ตอนที่ 1,088 : จุดประสงค์ของหลี่จู

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นเหตุการณ์พลิกผันอย่างกะทันหัน ผู้คน ณ ที่(@NameIsNovel)นั้น พลันตกตะลึงพรึงเพริด ไม่เว้นแม้แต่หลี่จู ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดคาดคิดว่า(@NameIsNovel)มังกรพิภพสุญญตาจะยังมิได้(@NameIsNovel)ตายสนิท

เซินลั่วนึกถึงคำพูดของฝูตงไหลที่(@NameIsNovel)ห้ามตนไว้ก่อนหน้านี้ จึงรีบหันไปมอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “มังกรพิภพสุญญตานั้นผิดแผกจากอสูรปิศาจทั่วไปยิ่งนัก โดยปกติแล้ว พวกมันจะเลือกแปลงกายหลังทะลวงขีดขั้นจากมหาโพธิญาณสู่เซียนแท้

ทว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)น้อยคนนักที่(@NameIsNovel)จะล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel) ก่อนหน้าจะบรรลุด่านนั้น อสูรเหล่านี้ส่วนหนึ่งจะแยกแก่นอสูรออกมาเก็บซ่อนไว้เพื่อป้องกันตน แก่นอสูรนั้นจะไม่ถูกหลอมรวมเข้าสู่กายาจนกว่า(@NameIsNovel)จะทะลวงผ่านด่าน

ดังนั้นแม้ร่างจะถูกทำลายลง ก็ยังสามารถใช้แก่นอสูรนั้นควบแน่นจิตวิญญาณขึ้นมาใหม่ได้(@NameIsNovel)” คำอธิบายของฝูตงไหลพลันดังก้องขึ้นในโสตประสาทของเซินลั่วอย่างทันท่วงที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เช่นนั้นก็หมายความว่า(@NameIsNovel)อสูรตนนี้ก็กระทำเยี่ยงนั้นเช่นกัน พวกเราจำต้องสังหารมันอีกครากระนั้นหรือ” เซินลั่วถาม พลางรู้สึกเย็นเยียบในใจ

“ตราบใดที่(@NameIsNovel)แก่นอสูรยังคงอยู่ จะสังหารกี่คราก็หามี(@NameIsNovel)ประโยชน์ไม่ มันจะฟื้นคืนชีพซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งพลังงานในแก่นอสูรหมดสิ้นไปในที่(@NameIsNovel)สุด” ฝูตงไหลกล่าวต่อ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ถ้าเช่นนั้นก็จงออกตามหามันแล้วทำลายเสียเถิด” เซินลั่วขมวดคิ้วกล่าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“การนั้นมิได้(@NameIsNovel)ง่ายดายเพียงนั้น แก่นอสูรของมังกรพิภพสุญญตาแต่กำเนิดก็มี(@NameIsNovel)ฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงยิ่งนัก มิได้(@NameIsNovel)กัดกร่อนเพียงเนื้อหนัง แต่กัดกร่อนลึกลงไปถึงจิตวิญญาณ ต่อให้เป็น(@NameIsNovel)ข้าซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เผ่าปิศาจ ก็ยังมิกล้ารับปากว่า(@NameIsNovel)จะทานทนได้(@NameIsNovel)” ฝูตงไหลส่ายหน้ากล่าว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยถาม “พี่ใหญ่ฝู ท่านพอจะระบุตำแหน่งแก่นอสูรของมันได้(@NameIsNovel)หรือไม่”

“หากเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อื่นอาจมิแน่ใจนัก แต่ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่น่าจะยาก การที่(@NameIsNovel)มังกรพิภพสุญญตาสามารถรวมจิตวิญญาณขึ้นใหม่ได้(@NameIsNovel)รวดเร็วเพียงนี้ ย่อมแสดงว่า(@NameIsNovel)แก่นอสูรของมันต้องอยู่ใกล้ๆ บริเวณนี้เป็น(@NameIsNovel)แน่แท้ คาดว่า(@NameIsNovel)อยู่ในรัศมี(@NameIsNovel)ร้อยลี้” ฝูตงไหลตอบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ดี เช่นนั้นก็จงออกตามหามันแล้วทำลายเสีย” เซินลั่วยังคงเปี่ยมด้วยความมั่นใจในจิตวิญญาณแห่งตน จึงเอ่ยปากออกไปทันควัน [Source: NameIsNovel]

“ข้าจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้จัดการตำแหน่งแก่นอสูรนั้นเอง เจ้าจงเตรียมพร้อม เมื่อจิตวิญญาณของมังกรพิภพสุญญตาสลายสิ้น ก็จงบุกเข้าไปฉวยกุญแจมา” ฝูตงไหลลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเสนอแนะ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วไตร่ตรองครู่หนึ่งแล้วจึงพยักหน้า

ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองกำลังสนทนา ร่างจิตวิญญาณของมังกรพิภพสุญญตาก็สังหารเหอเชียนซานจนสิ้นชีพแล้ว ยังคงพุ่งเข้าโจมตีจีเหยาอย่างไม่หยุดยั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

จีเหยาถูกหลี่จูพันธนาการไว้จนมิอาจปลีกกายได้(@NameIsNovel)ทันท่วงที จึงจำต้องหันกลับไปรับมือกับร่างจิตวิญญาณนั้น

มังกรพิภพสุญญตาที่(@NameIsNovel)แปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)ร่างจิตวิญญาณ พลังของมันมิเพียงไม่ลดลง แต่ด้วยขนาดที่(@NameIsNovel)เล็กลงอย่างมาก กลับยิ่งทำให้มันคล่องแคล่วว่องไวและ(@NameIsNovel)รับมือได้(@NameIsNovel)ยากยิ่งขึ้นไปอีก

จีเหยาใช้กลอุบายเดิม โบกสะบัดแพรพรรณเจ็ดสีหมายจะพันรอบร่างมังกรพิภพสุญญตา ทว่า(@NameIsNovel)อสูรตนนั้นกลับพุ่งเป็น(@NameIsNovel)เส้นตรงราวลูกธนู ทะลวงหลุดพ้นจากรัศมี(@NameIsNovel)การพันธนาการของแพรพรรณไปได้(@NameIsNovel)โดยง่าย

ทว่า(@NameIsNovel)ยังบินไปได้(@NameIsNovel)ไม่ไกลนัก ลูกธนูดอกหนึ่งก็พุ่งตรงเข้ามา ปะทะเข้าที่(@NameIsNovel)ศีรษะร่างอสูรจนเซถลา

แพรพรรณเจ็ดสีตามติดมาอย่างกระชั้นชิด พลันพันรอบร่างมังกรพิภพสุญญตาอีกครา

ในพริบตา แสงหลากสีก็ส่องประกายวูบวาบบนผืนแพร อักขระผนึกที่(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยพลังสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นอีกครา หมายจะกักขังมังกรพิภพสุญญตาให้สิ้นฤทธิ์อ่านตอนต่อไปฟรี

ร่างของมังกรพิภพสุญญตาพลันหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยต่อหน้าต่อตาผู้คน

เซินลั่วขมวดคิ้วมุ่นพลางครุ่นคิด หากสัตว์อสูรตนนี้สามารถแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์ ย่อมเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากยิ่งที่(@NameIsNovel)จะรับมือได้(@NameIsNovel) ความหวังเดียวในยามนี้จึงฝากไว้ที่(@NameIsNovel)ฝูตงไหลแต่เพียงผู้เดียว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นระลอกคลื่นจางๆ ปรากฏขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหลังเจ็ดสังหารและ(@NameIsNovel)ฮวาหลัน ราวกับมี(@NameIsNovel)บางสิ่งพาดผ่านไปอย่างรวดเร็ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ยปากเตือน เจ็ดสังหารก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงอันตรายเช่นกัน จึงรีบคว้าแขนเสื้อของฮวาหลันแล้วเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)คนทั้งสองเคลื่อนตัวออกจากจุดเดิม ร่างของมังกรพิภพสุญญตาก็พลันปรากฏขึ้นอย่างน่าตกตะลึง ปากขนาดมหึมาดุจอ่างโลหิตโฉบลงมาจากเบื้องบน กัดทะลุพื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่จนบังเกิดเป็น(@NameIsNovel)ช่องโหว่ขนาดใหญ่

เห็นดังนั้น เจ็ดสังหารจึงยิงธนูออกไปทันที ลำแสงสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่ส่วนลึกของช่องโหว่แล้วระเบิดออกเสียง “ตูม” สนั่น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ภายในถ้ำมี(@NameIsNovel)เปลวไฟลุกโชน หากแต่กลับไร้ซึ่งเสียงอื่นใดเล็ดลอดออกมา เมื่อเซินลั่วรีบรุดเข้าไปสำรวจ ก็พบว่า(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)นั้นว่า(@NameIsNovel)งเปล่าอย่างน่าตกใจ ร่างจิตวิญญาณของมังกรพิภพสุญญตาได้(@NameIsNovel)อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว

ขณะที่(@NameIsNovel)ผู้คนกำลังจนปัญญา พลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงหลี่จูตะโกนขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า(@NameIsNovel) “ทางนั้น...” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วหันไปตามทิศทางที่(@NameIsNovel)นางชี้ ก็เห็นระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในอากาศจริงดังว่า(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ร่างจิตวิญญาณของมังกรพิภพสุญญตาก็ค่อยๆ เผยโฉมขึ้นท่ามกลางระลอกคลื่นนั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ฮวาหลันซึ่งเพิ่งรอดพ้นจากการซุ่มโจมตีมาได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด ก็บังเกิดโทสะเข้าอย่างจัง โบกมือทั้งสองข้างพร้อมกัน

เสียง “วูบ” ดังขึ้นจากแขนเสื้อของนาง ห่วงเงินกลวงสองวงพุ่งทะยานออกมาพร้อมกัน ขอบห่วงสว่า(@NameIsNovel)งวาบเป็น(@NameIsNovel)รอยหยักราวฟันเลื่อย ฟาดฟันเข้าใส่มังกรพิภพสุญญตาด้วยความคมกริบยิ่ง

รอยแสงที่(@NameIsNovel)ตัดกันซ้ายขวาสาดประกายสีเงิน พุ่งเข้าสู่เป้าหมาย หลั่งไหลเข้ากัดกร่อนร่างมังกรพิภพสุญญตาราวสายน้ำ

ด้วยเหตุผลบางประการ มังกรพิภพสุญญตาเพียงโงนเงนสะท้าน หากแต่กลับมิอาจเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ไปจากจุดเดิมได้(@NameIsNovel) ร่างของมันมิอาจแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าได้(@NameIsNovel)อีกครา กลับถูกแสงสีเงินจากห่วงทั้งสองกัดกร่อนอย่างรุนแรงจนพื้นผิวปริแตกร้าวนับไม่ถ้วน

เซินลั่วเพ่งมองอย่างละเอียด จึงสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)รอบกายของมังกรพิภพสุญญตามี(@NameIsNovel)เส้นใยผลึกใสละเอียดลอออย่างยิ่งนับไม่ถ้วน ถักทอเป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายขนาดมหึมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ที่(@NameIsNovel)มังกรพิภพสุญญตาเคลื่อนไหวไม่ได้(@NameIsNovel) ก็เพราะถูกใยแมงมุมนี้พันธนาการเอาไว้นั่นเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ณ มุมทั้งแปดซึ่งเชื่อมต่อกับตาข่าย ยังปรากฏจานกลมขึ้นมุมละหนึ่งอัน แท้จริงแล้วคือเสาหลักทั้งแปดของค่ายกลอักขระ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในขณะนั้นเอง ร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นเหนือใยแมงมุม มิใช่ใครอื่นนอกจากหลี่จู

“เจ้าพวกสวะ ยังจำต้องพึ่งข้าจัดการภูตตนนี้อีกหรือ” น้ำเสียงของนางเต็มเปี่ยมด้วยความดูแคลน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

กล่าวจบ มือของนางก็แยกออกจากกัน พลางกระตุ้นค่ายกลให้ทำงาน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ชั่วอึดใจต่อมา แสงสว่า(@NameIsNovel)งก็สาดส่องออกมาจากจานกลมที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ทั้งแปดทิศ เส้นใยผลึกใสที่(@NameIsNovel)แทบจะมองไม่เห็นก่อนหน้านี้ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน ส่งผ่านพลังอันแหลมคมออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เส้นใยผลึกทั้งหมดพลันแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)คมดาบที่(@NameIsNovel)คมกริบที่(@NameIsNovel)สุดในบัดดล รัดแน่นและ(@NameIsNovel)เชือดเฉือนเข้าสู่ร่างมังกรพิภพสุญญตาขณะที่(@NameIsNovel)พวกมันตัดผ่านกัน

มังกรพิภพสุญญตาซึ่งอยู่ในสภาพร่างจิตวิญญาณอยู่แล้ว เมื่อถูกการโจมตีร่วมกันของฮวาหลันและ(@NameIsNovel)หลี่จู ก็เริ่มมี(@NameIsNovel)ลำแสงประหลาดสาดส่องออกมาจากบาดแผล และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดร่างของมันก็มิอาจคงสภาพอยู่ได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป สลายหายไปในอากาศธาตุ

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นดังนี้ ทุกผู้คนก็พลันมี(@NameIsNovel)กำลังใจขึ้นมา

หลี่จูฉวยโอกาสพุ่งทะยานเข้าไป คว้าเข็มทิศที่(@NameIsNovel)หล่นลงมาจากร่างของมังกรพิภพสุญญตา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เห็นดังนั้น เซินลั่วก็หมดสิ้นความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะแข่งขัน และ(@NameIsNovel)วางแผนจะส่งข้อความเรียกฝูตงไหลกลับคืนมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ในเมื่อได้(@NameIsNovel)กุญแจแล้ว ก็โปรดเปิดดินแดนลับโดยเร็วเถิด” ฮวาหลันตะโกนขึ้น นางประสงค์จะจากไปพร้อมกับเจ็ดสังหารโดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด เพื่อให้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รักษาอาการบาดเจ็บได้(@NameIsNovel)ทันท่วงที

“เปิดดินแดนลับ รึ ช่างน่าขันนัก มังกรพิภพสุญญตายังมิถูกกำจัดสิ้น จะจากไปง่ายดายเยี่ยงนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร” หลี่จูเอ่ยด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)เต็มเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยพลางตะโกนเสียงดัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ สีหน้าของเจ็ดสังหารและ(@NameIsNovel)ผู้ติดตามก็พลันมืดครึ้มลง

สิ้นเสียงของหลี่จู เสียง “ครืน” สนั่นหวั่นไหวก็ดังมาจากใต้พิภพ ร่างจิตวิญญาณอีกตัวหนึ่งของมังกรพิภพสุญญตาก็ทะลวงพื้นดินขึ้นมา คำรามก้องฟ้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วถอนหายใจในใจ เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel)หลี่จูซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เผ่าปิศาจเช่นเดียวกับฝูตงไหล ย่อมล่วงรู้มานานแล้วว่า(@NameIsNovel)ตราบใดที่(@NameIsNovel)แก่นอสูรยังไม่ถูกทำลาย มังกรพิภพสุญญตาก็มิมี(@NameIsNovel)วันตาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น นางประสงค์มากกว่า(@NameIsNovel)ชัยชนะ นางตั้งใจจะใช้มังกรพิภพสุญญตากำจัดผู้คนอื่นๆ ให้สิ้น

นางมุ่งหวังที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)รับคะแนนจากทุกผู้คน เพื่อเพิ่มพูนผลประโยชน์แห่งตนให้ได้(@NameIsNovel)มากที่(@NameIsNovel)สุด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) --------------------