หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,064
ตอนที่ 1,064 : เงื่อนไขเพียงข้อเดียว
ตอนที่ 1064
ด้านนอกถ้ำพำนัก
ขณะที่(@NameIsNovel)เฉินซื่อหยวนและ(@NameIsNovel)ฉินหมิงพลันเงียบเสียงลง ม่านหมอกสีขาวที่(@NameIsNovel)โอบล้อมถ้ำพำนักพลันเลือนหาย เผยให้เห็นเส้นทางเบื้องหน้า พร้อมกันนั้น
เสียงของบุรุษผู้หนึ่งก็ดังขึ้นว่า(@NameIsNovel) “ข้าน้อยไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)สหายท่านใดได้(@NameIsNovel)ให้เกียรติมาเยือน เซินลั่วผู้นี้มิได้(@NameIsNovel)ออกมาต้อนรับ ต้องขออภัยในความบกพร่องด้วย”
เฉินซื่อหยวนมุมปากยกยิ้มเล็กน้อย ไม่แม้แต่จะชายตามองฉินหมิง ก้าวเท้าเข้าไปในทางเดินถ้ำพำนัก ฉินหมิงเองก็มิได้(@NameIsNovel)รอช้าอยู่ด้านนอก เร่งฝีเท้าก้าวตามไป
ทั้งสองมาถึงยังโถงใหญ่ของถ้ำพำนักอย่างรวดเร็ว ก็พบว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว บนโต๊ะปรากฏชาปราณวางอยู่สามถ้วย
“มิรู้ว่า(@NameIsNovel)สหายท่านนี้มี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel)กระไร? สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ขาดการเตรียมพร้อม ต้องขออภัยด้วย เชิญนั่งก่อนเถิด” เซินลั่วเอ่ยพลางเหลือบมองเฉินซื่อหยวนพร้อมผายมือเชื้อเชิญ
“หากข้าจำไม่ผิด ท่านคือเซินลั่วใช่หรือไม่? เจ้าสำนักฉินเพิ่งแนะนำให้ข้าได้(@NameIsNovel)รู้จัก เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินว่า(@NameIsNovel)บำเพ็ญถึงระดับมหาโพธิญาณขั้นกลาง ในเวลาไม่ถึงสองร้อยปี ช่างเป็น(@NameIsNovel)อัจฉริยะที่(@NameIsNovel)สวรรค์ประทานมาให้แท้ๆ” เฉินซื่อหยวนมิได้(@NameIsNovel)ตอบคำถามของเซินลั่ว เพียงหัวเราะออกมาเบาๆ
“ศิษย์น้องเซิน ผู้นี้คือผู้อาวุโสเฉินซื่อหยวนจากภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก” ฉินหมิงแนะนำขึ้นจากด้านข้าง
“ภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก!” แววตาของเซินลั่วสั่นไหวเล็กน้อย สำนักแห่งนี้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เลื่องลือชื่นชมมานานแล้ว
“เช่นนั้นสหายเฉินก็เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญจากภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กอันเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นับถือ ข้าน้อยต้องขออภัยในความไม่สุภาพด้วย มิรู้ว่า(@NameIsNovel)สหายเฉินมี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญอันใดมาเยือนสำนักชุนชิวของข้า?” เซินลั่วกลับคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอ่ยถามพร้อมคำนับ
ในฐานะผู้อาวุโสระดับสูงจากภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก เฉินซื่อหยวนเดินทางเยี่ยมเยียนสาขาต่างๆ มาแล้วมากมาย ทุกสาขาที่(@NameIsNovel)ไปถึงล้วนให้การต้อนรับด้วยความเคารพยำเกรงสูงสุด
ครั้นเห็นเซินลั่วมี(@NameIsNovel)ท่าทีสงบเยือกเย็นราวกับมิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ เขา(@NameIsNovel)จึงรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย
แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ความไม่พอใจส่วนหนึ่งนั้นยังเกิดจากการปฏิเสธของเจ้าสำนักฉิน ซึ่งได้(@NameIsNovel)จุดประกายความเป็น(@NameIsNovel)ปรปักษ์ต่อสำนักชุนชิวในใจของเขา(@NameIsNovel)ไปแล้ว
“สำนักของข้าได้(@NameIsNovel)มอบหมายให้ข้าตรวจสอบสถานการณ์ของสาขาที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายอยู่ ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)ข้าไปเยือนเมืองเติงโจวเมื่อไม่นานมานี้
ได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องที่(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวสังหารนักพรตเสวียนหยินของสำนักเทียนอิง จึงได้(@NameIsNovel)แวะมาดู” เฉินซื่อหยวนเอ่ยกล่าวอย่างเฉยเมย
ครั้นได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น คิ้วของเซินลั่วก็ขมวดมุ่นเข้าหากัน ‘เรื่องที่(@NameIsNovel)แม่ทัพผีสังหารผู้บำเพ็ญของสำนักเทียนอิงถูกเปิดเผยเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือนี่?’
เขา(@NameIsNovel)หันไปมองฉินหมิงซึ่งพยักหน้ายืนยัน สีหน้าของเซินลั่วก็มืดครึ้มลงในทันใด ขณะนั้นเอง เสียงของแม่ทัพผีก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) “นายท่าน เป็น(@NameIsNovel)ความผิดของข้าที่(@NameIsNovel)นำพาความเดือดร้อนมาให้ท่าน”
เซินลั่วแค่นเสียงเย็นชา มิได้(@NameIsNovel)ตอบกลับแม่ทัพผีที่(@NameIsNovel)อยู่ในถุงจักรวาล หากเขา(@NameIsNovel)ยังคงอยู่ลำพัง การสังหารผู้บำเพ็ญสำนักอื่นก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่
แต่เมื่อมี(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวให้ต้องคำนึงถึง เรื่องราวมากมายก็ต้องถูกนำมาพิจารณาให้รอบด้านยิ่งขึ้น
“การมาเยือนในครั้งนี้ของสหายเฉิน คือเพื่อไกล่เกลี่ยสำนักชุนชิวกับภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กใช่หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถามทันทีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเฉินซื่อหยวน
เซินลั่วทราบดีถึงความปรารถนาอันยาวนานของสำนักชุนชิวที่(@NameIsNovel)จะกลับคืนสู่ภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็ก
หากทำได้(@NameIsNovel)จริง จะมิเพียงเติมเต็มความปรารถนาของบรรพบุรุษหลายรุ่นของสำนักชุนชิว แต่ยังประทานที่(@NameIsNovel)พึ่งพิงแก่ผู้คนเช่นฉินหมิง ภายใต้การสนับสนุนจากภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กอีกด้วย
“การต้อนรับสำนักชุนชิวกลับเข้าสู่ภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กนั้นมิใช่เรื่องยาก
ทว่า(@NameIsNovel)เนื่องจากเจ้าดึงดูดความสนใจจากสำนักเทียนอิง การจะได้(@NameIsNovel)รับการคุ้มครองเป็น(@NameIsNovel)พิเศษจากเจ้าสำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กคงมิใช่เรื่องง่ายนัก” เฉินซื่อหยวนกล่าว พลางหยิบถ้วยชาปราณขึ้นจิบช้าๆ อย่างมี(@NameIsNovel)ความนัย
“ไม่ว่า(@NameIsNovel)สหายเฉินจะมี(@NameIsNovel)ข้อเรียกร้องอันใด โปรดกล่าวออกมาได้(@NameIsNovel)เลย” เซินลั่วกล่าวพร้อมคำนับพลางรับรู้ถึงความนัยที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายส่งมาเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี
“มิใช่เรื่องของข้อเรียกร้อง ภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กมี(@NameIsNovel)เรื่องเร่งด่วนที่(@NameIsNovel)ต้องจัดการ พอดีว่า(@NameIsNovel)คนในสำนักมิสะดวกที่(@NameIsNovel)จะเข้าไปเกี่ยวข้อง
หากสหายเซินสามารถยื่นมือเข้าช่วย ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)การรับรองสำนักชุนชิวอย่างเป็น(@NameIsNovel)ทางการ หรือการปกป้องจากภัยคุกคามของสำนักเทียนอิง ทั้งสองสิ่งนี้ก็จะสำเร็จลุล่วงได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย” เฉินซื่อหยวนกล่าวพลางวางถ้วยชาลงพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมเลศนัย
ครั้นได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น, ฉินหมิงอยากจะกล่าวอันใดบางอย่าง แต่ก็ลังเลใจ เซินลั่วสังเกตเห็นสีหน้าของฉินหมิง แววตากะพริบไหว
พลันหันไปทางเฉินซื่อหยวนพร้อมเอ่ยกล่าวอย่างจริงจังว่า(@NameIsNovel) “มิรู้ว่า(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)นั้นคือเรื่องอันใด? หากข้าสามารถให้ความช่วยเหลือได้(@NameIsNovel) ย่อมมิปฏิเสธอย่างแน่นอน”
“สหายเซินเคยได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับงานประชุมประลองยุทธ์สามภพที่(@NameIsNovel)กำลังจะจัดขึ้นในนครฉางอันหรือไม่?” เฉินซื่อหยวนเอ่ยถาม
“ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินมาบ้าง แต่ยังมิอาจทราบรายละเอียด โปรดชี้แนะด้วยสหายเฉิน” เซินลั่วกล่าวอย่างแปลกใจอยู่เล็กน้อย
“งานประชุมประลองยุทธ์สามภพเป็น(@NameIsNovel)การแข่งขันที่(@NameIsNovel)จัดขึ้นร่วมกันโดยเหล่า สำนักแห่งภพมนุษย์ ภพปีศาจ และ(@NameIsNovel)ภพเซียน แต่ละฝ่ายจะส่งตัวแทนเข้าร่วม เป็น(@NameIsNovel)งานที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก
ผู้ที่(@NameIsNovel)ชนะเลิศในท้ายที่(@NameIsNovel)สุดมิเพียงได้(@NameIsNovel)รับรางวัลอันมหาศาล แต่สำนักของตนยังจะได้(@NameIsNovel)รับการสนับสนุนร่วมกันจากสามภพ
แม้แต่สำนักเล็กๆ ก็สามารถผงาดขึ้นเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในสำนักใหญ่ของสามภพได้(@NameIsNovel)ในชั่วข้ามคืน” เฉินซื่อหยวนอธิบายพลางคลี่ยิ้มอย่างสบายอารมณ์
“รางวัลสุดท้ายช่างมหาศาลถึงเพียงนั้นเชียวรึ!” เซินลั่วอดตกใจอยู่เล็กน้อย มิว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)รางวัลที่(@NameIsNovel)ผู้ชนะแต่ละคนจะได้(@NameIsNovel)รับ การสนับสนุนที่(@NameIsNovel)สำนักของตนจะได้(@NameIsNovel)รับจากสามภพนั้น ย่อมมิใช่เรื่องเล็กเลยแม้แต่น้อย
“หลังจากภัยพิบัติอสูร สำนักหลายแห่งได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายอย่างหนักหน่วง การจัดงานประชุมประลองยุทธ์ก็เป็น(@NameIsNovel)หนทางหนึ่งที่(@NameIsNovel)จะฟื้นฟูสามภพได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ฟื้นตัวจากภัยพิบัติที่(@NameIsNovel)เกิดจากเหล่าอสูร” เฉินซื่อหยวนอธิบายต่อ
“เข้าใจแล้ว” เซินลั่วพยักหน้ารับ
“แม้ว่า(@NameIsNovel)รางวัลของงานประชุมประลองยุทธ์จะมหาศาลเพียงใด แต่ก็โหดร้ายมิใช่น้อย ผู้เข้าร่วมมิเพียงแต่ต้องแข่งขันเพื่อตัดสินผู้ชนะเท่านั้น แต่ยังเป็น(@NameIsNovel)การชี้ขาดความเป็น(@NameIsNovel)ความตาย มิเหมือนงานทั่วไปโดยสิ้นเชิง” เฉินซื่อหยวนกล่าวเสริม
“ทั้งผู้ชนะและ(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ความตายล้วนถูกตัดสิน!” คิ้วของเซินลั่วขมวดมุ่น
“พวกเราผู้บำเพ็ญได้(@NameIsNovel)ละทิ้งชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตายไปนานแล้ว นี่มิอาจนับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สิ่งใด เมื่อเทียบกับรางวัลของงานประชุมประลองยุทธ์แล้ว ชีวิตของคนหนึ่งหรือสองคนย่อมเป็น(@NameIsNovel)เรื่องเล็กน้อยนัก
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น บางสำนักที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความบาดหมางกันก็สามารถใช้โอกาสนี้ในการสะสางบัญชีแค้น แก้แค้นความเกลียดชัง และ(@NameIsNovel)ชำระหนี้แค้น ถือเป็น(@NameIsNovel)วิถีใหม่ที่(@NameIsNovel)น่าสนใจยิ่ง” เฉินซื่อหยวนกล่าวพร้อมแย้มยิ้ม
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กล่าวอันใด เพียงยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง
“ระหว่า(@NameIsNovel)งงานประชุมประลองยุทธ์ เหล่าผู้คนจากสามภพสามารถเฝ้าชมกระบวนการทั้งหมดผ่านกระจกแขวนฟ้าที่(@NameIsNovel)รังสรรค์โดยนครเทียนจี ถือเป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)น่าตื่นตาตื่นใจมิใช่น้อย”
เฉินซื่อหยวนกล่าวต่อพลางแย้มยิ้ม ราวกับมิได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นสีหน้าของเซินลั่วเลยแม้แต่น้อย
“สหายเฉินมาหาข้า คงเป็น(@NameIsNovel)เพราะต้องการให้ข้าเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กเข้าร่วมงานประชุมประลองยุทธ์สามภพครั้งนี้ใช่หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถาม
“ถูกต้องแล้ว สหายเซินเต็มใจหรือไม่?” เฉินซื่อหยวนพยักหน้าพลางจับจ้องเซินลั่วอย่างจริงจัง
สีหน้าของเซินลั่วพลันเคร่งขรึมขึ้น ขณะจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดอย่างเงียบงัน โดยส่วนตัวแล้ว เขา(@NameIsNovel)ไม่ต้องการเข้าร่วมงานประชุมประลองยุทธ์ที่(@NameIsNovel)เหมือนการแสดงลิงเช่นนี้อย่างแน่นอน
แต่หากมิเข้าร่วม มิเพียงโอกาสที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)รับการสนับสนุนจากสำนักชุนชิวจะริบหรี่ แต่ยังต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากสำนักเทียนอิงอีกด้วย
หากอยู่ประจำที่(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวตลอดไปก็อาจจะยังพอได้(@NameIsNovel) แต่ในภายภาคหน้า มิอาจรับประกันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)จะมิจากภูเขา(@NameIsNovel)ชิงฮวาไป แล้วสำนักชุนชิวจะกลายเป็น(@NameIsNovel)เช่นไรเล่า?”
ครั้นเซินลั่วคิดได้(@NameIsNovel)เช่นนี้ ก็อดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเหลือบมองฉินหมิง
“ศิษย์น้องเซิน เรื่องงานประชุมประลองยุทธ์นี้เกี่ยวกับชีวิตของเจ้าโดยตรง มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องคำนึงถึงสำนักชุนชิวเลย” ฉินหมิงกล่าวอย่างจริงจัง
ครั้นได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น มุมปากของเซินลั่วก็กระตุกขึ้นเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืน เดินไปยังทางเข้าถ้ำพำนัก แล้วมองออกไปด้านนอก สถาปัตยกรรมของสำนักชุนชิวปรากฏให้เห็นรางเลือน ด้วยสัมผัสอันเฉียบคม เขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)ยินเสียงคึกคักจากบริเวณหน้าภูเขา(@NameIsNovel)
สำนักชุนชิวเงียบสงบมาหนึ่งร้อยปี เพิ่งจะกลับมาเฟื่องฟูอีกคราในไม่ช้า หากต้องตกต่ำลงอีกครา ก็อาจมิมี(@NameIsNovel)โอกาสผงาดขึ้นมาใหม่ได้(@NameIsNovel)อีกเลย
บัดนี้ภัยพิบัติอสูรถูกกำจัดไปแล้ว และ(@NameIsNovel)นับตั้งแต่เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมอบหมายงานเร่งด่วนจากปรมาจารย์อาวุโสให้ฟื้นฟูประตูสำนัก ก็ย่อมต้องปฏิบัติหน้าที่(@NameIsNovel)นั้นให้ลุล่วง
--------------------