพานเข้าจนได้(@NameIsNovel)
“ท่านผู้อาวุโสโปรดมาเยือนสำนักชุนชิว พวกเรามิมี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะแสดงความเคารพได้(@NameIsNovel)อย่างเหมาะสมยิ่ง วัสดุวิญญาณเหล่านี้คือสิ่งที่(@NameIsNovel)สำนักสั่งสมมาหลายปี
วันนี้ขอนำมามอบเป็น(@NameIsNovel)ของขวัญต้อนรับ หวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะโปรดรับไว้ด้วยความเมตตา” ฉินหมิงกัดฟันเล็กน้อย หยิบวัสดุวิญญาณล้ำค่าที่(@NameIsNovel)สุดจากศาสตราเวทเก็บของที่(@NameIsNovel)เซินลั่วมอบให้แก่ตน ก่อนจะมอบให้เฉินซื่อหยวนด้วยความเคารพ
“เจ้าสำนักฉิน นี่หมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร” เฉินซื่อหยวนเหลือบมองสิ่งของในมือฉินหมิงโดยไม่รับไว้ พลางเลิกคิ้วถาม
“ในเมื่อท่านผู้อาวุโสเดินทางมาจากภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กในฐานะผู้แทน ข้าจักไม่พูดอ้อมค้อม
นับตั้งแต่ก่อตั้งสำนัก สายเลือดของสำนักชุนชิวทุกรุ่นมี(@NameIsNovel)เพียงความปรารถนาเดียวคือการยอมรับบรรพบุรุษและ(@NameIsNovel)กลับคืนสู่สำนักหลักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก
ด้วยระดับบำเพ็ญอันลึกซึ้งของท่าน ย่อมดำรงตำแหน่งสูงในภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กเป็น(@NameIsNovel)แน่แท้ ท่านพอจะช่วยเหลือสำนักข้าได้(@NameIsNovel)หรือไม่
หากของกำนัลเหล่านี้มิเพียงพอ โปรดเอ่ยตามตรง สำนักชุนชิวทั้งหมดย่อมทำทุกวิถีทางเพื่อตอบสนองคำขอของท่าน” ฉินหมิงเอ่ยอย่างนอบน้อม
“ให้สำนักชุนชิวกลับคืนสู่บรรพบุรุษ? ก็มิใช่เรื่องที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)” เฉินซื่อหยวนเอ่ย สายตาของเขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวไปช้าๆ
“จริงหรือ! ท่านผู้อาวุโสมี(@NameIsNovel)เงื่อนไขใด โปรดเอ่ยออกมาได้(@NameIsNovel)เลย” ฉินหมิงดีใจจนแทบจะคุกเข่าลงกับพื้น
“ข้ามิได้(@NameIsNovel)ต้องการวัสดุวิญญาณเหล่านี้ เจ้ารับกลับไปก่อน ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องต้องปรึกษากับสหายเซินลั่ว ซึ่งจะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่งต่อทั้งสำนักชุนชิวและ(@NameIsNovel)สำนักหลักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก
หากเจ้าสำนักฉินช่วยให้เรื่องนี้บรรลุผลสำเร็จ ข้ารับรองว่า(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวจักสามารถกลับคืนสู่สำนักหลักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กได้(@NameIsNovel)” เฉินซื่อหยวนเอ่ย
“ข้าขอสอบถามได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านผู้อาวุโสประสงค์จะหารือเรื่องใดกับศิษย์น้องเซิน” สีหน้าฉินหมิงเปลี่ยนไปครู่หนึ่ง ทว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รับปากในทันที กลับสอบถามด้วยความระมัดระวัง
เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)เสาหลักของสำนักชุนชิวในยามนี้ และ(@NameIsNovel)ในบางแง่ สำคัญยิ่งกว่า(@NameIsNovel)การกลับคืนสู่สำนักหลักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กเสียอีก ย่อมมิอาจทำสิ่งใดอันจะทำให้ศิษย์น้องของเขา(@NameIsNovel)หมดใจ
เฉินซื่อหยวนมองฉินหมิง ก่อนจะเริ่มสื่อสารด้วยการส่งเสียงกระซิบ
สีหน้าฉินหมิงเปลี่ยนไปหลายครา หลังจากผ่านไปชั่วขณะ เขา(@NameIsNovel)จึงเอ่ยช้าๆ ว่า(@NameIsNovel) “ข้ามิอาจตกลงที่(@NameIsNovel)จะช่วยเหลือในเรื่องที่(@NameIsNovel)ท่านผู้อาวุโสเอ่ยถึงได้(@NameIsNovel)
ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของศิษย์น้องเซิน ความเต็มใจหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของศิษย์น้องผู้นั้นเอง ข้าจักไม่บังคับเขา(@NameIsNovel)”
“เจ้าว่า(@NameIsNovel)กระไรนะ” เฉินซื่อหยวนพลันหันมองฉินหมิง แววตาของเขา(@NameIsNovel)ฉายประกายเย็นชา
ร่างของฉินหมิงสั่นสะท้าน ทว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยสิ่งใด เพียงยืนก้มหน้าอยู่ด้านข้าง
“ดีมาก” เฉินซื่อหยวนรีบหันสายตากลับไป เอ่ยอย่างเฉยเมย
ทั้งสองจึงตกอยู่ในความเงียบงัน ความเงียบงันน่าอึดอัดเข้าปกคลุมภายนอกถ้ำ
ภายในถ้ำ เซินลั่วค่อยๆ ควบคุมปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านอยู่ในกาย ก่อนจะลืมตาขึ้น แววตาของเขา(@NameIsNovel)ฉายประกายแห่งความยินดี
ความคืบหน้านี้เป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างราบรื่นยิ่งนัก
ขณะที่(@NameIsNovel)ดูดซับพลังวิญญาณธาตุน้ำแท้จากน้ำแท้หนึ่งหยวนและ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าบริสุทธิ์ อาศัยประสบการณ์บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับจากแดนฝัน เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถทะลวงผ่านสู่ระดับมหาโพธิญาณขั้นกลาง ได้(@NameIsNovel)อย่างเป็น(@NameIsNovel)ธรรมชาติไร้ที่(@NameIsNovel)ติ
ทว่า(@NameIsNovel)น้ำแท้หนึ่งหยวนหยดนั้นได้(@NameIsNovel)ถูกใช้ไปจนหมดสิ้นแล้ว ตอนนี้มี(@NameIsNovel)เพียงผลึกหยินหยวนผสมและ(@NameIsNovel)เม็ดปีศาจของมังกรวารีปี่อวี้ เป็น(@NameIsNovel)วัสดุวิญญาณสำหรับบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)อยู่ในครอบครอง
ซึ่งอย่างดีที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว ก็เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะสนับสนุนการบำเพ็ญจนถึงระดับมหาโพธิญาณ ขั้นปลายเท่านั้นเอง ส่วนการบำเพ็ญในขั้นที่(@NameIsNovel)สูงขึ้นไป ต้องรอให้อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหาสมบัติที่(@NameIsNovel)บรรจุพลังวิญญาณธาตุน้ำชิ้นใหม่มาให้แก่เขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กังวลเกี่ยวกับอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเลย ด้วยระดับบำเพ็ญระดับเซียนแท้ ขั้นปลายของมัน ย่อมมิใช่เรื่องยากที่(@NameIsNovel)จะหาสมบัติที่(@NameIsNovel)บรรจุพลังวิญญาณธาตุน้ำมาได้(@NameIsNovel)บ้าง
“ปิดด่านบำเพ็ญมาสองเดือนเต็มแล้ว มิรู้ว่า(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้างแล้ว ออกไปดูสถานการณ์ภายนอกสักหน่อยดีกว่า(@NameIsNovel)” เซินลั่วคิดในใจพลางยืนขึ้น
“หือ!” ขณะที่(@NameIsNovel)จิตเทวะของเซินลั่วแผ่ขยายออกไป เขา(@NameIsNovel)ก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงการปรากฏตัวของฉินหมิงและ(@NameIsNovel)เฉินซื่อหยวนที่(@NameIsNovel)อยู่ภายนอกถ้ำในทันที
“ผู้นี้เป็น(@NameIsNovel)ใครกัน มี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญลึกซึ้งถึงเพียงนี้ บรรลุระดับมหาโพธิญาณ ขั้นปลายแล้ว” ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)พลันหรี่ลงเล็กน้อย
เหตุใดปรมาจารย์ระดับมหาโพธิญาณขั้นสูงเช่นนี้ จึงมายังสำนักชุนชิวที่(@NameIsNovel)กำลังเสื่อมถอยในยามนี้ได้(@NameIsNovel)
--------------------