หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,095
ตอนที่ 1,095 : จิตปีศาจเข้าครอบงำ
ตอนที่ 1095
“เกิดอะไรขึ้น”
เซินลั่วพลันตื่นตระหนก กำลังจะพยายามระงับความผิดปกติของเกราะทั้งสองชิ้น แต่แล้วแสงสีดำจากพื้นผิวของเกราะอสูรดำที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)จากเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวก็พลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง บิดเบี้ยวผิดรูป
ก่อนจะเริ่มหมุนคว้างด้วยความเร็วสูง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนสีดำขนาดราวหนึ่งจั้งกว่า(@NameIsNovel)
ทันใดนั้น พลังปราณปีศาจอันดุร้ายและ(@NameIsNovel)ชั่วร้ายร้ายกาจก็พลันทะลักออกจากเกราะอสูรดำ รุนแรงกว่า(@NameIsNovel)เกราะหมึกอสูรหลายเท่านัก แผ่ซ่านออกไปทั่วสารทิศในพริบตา
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ขมวดคิ้ว แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะลงมือ กลับโบกมือชี้ไปยังผนังห้องลับหลายครั้ง
“ฟุ่บ”
ค่ายกลป้องกันซึ่งวางไว้ในถ้ำพลันทำงานขึ้นพร้อมกันทั้งหมด แสงสีเขียวพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบบนผนังห้องลับ สกัดกั้นคลื่นพลังปราณปีศาจมิให้เล็ดลอดออกไปได้(@NameIsNovel)
เมื่อเกราะปีศาจทั้งสองปั่นป่วนอย่างหนัก เซินลั่วจึงตั้งใจเฝ้ามองว่า(@NameIsNovel)แท้จริงแล้วจะเกิดสิ่งใดขึ้น
เกราะอสูรดำลอยขึ้นช้าๆ ภายในวังวนสีดำ ก่อนจะพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว กระโจนเข้าใส่เกราะหมึกอสูรที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียง
พลันเกิดเสียง “ตูม” ดังสนั่น พื้นดินใต้เกราะหมึกอสูรถึงกับยุบตัวเป็น(@NameIsNovel)หลุมกว้างใหญ่
เกราะอสูรดำพลันส่งเสียงหอนคำรามอีกครา หนามแหลมบนพื้นผิวของมันพลันยิงหนวดระยางเล็กละเอียดดุจเส้นผมออกมานับไม่ถ้วน บิดตัวดุจมี(@NameIsNovel)ชีวิต ก่อนจะพุ่งเข้าทิ่มแทงเกราะหมึกอสูรอย่างเหี้ยมโหด
หนวดระยางประหลาดเหล่านี้มี(@NameIsNovel)พลังเทพมารในการดูดกลืนพลังปราณปีศาจ ทำให้พลังปราณปีศาจภายในเกราะหมึกอสูรพลันรั่วไหลออกมาอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ถูกเกราะอสูรดำดูดกลืนไปในชั่วพริบตา
เกราะหมึกอสูรเองก็มี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณสูงส่ง คล้ายจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงภยันตรายบางประการ จึงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้วยแสงปีศาจที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านออกมาจากร่าง พยายามต่อต้านการถูกดูดกลืนพลังปราณปีศาจออกจากร่างอย่างสุดชีวิต
ทว่า(@NameIsNovel)ในการปะทะครั้งนี้ เกราะอสูรดำเหนือกว่า(@NameIsNovel)อย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด พลังปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ในเกราะหมึกอสูรถูกดูดกลืนออกไปอย่างต่อเนื่อง แสงปีศาจพลันริบหรี่ลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ความแวววาวที่(@NameIsNovel)เคยสดใสก็ค่อยๆ เลือนหายไป
ในขณะเดียวกัน รอยแตกบนเกราะอสูรดำก็ค่อยๆ ขยับและ(@NameIsNovel)สมานตัวประสานกันอย่างรวดเร็ว
เซินลั่วเฝ้ามองภาพตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ แววตาฉายประกายพร่างพราวไม่หยุดหย่อน แขนที่(@NameIsNovel)เคยยกขึ้นเตรียมพร้อมพลันลดลงอีกครั้งโดยไม่ทันรู้ตัว
เวลาผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป พลังปราณปีศาจในเกราะหมึกอสูรก็ถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น เกราะที่(@NameIsNovel)เคยสมบูรณ์กลับแตกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นเล็กชิ้นน้อย เปราะบางดุจไม้ผุพัง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์
ในทางกลับกัน รอยแตกทั้งหมดบนเกราะอสูรดำพลันหายไปหมดสิ้น ดูสมบูรณ์ราวกับของใหม่ เกราะห่อหุ้มด้วยแสงปีศาจที่(@NameIsNovel)ลึกล้ำและ(@NameIsNovel)จับต้องได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน
“เกราะอสูรดำนี่ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!” เซินลั่วสูดหายใจเฮือกด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่งยวด
เขา(@NameIsNovel)ไม่รู้สึกเสียดายกับการถูกทำลายของเกราะหมึกอสูรแม้แต่น้อย เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ประจักษ์แล้วว่า(@NameIsNovel)เกราะอสูรดำไร้นามชิ้นนี้มี(@NameIsNovel)พลังเหนือกว่า(@NameIsNovel)มาก
เกราะอสูรดำวางนิ่งอยู่บนพื้นห้อง พื้นผิวสั่นไหวด้วยคลื่นแสงสีดำ กลิ่นอายดุร้ายที่(@NameIsNovel)เคยแผ่ออกมาก่อนหน้านี้ลดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
เซินลั่วชูมือขึ้น ปลดปล่อยลำแสงสีครามสายหนึ่งห่อหุ้มเกราะอสูรดำ ก่อนจะดึงรั้งเข้ามาในฝ่ามือ พร้อมทั้งใช้จิตเทวะสำรวจค่ายกลป้องกันภายใน สีหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ความยินดี
หลังจากดูดซับพลังปราณปีศาจทั้งหมดจากเกราะหมึกอสูรแล้ว ค่ายกลป้องกันที่(@NameIsNovel)เสียหายภายในเกราะอสูรดำก็ได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมไปได้(@NameIsNovel)เกือบครึ่ง
และ(@NameIsNovel)ภายในค่ายกลป้องกันและ(@NameIsNovel)อักขระที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมแล้ว เขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)ค้นพบชื่อของเกราะรบชิ้นนี้ด้วย—เกราะอสูรดำ
“จิ่วหลี? ข้าจำได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ตระกูลที่(@NameIsNovel)โดดเด่นของเผ่าปีศาจโบราณ ดูคล้ายจะเกี่ยวข้องกับฉือโย่ว” เซินลั่วพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้นเอง พลันมี(@NameIsNovel)เสียงดังสนั่นเลือนลั่นอยู่ในหูทั้งสองข้าง ราวกับมี(@NameIsNovel)บางสิ่งภายในกายพลันลุกไหม้ขึ้นอย่างกะทันหัน
“อ๊า…”
ดวงตาของเซินลั่วพลันลุกวาบด้วยแสงสีแดงฉานและ(@NameIsNovel)ดำมืด พร้อมทั้งปลดปล่อยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว จิตสังหารนี้เข้มข้นจนจับต้องได้(@NameIsNovel) ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)หมอกสีดำหนาทึบปั่นป่วนอย่างรุนแรงอยู่รอบกาย
ในยามนี้ ดวงตาของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน พลังสังหารสีดำคละคลุ้งอยู่รอบกาย ทำให้เขา(@NameIsNovel)ดูประหนึ่งเทพมารผู้ไร้เทียมทาน
ค่ายกลป้องกันรอบห้องลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายใต้แรงกดดันจากกลิ่นอายอันน่าสยดสยอง พลันเกิดเสียง ‘เปรี๊ยะๆ’ รอยแตกเริ่มปรากฏขึ้นบนผนัง ราวกับกำลังจะพังทลายลงภายใต้แรงกดดันจากกลิ่นอายนั้น
จิตสังหารอันดุร้ายรั่วไหลผ่านรอยแตกของค่ายกลป้องกันออกไปในทันที และ(@NameIsNovel)กวาดไปทั่วทุกทิศทางอย่างคลุ้มคลั่ง ในเวลาอันสั้นก็ครอบคลุมทั่วทั้งภูเขา(@NameIsNovel)ชิงฮวา
เบื้องหน้าภูเขา(@NameIsNovel) ฉินหมิง หลินหู่ และ(@NameIsNovel)ผู้อื่นพลันรู้สึกราวความมืดมิดถาโถมเข้าใส่ ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับกำลังดิ่งลงสู่ห้วงเหวลึก กล้ามเนื้อทุกส่วนสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)
ทุกคนล้มลงกับพื้น มิอาจขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)แม้ปลายนิ้ว ความหวาดกลัวอย่างท่วมท้นพลันผุดขึ้นในจิตใจ!
ภายในห้องลับ เซินลั่วกุมขมับด้วยมือทั้งสองข้าง ใบหน้าเขา(@NameIsNovel)ฉายแววเจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง ขณะที่(@NameIsNovel)คลื่นแห่งความกระหายเลือดและ(@NameIsNovel)ความปรารถนาอันโหดร้ายถาโถมเข้าสู่จิตใจ กัดกร่อนสติปัญญาของเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
“เกิดอะไรขึ้น...” เขา(@NameIsNovel)พึมพำ ก่อนกัดปลายลิ้นอย่างแรง พยายามใช้สติสัมปชัญญะส่วนสุดท้ายข่มความคิดกระหายเลือดและ(@NameIsNovel)เจตนาฆ่าฟันเอาไว้ พลางเริ่มสำรวจสภาพร่างกายของตนเอง สีหน้าก็ฉายแววตื่นตะลึง
เส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)ไม่รู้ด้วยเหตุใดกลับแผ่พุ่งแสงปีศาจสีดำและ(@NameIsNovel)แดงประหลาดออกมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นลมปราณเสริมทั้งเก้าที่(@NameIsNovel)เคยเปิดออกจากการบ่มเพาะจิตสังหาร แสงปีศาจนั้นยิ่งสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าขึ้นหลายเท่า
คลื่นจิตสังหารสีดำทะลักออกมาจากเส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง ห่อหุ้มรอบกาย ทำให้กลิ่นอายปีศาจสีดำบนพื้นผิวร่างกายหนาแน่นยิ่งขึ้น
“เส้นลมปราณของข้าถูกพลังปราณปีศาจรุกรานงั้นรึ? เกิดขึ้นเมื่อใดกัน? หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ตอนการประชุมยุทธ์สามภพ...” ตอนแรกเซินลั่วพลันตกตะลึง จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็นึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เคยถูกพลังปราณปีศาจของมังกรพิภพสุญญตารุกรานระหว่า(@NameIsNovel)งการประชุมยุทธ์สามภพ
เนื่องจากหลังจากนั้นเขา(@NameIsNovel)ไม่พบความผิดปกติใดๆ จึงคาดว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งใดผิดปกติ แต่ในยามนี้ ดูคล้ายเขา(@NameIsNovel)จะคิดผิดมหันต์เสียแล้ว พลังปราณปีศาจได้(@NameIsNovel)หยั่งรากลึกเข้าไปในส่วนที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดของเส้นลมปราณเขา(@NameIsNovel)แล้ว
เซินลั่วพยายามอย่างยิ่งยวดที่(@NameIsNovel)จะระงับความกระหายในการฆ่าฟันในใจ แต่เจตนาที่(@NameIsNovel)กระหายเลือดกลับแข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ แสงสีดำและ(@NameIsNovel)แดงในดวงตาพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นจนเกือบจะบดบังจิตสำนึกของเขา(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง
“ไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าจะถูกกลืนกิน...ไม่อาจอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ต่อไปได้(@NameIsNovel)...” เขา(@NameIsNovel)กัดฟันแน่น ระดมสติสัมปชัญญะส่วนสุดท้ายเพื่อร่ายเคล็ดวิชาเงาพฤกษา
ปราณเต๋าโคจรไปทั่วกาย แสงสีเขียวอันเป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ของเคล็ดวิชาเงาพฤกษาห่อหุ้มร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้ เตรียมพร้อมสำหรับการหลบหนี
ทว่า(@NameIsNovel) แสงปีศาจสีดำและ(@NameIsNovel)แดงในเส้นลมปราณพลันคล้ายถูกกระตุ้น พลันพุ่งออกมาในทันทีและ(@NameIsNovel)รวมเข้ากับปราณเต๋า
แสงสีเขียวบนร่างของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นหลายเท่า ราวกับดวงอาทิตย์สีเขียวขนาดเล็ก เพียงแต่ภายในแสงสีเขียวนั้นกลับมี(@NameIsNovel)ประกายแสงสีดำและ(@NameIsNovel)แดงประหลาดเจือปนอยู่
ร่างเขา(@NameIsNovel)ก็เข้าสู่สุญญตา หายวับไปในชั่วพริบตา แต่สติสัมปชัญญะส่วนสุดท้ายของเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกความคิดกระหายเลือดบดขยี้จนหมดสิ้น สติสัมปชัญญะพลันดับวูบลง
หลังจากเวลาผ่านไปนานเท่าใดมิอาจทราบได้(@NameIsNovel) เซินลั่วก็ค่อยๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมา
สิ่งที่(@NameIsNovel)ปลุกเขา(@NameIsNovel)ให้ตื่นขึ้นคือความเจ็บปวด ราวกับว่า(@NameIsNovel)กระดูกทุกชิ้นในร่างกายถูกทุบแตกละเอียดแล้วประกอบขึ้นใหม่ กล้ามเนื้อทุกส่วนเจ็บปวดทรมานจนมิอาจขยับได้(@NameIsNovel)แม้ปลายนิ้ว ราวกับมี(@NameIsNovel)เข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทงไปทั่วเส้นลมปราณ
เซินลั่วพลันตื่นตัวในทันที ด้วยความตื่นตระหนก รีบสำรวจสภาพภายในร่างกายของตนแล้วจิตใจก็พลันหล่นวูบ
กายของเขา(@NameIsNovel)เสียหายอย่างหนัก มี(@NameIsNovel)บาดแผลมากมายทั่วร่าง โดยเฉพาะแขนทั้งสองข้างที่(@NameIsNovel)กระดูกหักหลายท่อนและ(@NameIsNovel)กล้ามเนื้อฉีกขาดอย่างรุนแรง
ทว่า(@NameIsNovel)ทั้งหมดนี้ไม่อาจเทียบได้(@NameIsNovel)เลยกับปัญหาที่(@NameIsNovel)น่าหนักใจที่(@NameIsNovel)สุด—เส้นลมปราณภายในร่างเขา(@NameIsNovel) เส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)เกือบทั้งหมดอุดตัน หลายเส้นอยู่ในสภาพสับสนปั่นป่วน การจะฟื้นฟูให้กลับมาเป็น(@NameIsNovel)ดังเดิมคงต้องใช้ความพยายามอย่างแสนสาหัส
โชคดีที่(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจสีดำและ(@NameIsNovel)แดงประหลาดในเส้นลมปราณได้(@NameIsNovel)ลดน้อยลงไปมาก และ(@NameIsNovel)ความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะฆ่าฟันในใจก็หายไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับไม่เคยมี(@NameIsNovel)อยู่มาก่อน
ทว่า(@NameIsNovel)บาดแผลบนร่างกายและ(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)ฝังลึกอยู่ในจิตใจ ย้ำเตือนเขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นมิใช่เพียงความฝัน
-------------------