ตอนที่ 1,096 : ภัยซ่อนเร้นที่ไม่จำเป็น

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วพยายามฝืนเปลือกตาขึ้น ก่อนกวาดสายตามองไปรอบกาย

ภาพแรกที่(@NameIsNovel)ปรากฏเบื้องหน้าคือเทือกเขา(@NameIsNovel)สีเขียวชอุ่มแปลกตา ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ยอดเขา(@NameIsNovel)สูงตระหง่านเรียงรายสลับซับซ้อน ปกคลุมด้วยผืนป่าทึบ ปราศจากร่องรอยของผู้คนโดยสิ้นเชิง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) บัดนี้นอนอยู่ในหุบผาที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง พื้นดินเวิ้งว้างไปด้วยหลุมบ่อใหญ่น้อย บางหลุมลึกหลายสิบจั้ง ยังคงมี(@NameIsNovel)ควันดำคุกรุ่นลอยขึ้นมา

ผนังผาสองฟากฝั่งของหุบผา ก็ไม่ต่างกัน ปกคลุมไปด้วยรอยแตกร้าวขนาดต่างๆ แม้กระทั่งพื้นที่(@NameIsNovel)แห่งหนึ่ง ยอดผาครึ่งหนึ่งถล่มทลายลงมา เศษศิลามากมายนับไม่ถ้วนพังครืนลงสู่หุบผา กลายเป็น(@NameIsNovel)เนินเขา(@NameIsNovel)ลูกเล็กๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ที่(@NameIsNovel)นี่...เกิดสิ่งใดขึ้น? หรือว่า(@NameIsNovel)ตัวข้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้กระทำ?” ขมวดคิ้วแน่น พึมพำกับตนเองด้วยความกังขา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

จดจำได้(@NameIsNovel)เพียงว่า(@NameIsNovel) ในช่วงเวลาสุดท้ายที่(@NameIsNovel)จิตสังหารกำลังเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะ ได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษาหลบหนีออกจากภูเขา(@NameIsNovel)ชิงฮวาไป หลังจากนั้น ก็จำสิ่งใดมิได้(@NameIsNovel)อีกเลย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“จริงสิ! ถุงเฉียนคุนยังคงอยู่กับข้า แม่ทัพผีคงจะทราบว่า(@NameIsNovel)เกิดสิ่งใดขึ้น” เหลือบมองถุงเฉียนคุนที่(@NameIsNovel)เอว พลางรวบรวมจิตเทวะเพื่อสื่อสารกับแม่ทัพผี

แม้ร่างกายจะบาดเจ็บสาหัส แต่พลังวิญญาณกลับมิได้(@NameIsNovel)ลดน้อยลงไปมากนัก

“นายท่าน...” เสียงอ่อนแรงของแม่ทัพผีดังแผ่วมาจากในถุงเฉียนคุน

“เจ้าบาดเจ็บรึ?” ขมวดคิ้วแน่น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ด้วยเหตุผลอันใดไม่ทราบ นายท่านพลันปลดปล่อยพลังปราณปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวออกมา แม้จะมี(@NameIsNovel)ถุงเฉียนคุนเป็น(@NameIsNovel)เกราะกำบัง แต่ข้าก็ยังคงได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส” แม่ทัพผีกล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่นปนความหวาดหวั่น

[Source: NameIsNovel] “เช่นนี้นี่เอง... ข้าต้องขออภัยด้วย นั่นเป็น(@NameIsNovel)เพราะข้าหมดสิ้นสติสัมปชัญญะไป เจ้ารู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เกิดสิ่งใดขึ้นหลังจากนั้น? และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่คือแห่งหนใด?” เอ่ยถามทันทีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น

“ข้ามิอาจทราบได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่คือแห่งหนใด รู้เพียงว่า(@NameIsNovel)หลังจากที่(@NameIsNovel)ท่านมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่ด้วยเคล็ดวิชาหลบหนี ก็เริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่งในหุบผา

ราวกับ... ราวกับว่า(@NameIsNovel)กำลังต่อสู้กับศัตรูที่(@NameIsNovel)ไร้ตัวตน โดยมิต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของตนเองเลย” แม่ทัพผีกล่าวเสียงแผ่วเบา ในน้ำเสียงแฝงความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง

“ข้ากระทำเช่นนั้นจริงๆ รึ?” ความรู้สึกหนักอึ้งก่อตัวขึ้นในใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อย่างไรก็ตาม เรื่องราวเหล่านี้มิใช่เรื่องสำคัญ สิ่งเร่งด่วนที่(@NameIsNovel)สุดในยามนี้คือการรักษาอาการบาดเจ็บ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สูดหายใจลึก รวบรวมสมาธิเพื่อโคจรปราณเต๋าอันน้อยนิดที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่ในเส้นลมปราณ บริเวณใกล้จุดตันเถียน

ด้วยสภาพร่างกายในยามนี้ แทบจะมิอาจโคจรปราณเต๋าได้(@NameIsNovel) การกินโอสถเม็ดคงจะไม่มี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใด เพราะมิอาจหลอมรวมพลังยาได้(@NameIsNovel) นั่นหมายความว่า(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงพึ่งพาความช่วยเหลือจากผู้อื่น หรือไม่ก็ต้องรักษาตนเองอย่างช้าๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ส่ายหน้าช้าๆ หลับตาลงแล้วนั่งขัดสมาธิ เริ่มโคจรเคล็ดวิชาด้วยตนเอง พยายามใช้ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ในเส้นลมปราณ เพื่อทะลวงจุดที่(@NameIsNovel)อุดตันในช่องทางเดินพลังต่างๆ

ทว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋าในเส้นลมปราณสายนี้กลับอ่อนแอนัก กว่า(@NameIsNovel)จะทะลวงจุดที่(@NameIsNovel)อุดตันและ(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกับเส้นลมปราณอีกสองสายได้(@NameIsNovel) ก็ใช้เวลาไปทั้งวันทั้งคืน ดูดซับปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่ในนั้น ทำให้ปริมาณปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)สามารถควบคุมได้(@NameIsNovel)เพิ่มพูนขึ้นอย่างมาก

ตระหนักดีถึงความรุนแรงของอาการบาดเจ็บ จึงมิได้(@NameIsNovel)ร้อนรน ทว่า(@NameIsNovel)กลับนอนนิ่งๆ มุ่งมั่นกับการรักษา

ครึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็วราวชั่วพริบตา

หนึ่งในสิบของจุดที่(@NameIsNovel)อุดตันในเส้นลมปราณถูกทะลวง แม้จะยังมิอาจโคจรปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)อย่างราบรื่น แต่ก็สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)โดยไร้ปัญหา พบถ้ำภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เงียบสงบในเทือกผาแห่งนี้ และ(@NameIsNovel)รักษาตนด้วยเคล็ดวิชาต่อไป

เมื่อถึงยามนี้ แม่ทัพผีก็ฟื้นคืนกำลังวังชาขึ้นมาได้(@NameIsNovel)บ้างแล้ว จึงปลดปล่อยมันออกมาเพื่อคอยคุ้มกันระหว่า(@NameIsNovel)งการรักษา

อีกหนึ่งเดือนผ่านไป จึงสามารถทะลวงเส้นลมปราณได้(@NameIsNovel)ถึงสามส่วน และ(@NameIsNovel)สามารถโคจรวิถีโคจรย่อยแห่งสวรรค์ได้(@NameIsNovel)เพียงเล็กน้อยเท่านั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อรอคอยมานานเกินไปสำหรับวันสำคัญนี้ เอื้อมมือไปหยิบผลมหาโพธิญาณแล้วกลืนลงไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อผลไม้เข้าสู่ท้อง ก็สลายตัวอย่างรวดเร็วภายใต้การกระตุ้นของพลังงานภายใน กลายเป็น(@NameIsNovel)กระแสธารอันบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)อบอุ่นที่(@NameIsNovel)ไหลเวียนไปทั่วร่าง เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)หยุดนิ่งถูกกระแสธารเหล่านี้พัดผ่าน และ(@NameIsNovel)เริ่มทะลุทะลวงอย่างน่าอัศจรรย์ [Source: NameIsNovel]

หลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งวันหนึ่งคืน ที่(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิไม่ไหวติงพลันสั่นสะท้าน กระอักโลหิตคล้ำออกมาหลายคำ ทว่า(@NameIsNovel)จิตใจกลับกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก และ(@NameIsNovel)สีหน้าก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อกระแสความอบอุ่นสงบลง เส้นลมปราณกว่า(@NameIsNovel)เก้าในสิบส่วนในร่างก็ถูกทะลวงจนหมดจดสิ้นแล้ว และ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่อีกเพียงไม่กี่เส้นก็มิใช่ปัญหาใหญ่อีกต่อไป ในไม่ช้าก็จะถูกทะลวงจนหมดสิ้น

“ผลมหาโพธิญาณนี้มี(@NameIsNovel)ฤทธานุภาพอัศจรรย์ต่ออาการบาดเจ็บของเส้นลมปราณถึงเพียงนี้เชียวรึ!” ลิงโลดใจ ถอนหายใจอย่างโล่งอก

รีบรวบรวมสมาธิและ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิในถ้ำ โคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามอย่างเงียบงัน เพื่อทะลวงเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่อีกเพียงไม่กี่เส้นให้หมดจด จากนั้นก็โคจรเคล็ดวิชาต่อไป เริ่มค้นหาพลังปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)แฝงอยู่ภายในเส้นลมปราณของตน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะค้นหาด้วยวิธีใด ก็มิพบร่องรอยของพลังปราณปีศาจแม้แต่น้อย จากนั้น จึงใช้จิตเทวะเสวียนอินค้นหา ทว่า(@NameIsNovel)ก็ยังมิพบสิ่งใดอยู่ดี

จากประสบการณ์ครั้งก่อน เชื่อว่า(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจมิได้(@NameIsNovel)หายไปไหน ทว่า(@NameIsNovel)มันน่าจะแฝงตัวอยู่อีกครั้ง เหมือนเช่นที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)มา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ และ(@NameIsNovel)นึกถึงเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)มิอาจควบคุมได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ ก็รู้สึกหงุดหงิดระคนกังวล คิ้วแทบจะขมวดเข้าหากันเป็น(@NameIsNovel)ปม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ชั่วขณะหนึ่งผ่านไป ในที่(@NameIsNovel)สุดก็คลายคิ้วลง

ในยามนี้ การพิจารณาว่า(@NameIsNovel)เหตุใดเส้นลมปราณจึงถูกพลังปราณปีศาจรุกรานนั้นเป็น(@NameIsNovel)เรื่องไร้ประโยชน์ สิ่งสำคัญคือการหาทางแก้ไข มิฉะนั้น ด้วยภัยซ่อนเร้นนี้ ภายภาคหน้าคงจะมิมี(@NameIsNovel)วันสงบสุขเป็น(@NameIsNovel)แน่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ตนก็หลับตาลงและ(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาอีกครั้ง ทว่า(@NameIsNovel)คราวนี้ใช้วิชาหวงถิง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เคล็ดวิชาหวงถิง สมบัติล้ำค่าของสำนักภูเขา(@NameIsNovel)ฝางฉุน มี(@NameIsNovel)อานุภาพในการขับไล่สิ่งชั่วร้ายและ(@NameIsNovel)ปราบปรามปีศาจอยู่บ้าง และ(@NameIsNovel)อาจสามารถขับไล่พลังปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)แฝงอยู่ในร่างกายออกไปได้(@NameIsNovel)

แสงสีทองสว่า(@NameIsNovel)งวาบปรากฏขึ้น ห่อหุ้มร่างอย่างรวดเร็ว มังกรทองสองตนและ(@NameIsNovel)คชสารทองสองเชือกก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน โคจรและ(@NameIsNovel)ร่ายรำอยู่กลางอากาศ

โคจรเคล็ดวิชาหวงถิง โดยให้แสงสีทองท่องไปและ(@NameIsNovel)สำรวจทั่วร่าง ทว่า(@NameIsNovel)ก็ยังมิรู้สึกถึงร่องรอยของพลังปราณปีศาจ

“เคล็ดวิชาหวงถิงก็มิได้(@NameIsNovel)ผล...” จิตใจหมุนคว้าง พลันนึกบางสิ่งขึ้นมาได้(@NameIsNovel) พลิกฝ่ามือหยิบของสิ่งหนึ่งออกมา มันคือกระบี่หักสังหารปีศาจนั่นเอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

กระบี่เล่มนี้บรรจุพลังหยางบริสุทธิ์อันมหาศาล ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ขั้วตรงข้ามของพลังปราณปีศาจโดยเฉพาะ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดแจ้งแม้กระทั่งจากชื่อ “กระบี่หักสังหารปีศาจ”

การประลองที่(@NameIsNovel)ผ่านมาได้(@NameIsNovel)พิสูจน์ให้เห็นถึงข้อนี้แล้ว

กำกระบี่หักสังหารปีศาจไว้มั่น โคจรวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พลันแสงสีทองเจิดจ้าก็ส่องประกายขึ้นบนกระบี่หักสังหารปีศาจ เปลี่ยนถ้ำโดยรอบให้กลายเป็น(@NameIsNovel)โลกสีทองอร่าม พร้อมกับพลังหยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)ไหลเวียนอยู่ภายในแสงสีทอง

กระตุ้นกระบี่หักสังหารปีศาจ ส่งพลังหยางบริสุทธิ์เข้าสู่ร่างกาย ทั่วทั้งร่างรู้สึกร้อนผ่าวราวกับตกอยู่ในเตาหลอม มิสบายตัวนักอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ยังนับว่า(@NameIsNovel)โชคดีที่(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญ ลึกซึ้ง และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็แข็งแกร่ง ย่อมทนทานต่อความเจ็บปวดเช่นนี้ได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็ตั้งสติได้(@NameIsNovel)มั่นคง เพื่อขับเคลื่อนพลังหยางบริสุทธิ์จากกระบี่หักสังหารปีศาจไปทั่วร่าง เพื่อค้นหาพลังปราณปีศาจภายในเส้นลมปราณ

เวลาผ่านไปทีละน้อย สีหน้าก็ค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้น

ชั่วครู่ต่อมา นิ้วเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)แสงของกระบี่หักก็สลายไปอย่างรวดเร็ว หายไปจนหมดสิ้นภายในลมหายใจเพียงไม่กี่ครา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ความพยายามในการสำรวจด้วยกระบี่หักสังหารปีศาจครั้งนี้ ก็มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผลเช่นกัน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจจะหายไปจริงๆ โดยมิได้(@NameIsNovel)ทิ้งร่องรอยไว้แม้แต่น้อย

ได้(@NameIsNovel)ลองทุกวิถีทางที่(@NameIsNovel)นึกออกแล้ว และ(@NameIsNovel)ในยามนี้ ตนมืดแปดด้านไร้หนทาง [Source: NameIsNovel]

“สาเหตุที่(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจปะทุขึ้นมาก่อนหน้านี้ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เพราะเกราะอสูรดำ การใช้ของสิ่งนั้นน่าจะล่อพวกมันออกมาได้(@NameIsNovel)!” ตบหน้าขาฉาดหนึ่งแล้วลุกขึ้นยืน

-------------------- [Source: NameIsNovel]