ตอนที่ 1,108 : มีบางอย่างผิดปกติ

“ในเมื่อสหายอ้าวเอ่ยปากแล้ว ข้าจะปฏิเสธได้(@NameIsNovel)อย่างไร เพียงแต่ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)ท่านต้องการยืมไปนานเท่าใด” เซินลั่วเหลือบมองอ้าวหง เดิมทีตั้งใจจะถามถึงเหตุผลที่(@NameIsNovel)ต้องยืมสมบัติทั้งสอง ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก็ตัดสินใจไม่เอ่ยปาก

“ขอบคุณสหายเซิน ข้าจะนำมาคืนภายในสองถึงสามวัน” อ้าวหงกล่าวอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก ตอนนี้ตนกำลังประสบปัญหากับพลังอสูร จึงต้องอาศัยกระบี่หักสังหารปีศาจในการกดข่มเอาไว้ หากขาดมันไปนานเกินไปย่อมมิเป็น(@NameIsNovel)ผลดีแน่

เซินลั่วหยิบกระบี่หักสังหารปีศาจและ(@NameIsNovel)ไข่มุกหมื่นพิษออกมามอบให้แก่อีกฝ่าย อ้าวหงรีบรับไปเก็บไว้ในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

จากนั้น เซินลั่วจึงอธิบายถึงวิธีการใช้งานสมบัติทั้งสองชิ้นนี้โดยละเอียด อ้าวหงตั้งใจฟังทุกถ้อยคำ ไม่นานก็กล่าวคำอำลาและ(@NameIsNovel)จากไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองร่างของอ้าวหงจนลับสายตา เซินลั่วจึงหันหลังกลับเข้าห้องไป ทว่า(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)อยู่เฉย พลิกฝ่ามือ หยิบขวดหยกที่(@NameIsNovel)เพิ่งได้(@NameIsNovel)รับมา เทน้ำแท้หนึ่งหยวนออกมาเพียงหนึ่งหยด แล้วถือไว้ในอุ้งมือ

กลิ่นอายพลังวิญญาณวารีอันเข้มข้นแผ่ซ่านออกมา ในชั่วอึดใจ ทั่วทั้งห้องพลันชุ่มชื้นด้วยพลังวิญญาณวารีอย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

น้ำแท้หนึ่งหยวนที่(@NameIsNovel)บุรุษชุดดำมอบให้มี(@NameIsNovel)ความบริสุทธิ์อย่างยิ่ง มิด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)หยดที่(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำหามาได้(@NameIsNovel)เลย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วโคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ดูดซับพลังวิญญาณแห่งวารีจากน้ำแท้นั้น

ตลอดรัตติกาลนั้น เซินลั่วดูดซับแก่นแท้แห่งน้ำทิพย์หยดนั้นไปเกือบหนึ่งในสิบส่วน ส่งผลให้ปราณเต๋าของตนก้าวหน้าขึ้นเล็กน้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อรุ่งอรุณมาเยือน เขา(@NameIsNovel)เดินออกจากห้องบำเพ็ญเพียรลับ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น มี(@NameIsNovel)กล่องหยกสีเขียวยาวกว่า(@NameIsNovel)สองฉื่อวางอยู่อย่างเงียบงัน มันเปล่งประกายเจิดจรัส เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มิใช่ของธรรมดา

“มี(@NameIsNovel)คนเข้ามา!” สีหน้าของเซินลั่วเคร่งขรึม

รอบห้องพักวางการผนึกป้องกันไว้หลายชั้น แม้จะไม่ใช่กระบวนค่ายกลธุลีสองลักษณ์ แต่ก็ถือว่า(@NameIsNovel)ซับซ้อนพอสมควร เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)คนลอบเข้ามาในห้องได้(@NameIsNovel)โดยไม่รู้ตัว ผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)ใคร (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจของเซินลั่ว พลางโบกมือปล่อยลำแสงสีครามสองสายควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือพลังปราณสีครามคู่หนึ่ง ค่อยๆ เปิดกล่องหยกออก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ภายในกล่องนั้นคือไข่มุกหมื่นพิษและ(@NameIsNovel)กระบี่หักสังหารปีศาจนั่นเอง [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เป็น(@NameIsNovel)อ้าวหงนั่นเองที่(@NameIsNovel)กลับมา! เหตุใดจึงนำสมบัติทั้งสองชิ้นนี้มาคืนเร็วเช่นนี้ หรือว่า(@NameIsNovel)ใช้เสร็จแล้ว” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ติดใจอันใดมากนัก เก็บวัตถุทั้งสองพร้อมกับกล่องหยกสีเขียวไป

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตู “ปัง ปัง” ก็ดังขึ้นจากด้านนอก [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วสลายการผนึกป้องกันนอกห้องแล้วหันไปเปิดประตู ด้านนอกปรากฏร่างหนึ่ง นั่นคือหมิงเยว่

“สหายหมิงเยว่” เซินลั่วค่อนข้างประหลาดใจที่(@NameIsNovel)เห็นหมิงเยว่มาหาแต่เช้าตรู่ แต่ก็ยังคงทักทายด้วยรอยยิ้ม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สหายเซิน เมื่อคืนพักผ่อนดีหรือไม่” หมิงเยว่เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

“ผู้คนในสำนักอู๋จวงล้วนโดดเด่น สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ก็เปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณ ข้านั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรตลอดรัตติกาล ด้วยพลังวิญญาณอันเข้มข้นถึงเพียงนี้ ย่อมส่งผลให้ก้าวหน้าไปไม่น้อยเลยทีเดียว” เซินลั่วหัวร่อด้วยความยินดี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น หมิงเยว่ก็เหลือบมองไปยังห้องบำเพ็ญเพียรลับ ที่(@NameIsNovel)ซึ่งกลิ่นอายพลังวิญญาณวารีอันเข้มข้นยังคงอบอวลอยู่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้นก็ดีแล้ว งานเลี้ยงร้อยสมบัติกำลังจะเริ่มแล้ว ขอเชิญสหายเซินไปยังตำหนักรู้แจ้งเพื่อรอ ข้าต้องไปแจ้งแก่สหายท่านอื่นก่อน ขอตัวลา” หมิงเยว่รีบละสายตากลับมา โค้งคำนับแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

เซินลั่วตามร่างที่(@NameIsNovel)เลือนหายไปของหมิงเยว่ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เนตรเสวียนอินทร์ลี้ลับของตนนั้นฝึกฝนจนสมบูรณ์แบบแล้ว แม้เมื่อครู่ท่าทีของหมิงเยว่จะดูสงบนิ่ง ทว่า(@NameIsNovel)กลับมองเห็นความเคร่งขรึมและ(@NameIsNovel)ความสงสัยซ่อนอยู่ในแววตาลึกๆ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะใช้การทักทายเป็น(@NameIsNovel)ข้ออ้างเพื่อสืบหาบางสิ่ง

“เกิดเรื่องอันใดขึ้นในสำนักอู๋จวงกันแน่” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง จากนั้นจึงรวบรวมความคิด

ไม่ว่า(@NameIsNovel)สำนักอู๋จวงจะเกิดเรื่องอันใดขึ้น ก็มิได้(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับตน

เซินลั่วมองไปยังที่(@NameIsNovel)พักของอ้าวหง ประตูเปิดกว้างอยู่ แสดงว่า(@NameIsNovel)อ้าวหงออกไปแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ร่างทะยานขึ้น สู่ใจกลางสำนักอู๋จวง

เมื่อคืนนี้ หมิงเยว่ได้(@NameIsNovel)บอกตำแหน่งของตำหนักรู้แจ้งให้ทราบแล้ว [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ด้วยความเร็วในการเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ของเซินลั่ว ในไม่ช้าก็มาถึงตำหนักรู้แจ้งแล้วก้าวเข้าไปด้านใน

ตำหนักรู้แจ้งกว้างขวางมิแพ้โถงกระเบื้องเคลือบเมื่อวานยามค่ำคืน ภายในโถงจัดวางโต๊ะสี่เหลี่ยมไว้อย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบ ผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ที่(@NameIsNovel)พักค้างจากเมื่อวานได้(@NameIsNovel)เดินทางมาถึงแล้ว และ(@NameIsNovel)อ้าวหงก็นั่งอยู่หลังโต๊ะตัวหนึ่งเช่นกัน [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) บรรยากาศภายในโถงกลับค่อนข้างกดดัน ผู้บำเพ็ญเพียรหลายคนกำลังกระซิบกระซาบกันเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มเล็กๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “สหายอ้าว เกิดอะไรขึ้น” เซินลั่วเดินเข้าไปหาอ้าวหง

“ข้าเองก็มิอาจทราบได้(@NameIsNovel)แน่ชัด ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เมื่อคืนจะมี(@NameIsNovel)เรื่องบางอย่างเกิดขึ้นในสำนักอู๋จวง เมื่อทุกคนตื่นขึ้นในยามเช้า เหล่าศิษย์ของสำนักอู๋จวงต่างก็มี(@NameIsNovel)ท่าทีร้อนรนกันถ้วนหน้า” อ้าวหงส่ายหน้า [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วอุทานในใจ ‘เป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)คาดการณ์’ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยวาจาอันใด [Source: NameIsNovel]

ครึ่งชั่วยามผ่านไป เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)เหลือจากเมื่อคืนก็มารวมตัวกันในตำหนักรู้แจ้งอย่างรวดเร็ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “มี(@NameIsNovel)เหตุการณ์เล็กน้อยเกิดขึ้นภายในสำนัก ข้าจึงต้องไปจัดการ ทำให้ล่าช้าไปบ้าง ต้องขออภัยที่(@NameIsNovel)ทำให้ทุกท่านต้องรอ” เจียอิ่นปรากฏกายขึ้นนอกโถง พลางยิ้มละไมก่อนจะก้าวเข้ามา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ผู้อาวุโสเจียอิ่น” เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรในโถงต่างโค้งคำนับให้

“ในเมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้ว เชิญนั่งได้(@NameIsNovel)ตามสบาย ขอให้งานเลี้ยงร้อยสมบัติเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้” เจียอิ่นกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เหล่าผู้รับใช้ที่(@NameIsNovel)รออยู่ภายในตำหนักรู้แจ้งอยู่ก่อนแล้ว ได้(@NameIsNovel)นำผลไม้เซียนนานาชนิดออกมาวางบนโต๊ะภายในโถง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เหล่านางบำเพ็ญรูปโฉมงดงามกว่า(@NameIsNovel)สิบคนในชุดแพรพรรณหลากสีเดินเข้ามาในโถง พร้อมกับเหล่านักดนตรีสองสามคนบรรเลงพิณและ(@NameIsNovel)ขลุ่ยอยู่ข้างโถงหลัก บทเพลงอันก้องกังวานดังก้องไปทั่ว

เหล่านางบำเพ็ญในชุดหลากสีร่ายรำไปตามท่วงทำนองเพลง เป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)งดงามเหนือกว่า(@NameIsNovel)การร้องรำทำเพลงของโลกมนุษย์ไปไกลนัก แม้แต่หมู่บุปผาและ(@NameIsNovel)สมุนไพรหายากที่(@NameIsNovel)อยู่รายรอบโถงหลักยังพลิ้วไหวราวกับกำลังร่ายรำไปตามท่วงทำนอง

เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรในโถงก็คลายความสงสัยลงในไม่ช้า ต่างเข้าประจำที่(@NameIsNovel) พลางเพลิดเพลินกับผลไม้วิญญาณและ(@NameIsNovel)ชมการร่ายรำ พูดคุยถึงเรื่องราวแปลกประหลาดต่างๆ ในแดนบำเพ็ญเพียร

เซินลั่วเองก็ผ่อนคลายลงเช่นกัน ลิ้มรสผลไม้วิญญาณตรงหน้าพลางครุ่นคิดว่า(@NameIsNovel)เมื่อใดมหาเซียนเจิ้นหยวนจะกลับมาได้(@NameIsNovel)

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งถึงสองชั่วยามก็ล่วงเลยไป การร่ายรำได้(@NameIsNovel)ดำเนินมาถึงจุดสูงสุด และ(@NameIsNovel)ผลไม้เซียนบนโต๊ะก็ถูกรับประทานไปจนเกือบหมด ผู้บำเพ็ญเพียรหลายคนเริ่มคิดที่(@NameIsNovel)จะจากไปแล้ว [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) เจียอิ่นกลับมิได้(@NameIsNovel)ประกาศสิ้นสุดงานเลี้ยง ทุกคนจึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องอยู่ต่อไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ‘มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติ’ เซินลั่วคิดในใจ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

คลื่นจิตเทวะอันแผ่วเบาอย่างยิ่งสายหนึ่งพาดผ่านร่างไป ราวกับกำลังสำรวจบางสิ่ง

แม้ระดับการบำเพ็ญเพียรของเซินลั่วจะไม่สูง ทว่า(@NameIsNovel)ในแดนฝัน ระดับการบำเพ็ญเพียรของตนได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงระดับเทียนจุนแล้ว ประสบการณ์เกี่ยวกับคาถาอาคมต่างๆ ยังคงอยู่ครบถ้วน การควบคุมจิตเทวะก็บรรลุถึงขอบเขตที่(@NameIsNovel)ละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง จึงมั่นใจว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รู้สึกไปเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่า(@NameIsNovel)สำนักอู๋จวงจงใจกักตัวพวกเราไว้เพื่อสำรวจบางสิ่ง” ครุ่นคิดกับตนเอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อย่างไรก็ตาม ยังต้องวานให้มหาเซียนเจิ้นหยวนซ่อมแซมหมอนหยก แม้จะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)แสดงอาการตื่นตระหนกแต่อย่างใด

หลังจากผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม เจียอิ่นยังคงพูดคุยและ(@NameIsNovel)หัวร่ออย่างร่าเริง แต่ผู้บำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่างเริ่มจะหมดความอดทนแล้ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ผู้อาวุโสเจียอิ่น ขอบคุณสำหรับผลไม้ล้ำค่าและ(@NameIsNovel)การร่ายรำของสำนักอู๋จวง ข้าเพลิดเพลินอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องด่วนต้องไปจัดการ ขอตัวลาก่อน” ผู้บำเพ็ญเพียรชุดเขียวลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวลา

“เหตุใดสหายชิงอวิ๋นจึงรีบร้อนนัก อีกไม่นานจะมี(@NameIsNovel)ผลไม้เซียนชุดใหม่มาอีก ในบรรดาผลไม้เหล่านี้มี(@NameIsNovel)ชนิดหนึ่งเรียกว่า(@NameIsNovel)ผลไม้ชำระจิต การบริโภคมันมี(@NameIsNovel)ผลในการชำระล้างจิตวิญญาณ ซึ่งจะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่งต่อวิชาชำระใจของท่าน” เจียอิ่นกล่าวอ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีของท่านผู้อาวุโสเจียอิ่น แต่ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องด่วนจริงๆ ไว้จะมาเยี่ยมเยียนสำนักอู๋จวงในภายหน้า” บุรุษชุดเขียวปฏิเสธอย่างหนักแน่นพลางส่ายหน้า

หลังจากพูดจบ ก็โค้งคำนับให้เจียอิ่นแล้วหันหลังเดินออกไปด้านนอก

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังจะก้าวพ้นประตูตำหนัก ม่านแสงสีครามพลันปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า บดบังทางออกและ(@NameIsNovel)ขวางกั้นบุรุษผู้นั้นไว้

เมื่อบุรุษชุดเขียวสัมผัสกับม่านแสง พลังที่(@NameIsNovel)ดูนุ่มนวลทว่า(@NameIsNovel)กลับทรงอานุภาพก็พุ่งเข้าปะทะ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ถูกผลักให้ถอยหลังไปสามก้าวก่อนจะทรงตัวได้(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด

------------------- [Source: NameIsNovel]