หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,085
ตอนที่ 1,085 : กุญแจ
ตอนที่ 1085
“เหอะๆ จีเหยา คำพูดของเจ้าช่างกล่าวร้ายข้าเสียจริง ข้ามิได้(@NameIsNovel)ล่อลวงจิตใจผู้ใด เป็น(@NameIsNovel)เพราะจิตใจของพวกเขา(@NameIsNovel)อ่อนแอเองต่างหาก ที่(@NameIsNovel)ตกหลุมรักข้าตั้งแต่แรกเห็นแล้วยังพัวพันไม่ยอมปล่อย จนข้าเองก็จนปัญญา” หลี่จูยกมือปิดปาก พลางหัวร่อในลำคอ
ความรู้สึกที่(@NameIsNovel)นางมี(@NameIsNovel)ต่อเจ็ดสังหารและ(@NameIsNovel)ฮวาหลันซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจด้วยกัน ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)เพียงความระแวดระวังและ(@NameIsNovel)ชิงชัง แต่กับจีเหยาแห่งเผ่าเซียนแล้ว กลับเต็มไปด้วยความรังเกียจและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศัตรูอย่างถึงที่(@NameIsNovel)สุด
ในสายตาของหลี่จู เผ่าเซียนล้วนเป็น(@NameIsNovel)พวกเสแสร้งและ(@NameIsNovel)เห็นแก่ตัว
“โฮก...” เสียงคำรามสะท้านปฐพีพลันกึกก้องขึ้นจากหุบเขา(@NameIsNovel)
มังกรพิภพสุญญตาที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้เผยร่างเพียงครึ่งเดียว เมื่อถูกคนหมู่มากเข้าล้อมโจมตีก็ยิ่งทวีความดุร้าย ร่างมหึมาของมันทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
เงาร่างสีดำทะมึนพุ่งตรงออกจากหุบเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ขนาบด้วยยอดเขา(@NameIsNovel)สูงตระหง่าน ลอยขึ้นไปในอากาศสูงนับร้อยจั้ง
คลื่นพลังกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นแผ่ออกมาจากร่าง ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นสีดำที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด ซัดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง
ทันทีที่(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นสีดำนั้นซัดผ่าน เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ผู้คนอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศก็พลันรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลกดทับลงมาจากเบื้องบน บีบให้ร่างร่วงหล่นสู่พื้นจนเท้าทั้งสองข้างจมลึกลงไปในดิน
ส่วนผู้ที่(@NameIsNovel)เพิ่งต่อสู้กับมังกรพิภพสุญญตาเมื่อครู่นี้ พอทะยานขึ้นไปก็ถูกกดให้ร่วงกลับลงมา พวกเขา(@NameIsNovel)ล้มลงสู่พื้นดินอย่างไม่เป็น(@NameIsNovel)ท่า
บรรดาผู้ที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่บนยอดเขา(@NameIsNovel)สองฟากของหุบเขา(@NameIsNovel)ก็หาได้(@NameIsNovel)ดีไปกว่า(@NameIsNovel)กันไม่ ผู้คนเหล่านั้นต้องปล่อยแสงคุ้มครองจากสมบัติวิเศษ หรือไม่ก็ใช้ศาสตราเวทออกมาโดยตรงเพื่อต้านทานไว้ เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดจากการถูกบดขยี้
เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าของหลี่จูก็พลันเคร่งขรึมลงทันใด
พวกเขา(@NameIsNovel)อยู่ห่างจากใจกลางหุบเขา(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel) แรงกดดันจึงอ่อนกว่า(@NameIsNovel) แต่ก็ยังรุนแรงพอที่(@NameIsNovel)จะทำให้ต้องระวังตัวอย่างจริงจัง
จนกระทั่งบัดนี้เอง หลี่จูจึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)ตนได้(@NameIsNovel)ประเมินความแข็งแกร่งของมังกรพิภพสุญญตาต่ำเกินไป และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็เข้าใจว่า(@NameIsNovel)ความท้าทายที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดของการทดสอบนี้
มิใช่การแข่งขันกับเผ่าพันธุ์อื่นเพื่อชิงความเป็น(@NameIsNovel)ใหญ่ หากแต่อสูรร้ายเบื้องหน้านี้ต่างหาก
กุญแจสำหรับเปิดแดนลับอยู่กับอสูรตนนี้ หากไม่สามารถเอาชนะมันได้(@NameIsNovel) ก็จะออกจากแดนลับไม่ได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)มากว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดรอดชีวิตออกไปได้(@NameIsNovel)
“เจ็ดสังหาร พวกเราสืบเชื้อสายเดียวกัน ร่วมมือกันดีหรือไม่” หลี่จูส่งกระแสจิตไป
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เจ็ดสังหารก็เหลือบมองอย่างดูแคลน มุมปากยกขึ้นเป็น(@NameIsNovel)รอยยิ้มเยาะ ไม่แม้แต่จะคิดเอื้อนเอ่ยตอบ
ใบหน้าของหลี่จูฉายแววโกรธเกรี้ยวขึ้นมาในชั่วพริบตา แต่นางก็สะกดกลั้นเอาไว้แล้วเกลี้ยกล่อมต่อ “เจ้าไม่เห็นความแข็งแกร่งของมังกรพิภพสุญญตาหรือ ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดในพวกเราจะสามารถฆ่ามันได้(@NameIsNovel)ตามลำพัง
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น พวกเผ่าเซียนและ(@NameIsNovel)เผ่ามนุษย์จะต้องสร้างความวุ่นวายเป็น(@NameIsNovel)แน่ มี(@NameIsNovel)เพียงการร่วมมือกันเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เราจะมี(@NameIsNovel)โอกาสชนะ เมื่อถึงตอนนั้น ข้าจะเอากุญแจ ส่วนเจ้าก็เอาคะแนนจากหัวมันไป พวกเราต่างก็ได้(@NameIsNovel)ประโยชน์”
“หากข้าจำไม่ผิด ในบรรดาเหยื่อล่อที่(@NameIsNovel)เจ้าดึงดูดมา ก็มี(@NameIsNovel)คนของเผ่าปีศาจอยู่ด้วยใช่หรือไม่” ในที่(@NameIsNovel)สุดเจ็ดสังหารก็เอ่ยปาก
“ผู้นั้นมันผิดปกติ จะเป็น(@NameIsNovel)จะตายก็ช่างปะไร” หลี่จูตอบ
“ข้าว่า(@NameIsNovel)เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)สนใจว่า(@NameIsNovel)มันจะรอดหรือตาย เพียงแต่คนอย่างเจ้าที่(@NameIsNovel)โยนคนเผ่าเดียวกันไปเป็น(@NameIsNovel)เหยื่อล่อโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)น่ารังเกียจสิ้นดี” เจ็ดสังหารตอบกลับอย่างเย็นชาพลางแค่นเสียง
ก่อนหน้านี้ระหว่า(@NameIsNovel)งทาง เจ็ดสังหารเคยพบกับฝูตงไหล ตอนที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายกำลังพยายามห้ามปรามคนทั้งสองกลุ่มมิให้ต่อสู้กันจนตาย
เจ็ดสังหารไม่ได้(@NameIsNovel)ชอบพอฝูตงไหล อสูรหัวเสือผู้นั้นที่(@NameIsNovel)ดูทึ่มทื่อเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)รังเกียจ ตรงกันข้ามกับหลี่จูที่(@NameIsNovel)มองอย่างไรก็น่ารำคาญใจ
เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองหลี่จูอย่างลังเลใจ คิดว่า(@NameIsNovel)จะลงมือสังหารนางเสียก่อนดีหรือไม่
หลี่จูรู้สึกเย็นเยียบไปทั่วสันหลัง ร่างกายเกร็งแน่นราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ
“ช่างเถิด หากเกิดการต่อสู้ขึ้นที่(@NameIsNovel)นี่ มี(@NameIsNovel)แต่จะทำให้จีเหยาแห่งเผ่าเซียนได้(@NameIsNovel)ประโยชน์ไปเสียเปล่า” เจ็ดสังหารพึมพำกับตัวเองแล้วละสายตากลับ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเขา(@NameIsNovel) ความโกรธของหลี่จูก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ทว่า(@NameIsNovel)นางกลับมิได้(@NameIsNovel)แสดงออก เพียงแค่นเสียงเย็นชา แล้วทะยานกายออกจากบริเวณนั้น ทิ้งระยะห่างจากคนทั้งสองไปพอสมควร
ในหุบเขา(@NameIsNovel)เบื้องล่าง เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายถูกแรงกดดันมหาศาลกดทับจนการเคลื่อนไหวเชื่องช้าลง แม้แต่จะขยับกายก็ยังยากลำบากอย่างยิ่ง
การหลบหลีกการโจมตีที่(@NameIsNovel)ถาโถมเข้ามาไม่หยุดยั้งของมังกรพิภพสุญญตายิ่งทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ตกอยู่ในสภาพสิ้นหวัง
ฝูตงไหลซึ่งเดิมทีเป็น(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจ ร่างกายและ(@NameIsNovel)พละกำลังย่อมแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)บุรุษอีกคนหนึ่ง
ขณะนี้ลวดลายอสูรปรากฏขึ้นบนร่างเพื่อต้านทานแรงกดดันมหาศาล พลางประคองหลี่ฉางชิงที่(@NameIsNovel)หมดสภาพแล้ว ค่อยๆ เดินโซซัดโซเซไปยังปากทางออกของหุบเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ ก็แอบโคจรเคล็ดวิชาหวงถิง สถานการณ์ของเขา(@NameIsNovel)จึงดีกว่า(@NameIsNovel)หลี่ฉางชิงอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างยากลำบากในทุกย่างก้าว
อย่างไรก็ตาม เพียงไม่กี่กระบวนท่า ผู้ฝึกตนสองคนจากเจ็ดคนเดิมก็ถูกมังกรพิภพสุญญตาฉีกร่างเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ และ(@NameIsNovel)กลืนลงท้องไปทั้งตัวแล้ว
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังหลบหนีไปยังปากทางเข้าหุบเขา(@NameIsNovel) ก็หันกลับไปมองมังกรพิภพสุญญตา พลันสังเกตเห็นศิลาผลึกสีอำพันก้อนหนึ่งฝังอยู่บนหลังของมัน
ภายในศิลาผลึกนั้นมี(@NameIsNovel)แผ่นกลมแผ่นหนึ่งถูกผนึกอยู่ ซึ่งดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)กุญแจของแดนลับ
เขา(@NameIsNovel)รีบบอกการค้นพบนี้แก่ฝูตงไหลทันที
หลังจากสื่อสารแลกเปลี่ยนกันแล้ว ทั้งสองจึงตัดสินใจว่า(@NameIsNovel)จะพาหลี่ฉางชิงไปยังที่(@NameIsNovel)ปลอดภัยก่อน แล้วค่อยกลับมาชิงกุญแจ
ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังจะออกจากปากทางเข้าหุบเขา(@NameIsNovel) เสียงคำรามสะท้านปฐพีก็พลันกึกก้องขึ้นจากด้านหลัง ลมเหม็นคลุ้งพร้อมด้วยไออสูรที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งปะทะเข้ามา ทำให้หัวใจของพวกเขา(@NameIsNovel)พลันกระตุกวูบและ(@NameIsNovel)เกือบจะอาเจียนออกมา
จากนั้นก็เห็นนักบวชเผ่าเซียนผู้หนึ่งซึ่งได้(@NameIsNovel)สติกลับมา กำลังวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งมาทางนี้
มังกรพิภพสุญญตากำลังไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิด พุ่งตรงมายังปากทางเข้าหุบเขา(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วสูงสุด
เซินลั่วสบถในใจแล้วรีบช่วยฝูตงไหลประคองหลี่ฉางชิง พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อเร่งความเร็วในการหลบหนี
เมื่อมังกรพิภพสุญญตาเข้ามาใกล้ขึ้น แรงกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)ยากจะทานทนก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
ความเร็วในการหลบหนีของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายยิ่งช้าลงไปอีก ขณะที่(@NameIsNovel)บุรุษเผ่าเซียนผู้นั้นถูกตรึงร่างจนขยับไม่ได้(@NameIsNovel) ร่างของเขา(@NameIsNovel)ถูกมังกรพิภพสุญญตาตามทัน และ(@NameIsNovel)โดยไม่ทันได้(@NameIsNovel)กัด อสูรตนนั้นก็แค่ใช้ร่างมหึมาทับลงไป
บุรุษเผ่าเซียนผู้นั้นไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสแม้แต่จะร้องออกมา ก่อนที่(@NameIsNovel)จะถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด
มังกรพิภพสุญญตาไม่หยุดชะงักเลยแม้แต่น้อยและ(@NameIsNovel)ยังคงพุ่งเข้าใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายที่(@NameIsNovel)เหลืออีกสองคนต่อไป
ขณะที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะตามทันในอีกไม่ช้า ทันใดนั้นฝูตงไหลก็ปล่อยหลี่ฉางชิง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)พลันเปล่งประกายขึ้นวูบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับแล้วกระโจนเข้าหามังกรพิภพสุญญตา
พร้อมกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ที่(@NameIsNovel)กึกก้องกัมปนาท หุบเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ในพริบตา ร่างของฝูตงไหลก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็น(@NameIsNovel)พยัคฆ์ยักษ์ลายเหลืองดำ ลำตัวยาวกว่า(@NameIsNovel)สิบจั้งไม่นับหาง รูปร่างกำยำอย่างยิ่ง พยัคฆ์ตนนั้นใช้กรงเล็บมหึมาสองข้างฟาดเข้าใส่มังกรพิภพสุญญตา
มังกรพิภพสุญญตาที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะยากจะหยุดยั้งได้(@NameIsNovel) ถูกการปะทะอันทรงพลังอย่างกะทันหันนี้หยุดยั้งไว้ชั่วขณะ
เซินลั่วเหลือบมองกลับไป ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ฝูตงไหลกำลังซื้อเวลาให้พวกเขา(@NameIsNovel) จึงไม่ลังเลอีกต่อไป ลากหลี่ฉางชิงมุ่งหน้าออกจากหุบเขา(@NameIsNovel)ต่อไป
ขณะที่(@NameIsNovel)คนทั้งสองกำลังจะหลุดพ้นออกจากหุบเขา(@NameIsNovel) พื้นดินก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครา
--------------------